Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1415 [vielmehr 1495])
Entstehung
Seite
XCVIv
Einzelbild herunterladen
 

Pagina

ce non facio tibi iniuriam. Nonne exdenario diurno conueniſti mecū; Tolle ergo quod tuum eſt ⁊ vade Uolo autem ⁊ huic nouiſſimo dare ſicut ⁊ tibiAn non licet mihi quod volo facere:Anoculus tuus neqͣꝫ eſt. qꝛ ego bonꝰſum. Sic erunt nouiſſimi primi. ⁊ primi nouiſſimi. Multi em̄ ſunt vocati:pauci vero electi. Dn̄ica in ſexageſima. Euangeliumſcd̓m Lucam. viij.N illo tꝑe. Cuꝫ turba plurimaIcōueniret ⁊ de ciuitatibꝰ ꝓperarēt ad ieſum dixit ꝑ ſil̓itudīem. Exijtqui ſeminat ſeminare ſemē ſuū: ⁊ duꝫſeminat aliud cecidit ſecus viam ⁊ cō

ceperūt ſingulos denarios) id ē vitā ęternā q̄ ęqualis erit omnibꝰ nulli lgior. nulli breuior. meritoꝝ tn̄ diuerſitate fulgebūt. alij magis alij minuvt pꝫ pͥ. Coꝝ. xv. Differt ſtella a ſtella in claritate. hic aūt denarius vnuin ſe eſt. multiplex aūt ꝓpter accipiētium differentiā (veniētes aūt ⁊ primiid eſt illi qͥ pͥmo vocati ſunt ad penitentiā (arbitrati ſunt ꝙ plus eēnt accpturi) Glo. interli. ſcꝫ digniorē locū in regno (acceperūt ⁊ ipſi ſingulos dnarios) id ē ſimilia p̄mia iuxta cōuentione p̄dictā. vn̄ Remigius d̓t. id eſeandē ęternitatē (⁊ accipiētes murmurabāt iſta murmuratio p̄t dici lōgaextenſio pœnę in limbo. vn̄ Grego. Antiqui qͥ poſt longa inferni tēꝑa adcœlū ꝑueniunt quaſi poſt murmurationem denariū accipiūt. nos aūt ſinmurmuratōne. qꝛ moxcū de corꝑe eximus ſinemora p̄mium accipimꝰſi iuſti fuerimus. Similiter pōt exponi de diupœnitente ⁊ martyre qꝛvnus ſtatim euolat ficalius. dicitur ergo (⁊ accipiētes murmurabāt)ſcꝫ conq̄rendo (aduerſūpatrēfamilias dicenteshi nouiſſimi) id eſt martyres vl̓ in pnīa. ⁊ in bonis oꝑbꝰ īferiores (vnahora fecerūt) qꝛ modicotꝑe laborē ſuſtinuerūt.(et illos pares nobis feciſti) ſcꝫ in p̄mio (qͥ portauimus pondus diei ⁊ęſtus pondus ſcꝫ p̄ceptorū ⁊ ęſtū carnalis cōcupiſcētię quotidie eidēreſiſtendo (at ille reſpondens vni eorum dixit amice non facio tibi iniuriam nōne ex denario diurno cōueniſti mecū:) id eſt nōne ꝓmiſiſti pro virterna ſeruare decalogum (tolle ergo quod tuum eſt) quia paratus ſum tibi reddere mercedem tuam (et vade) ſcilicet propter impletionem mandatorum. ⁊ intra in gaudium domini tui (volo autem ⁊ huic nouiſſimo) ſcilicet in penitentia feruenti (dare ſicut ⁊ tibi) innocenti (an non licet mihi qd̓volo facere) quia non volo niſi bonum ⁊ licitum. Unde Gregorius. ſtulta eſt queſtio contra bonitatem dei (an oculus tuus io eſt intētio tua quaad pͥmatum niteris (neqͣꝫ eſt. qꝛ ego bonus ſum) exaatura bonitatis meę.ideo nulli facio iniuriā (ſic erūt nouiſſimi) id eſt humiles hic ⁊ abiecti (primi in futuro in ſua exaltatione. vt patꝫ Lu⁊. xviij. Oīs qui ſe humiliatexaltabitur (et pͥmi) in ęſtimatione homini in pn̄ti(erūt) qn̄qꝫ (nouiſſimi)in iudicio dei qui eſt ſcrutator ⁊ cognitꝰ: cordiū Multi em̄ ſunt vocatijLyra. ſcꝫ ad fidē (pauci vero electi ad gl̓am. vn̄ Grego. Multi ad fidepeniūt. ſed ad cœleſte regnū pauci? ducuntur. vn̄ etiā