De ſeptimo
Nō id̓o eū tibi dn̄s cōmiſit vt eū ſpoliares: ſꝫ vt eū ꝓtegeres. Et tal̓ eſt dn̄atiodiabolica q̄ affligit ſubditos ſuos ẜuientes ſibi ⁊ illos magis qͥ ſibi magꝭ ẜuierūt. Itē tales iuditium dei ſine miſcd̓iamerent̉: qꝛ talit̓ exhibebit ſe eis dn̄s qͣles ip̄i ſe exhibuerūt ſuis ſubditis. UnLuc̄. vi. Eadē mēſura q̄ menſi fueritis⁊cͣ. Un̄ exemplū legit̉ ꝙ qͥdē miles habuit pr̄em ⁊ mr̄em qͥ multū fuerūt miſericordes ⁊ timētes deū. Sꝫ parētibꝰ defunctis filiꝰ factꝰ eſt opp̄ſſor ſubditorū ⁊pauperū: ⁊ cū argueret̉ ab amicꝭ ⁊ religioſis qͣre tantū ſpoliaret ſuos paupe̓sſubditos. Rn̄dit: oues nr̄e ſunt: id̓o debemꝰ eas todere ⁊ vti eis. Tādē volēseū d̓s ab hoc errore reuocare ꝓpt̓ ẜuitiūqd̓ in iuuētute ſibi exhibuit miſit ad euꝫangelū qͥ rapto eo on̄dit ei pulcherrimūpalatiū in qͦ erāt hoīes veſtiti aureis veſtibꝰ ⁊ cantabāt dulciſſime: ⁊ oīa gn̄a organorū audiebant̉ in palatio illo: qͥ audiens tātū gaudiū volebat intrare ⁊ repulſus eſt a cuſtode porte dicēte. Qūovis intrare iſtud mūdiſſimū ⁊ ⁊ pulcherrimū palatiū cū habeas veſtē ſanguinolentā. Qui cū reſpexiſſet vidit ſe reſperſūſanguine. Cui angelꝰ. Iſte ē ſanguis ⁊labor pauperū quē tu violent̓ ⁊ ſine iureexactōes faciēs ī ſubditos accepiſti Siigit̉ vis intrare iſtd̓ palatiuꝫ reijcias a teiſtā veſtē: Qui ad ſe rediēs vitā in meliꝰcōmutauit ⁊ oīa iniuſte recepta reſtituit⁊ poſtea eis multū miſericors fuit ⁊ vitāſuā in bono finiuit ¶ Tertij ſūt qͥ ꝓpterdebita dn̄orū ciues ⁊ alios ſubditos indebite pignorant qd̓ eſt rapina corā d̓oqn̄ ſic res pauperū indebite pignorāturdimiſſis rebꝰ pͥncipaliū debitorū .ſ. dn̄orū. Sed heu iam cōe eſt ꝙ ruſtici ⁊ mercatores totam guerrā luunt: qui nunqͣꝫcauſam vl̓ occaſiōem ad hoc dederunt?Et tales pauꝑes merito eſſent martyres xp̄i: ſi patient̓ hoc ſuſtinerēt: ⁊ cuꝫ hͦſibi a pctīs cauerēt. ¶ D ¶ Quartiſūt qͥ mercedē alioꝝ iiurioſe detinet ⁊ cō-
ſeruant. Ubi ſciēdū ꝙ iniurioſe detinētes mercedē alienā tripl̓r peccāt ⁊ tripl̓imalū incurrūt. Primū eſt ꝙ iram dei gͦuiſſime ꝯͣ ſe ꝓuocant: qd̓ pꝫ. qꝛ illd̓ ē vnūpcc̄m de clamantibꝰ: ⁊ in auribꝰ dei clamorē diuīe vltiōis iugit̉ expoſtulantibꝰDicit̉ em̄ pcc̄m clamare: qꝛ ſua enormitate deū ꝓuocat ad vindicta. ⁊ talia peccata ſūt qͣtuor vt pꝫ ſupͣ. v. B. ¶ Quīti qͥ vtunt̉ re apd̓ ip̄os depoſita vl̓ etꝭ ipſis accōmodata ad aliū vſum qͣꝫ eis conceſſa eſt. Uel etiā vtunt̉ pignore: talesfurtū cōmittūt ⁊ cōtra dei p̄ceptū faciūtE ¶ Sexti ſūt ſacrilegi qͥ re ſacraꝫ firant̉ ſiue auferūt de loco ſacro ſiue nō ſacro: vt pꝫ .xvij. q. iiij. qͥſqꝫ. Et tale furtūd̓r ꝓprie ſacrilegiū: qd̓ etiaꝫ cōmittit̉ cuꝫqͥs facit iniuriaꝫ clericis vl̓ ꝑſonis eccleſiaſticis: eos .ſ. detinēdo vl̓ eorū res auferēdo: tales em̄ ſacrilegi ſūt excōicati ipofacto ⁊ pͥuati ꝑceptōe ſacramētorū Querit̉ vtꝝ reliquie ſctōꝝ poſſint furtiue ſubtrahi vt honorabiliꝰ reponant̉: Rn̄deoẜm Guil. nō. nam ſacrilegiū eſt qͦtiēſcunqꝫ aufert̉ ſacꝝ d̓ ſacro: vl̓ ſacꝝ d̓ n̄ ſacroEt nota ꝙ reliqͥas emere vl̓ vedere ẜmRaymundū ſymoniacum eſt. ¶ F¶ Septimi ſūt qui furtum cōmittuntUnde queritur vtrum in re parua committat̉ furtum ſicut in re magna Reſpōdeo ꝙ ſic qꝛ in furto nō qd̓ ablatū eſt ſꝫmens furantis attendit̉. xiiij. q. vi. c. vlEt hoc intelligendū eſt qn̄ volūtas ē talis ꝙ etiam maiora ſubtraheret ſi poſſꝫUel qn̄ ex ablatōe parue rei dn̄s ītelligitur grauari. Nam ſic̄ d̓t Tho. ẜa ẜe.q. lxvi. Si aliqͥs res minimas furtīe accipiat per quas homo n̄ reputat ſibi nocumētū inferri: ⁊ ille qͥ accipit poſſit preſumere hoc nō eſſe ꝯtra voluntateꝫ dn̄iexcuſat̉. Alias furtū ſemꝑ eſt peccatummortale qꝛ eſt ꝯtra dilectioneꝫ ꝓximi cuiinfertur nocumētuꝫ. Und̓ etiā in talibꝰminimis ſi quis habeat animū furandi⁊ inferendi nocumentuꝫ ꝓximo erit peccatū mortale: vt Tho. ibidē dicit Hoc