xcpl̓il̓
bus ⁊ diuitijs ⁊ voluptatibꝰ vitę eurtes ſuffocantur ⁊ non referunt fr actuꝫQuod autem in terram bonamhi ſūtqui in corde bono ⁊ optimo audientesverbum retinent ⁊ fructum afferunt inpatientia.¶ Dn̄ica in quīquageſima. Euāgeliūſcd̓m Lucam. xviij.¶ N illo tꝑe. Aſſumpſit ieſus duodecim diſcipulos ſuos et ait illis. Ecce aſcēdimus hieroſolymam etcōſummabuntur oīa quę ſcripta ſuntper prophetas de filio hominis. Tra-
nas hi funt ſcꝫ anxij per cupiditatē tꝑalium Diuitię tꝑales ſpinę vocant̉qꝛ aīam vulnerāt ⁊ pungūt (qͥ audierūt ⁊ a ſollicitudinibꝰ) id ē a cura ſuperflua in acqͥrendo (⁊ diuitijs) id eſt ab ip̄a reꝝ ahundātia in poſſidēdo (⁊voluptatibꝰ vitę) .i. a ſequēte luxuria diuitijs vtēdo eūtes ſuffocant̉) qꝛ qn̄incipiūt cogitare de ſpūalibꝰ ſtatim ſe immiſcet cogitatio de tꝑalibꝰ. ⁊ p̄ualens ſuffocat ꝟuum qd̓ aūt in terrā bonam) id ē in cor bonū ⁊ deuotū.Hhi ſuut qͥ in corde bono) per īduſtriā naturalē (⁊ optīo) ꝑ grām iciu chriſti(audiētes ꝟbū dei retinet) ſcꝫ in mēoria ⁊ frcm̄ afferūt in paria vn̄ Mat.xiij. d̓r Alij afferūt frcm̄ triceſimū. vt qͥ ſunt in ſtatu ꝯiugali Alij ſexageſimum. vt qui ſunt in ſtatu viduali. Alij centeſimua. vt qui ſunt ī ſtatuꝟgīali ¶ Circa pn̄s euangeliū vbi d̓r. Exijt qͥ ſeminat feminare ſemenſuum. Dicit Hugo deprato ꝙ p̄dicator verbidei hoc qd̓ p̄dicat verbo dꝫ oꝑe īplere. vt ſi p̄dicat mundana ꝯtemni. debet ⁊ ipſe hoc facere. Si p̄dicat abſtinētiam ⁊ pnīam debet ⁊ ipſe facere Si prędicat p̄dicator vitia fugere ⁊ ꝟtutes habere debet ⁊ ipſe virtuoſus eſſe ⁊ ſic dealijs. ſic docere verbo ⁊exemplo ſic verus prędicator dominus ieſusfecit. vt ptꝫ Actuum pͥmo. Cœpit Ieſus facere ⁊ docere Sequitur īeuangelio (ſemen eſt verbum dei Ubi diligenter eſt aduertendum ꝙ verbum dei eſt valde precioſum quia comparatur corporichriſti. Unde Augꝰ. Interrogo inquid vos fratres vel ſorores dicite mihi quid vobis plꝰeſſe videtur ꝟbum dei an corpus chriſti? Si vultis veꝝ reſpondere hoc vtiqꝫ dicere debetis. qd̓ non ſit minus verbum dei quam corpus chriſti EtDeo quanta ſollicitudine abſeruemus quādo nobis corpus chriſti miniſtratur. vt nihil ex ipſo in terram cadat. tanta ſollicitudine obſeruemusne verbum dei quod nobis erogatur dum aliud aut cogitamus aut loquimur de corde noſtro depereat. Ex quibus iam dictis patet quod qui ſcienter et ex propoſito deſidioſe vel ſaltem contemptibiliter audiunt grauiter peccant. Unde Auguſtinus et etiam allegatur in decretis. Non minus reus erit qui verbum dei negligenter audit qͣꝫ ille qui corpus chriſtiin terrā cadere. negligentia ſua permiſit ex hęc ille. Quod ſpecialiter intelligi p̄t de illo qui ex negligētia leui in terram ſineret cadere euchariſtiamUel ille qui negligēter audit vl̓ cū ꝯtēptu ꝟbū dei vel de illo qui non curat ꝟbū dei audire in his q̄ ſunt de nccītate ſalutis quę prius ignorauit
rij