Tertius¶E CONEnIOne pr-

Nō comooſſiono rebende.

2 4

eiuſdē capitulūª deuoluta exiſtitᵇ:licet ꝓuideri ſibi poſſit de illo ēt cuius ad ipſum ep̄ꝫ ex ſui capituliᶜ vl̓alterius cuiuſcūqꝫᵈ: ſiueᵉ ad nos exipſius ep̄iᶠ ⁊ alioꝝ in hoc iidē ſuccedentiūᵍ negligētia collatio fueritI Dem.deuoluta.¶ Adeptus in eccleſia dignitateꝫhn̄tem prebendam annexam ꝑditprimam prebendā quam habebatin illa. h. d. Io. an.Iiuxta nr̄i formam mādatiᵍcanonicatū ⁊ p̄bendaꝫ eccl̓ierutinenſis adeptus dignitatē quāduxerit acceptandāⁱ ibidē expectatarchidiaconatūᵏ inibiˡ poſtᵐ uacantē: n̄ obſtāte ꝙ certa ſit ibi annexaⁿp̄bēda poteritº acceptare. ¶ Primaqꝫ prebenda hocipſoᵖ uacabitqꝙ ſcd̓am cum archidiaconatu predicto pacifice fuerit aſſecutus.℟ica De conceſſione prebēde ⁊ ec-

cleſie non vacantis.G Lemens. v. in cōcilio vienēſi.¶ Decretū ꝯditionale ante cōditionis euētuꝫ nō afficit ptāteꝫ ordinarij vel alteriꝰ collatoris: ſecꝰ qacceptatiōi bn̄ficij tp̄s adijcitur cūdecreto: ⁊ qui bn̄ficium vacās abexecutore petit vel recipit: illud intelligit̉ acceptaſſe: que vacatio nota dicitur expectanti: ex quo in loco beneficij ſcitur. h. d. Io. an.Um ei quem in ſcientiareputamusᶠ idoneumᵍ tperⁱ inquiſitionēʸ executoris ſibi d̓putati nobisrepertus fuerit eē vita laudabilis:⁊ conuerſationis honeſte. de beneficio certi valorisˣ alicub prouiderimandamus: adijcientesʸ ꝙ de beneficio minoris valoris poſſit eidem ſi volueritᶻ ꝓuideri: ac extūtetiam inane decernentes ⁊ irritum

uitur: non in executore qui confert vice pape.ordinarijs collatorAduerte ꝙ verum eſt hoc ſi executor prouidere poteſt ad cuiuſcūqꝫ collationē ſpectat: nᶠionis adijcitur. hoc dico per decre. vnicā. jͣ.ti. i. ⁊ vide qd̓ ibio. iſte terminus: ſed ſi certa perſona grauaturper reſcriptum: ⁊us eſt elapſum:nc ꝯferre nō poterit donecdeuoluat̉ ad papaꝫ: hocprobat decre. iſta.a ¶ Capitulū. vel aliuꝫcum eadeꝫ ſit ratio: ⁊ facit. jͣ. ver. vel alterius.b ¶ Exiſtit intelligo tēpore ꝓuiſionis fue. nōdate: ⁊ ſic eſt dare ꝙ poteſtas huius executorisvariat̉ ẜꝫ tꝑa: ⁊ ſic. jͣ. titu. i. c. vno. quādiu eniꝫbn̄ficium eſt in collatione ep̄i confert illud ilload alium deuoluto noncōfert illud ita ē de bn̄ficio ad īferiores ſpectāteꝙ ipſe nō confert: donecad ep̄m deuoluatur vtſequitur. Ratio quia cūep̄m papa grauare voluerit: cōfert executor ꝙͣdiu eſt in manibus ep̄i:nam lꝫ ex deuolꝓpriū tn̄ eſt ꝓ ea vice: ⁊ip̄e tūc ex collatv̓uatur qn̄ eſt in nalterius nō cōfert executor qꝛ papa illū grauarenoluitc ¶ Capituli. ce hic in caſu ſequenti finem capituli: ſed quid ſi adcapitulum ſpectabat electio tm̄: ⁊ ſcribebatur ad collationē epiſcopi: nūꝗddeuoluto iure ad ep̄m cōfert executor: dubiū facit illud quo querit̉ an deuoluat̉ hoc caſu prouiſio an electio: de quo ſatis de elec. ne ꝓ defectu. Itē⁊ facit dubiū: qꝛ ⁊ ſi dicatur deuolui collatio: tn̄ ex quo primo gradu aſſunem non videbatur includi in litteris quibus ſolū deuod ſatis facit. sͣ. eo. ti. c. i. circa fi. ibi ad quā cōimigradus ſiue ꝓximos ſiue mediaper quotcūcutor ꝯfert quādiu eſt ī manibus ep̄i. Io. an.¶ Sdeterminat quod no. Inno. ⁊ Pe. d̓ offi. deleg. ſupereo. vbuoſdā tenerelegatus pape prouidet d̓ beneficio adhec qulo olim diſputata per dominū Iacobumam in mercu. vide in littera. d. ſub rubrica de offi. ⁊ po.uit ꝙ non poſſet: ſi dicatur in reſcripto volentes illi graſpecialem. dixit enim ꝙ cum in illo alius ꝙͣ papa non ledaturnont dici gratia nec de deuolutis papa ſic ſcribit induxit de ꝯceſ. preben. litteras. ⁊. c. cum noſtris: mirabilis ſolutio fuit iſta. Scias autem ꝙbeneficium deuolutum ad papam ſemper cōfert executor: ex quo primuscollator eſt: de his qui per litteras grauabantur ſiue nominatus vt hic ſiue iuia ſcribitur ad cuiuſcunqꝫ collationem cum eadeꝫſit raijs ſpectantibus ad collationem pape: quia uacarib .vj. tunc eniꝫ papa confert iure proprion deoluto: nam papa dando excutorebat collatori poteſtatem: de conceſ. preben.go collatio de illo deuoluta eſt ad papam concet alias in beneficijs fiat ſtricta interpretatio. eo.hic tamē ſit larga contra concedentem. de conſue. cum diiin hec lr̄a ad queſtionē. no. d̓ offi. lega. c. i. lib. vi. qd̓ legaeficia ad papam deuoluta conferre: preferetur taquo ad illa que ſibi ſpecialiter ſunt cōmiſſa de offi. leg. ſtuit de reg. iur. generi. lib. vi.i. primi collatoris: qd̓ puto neceſſariuꝫ: ſi .n. de archidiaconollo ad ep̄m: ⁊ demū ꝑ ipſius negligentiā gradatiꝫ ad papā eat̉ecutor: cui ad collationē ep̄i ſcribebat̉. Io. an.entiū. ⁊ ſic habemus pͥmo tempus ep̄i. ſecūdo tēpus mediumgradum inter ipſum ⁊ papa. tertio tēpus papale. prifert executor: medio vero nō: ⁊ ſemꝑ ītelligas vbi tpͥsnis elapſum nō īpedit executorem. jͣ. ti. ꝓxi. c. vno.Primo ponit vnū dictum. Secūdo circa illud ſoluit vnūum. ſcd̓a ibi: primaqꝫ. Io. an.dati. nō ſolum ẜm vnā lecturā factū narrat ꝓut acciderat ī hacꝗtur: ſed ēt fortificat dubiū: qꝛ fortius ſi ex receptione cater habeat hanc canoniaꝫ ⁊ prebēdā. facit eo. ti. c. antepe. lib.n̄ auctoritate apoſtolica prebendam expectans conſecutus eſtebatur ꝙ aliam conſequi poſſit. facit eo. ti. non pōt. ij. rn̄.or. Eum adhuc pēderet gr̄a in parte principaliori: ⁊ factaꝫ vno cōtextu eī fuit vt prima dimiſſa ſcd̓am conſequi

poſſet. Alia lectura ē ꝙ iſte tex. ponat ius quaſi dicat ex quo papa de dignitate⁊ prebenda. ei voluit prouideri: cōſequitur dignitatē habentē prebēdā annexālicet prius aliā fuiſſet adeptus. ſꝫ ſolū de dignitate ſcribebat: nō poterit conſequidignitatē habentē prebēdam annexā cū hoc papa non intenderet: egeret d̓claratione. Suadet tn̄ equitas ꝙ decre. locuꝫ habeat ſiue ex vnico reſcripto debeaturvtrūqꝫ ſiue ex diuerſis ſucceſſiue ſiue ſoīa dignitas debeaturꝑ reſcriptū al̓s habēti prebēdaꝫab ordinario collatore.¶ Acceptandā. de quo dic vt.jͣ. ti. i. c. vno ⁊ idē puto ſi nonhaberet bn̄ficium acceptandi ſꝫdeberetur pͥma vacās: cū ratioſit eadē ⁊ fortior. ꝙ aūt hic dicitur de ptāte acceptandi reſpicit dignitatē. p̄bendam ergo q̄prius uacauerat neceſſe habuitpetere: ne ſibi fieret preiudiciuꝫper decreta. ſi clericus eo. ti. li..vi. videtur tn̄ ꝙ ſi hn̄s canonicatum ⁊ ad ius p̄bendaꝫ primo vacantem ⁊ ad dignitateꝫquā duceret acceptandā prebēdā que pͥmo ſine dignitate vacauit noluerit petere: proteſtāsꝙ hoc faciebat: qꝛ oēs dignitates eccleſie prebendas habebātannexas: ⁊ totum ſimul conſequi volebat: ſatis eēt hec iuſtacā ad negligentiā excludendā:cū mutationes beneficiorū necpopulo nec iuri ſint grate. xxi..q. i. ca. i. de tranſla. quanto: ſꝫſi poteſtas acceptandi reſpiceret etiam prebendam: tunc nullum dubium.Archidiaconatum. factū ponit: nam idem in quauis alia dignitate.l ¶ Inibi. in eccleſia illa. ⁊ vide. jͣ. de reg. c. i.m ¶ Poſt. datur ītelligi ꝙ ſi prius vacauerat cū ſua p̄benda: ⁊ ipſe ſciens recipit aliam prebendā: in acceptatione archidiaconatus ſibi viam p̄cluſiſſe videt̉.n ¶ Annexa prebenda. iſtud inducebat dubiū: ſi enim non fuiſſet annexa: retenta pͥma prebenda: cōſequeret̉ dignitatē ſine prebenda que cū illa vacauit eo. titu. qꝛ ſepe. li. vi. ſed cū dignitate ſiue p̄benda n̄ poſſit habere ꝓpter annexationēnec duas prebendas in eadem eccleſia: de conceſ. preben. lr̄as rōne annexi ī pͥncipali īpediri videtur: ſed prompta eſt prouiſio .ſ. vacationis pͥme quam ſubmittit. Sed quid dices in caſu cōuerſo: adeptus ſum dignitatem per reſcriptū apoſtolicum expecto ibi prebendam cū beneficio acceptandi: vel ſiue: vacat prebendacum dignitate cui eſt annexa. nunꝗd prima dignitate dimiſſa conſequi poterohāc prebendā cū ſua dignitate: puto ꝙ non: qꝛ non eſt eadē ratio principalis adacceſſoriū: ⁊ acceſſorij ad principale. d̓ conſe. ec. vel alta. c. vno. li. vi. facit eo. ti.qꝛ ſepe. ⁊. c. ſuper eo. de reg. iur. acceſſorium. li. vi. cū. cōcor.o ¶ Poterit. qd̓ intellige vbi alteri non debetur ex prioritate temporis vel prerogatiue gratie vel alio iure.p ¶ Hocipſo. patet ꝙ in prebendis eiuſdem eccleſie ipſo iure per receptioneꝫ ſecunde vacat prima.q ¶ Uacabit. nō .n. poſſet eſſe triplex in eccleſia ſine diſpenſatione papali: nec valet in hoc conſuetudo. de conſue. c. i. lib. vi. ⁊ no. ꝙ plus abhorrent iura habereduas prebendas in vna eccleſia ꝙͣ alias habere duo curata. primū enim non lꝫetiam iure annexionis quam habet ad dignitatem hic. ſed ſecunduꝫ licet iure annexionis quā habet curatum ad prebendam eodem titu. ſuper eo. lib. vi. ⁊ facitad opi. quam teneo in decreta. litteras de cōceſ. prebende. ſequendo Inno .ſ. ꝙī duabus canonijs eiuſdeꝫ eccleſie non poſſit epiſcopus diſpenſare licet diſpenre poſſit in canonia perſonatu vel officio: rationem huius ibi plene ſcripſi ſuper vltima glo.Um ei. Diuiditur ī quattuor partes. Primo declarat qn̄ afficit decretū ꝯditionale nō adiecto termino mēſis. ſecūdo qn̄ afficit illo adiecto ibi: ſecus. Tertio an petendo ſibi ꝯferri beneficiū vel recipiēdo illudcollatū videat̉ quis acceptare ibi que etiā. Quarto declarat qn̄ quis dicatur habere noticiam vacationis beneficij ibi: Ceterum. Inno. Et determinat caſus dubios circa decre. qꝛ cūctis eo. ti. li. vi.r ¶ Reputamus. per relationem examinatorum ad hoc deputatorum: quibuscreditur: ⁊ eſt forma pauperum in qua fit examinatio quomodo legāt cantent ⁊conſtruant.Idoneum. iunge hic litteram prouideri mandamus de beneficio ⁊cͣ.t ¶ Si per. ecce conditionē de qua. jͣ. loquitur.u ¶ Inquiſitionem. an ad hanc vocanda ſit pars plene no. sͣ. ea. compi. de offi.deleg. c. vno.x ¶ Ualoris. de penſione prouideri non poſſe. de preben. ꝙͣuis i. li. vi.¶ Adijcientes. niſi hoc fuiſſet additum de beneficio minoris eſtimationis etiāſibi volenti prouideri nō potuiſſet: de preben. cui de nō. §. vl. li. vi.Si voluerit. ſecunda conditio.⁊ ¶ Extunc. hoc fortificabat dubium: quaſi a tempore date papa voluerit ꝙ decretum afficeret: ſed contrarium reſpondetur ⁊ ſupplemus exnunc ⁊ valet extūc