Pagina
I¶ Nil. tꝑe Loquēte leſu ad turbas ecce pͥnceps vnꝰ acceſſit ⁊adorabat eū dicēs. Dn̄e filia mea mōdefuncta ē. ſꝫ veni īpone manū tuā ſuꝑeā ⁊ viuet ⁊ ſurgēs ih̓s ſeq̄bat̉ eū ⁊ diſcipuli eiuꝰ Et ecce mulier q̄ fluxū ſan
ceſſerūt ad ieſum dicētes. Quare nos ⁊ pharizei ieiunamus frequēter diſcipuli aūt tui nō ieiunāt. Ait illis ieſus. Nūqͥd pn̄t filij ſpōſi qͣꝫdiu cū ill̓eſt ſpōſus lugere veniēt aūt dies cū ab eis auferet̉ ſpōſus ⁊ tūc ieiunabūt.Tūc ſeqͥtur euā. hodiernū (Loquēte ieſu ad turbas ecce pͥnceps vnus acceſſit) Ly. qual̓ aūt fuerit pͥnceps iſte nō expͥmit̉ ſed habet̉ Mar. v. ⁊ Lucę. viij. vbi d̓r ꝙ erat pͥnceps ſynagogę noīe Iayrus Iudei em̄ habebanttm̄ vnū tēplū vbi poterāt offerre vl̓ immo lare ſcꝫ in hierl̓ꝫ ſed in alijs ciuitatibꝰ ⁊ villis habebāt loca determīata in qͥbꝰ cōueniebat ppl̓s ad orādum ⁊ audiendū v̓bū dei ⁊ tractandū de his q̄ ꝑtinebāt ad cōem vtilitatēppl̓i. Et ille qͥ p̄erat cuius autoritate cōgregatio fiebat dicebat̉ pͥnceps ſynagogę ⁊ tal̓ erat iſte qͥ acceſſit ad ieſum (⁊ adorabat eū) humiliter qꝛ cecidit ad pedes eius ſcꝫ faciēdo ſibi reuerētiā debitā (dicens dn̄e filia mea mōdefuncta eſt ſed veni impone manū tuā ſuꝑ eā ⁊ viuet) Mar. v. d̓r ꝙ dixit eā eſſe in extremis. Lu. viij. d̓r ꝙ moriebat̉ Et hoc eſt veꝝ qn̄ pater abea receſſit ⁊ venit ad ieſum ſed an̄qͣꝫ ieſus veniret ad domuꝫ prīs eius filiamortua ē ꝓpter qd̓ nūcij venerūt de domo qͥ dixerūt. Noli vexare mgrm̄qꝛ defuncta eſt filia tua. Credētes ꝙ chriſtus nō poſſet ſuſcitare eā a mortuis licꝫ poſſet eā ſanare ab infirmitatibus (etſurgens ieſus ſeq̄batureū ⁊ diſcipuli eius) Ly.pergēs ad domū eius ꝓpter fidei ſuę meritū (etecce mulier qͥ ſanguinisfluxū patiebat̉ duodecīannis) Lu. viij. d̓r ꝙ inmedicos erogauerat ō/nem ſubſtātiā iuam nec ab vllo potuit curari (acceſſit retro) chriſtus em̄ erat in turba mgͣna q̄ eū cōpͥmebat vt habet̉ Mar. v. ⁊ iō de facili nō potuit habere acceſſuꝫ ad eū (⁊ tetigit fimbriā veſtimēti eius Gor. indignāſe reputabat tāgere pedes dn̄i vl̓ etiā plenitudinē veſtimēti habebat em̄chriſtus fimbrias iuxta cōſuetudines iudeoꝝ ẜm p̄ceptū legis. vt ptꝫ Nume. xv (dicebat em̄ intra ſe) ſcꝫ firmiter credēdo (ſi tetigero tm̄ veſtimētuꝫeius ſalua ero) ſcꝫ ab hac infirmitate Magna fides mulieris quę credidittantā ꝟtutē eē in veſtimētis chriſti ꝙ a tactu ſanaret̉ q̄ ꝑ medicos ſanarinō poterat ꝓ qͥbꝰ tm̄ expendit ꝙ depauꝑata fuit. vt d̓r Lu. viij. (Et ieſuscōuerſus vidēs eā dixit. Cōfide filia fides tua te ſaluā fecit) Gor. nō dixitego ſanaui te ſed fides tua te ſaluā fecit vt vitandā oſtentatōem doceat etmeritū fidei extollat (⁊ ſalua facta eſt mulier ex illa hora) Et Ambroſiꝰ.Uidet̉ velle ꝙ hęc mulier erat Martha ꝟgo ſoror btē marię magdalenęet ſcī lazari ¶ Notandū ꝙ in via eūdo ad filiā pͥncipis archiſynagogi ſanauit mulierē iſtā ꝑ tactū veſtis ſuę vt ſic pͥnceps ille in fide ſolidaret̉ (⁊ cuꝫveniſſet ieſus in domū pͥncipis ⁊ vidiſſet tibicines) ſcꝫ carmē lugubre canētes. Antiqͥtus em̄ tales ad exeqͥas vocabant̉ vt ſuo carmīe alios ꝓuocarent ad luctū ⁊ turbā tumultuantē i lachrymātē ⁊ eiulantē (dicebat recedite) nolite flere vt habet̉ Lu viij. ꝑ hoc ꝙ d̓t nolite flere docꝫ nos ꝙ mortuos nrōs nō debemus exceſſiue deflere p̄ſertim cū fuerīt boni hoīes qꝛ li-