Liber

ſi ſecus a quoquaꝫ quauis auctoritate contigerit attentariª. Quia decretuꝫ hmōi in euentum dūtaxat pͥdictaꝝ ꝯditionū ſuū ſortit̉ effectūᵇantequā extetᶜ prima cōditio beneficium pretaxati valoris ⁊ etiaꝫ minoris prius qͣꝫ ſuam impetrans ſuper valore huiuſmodi voluntateꝫdeciaretᵈ cōferre libere poterit perordinariūᵉ aūt alium executoremᶠ a

nobis ad prouidendum de tali beneficio deputatum. ¶ Secusᵍ aūtfore cenſemusʰ cum decreto appoſito alicui ꝓuideri mandamus debn̄ficio quod infraⁱ menſem a vacationis ipſius noticiaᵏ duxerit acceptandū: vt appoſitio mēſis eiuſdē aliꝗd afferatⁱ īpetrāti. ¶ Quēetiamᵐ beneficiū qd̓ acceptare poterat petendo ſibi ꝑ ſuuꝫ executoreꝫⁿ

fa. de vo. ⁊ vo. re. lꝫ ad fi. ⁊ ſic facit hec lr̄a contra egi. ꝑ Inno. Hoſti. ⁊ abb. ineo qd̓ ſcripſit de ap. preterea. ii. ſuper ver. excōicatum.a ¶ Attentari. nō dicit etiaꝫ ignoranter: ⁊ tn̄ ex inferioribus pꝫ ꝙ certis caſibushoc decretum afficit ignorātes ꝑ qd̓ pꝫ ꝙ decretū pape afficit ignorātes: ⁊ d̓ hocde elec. ſi eo tꝑe. li. vi. ⁊ probie preben. c. pe. e. li.b ¶ Effectū. alias fuiſſet edictūſuper īcerto. eo. ti. c. i. §. ſubiūctum in fi. li. vi.s ¶ Extet. prima .ſ. qd̓ per executoris īquiſitionē ſit repertus⁊c̄. vtile cōſiliū eſt ꝙ ſuper illaꝓnūciet executor vl̓ ꝙ facta mētione de illa inhibeat: vel ſaltēſuaꝫ ptātem inſinuet collatorialias non facile forte conſtarepoſſet conditionem extitiſſe.d ¶ Declaret. etiā in executoris abſentia: dūmodo de ea cōe ¶ Ordinarium. hoc ꝓbamꝰſtet: vt. jͣ. dicam.ꝑ predi. decre. jͣ. eo. ti. li. vi. vtſicut ibi decretum datum cum beneficio acceptandi ante acceptationem non impedit poteſtatem ordinarij: ita nec datum ſub conditionibus iſtis vel alijs anteconditionum euentum. Io. an.f ¶ Executorem. ſi enim non afficit poteſtatem ordinarij. ergo nec executoris alterius qui maior eſt ordinario: de offi. dele. ſane. ij. cum hoc oporteat intelligde executore ſecundo. primus .n. cōferet beneficiū etiam poſtꝙͣ eueniſſet cōditioItem cum hic dicatur ꝙ ſecundus cōfert ante conditionis euentum: per quod acontrario infertur: ꝙ poſtꝙͣ eueniſſet conditio primi conferre non poſſet. Itemcum generaliter de executore loquatur: per quod etiam executorem ī forma gratie videtur includere: hic videtur ſolui qd̓ hic fuit diſputatum an impetrans primo in hac forma pauperum preferatur ſecundo: qui impetrauit in forma gratie in eadem eccleſia vel ad collationem eiuſdem: ⁊ ponitur in mercuriali: in littera .n. ſub titu. de preben. hic enim videtur ꝙ dūmō cōditio preceſſerit vacationem vel ſaltem collationem factam ſecundo debetur primo: facit de reſcrip. tibiqui li. vi. ſꝫ ob. eo. li. ⁊ ti. capl̓o ſi ꝓ te. So. ibi conditio pēdebat ex alterius arbitrio ita ꝙ illo recuſante nullum ius habebat impetrans: hic vero pendet exiſtentia rei vt in primo caſu: vel ex voluntate ipſius cui facta eſt gratia ſecundo. Aliquibus videtur ꝙ ſecundus impetrans ante conditionem in forma gratie preferatur: ⁊ ẜm hoc licet hec prima conditio quo ad idoneitatem perſone ſit de p̄ſenti: inquiſitio tamen circa id fienda eſt de futuro. De ſecunda etiam non dubitatur quin ſit de futuro: ⁊ ẜm hoc ſequeret̉ ꝙ ſi duo impetrauerunt ſub hac formaſi ſecundus primo peruenit ad conditionem erit potior: cum prius ipſius decretum afficiat: vt hic: facit pre. decre. ſi pro te: ⁊ qd̓ noͣ. eo. ti. ſi ſoli. li. vi. equuꝫ videtur qd̓ prius dixi: vt ex quo conditio primi preceſſit collationem factam ſecundo: preferatur primus ſecundo habenti formā gratie vel pauperum: nec veruꝫeſt ꝙ ſemper debeatur illi pro quo prius ē affecta: vt probat pre. decreta. tibi: ſitergo fortior gratia conditionata ex exiſtentia rei vel voluntate eius ꝓ quo ſcribitur: ꝙͣ dependens ex voluntate tertij vt predixi. Sed fingas hūc caſuꝫ habet. a.hanc formam pauperum in certa eccleſia: ſecundo habet. b. ſpecialem gratiam īeadem ⁊ talem que afficit: vacat beneficium in ipſa eccleſia: quod ante primi conditionem extantem ordinarius confert. c. demum extitit conditio poſtquā executor. b. ſibi contulit illud: poſt que executor. a. primi illud ſibi cōtulit. queritur cuius ſit beneficium. Dico ẜm pre. opinionem per decre. pe. de preben. lib. vi. ꝙprimus eſt potior: collatio enim ordinarij facta. 5. non valuit nec tenuit īpedierte gratia illius. b. pro quo beneficiū illud erat affectū in eum caſum in quem nōdebebatur illi. a. effectus ergo cōditōis poſtea exiſtentis: qui eſt vt decretuꝫ afficiat. vt hic per illam collationē impediri nō potuit: collatio .n. facta. b. nō tenuitex quo prius extiterit primi cōditio: ex quibus concluditur ꝙ predixi: aſſurgat ergo primus ſcd̓o: ex cuius perſona ꝯſequitur ꝙ alias ſibi petijſſet: ⁊ eſt ſimile eo.ti. auctoritate. li. vi. ſi vero collatio facta. b. p̄ceſſit cōditionē primi: tunc etiā planū eſſet ꝙ. b. potiīor eſſet in beneficio per hāc litterā. Item ſi tenetur ſecūda opi.que habet ꝙ forma gratie preueniens conditionem faciat ſcd̓m potiorem etiā inbeneficio poſt conditionem vacante.z ¶ Secus. hic approbat quod no. sͣ. eo. ti. qꝛ cūctis in prī. li. vi. ⁊ quod no. archidi. eo. lib. de preben. dudum: ⁊ dic ſecus in hoc ſcilicet in caſu iſto non valeretcollatio ordinarij vel alterius executoris infra menſem facta: licet ante acceptah ¶ Cenſemus. lꝫ ꝑ hoc verbū videret̉ ius nouuꝫ inducere: cum tn̄ ratio ſit antitionem.qua ⁊ directe ab olim inuenta fuerit hec forma cōtra decre. qꝛ cūctis: vt ibi not.in. i. glo. puto ꝙ reſpiciat preterita: nec cōtradicat hoc verbū qd̓ ẜm deriuatōesponitur etiā pro iuſſu: deliberatione: extimatione: ⁊ ſententie prolationē: ⁊ ꝯcor..jͣ. proxi. rn̄. ⁊ diri. sͣ. ea. compi. de proba. litteris.¶ Infra menſem. iſte terminus inualuit de ſtilo ⁊ more curie. Idem tamen ditas de quolibet alio termino maiori vel minori litteris expreſſo: ſolet autem curia ſic ſcribere beneficiū eccleſiaſticū cum cura ⁊c̄. etiam ſi dignitas ⁊c̄. ſi qd̓ vacatᵐ ad preſens vel vacabit in tali ⁊cͣ. quod per te vel procuratorem tuū ad hoclegitime conſtitutum infra vnius menſis ſpacium poſtꝙͣ tibi vel eidem procuratori vacatio huiuſmodi innotuerit duxeris acceptandum conferenduꝫ tibi ⁊c̄.diſtrictius inhibentes venerabilibus ⁊c̄. ne de illis interim etiam ante acceptationem huipᵐª diſponere quoquo modo preſumant: ac decernentes irritum ⁊inane ⁊c̄. tamen ex hac littera videtur ꝙ minus plena clauſula .ſ. habens man-

datum cum poteſtate acceptandi ⁊ ſpacio tēporis ⁊ decreto ſufficiat. Sedqueritur an talis expectans poſſit acceptare poſt menſem beneficium adhuc vacans: videtur ꝙ ſic cum hec clauſula in ipſius fauorem appoſitaad ligandas manus ordinarij in ipſius expectantis odium nō debeat retorqueri. de reg. iur̄. quod ob gratiam. lib. vi. cum ſuis concor. ⁊ hoc placet Archi. de prebē. dudum. li. vi. ⁊ videtur expreſſum eo. lib. ⁊. tit. ſitibi abſenti: nō credo ꝙſi clauſula reſeruatiōis⁊ ptās executoris adiungitur beneficio vacaturo: acceptabit impetrāsinfra menſem vt in tex.⁊ in forma quā ſuperiuſcripſi ꝙ poſt menſem ꝑexpectantem acceptaripoſſit beneficium vel eiconferri ⁊ tunc ad regulam quod ob gratiam:reſpondetur vt ibi no. ꝙhoc inducit forma mandati per decre. cui de non: de preben. li. vi. Ad decreta. ſi tibi: reſpondeo ꝙ loquitur cuꝫ collatio precedat acceptationē ſcilicet ꝙ cum beneficium ab ordinario pure cōfertur ⁊ poſtea ad acceptanditerminus aſſignatur: tunc enim cum prima pura collatio per illius termini lapſum perempta non ſit. prouiſus reintegra poſt terminum acceptabit: hic vero acceptio precedit collationē cuius faciende ptātem executornō habet niſi infra tēpus limitatū fuerit acceptatū: fateor tamē ꝙ ita poſſet eſſe diuiſa reſeruatio a ſpacio temporis ꝙ locus eſſet opinioni ꝯtrarie:vt ſi dicatur beneficiuꝫ ꝙ in tali loco vacauerit quod duxeris acceptandūtibi conferendum collationi noſtre preſentibus reſeruamus: inhibētes neinfra menſem poſtquaꝫ tibi de vacatione conſtiterit aliquis de illo preſumat quacunqꝫ auctoritate diſponere ⁊c̄. ponderetur ergo reſcriptoruꝫ tenor. de priuile. porro. ſi autem ſecundū nouam formam papa dat canonicatum: ⁊ circa prebendam dat beneficium acceptandi infra menſeꝫ: tūclicet reſeruatio ⁊ executoris poteſtas adiungatur prebende: infra menſemaceptare poterit vt ſupra dixi: ita qd̓ poſt menſem ex vi reſeruationis acceptari vel per executorem conferre non poſſit: quia tamen canonicus eſtex vi canonicatus videtur quod ſi nullus ibidem expectat etiā poſt mēſeꝫſibi petenti per ordinarium conferri debet: ⁊ cum decreto: ideſt quod alteri collata non tenet. per decreta. ſi clericus. ij. reſpon. de preben. li. vi. ſedhoc caſu poſſet dici contrarium: quia in caſu decre. ſi clericusⁱ expiraueratpoteſtas executoris: ſed hic adhuc durat quo ad aliam que vacabit ſi acceptabitur infra menſem: nil ergo mirum ſi ibi ordinarius. aditur. Iteꝫſicut nec ibi ordinarius habet poteſtatem ſuper negligentia: ita nec hic: ⁊k ¶ Noticia. hoc determinabit in fine. ⁊ nota quia in iſta forma non eſt lohoc teneas.cus decret. ne captande: eodem titulo lbro. vi. vt poſſit acceptari primumincertum qd̓ vacabit: illa enim locum habet vt ibi patet: cum ſimpliciterſcribitur de beneficio quod duxerit acceptandum: tūc enim poteſt ſe fortune ſubmittere acceptando primum vacaturum vel vlterius ex cauſa ſedquando ſcribitur de beneficio quod a vacationis noticia infra menſeꝫ duxerit acceptandum. hec verborum forma nō patitur quod vacaturum acceptet. fateor tamen ꝙ vacans poteſt acceptare: etiam ſi vacabit temporegratie: verbum enim noticia vacationis preſentum ⁊ futurum includitdummodo vacet. de priuileg. quia circa: nec obſtat ſi precedat verbumquod vacabit in reſeruatione ſine verbo preſentis tēporis ſi quod vacat:nam illud vacabit quod vacans reperitur: vnde dicit lex ꝙ verbum oportebit: tam preſens ꝙͣ futurum tempus ſignificat. ff. de verborum ſignifi..l. verbum in prin. titu. ad idem eodem titu. verbum erit: ⁊ aliud eſt dicere vacabit: aliud vacare incohabit. ⁊ hoc conuenit huic menti. ſecus vbimens reſiſteret vt ibi.l ¶ Afferat. fi. de priui. ſi papa. li. vi.m ¶ Quē etiā. ſumme vt lis fuit iſta particula: cū .n. executor datus cumclauſula acceptandi poteſtatem non habet in conferendo beneficium niſi ex quo fuerit acceptatum: tota die collationibus opponēbatur ꝙ nō valebant: quia non preceſſerat acceptatio: ⁊ ꝗa ipſius precedentis aceptationis deficiebat quandoqꝫ probatio ſuccumbebat expectans. licet igitur verbum acceptationis non exprimat: ſatis eſt tamen ꝙ petit ꝯferri: vel recipitcollatum: multa ſimilia colligas ex no. de his que fi. a maio. par. capi. exore. de appel. ad audientiā ⁊. c. dilecti. ij. vnde ex quo per inſtrumentumde prouiſione conſtat preſumitur interrogationē preceſſiſſe: inſtitu. de initi. ſtip. §. ſi ſcriptum. ff. de verb. ob. ſciendum ſic ſatis eſt qd̓ heres ſe immiſceat. lꝫ verbo nō adeat inſti. de here. quali. §. pe. ff. de acqui. here. iulianus. §. ſi ſeruum. ⁊. l. ꝗs extraneus. §. interdum. tamen quandoqꝫ nonſufficit facit proſecutio. de appel. ab eo. i. rn̄. li. vi. de elec. eccleſia. jͣ. de baptiſ. c. i. ⁊ pe. ſed in decre. ab eo eundo ad iudicem appellationis nō ſatiſfitiuri volenti per apoſtolorum delationem ipſum iudicem inſtrui: electio ⁊baptiſmus formas habent nec ſine illis ſufficeret animus: etiaꝫ de quo cōſtaret: ſed cum hic ſolum de animo ⁊ acceptatiōe queratur de illo ſatis cōſtat per hic expreſſa. Io. an.n ¶ Executorem: licet petitio ⁊ collatio de quibus hic loquitur requirant