ꝙ tutior via ſit. ut bonū qd̓ q̄ſqꝫ pꝰ mortē ſuāſperat agi ꝑ alios. agat dū viuit ipē ꝓ ſe Beatiꝰ q̄ppe ē libeꝝ exire ꝙͣ ptꝰ vīcula lib̓tatē q̄-rere. Debemꝰ itaqꝫ p̄ſens ſeculū vel qꝛ iā ꝯſpicimꝰ defluxiſſe tota mēte ꝯtēne̓. qͦtidiana deolacrimaꝝ ſacrifitia qͦtidianas carnis eiꝰ ⁊ ſāguinis hoſtias īmolare. Hec nāqꝫ ſingularit̓victima ab int̓no interitu aīam ſaluat: q̄ illānob̓ mortē vnigeīti ꝑ miſteriū reparat. q̄ licꝫſurgēs a mortuis iā nō morit̉ ⁊ mors ei vltranō dn̄abitur tn̄ in ſe ipē īmoͣrliter atqꝫ incor-ruptibilit̓ viuēs ꝓ nob̓ iterū in hoc miſterioſacre oblacōnis īmolatur. Eius qͣppe ibi cor-pus ſumitur. eius caro ī populi ſalute ꝑtitureius ſanguis nō iā in manꝰ infideliū ſed ī orafideliū fūditur. Hinc ergo penſemꝰ qͣle ſit ꝓnob̓ hoc ſacrificiū: qd̓ ꝓ abſolucōe nrā paſſionē vnigeīti filij ſemꝑ imitat̉. Quis enī fide-liū hēre dubiū poſſit. in ipſa īmolacōis horaad ſac̓dotis vocē celos aperiri: in illo ih̓u xp̄imyſterio angeloꝝ choros adeſſe. ſūmis ymaſociari terrā celeſtibꝰ iungi vnū qͥd ex viſibilibus atqꝫ inuiſibilibꝰ fieri. Sꝫ neceſſe eſt. vtcū hec agmiꝰ. noſmetipſos deo in cordis cō-tricōne mactemꝰ: qꝛ qui paſſionis dn̄ice miſteria celebramꝰ. debemus imitari qd̓ agmiꝰ.Tunc ergo vere ꝓ nobis deus hoſtia erit cū

iii