C liii.
tranſiturus. Et cum veniſſet ad locuꝫſuſpiciens ieſus vidit illum ⁊ dixit adeum Zachee feſtinans deſcende. qꝛ hodie in domo tua oportet me manere ⁊feſtinans deſcendit. ⁊ excepit illū gaudens ⁊ cum viderent omnes murmūrabant dicentes ꝙ ad hoīem peccatorem diuertiſſet. Stans autem zacheus dixit ad dominum. Ecce dimidiūbonorum meorum domine do pauꝑi
ues erat valde. Uidens illum ieſus triſtē ſcm̄ dixit qͣꝫ difficile qͥ pecuīashn̄t in regnū dei intrabūt. Ly. difficile d̓t ⁊ nō īpoſſibile qꝛ difficile ē diuitias poſſidere ⁊ nō teneri nimis amore earū. Facilius eſt em̄ camelū ꝑforamen acus tranſire qͣꝫ diuitem intrare in regnum dei. Ly. hoc nō intelligit̉ de quolibet diuite ſed de diuite cōſtituēte finē in diuitijs ⁊ totā cōfidentiā ſuā Ergo Mar. x. d̓r ꝙ difficile cōfidētes in pecunijs intrabūtin regnū cœloꝝ. Ly. poſſeſſio diuitiaꝝ reddet hoīem difficilē ad ꝑfectōeꝫacqͥrendā nō tn̄ facit impoſſibilē. qꝛ abrahaꝫ fuit diues valde ⁊ tn̄ fuit ꝑfectus. vt habet̉ Gen̄. xvij. Et iō d̓r Eccī. xxxi. Btūs vir diues qͥ inuentus ē ſine macula. Et ſeqͥtur Et qͥs eſt hic ⁊ laudabimus eū? q. d. vix ⁊ cūdifficultate inueniet̉ ⁊ auditis his diſcipuli mirabant̉ valde di. Quis ergo poterit ſaluus fleri; ait ill̓ q̄cūqꝫ impoſſibilia ſunt apud hoīes poſſibilia ſunt apud deū. qꝛ ſicut dicit Beda. Deus p̄t hoīem a cupiditate terręnoꝝ cōuertere ad cupiditatē ęternoꝝ. vt pꝫ Sap. xiij. Potens es dn̄e exoībus ſaluare. vn̄ qͥ illud qd̓ ſuꝑeſt pauꝑibꝰ tribuūt ⁊ eos ſibi amicos cōſtituūt regnū cœloꝝ intrare pn̄t. vt pꝫ Lu. xvifacite vobis amicos demāmona iniqͥtatis vtcū defeceritis recipiantvos in ęterna tabernacula. Sil̓r qͥ diuitijs ſuis oꝑa mīę exercēt ſcꝫ cibādo eſuriētem potādoſitiētē hoſpitādo ꝑegrinū veſtiēdo nudū ⁊cijs.Un̄ Mat. xxv. Eſuriui ⁊ dediſtis mihi man⁊c̄. Uenite bn̄dicti patris mei poſſidete vobꝭregnū paratū a cōſtitutōe mūdi. Tūc poſtmodū ſeqͥtur euā. hodiernum(Egreſſus ieſus ꝑambulabat hiericho) q̄ ciuitas diſtat ad vna dietam ahierl̓m (⁊ ecce vir noīe zacheus Gor. noīat̉ exp̄ſſe tanqͣꝫ dignus nomīe qꝛin libro vitę erat ſcriptū nomē eius (⁊ hic erat pͥnceps publicanoꝝ LyIn quo apparet maior mīa dei in eius vocatōe. vt vbi abūdauit delictūſuꝑabūdaret̉ ⁊ grā (⁊ ipſe diues) Ly. qꝛ auarus fuit in acqͥrēdo (⁊ q̄rebat)id eſt deſiderabat (videre ieſum qͥs eſſet) in ꝑſona ⁊ hoc ex deuotiōe (ꝫ nonpoterat prę turba) Ly. Ex quo pꝫ deuotio ppl̓i ad chriſtū (qꝛ ſtatura puſillus erat) ſcꝫ in ꝑſona corꝑis (⁊ p̄currēs) id eſt p̄ alijs curres) aſcēdit in arborē ſycomoꝝ Gor. id eſt qd̓ natura minus haberet aſcēſu arboris ſuppleret. Sycomorijs eſt arbor moro ſil̓is in folijs ſed altitudīe p̄ſtās ⁊ interp̄tatur ficus fatua ⁊ ſignificat crucē chriſti q̄ gētibus ſtulticia eſt iudęis vero ſcandalū chriſtianis aūt dulcedo ⁊ honor (vt videret illū quia īdeetat trāſiturus) ſcꝫ ex iſta ꝑte qua erat ſycomorus Quęrit̉ quid mouit eūad hoc vt ſic deſiderabat videre ieſum? Rn̄det̉ ẜm Augꝰ. qꝛ ipſe auditusAudiuit em̄ famā vndiqꝫ circūuolantē de ieſu ꝙ ſolo ꝟbo infirmos curaret ergo deſiderabat ip̄m videre (⁊ cū veniſſet) ſcꝫ ieſus (ad locū ſuſpiciens
Ci