Liber

cleſiasª vel capellas: decimasᵇ autalia ſpiritualiaᶜ iura noſcantur hr̄enulli poſſe decernimusᵈ ꝓuideriᵉ.Niſi hoc ī apoſtolicisᶠ lr̄isᵍ caueatur expreſſeʰ.I Dem.¶ Quo caſu vacat dna dignitatꝑ exciptioneꝫ alteriꝰ vacāt ēt pl̓esI pl̓es obtinensⁱ dignitatesᵏD aliam dignitatem aut beneficium curam animarum habens acceptet: diſpenſatione ſuperˡ hoc legitime non obtenta: eiꝰᵐ poſſeſſione adeptaⁿ pacifice. dignitates qͣs pͥus hēbat ipſo fcō vacareº cenſemꝰ.Sicutᵖ ſi dignitatem vnicam obtinenti alia ſimilis conferat̉ eiꝰ pacifica poſſeſſione habita prima de iure vacaretq.T Dem.¶ Ualet ꝓuiſio facta proprio motu pape tacentis beneficia ꝓuiſi q̄cunqꝫ ſint ⁊ quotcūqꝫ. h. d. Io. an.

¶ Iromanꝰ pontifexʳ de beneficioª alicui motu proprioᵗ prouideatʸ de beneficijs que obtinetˣ n̄habita mentione: prouiſioneꝫ ſeugratiam huiuſmodi fore validaꝫʸdeclaramusᶻ: qualiacūqꝫ fuerīt beneficia dignitates aut perſonatꝰ cūcura vel ſine cura ⁊ in numero quātocūqꝫᵉ que is habebat: cum ſibi ꝓuiſio facta fuit.¶ Spectans bn̄ficium ad collatioT Dem.nem ep̄i: ⁊ deuolutū ad illiꝰ capitulum obtinere non poſſit deuolutuꝫtn̄ ad ep̄m vel ēt ad papā ex cuiuſligentia poterit obtiner̄cun¶II de beneficio adeuiuſcunqꝫꝰepiſcopi collationem ſpectātealicui conferendo ſcribamꝰˣ ſibi illud conferre non poterit: cuius collatio ex negligētiaª ip̄iꝰ epiſcopiᵇ ad

a ¶ Eccleſias. qꝛ talia ſunt loca religioſa: qd̓ ītelligas ſi auctoritate ep̄i ad hoc ſūtinſtituta. de relig. do. ad hec. ⁊ idealia poſſunt illis accedere: ⁊ facit qd̓ſcripſi poſt Inn. ⁊ Hoſti. d.ris. Et aduerte qꝛ ſi hoſpitale ſit principale cui accedit eccl̓ia vel capellatales nō debetur vt hic: ſi vero ꝯuertas ꝙ eccleſia ſit pͥncipale habensle. tūc non puto hoc locuꝫ harumſbere: ſed tunc iure acceſſorij veniet ꝙ principaliter non veniret: bene fa. eo. ti. ſuꝑ eo. li. vj.de re. iu. acceſſoriū: ⁊ qd̓ ibi no.ꝗd in dubio: vt qꝛ extat hoſpitale ⁊ eccl̓ia ⁊ neſcit̉ qd̓ ſit pͥncipale: ⁊ qd̓ acceſſoriū. Sol. ſi apparet poſſeſſio ⁊ denoīatio per quāpoſſumus alterum p̓eligere illud ſequemur eo. ti. cū de benefco. li. vj. de ꝓba. per tuas: cumſi. ſed ſi non apparet: repellamīpetrantem: cōſtat enī de hoſpitali nec conſtat illud acceſſoriuꝫeccleſie. nam ⁊ ſi hoſpitale ⁊ eccleſia eſſent annexā: ita qd̓ neutrum principale: puto hanc decre. locū habere ꝑ no. ne ſe. va.c. j. fa. qd̓ no. de cōceſſ. pͥben. ſicapitulo. li. vj. in glo. quero. infine.b ¶ Decimas .i. ius ꝑcipiendi d̓cimas. An auteꝫ de redditibushorū locorū debeat ſolui decima: habetur in d̓claratiōibꝰ dequibus dicam. jͣ. de deci. c. ij.c ¶ Spiritualia. vt cimiteriuꝫ ⁊ius funerandi. jͣ. de reli. do. ꝗacontingit in fine.d ¶ Decernimꝰ. videt̉ ergo eſſe ius nouū ⁊ hic incipe conſtructum.e ¶ Prouideri. vnde nec hodie talia clericis ſecularibꝰ in beneficium dari pn̄t. jͣ.de reli. do. c. ij. ij. rn̄. in pͥn. ſꝫ ē dubiū an in duobuſ caſibꝰ ibi exceptis in ver. niſi īfundatōe ⁊c̄. locū habeat hec decre. ⁊ puto ꝙ ſic: cū generaliter loquatur nec ſeꝗt̉ſi cōcedi poſſūt illis caſibꝰ in bn̄ficium: ergo includunt̉ ī lr̄is. tolle īſtātiā. sͣ. c. ꝓxi. e. ti. ꝙͣuis. .j. li. vj. ſicut ergo certe qͣlitates ſunt ī lr̄is bn̄ficialibus expͥmēde. ſic⁊ iſta ad hoc vt talia in litteris includātur ⁊ tunc facta expreſſione talium debebūtur ſolum ī illis caſibꝰ: niſi in expreſſione apꝑeat papā āplius voluiſſe: ⁊ nunꝗdf ¶ Apoſtolicis. no. ꝙ nō repetit delegatis ⁊ hoc forſan ꝑ id qd̓ dixi in gl. ꝓx. ⁊ ēcū bn̄ficijs permutari poſſint: dicaꝫ. jͣ. de re. permu. c. vno.ſi. qꝛ legatus non cōfert eccleſiā ſpectāteꝫ ad preſentationē laici patroni: ꝙͣtū papa cōfert: de iurepa. cū dilectus: de offi. leg. dilectus: qd̓ ītelligas hoc expreſſo: vtibi dixi. ergo ſit circa iſta reſtricta poteſtas legatorum: ⁊ circa alia de offi. leg. ca.pe. ⁊ antepe. li. vj.¶ Litteris. probatio ergo teſtium vel alia non ſufficeret in hoc caſu facit qd̓ no.e. ti. ſi motu ꝓprio li. vj. ī vl. gl.h ¶ Expreſſe. ꝑ qd̓ ſufficere nō vident̉ verba generalia: vt ꝙ de quibuſcunqꝫ bn̄ficijs dignitatibꝰ ꝑſonatibꝰ officijs ⁊c̄. ⁊ fa. sͣ. ea. com. de offi. or. c. ij.res. Ponit dcm̄ ad qd̓ adducit ſimile. ſcd̓a ibi: ſicut. Imola. Approbat qd̓ no. Adpo. de elec. dudū. ij ad fi. ⁊ Guil ponens ad lr̄am ipſius verba ī ſpec. ti. ij. §. vidēdū. ver. ꝗd̓ ſi hn̄s duos: ⁊ Io. mo. de offi. ord. c. ordinarijlib. vj. ⁊ archi. ī decre. nō pōt. e. ti. li. vj. d̓buiſſet clariꝰ formari: vt. jͣ. dicā.i ¶ Obtinēs. ꝑ ſufficiētē diſpenſationem: vt aliqua ſit dubitatio.k ¶ Dignitates ꝑſonatus vel heneficia curata: vel alterum cum altero cuꝫ ſit eadem ratio.l ¶ Suꝑ hoc .ſ. ſuꝑ illa vel illo retinēdo vna cū pͥmis: vl̓ cū altera pͥmarū.m ¶ Eiꝰ dignitatis vel beneficij curati vltimo collati ⁊ acceptati.n ¶ Adepta. idē vr̄ ſi ꝑ eū ſtaret quo minus adipiſceret̉. eo. ti. lꝫ ep̄s: d elec. commiſſa. li. vj. qd̓ ꝓbat ſimilitudo q̄ ſequit̉: hoc verū qn̄ tenet collatio vltimi ſecꝰ ſiteneret: qꝛ tūc abſtinēdo a poſſeſſione penā iſtā euaderet: vt. jͣ. dicaꝫ.o ¶ Uacare. ſi ītelligas de his q̄ ꝑ diſpenſationē habebant̉ videbatur expeditū. e.ti. nō pōt. li. vj. ij. rn̄: inqͣtū dicit̉ ꝙ diſpenſatio data ſuꝑ duobꝰ ītelligit̉ d̓ pͥmisduobus. ergo tertiū in locū primi vl̓ ſecundi ſurrogare nō pōt: ſed qꝛ poterat etiam noīatī ſuꝑ illis diſpēſatū eē .ſ. ſuꝑ tali: ⁊ tali bn̄ficio ⁊ dignitate: quē caſum. §.ille nō cōtingebat: vtilis fuit hec declaratio: ⁊ videbatur ꝗbuſdaꝫ ꝙ nō vacarentſꝫ pͥnceps deberet eligere: qd̓ ex pͥmis dimitti volebat. arg. ff. d̓ excuſa. tuto. l. vj.q̄ īcipit: ſi duas: alijs videbat̉ ꝙ ipſe idē prouiſus eligeret per decre. p̄terea. e. ti.⁊. c. referente: expeditū eſt ꝙ vacant omnes prime ad. l. predictaꝫ reſpōdebat Cōpo. ꝙ licet quis pluribus tutelis grauari nō debeat: per vnius tamen receptionēnon vacat altera. Ad decretales reſpondebat ꝙ correcte ſunt per decreta. de multa: ⁊ hec ſatis ſunt plana. ſed remanet dubium ſatis forte nunquid valeat collatio vltimi: hoc dico propter decreta. ordinarij: de off. ordina. li. vj. vbi dicitur ꝙhabent pluralitateꝫ talium etiam cum diſpenſatōe ſufficiēti nō poteſt aliud taleconferri. niſi diſpenſatio ēt extēdatur ad illꝰ: vel niſi prius habita reſignet: ⁊ vitiat collationeꝫ aliter factā: ⁊ facit quod ibi no. poſt gar. ī vlt. glo. ⁊ forte fuit hocdubium huius. decre. cum enī illa decre. ordinarij. dicat collationem vltimi nullius eſſe momenti. ergo per eam nō vacat prima: ſed in pre. decre. non poteſt. archi. tenet ꝙ non valet collatio vltimi nihilominus vacat prima ex quo poſſeſſio

nem habuit vltimi: ad hoc eo. ti. eum qui. li. vi. ⁊ ſic dicit̉ ꝑ magnū virurꝓnunciatum in curia: contra quā tn̄ ꝓnunciationem refert ꝙ pēdebat appellatio: hoc ergo declarare ꝓcuraſſem ſi compoſitoribus adheſiſſem: puto tn̄ ꝙ ſi habenti vnū curatū cōfertur ſcd̓m tale: valeat collatio ſecundi: ⁊ex quo ſtat ꝑ eum quo minus habeat poſſeſſionem ſecūdi vacat pͥmū: ſi v̓ohabēti plura talia ex diſpenſatione ſufficiēti confertur aliud tale: valeatcollatio ſi diſpēſatio ſufficiens eſt ēt quo ad illud ⁊tunc de vacatione non q̄rimus. Si vero diſpenſatio ad hoc vltimum nōiuuat: dico ꝙ ſi dimiſitprimam ante collationem vltimi valuit ipſiuscollatio. nec tunc etiaꝫ devacatione iuris q̄rimusſi v̓o nō dimiſit. collatiovltmi non valuit tamenꝑ acceptionē nō ꝑdit prima immo illa retinet: ſedſano vſus conſilio vidēscollationē vltimi non valere ipſius poſſeſſionemnon apprehendat. vt ſichumanitas iuſte penitudinis non auferatur. ij..q. vj. ſi quis libellos deappellatio. cū ceſſante: ⁊faciūt no. de cle. cōiuga.diuerſis cum concor. Sivltimi apprehendit: hec poſſeſſio facit prima vacare: nam hoc caſucum exvero poſſeſſionem ipſiustali vitioſa poſſeſſione vacaret vnicum vacabunt ⁊ illa per litteram que ſequitur.¶ Sicut ſi. per hanc litteram dico ꝙ ſi caſus eſſet ꝙ poſſeſſio ſecundi nonfaceret vacare vnicum: vt eo. ti. ſuper eo. ⁊. c. ſi tibi conceſſo. lib. vi. nō vacabunt illa plura: ⁊ hoc puto verum ſiue valuerit: ſiue non valuerit collatio vltimi.q ¶ Uacaret. per decre. de multa. eo. ti. ⁊ hodie per cōſtitutionem Ioānisexecrabilis ſi primū abſqꝫ mora diſpēdio verbo ⁊ facto in manibꝰ ordinarij ſub teſtimonio publico non dimittat priuatꝰ eſt ſecundo īhabilis ad ſacros ordines ⁊ beneficia: vt ibi. §. qꝛ vero.me: eo. ti. ſi motu ꝓprio. li. vj. ⁊ reprobat qd̓ ibi no. Io. an.I romarius. Non recipit diuiſionē. Approbat qd̓ no. per archi. ⁊r ¶ Pontifex. de legato eſt opinio no. de offi. lega. c. vl. li. vj. ⁊ no. sͣ. eo.de offi. ordi. c. fi.s ¶ Beneficio. large ſumit̉ de re iu. c. i. li. vj.t ¶ Proprio. qd̓ nō intelligitur niſi expͥmat vt in pre. decre. ſi motu in fi.Prouideat. vel prouidere mādet: cū eadē ſit ratio.vObtinet. in re vel ſpe. sͣ. ea. com. de reſcrip. gratie.¶ Ualidam. quo ad vitium ſurreptionis .i. nō ſurrepticiam: aliā enī ihabilitatem illius pro quo ſcribitur non tollit motus proprius. vbi aliud nōaddatur. etiam ſi illa ex talium pluralitate procedat: vt qꝛ ſine diſpenſatione habebat pluralitatem dignitatū vel curatorum: que fa. quē inhabileꝫetiam ad minora beneficia: de elec. dudum. lj. ⁊ ibi in prima glo. ⁊ patetapertius per conſtilutionem. Ioannis execrabilis: ſatis eſt ergo illi clauſule ꝙ certum habet effectum. nec alium operabitur preter intentioneꝫ ſcribentis. .sͣ. c. j. de qua intentione ſi appareat illi ſtabitur: vt dixi de reſcrip.cum adeo in fi.¶ Declaramus. reprobat ergo nō ſimpliciter corrigit opi. ꝯͣriam.⁊ ¶ Quātocūqꝫ. ratio enī proprij motus excludens ſurreptionē prouiſiōiſita coaptatur curatis vt ſimplicibus ⁊ multis vt vni. Itē per id nō intelligitur in retētione diſpēſatum eē eo. ti. nō poteſt in fi. li. vj. ⁊ ꝑ hoc ibi hācopinionē tanebam. in. ij. glo.de beneficio Se ſummat quattuor ponēs caſus: ⁊ quaſdam opi.M determinans vt infra. dicam.¶ Euiuſcūqꝫ. quia exemptos ⁊ non exemptos: ⁊ ſuperiores epiſcopis perhoc intendit includere.ꝝ ¶ Scribamus: executori: idem ſi ſcriberet̉ ipſi ep̄o: ſaluo ꝙ ī vltimo cāucū eſt deuolutū ad papā diſtīguit̉: an ꝑ litteras excitet̉ offm̄: an cōſtituat̉ d̓legatus de offi. or. lꝫ. ⁊. c. pe. de reſcrip. cū aliquibꝰ. li. vi.a ¶ Ex negligētia. idem ſi ex delicto: lꝫ ſit opi. an hoc caſu deuoluat̉ ad capitulum: vt ſcripſi de elec. cū ī cūctis. in fi. ⁊ ſuper vltima glo. vbi vero excōmiſſione epiſcopi capitulū vel alius haberet cōferre. hoc nō impedit exēcutorē ut ꝓbat̉ eo. ti. c. fi. li. vj. fa. qd̓ no. de īſti. c. fi. al̓s facile poſſet ep̄seludere īpetrantem.b ¶ Epiſcopi. ſed nunquid negligentia ipſius executoris: quando ſcilicetſciente vltra ſex menſes vacauit beneficium quod conferre poterat oberit ei. Compoſto. ī decreta. capituluꝫ de reſcrip. in magna glo. ī. iiii. charta. uerſi. itē nunquid executor tenet ꝙ nō ⁊ decre. ii. de conceſ. preben. in