xcix.
vero multomagis clamabat. Fili dauid miſerere mei. Stans aūt ieſus iuſſit illum duci ad ſe. Et cum appropinquaſſet interrogauit illū dicens Quidtibi vis faciaꝫ; At ille dixit. Dn̄e vt videam Et ieſus dixit illi Reſpice Fides
Et genuflexo an̄ eum illudebāt ei dicētes Aue rex iudeoꝝ. Quatto in patibulo crucis vt ptꝫ Mat .xxvij. mouentes capita ſua dicentes Uach qͥdeſtruit templum dei (⁊ flagellabitur) Flagellatus em̄ fuit pͥmo colaphisin facie. vt ptꝫ Mat .xxvij. Et colaphis eum ceciderunt Scd̓o arundinein capite. vt ptꝫ Mat .xxvij. Et accipiebant arundinē ⁊ ꝑcutiebant caput eius. Tercio flagellis in toto corꝑe. vt ptꝫ Ioan. xix. Tunc apprehendic ieſum pylatꝰ. ⁊ flagellauit eum (⁊ ꝯſpuetur) Cōſputus em̄ fuit primo a iudeis in domo cayphę. vtꝫ Mat. xxvij Tunc expuerunt in faciemeius Scd̓o a gentilibus in atrio pylati vtꝫ Ioan. xix Et dabant ei alapas. ⁊ expuentes in eum. ⁊c̄. Et poſtqͣꝫ flagellauerint occident eū/ UndeGorra. Ecce magna crudelitas. qꝛ nō ſufficit eis alteꝝ ſcꝫ vel flagellarevel occidere. ſed vtrūqꝫ Unde pylatus flagellatū voluit dimittere. ẜm illd̓Ioānis. xviij. Emendatū ergo illū dimittam. ſꝫ iudei noluerūt. ſed poſtflagellatōem eum occidi ꝓcurauerunt (⁊ tercia die reſurget) In hoc pronittit eis ꝯſolatōem de veloci eius reſurrectōe. ⁊ eius reſurrectio exemeſt nrē reſurrectiōis (et ipſi nihil hoꝝ intellexerūt) Lyra. qꝛ adhuc rumperiti erāt. ergo nō intellexerūt (Factū eſt aūt cum appropinqͣretricho) Superius iā chriſtus p̄dixit diſcipulis ſuis paſſionis infirmitaem. ſcꝫ ne ſcandalizarent̉ Hic oſtēdit ſuā potentiā. ⁊ hoc ꝑ miraculoſamcęci illuminationem.Un̄ quos terruit verbo. cōfirmauit miraculo Per pͥmum aſtruiturin eis fides humanitatis. ꝑ ſecundū fides diuinitatis. Cęcus quidam ſedebat ſecus viaꝫmendicans. Et cū audiret turbam p̄tereuntē).multa em̄ turba precedebat. ⁊ etiam multa ſequebatur ieſum. in quo oſtenditur teſtimonium doctrinę. interrogabat quid hoc eſſet). ⁊ hoc ē valde vtile interrogare de ieſu. id eſt ſaluatore. ¶Dixerunt autem ei. quia ieſus nazarenus tranſiret) Nazarenus eſt dictus. quia ī nazareth eſt cōceptus ⁊ etiam ibidem nutritus (⁊ clamauit) non tantum clamore exretioriſed etiam interiori. De quo dicitur in pͣs. cxviij. Clamaui in toto cordemeo (dicens ieſu fili dauid miſerere mei) quaſi diceret non pecuniam ſꝫ miſericordiā peto. Et in hoc ꝙ hic cęcus clamauit. Ieſu fili dauid miſereremei. canfitetur vtrāqꝫ in chriſto naturam ſcꝫ humanam In hoc ꝙ d̓t filidauid. ẜm em̄ humanam naturam natus eſt ex progenie dauid Et diuināꝯfitetur in hoc ꝙ dicit. miſerere mei Dei em̄ eſt proprium miſereri. (⁊ quipreibant increꝑabant eum vt taceret). Iſti ẜcant homines a bono aliosretrahentes. (ipſe vero multomagis clamabat. Fili dauid miſerere meiin quo datur nobis exemplum ꝙ quanto magis nobis occurrunt impedimenta. tanto magis eſt clamandum ⁊ inuocandum diuinum auxilium.ſtans āt ieſus iuſſit illū duci ad ſe) in quo apꝑet clemētia chriſti quia nondedignatus eſt ſtare ⁊ alloqͥ viles ꝑſonas ⁊ pauꝑes Unde Hiero. Cęcusqui ſequi non poterat ſtat dn̄s ⁊ eum vocare iubet. ne turba prohiberet.
r iij