famulus fuit q̄ hoc de virtutis ſue beſtimoīoſignū dedit. Cū quadā die frēs illiꝰ ſubcinei̓ciū pane feciſſent eiqꝫ obliti eſſent ſignū crucis īprime̓. ſicut in hac ꝓuintia crudi panesligno ſignari ſolēt vt ꝑ quadras qͣtuor ꝑtitivideātur. iſdē dei famulus affuit. eiſqꝫ referētibus ſignatū nō fuiſſe cognouit. Cūqꝫ iā panis ille prumis eſſet et cinei̓bꝰ cooꝑtus dixit.Quae̓ hūc minime ſignaſtis. Qui hec dicēsſignum crucis digito ꝯtra prunas fecit. quoſignāte ꝓtinus īmenſū crepitū panis dedit:ac ſi in gens in ignibꝰ olla crepuiſſꝫ. Qui dūcoctꝰ poſtmodū fuiſſꝫ ab igne ſubtrͣctꝰ ea cru&e ſignatꝰ inuentꝰ eſt. quā nō cōtractꝰ ſꝫ fidesfecerat.¶ Capitulū. duodecimū.n̄ eodē etiā loco int̓ orina vallis dicit̉ q̄a multis verbo ruſtico int̓ ocrina noīat̉in qua erat qͥdam vir vite valde venerabilisnoīe ſeuerus. eccleſie btē mai̓e dei genitricis⁊ ſemꝑ virginis ſacerdos. Hunc cum qͣdampater familias ad extremū veīſſet diē miſſisꝯcite nuncijs rogauit vt ad ſe quantociꝰ ve-niret. ſuisqꝫ oracōibus pro peccatis eius intercederet. vt acta de malis ſuis penitentia.ſolutus culpa a corpore exiret. qui videlicetſacerdos inopīate ꝯtigit. vt ad putādā vineam eſſꝫ occupatꝰ atqꝫ ad ſe veniētibꝰ diceret.d. iiij