Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1415 [vielmehr 1495])
Entstehung
Seite
XLVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

xlviii

Infeſto cōceptionis glorioſiſſimevirginis marię. Prouerbioꝝ. viijOminus poſſedit me ab initioviarū ſuarū anteqͣꝫ qͥcqͣꝫ facereta principio ab ęterno ordinataſum. ⁊ ex antiquis anteqͣꝫ terra fieret.Necdum erant ab yſſi. ⁊ ego iam cōcepta erā. Necdū fontes aquarum eruperāt Necdū mōtes graui mole cōſtiterāt Ante oēs colles ego parturiebaradhuc terram nō fecerat ⁊ flumina etcardines orbis terre Quando p̄parabat cęlos aderam Quādo certa lege ⁊gyro vallabat ab yſſos. Qn̄ ęthera firmabat ſurſum. ⁊ librabat fontes aqͣꝝQuādo circūdabat mari terminū ſuum. ⁊ legem ponebat aquis ne tranſirent fines ſuos. Quando appendebatfundamenta terrę. cum eo eram cuncta componens. Et delectabar per

Ominus poſſedit me. ⁊c̄. In feſto cōceptonis beatę Marię virginis pro epiſtola p̄ſens lectio ẜm ſęculares legitur. quę lectio pͥncipaliter exponitur de ęterna ſapientia quę chriſtus eſt filius Marię virginis. honor aūt filij eſt honor matris. ⁊ econuerſo. honor matris eſt honor filij. vnde Bernardus Omel̓. iiij. ſuper miſſus eſt. dicit Non eſt dubium quicquid in laudibus matris proferimus ad filium pertinere. Et rurſum. cum filium honoramus a laudibus matris non recedimus. Undedicit ęterna ſapientia Dominus poſſedit me ab initio viarum ſuarum)Lyra. id eſt operum ſuorum (anteqͣꝫ quicqͣꝫ faceret a principio) id eſt anteoēm creatōem .ſ. cœli etoīꝫ q̄ cœli ābitu cōtinēt̉(ab ęterno ordinata ſuꝫNecdū erāt abyſſi ⁊ egoiam cōcepta eram. Necdum fontes aquarū eruperant) ſcꝫ de locis ſubterraneis (necdum montes graui mole conſtiterant) id eſt ſuꝑ terrā planam eleuati ¶Ante oēscolles ego parturiebar)id eſt procedebam a fecunditate paterna (adhuc terram non feceratet flumina) id eſt creaturam viſibilem (⁊ cardines orbis terrę) id ē partes mundi principalesquę ſunt. oriens. occidēsauſtrū ⁊ aquilo (Quando p̄parabat cœlos aderam) indiuiſa em̄ ſuntoꝑa trinitatis. Et ideofilius qui eſt ſapiētiaˡ genita. ſemꝑ oꝑatur cumpatre. vt patet. Ioānisquinto. Pater meus vſqꝫ modo oꝑatur ⁊ ego operor qn̄ certa lege ⁊ gyrovallabat abyſſos) id eſt concauitates vbi congregatę ſunt aquę. vt appareret aridā habitationi hoīm ⁊ aīalium terreſtrium apta (quando ęthera firmabat ſurſum id eſt ſphęrā ignis quę natural̓r ſurſum fertur Illa enimpars elemētorū quę cōtigua eſt ſphęre lunę ęther vocat̉ (⁊ librabat fontesaquarū) cōſtituēs eos in pōdere in numero ⁊ menſura (quādo circūdabatmari terminū ſuū. ⁊ legem ponebat aquis ne trāſirent fines ſuos) ne effluret ⁊ operiret aridam (qn̄ appēdebat fundamenta terrę) id eſt ꝑtes inferiores terrę circa centrū. quę ſunt quędam fundamenta ſuꝑiorū ꝑtiū (cum eoerā cūcta cōponēs) qꝛ indiuiſa ſunt oꝑa trinitatis (⁊ delectabar per ſingulos dies) id eſt generaliter gaudebam cum patre et ſpiriti ſancto (iudes