SecundusDe appellationibus.

2

¶ Appellans proſequi ⁊ finire tenet̉ appellationeꝫ extraiudicialeminfra annū adie interpoſite appellationis vel illati grauaminis: quonon facto īpedimento iuſto ceſſante appellatio eſt deſerta. h. d.Icutª appellationē iudicialēᵇſic ⁊ extraiudicialeꝫᶜ infra annuꝫ adieᵇ interpoſitiōis ipſius veladie illati grauaminis vbi a futuroᵉ grauamine appellat̉ ꝓſequi ⁊ finireᶠ tenetur appellans. Quod ſiiuſto īpedimentoᵍ ceſſante non fecerit debebit eius appellatio deſertaᵖcenſeri.IDem.¶ Tēpus ad ꝓſequendā appellationē ab hoīe vel a iure p̄fixuꝫ noncurrit appellāti cōpromiſſo durāte vel de ꝑtiū exp̄ſſo ꝯſenſu niſi ꝑi

culo īminente ex mora iudex aliuddecernat. h. d.Uandiu appellationis proſecutio per ꝯpromiſſuꝫⁱ velᵏal̓s de partium expreſſoˡ conſenſudiffertur tp̄s ad ꝓſequēdum eandem ab homineᵐ vel a iure p̄fixuꝫcurrer̄ⁿ nolumꝰ appellātiº. ¶ Niſiforteᵖ iudex vidēs ex dilatione periculuꝫ īminereq p̄ciperet̉ in illa procedi.¶ Dem.¶ An̄ diffinitiuā appellāti n̄ lꝫ ꝓſeꝗ cās ī appellatiōe noīatiꝫ exp̄ſſasnec ꝓceſſus pͥmi iudicis iuſtificariul̓ īpugnari p̄t niſi ex actis corā eo.Ppellantiº ab īterlocutoriaⁱL vel a grauamīe iudicisʸ nō licet alias cauſas proſequi quam inappellatione ſua noīatimˣ dūtaxat

j UIcut appellationē. in hac decre. ⁊ ſequētibus breuiloquꝰ fuit auctor:Ita ꝙ ſumāde n̄ ſunt. pͥmo ponit dcm̄. ſcd̓o addit penā ibi: ꝙ ſi Hocantem approbat in vno dicto qd̓ no. Inno. e. ti. cōſtitutus. ⁊. ca. bone. inalio determinat no. C. d̓ tēp. ap. l. fl. §. illud: ⁊ reprobat opi. Hoſt. quamno. eo. ti. ex rōne. approbat ꝙ oliꝫ diſputādo teriau: vjͣ. patebit.b ¶ Iudicialeꝫ. ij. q. vi. eiꝗ. sͣ. e. ti. cū ſit romana.t ¶ Extraiudicialem. dequa. eo. tit. concertationili. vj. ⁊ hoc probabamusolim ꝑ decre. cōſtitutus.eo. ti. que loquitur d̓ apvellatione extraiudiciali⁊ tamen appellans nonimpeditꝰ excluditur a ꝓſecutione poſt annuꝫ quodibi Inno. tenebat cum d̓terminatione huiuſmodi.c.ſ. ꝙ quando appellata futuro grauamine: tūca iꝑe grauaminis annꝰꝓſecutiōis īcipiat: ⁊ xij.differentias inter extraiudicialem ⁊ inter iudicialē⁊ appellationem ſcripſioſt. hoſti. e. ti. bone.d ¶ A die ergo vr̄ ꝙ illa pars diei ī qua appellatur cedat lucro appellātis nec cōputet̉ in annoſic de elec. ca. i. de excep.pia: de reſti. ſpo. frequens. sͣ. de preben. ſtatutum. li. vj. ⁊ in hoc differet atꝑe appellationis interponēde: qd̓ currit de momento ad momentū. de reiudi. ꝙ ad conſultationem. Scire debes ꝙ olim hanc qōnem diſputaui .ſ.qn̄ deberet currere tpͥs appellationis ꝓſequende. Accur. in fi. l. fi. C. de tēpo. appel. ponit tres opi .ſ. hic approbatam ⁊ aliam ꝙ incipiat a tēpore incohate proſecutionis: pro qua facit lex illa ibi: ⁊ annale tempus poſt incohatam litem preterierit. Tertia eſt ꝙ appellans ſi non ꝓſequitur īfra annum a tꝑe appellationis vel bienniū ex cauſa rata manet ſnīa ſed ſi īcohauit infra hec tꝑa: tunc a tꝑe incohatiōis habeat annum: ⁊ ex cauſabienniūſed vt ibi no. ẜm has duas opi. poſſet proſecutionis tempus extendi ad qͣdrienniū. Eſt quarta opi. quā ipſe no. in autē. de iudi. §. appellatōes col.vi. vt curſui ipſius anni preponantur duo menſes per. §. predictum vbividetur expreſſum. Eſt quinta opi. que placet Hoſtien. eo. tit. ex rōne ꝙcurrat annus a tempore ſententie a qua fuit appellatum: alle. ij. q. vj. anteriorum. verſi. ⁊ ſancimus: ſed ibi loquitur de tempore appellationis interponende iuuabam hanc opi. per. l. iudicibus. C. eo. que habetur. ij. q.vj. in fi. vbi tempus apoſtolorum petendorum currit a tꝑe ſentētie: vt etiam dixi. sͣ. c. ꝓxi. in glo. iij. ad idem: ea. q. ꝓpter ſuperfluam faciat. e. ti. n̄ſolum: lib. vj. vbi attentata poſt ſnīam: licet ante appellationem reuocantur per modum attentati. Item tempus reſti. in integrum: ⁊ ſupplicationis contra ſententiā currit a tꝑe a ſententie: de reſti. in integ. ca. i. li. vj. C.de preci. impe. offe. auc̄. que ſupplicatio. Item annus executionis ꝗ daturdelegato currit a tempore ſnīe: d̓ off. delega. querenti: ſic dicam de iſto: etvidetur caſus. C. d̓ tempo. appella. l. j. que de tempore ꝓſecutionis videtur debere intelligi. Primam opi. quā in ſolutione tunc tenui ſic probatiſtud tempꝰ datur apppellāti ⁊ ad ꝓſecutioneꝫ appellationis. ij. q. vj. ei ꝙal̓s īcipit: ſi quis appellat. C. de tempo. ap. ei qui eo. ti. cum ſit: ⁊. c. reprehēſibilis ſepe: ⁊. c. cōſtitutus: d̓ ſen. excom. lꝫ lib. vj. ergo oportet appellationem precedere huius tēporis curſum: ne lex ſit īpoſſibilis. iij. diſtī. eritaūt: cum ſi. Item decre. ad hoc. ij. eo. ti. dicit poſt appellationem. Iteꝫ lex.ii. in prin. ⁊. l. iij. poſt prin. C. de tēpo. ap. ad idem eo. ti. Nicolao: de do.⁊ contu. cum olim: in fi. Item cum decē dies dētur ad deliberanduꝫ an expediat appellare: non computabunt̉ in tꝑe ꝓſecutionis: nam iſta diuerſaſunt ꝙ patet d̓ ꝓcur: non iniuſte: in fi. C. e. ti. iuitus: ⁊ facit quod ibi not.al̓s cum tempus īterponende currat a tempor̄ ſcientie. ij. q. vj. biduum. e.ti. concertationi: li. vj. ſi tēpus proſequende curreret a tēpore ſciētie: ſꝫ idpoſt annum poſſet appellare ſed non proſequi: quod no. ff. de excu. tuto.ginta facit. ff. de requi. re. l. ānus per quę iura: ⁊ per decreta. ex ꝑte. sͣ. de reſcrip. hanc partem elegi que h̓ approbatur. Ad contraria rn̄dea ⁊ tertia opi. abſurditatem habent: de qua dixi. sͣ. poteſt ergo exii quod dicit ibi lex: vt ibi no. preterierit .i. p̄terijſſe noſcatur: vel clariꝰid eſt curſum ſuum compleuerit: ⁊ per eundem modum tollitur quarta:⁊ quod dicit. §. appellationes: poſt duos menſes fatale ſuum incohare curſum: exponas incohatum proſequi ⁊ finire: vel quod ibi dicitur eſt localevel ſpeciale vt ibi nota. Pro quinta opinio. non facit decre. ex ratione vtpatet ex antiqua auc̄. ⁊ ibi ſcripſi. Lex iudicibus non ob. quia lꝫ appellare⁊ apoſtolos petere ſint diuerſa: ⁊ habeant diuerſa tempora. quia tn̄ fiuntcoram eodem ⁊ ẜm acceſſorium primi: ⁊ in ſola verbali petitione ꝯſiſtēsvoluit ius vnum tempus cum alio confundi: ſed appellatio ⁊ proſecutiofiunt coram diuerſis: que p̄cultate conſiſtit: quareta d̓ius noluit vnum tēpus in aliudutari: in tꝑe reſtitutionis ſupplicationis

⁊ executionis non eſt dare diuerſa tempora que poſſunt confundi: ſed vnum ſolum in decre. non ſolum a beneficio deliberandi: qd̓ habet victus ꝑ decēdium ꝓcedit ꝙ reuocantur ante appellationem ⁊ poſtſiam īnouatā. lex. i. C. de tempo.ap. varios habet intellectus: vt ibi no. Io. an.e ¶ A futuro. qꝛ in iudicio non appellatur: niſi grauamīe illato: ideo nō in iudiciali: ſed extraiudiciali procedithec diſtīctio ſi ergo appellat canonicus ne fiat electio eo excluſo vel ne fiat de ticio: vl̓ ne fiatniſi de noīato ꝑ maiorem partem capituli: vel appellat poſſeſſor ne in poſſeſſione inquieteturex tunc ⁊ non prius: cum cōtraappellatiōes factū fuerat illas ꝓſequi tenetur ſic loquitur d̓ electi. cuꝫ nobis ⁊. c. auditis. ⁊. eo.ti. cōſtitutus. c. bone.¶ ¶ Finite. in hoc conuenit tempus reſtōnis in integrum. sͣ. e.cō. de reſti. in integ. c. vno: ⁊ approbat in hoc ꝙ no. Inn. sͣ. e.ex rōne: ⁊ ber. sͣ. eo. cum ſit ⁊. c.oblate.¶ Impedimento. de hoc qd̓ ꝓuenit qn̄qꝫ ex ꝑte iudicis: quandoqꝫ ex parte appellantis: qn̄qꝫex parte appellati: ſatis. sͣ. e. exratione: ⁊ in ſpe. e. ti. §. nūc breuiter.h ¶ Deſerta. ideꝫ ver. jͣ. e. c. iij.⁊. C. e. l. qm̄.Uandiu Primo ponit dcm̄. Secūdo ab illo exceptioneꝫ ibi: niſi Imola.¶Sumi potuit ex auc̄. ſi tn̄. C. de tē. ap. ſumpta d̓ cor. auc̄. d̓ ap. §. j. col. viij.q̄ tn̄ ī tribus hic ſupplet̉: vt. jͣ. dicā: ⁊ ꝙ dices quādin: exponas .i. quātūcūqꝫ diu:vnde dicit autē. ēt ſi decies mille anni fluxerint.i ¶ Cōpromiſſum. non ſic ī eligentibus: ꝗ cōpromittunt: ꝗbus bn̄ currunt electionum tꝑa de elec. ſi cōpromiſſarius .i. rn̄. li. vj. ⁊ rō diuerſitatis ibi no. ī glo. fi. ſiergo cōpromiſſarius non ꝓnunciat reuertit̉ appellās ad iudicem: ⁊ idem puto ſiꝓnunciat: ſed appellans vult penam ſoluere ⁊ appellationē ꝓſequi: nec iſta lr̄a ꝯͣdicit īmo fauet: cum dicit tp̄s interim nō currere. Item ēt ante pronunciationemcōpromiſſo durante poterat appellans ad iudicem redire ſoluendo penaꝫ: vt no.de of. deleg. ſignificantibus in. iij. glo.k ¶ Uel al̓s. hoc ſupplet hec decre. qd̓ nō dicebat auc̄. pone mortalitas vel alia peſtis cepit eſſe in loco appellationis ꝓſequende: ita ꝙ cōuenerunt appellans ⁊ appellatꝰ differre ad certum tp̄s: ita ꝙ tꝑa non currerent vel aliquid tale.l ¶ Exp̄ſſo. non ſufficeret ergo tacitus: puta ꝙ ſimul appellans ⁊ appellatus addomiciliū redeunt: vel longā ꝑegrinationē ſimul arripiunt vel aliꝗd tale: īputet.n. ſibi appellans qui ſic itinerat. Item ꝑ ꝓcuratorem ꝓſeꝗ poterat.m ¶ Ab hoīe. hoc ē ſcd̓m quo ſupplet̉ auc̄. que loq̄batur non ſolū de tꝑe iuris.n ¶ Currere. non intelligas qd̓ cōpromiſſo deſerto vel tꝑe de quo cōuenit finitohēat appellans integrū tpͥs: ſed ſolum hēbit quātū tꝑe cōpromiſſi ſuꝑerat: dormit .n. tunc illius tꝑis curſus: facit. sͣ.. ea. cō. de reſti. in integ. c. vno ꝙ plene no.d̓ v̓bo. ſi. dilecto. ff. ex qui. ca. ma. ſed ⁊ ſi per pretorem. §. quotiēs.o ¶ Appellāti. nec appellato.p ¶ Niſi forte. tertium in quo ſuppletur auc̄.¶ Imminere. sͣ. e. oblate: ad fi. que ponit exēpluꝫ de cā electionis vel matrimonio ſpūali. idem ibi dixi de matrimonio carnali ẜm Goſ. Hoſti. ⁊ Egi. alle. vtlit. non conte. qm̄. idem dicit ibi Goſ. in alijs que celeritatē deſiderant. ff. d̓ dā. īfec. l. i. ff. de ſer. l. i. ⁊. ij.r ¶ Preciperet. poſt illud ergo preceptū incipiēt currere tꝑa hoc intēdit.ꝰ T v. jͣ. dicetur.Ppellanti. ſe ſummat. habet duo dicta que varias opiniōes determinātt ¶ Ab interlocutoria. ꝑ hoc v̓bum noīatim: qd̓. jͣ. ſequit̉ reprobat opi. Innocē.quā no. de ope. no. nun. c. pe. vbi tenet ꝙ ſatis ē appellantē ab īterlocutoria expͥmere illā iniuſtā ēt ſi nō adijciat in quo vel qua re: ⁊ lꝫ ibi hoc approbet pͥus tamēibi dixerat ꝙ nimis ē generale hoc v̓bum: ſicut ſi diceret ſe grauatū ⁊ non epͥmeret in quo. Dicit aūt opinionē ſuā amplius ꝓcedere qn̄ appellans diceret ſnīam īiuſtā: qꝛ ex inſtr̄is: teſtibꝰ vel alijs ꝓductis al̓r vel ꝯͣrium ꝓnunciari debuerat īducit decre. eo. ti. ex ꝑte. i. Hoſt. ibi ꝯͣdicens: ꝙ appellans hꝫ expͥmere cām qͣre ſitiuſta: ⁊ maxime ꝑ decre. cordi. eo. ti. li. vj. hoc placet Guil. in ſpe. de ap. §. qͣliterin pͥn. ⁊ hoc approbatur ⁊ merito. qꝛ n̄ eēt al̓s differentia in expreſſione īter appellantē a diffinitiua ⁊ ab interlocutoria cuius ꝯͣrium vult decre. vt debitus. sͣ. eo. ⁊pre. decr. cordi. ⁊ facit qd̓ ibi no. in. v. gl. An vero ſnīa ſuꝑ ꝑemptoria ſit diffinitiua vel interlocutoria: dicam. jͣ. c. fi. in prin.v ¶ Iudicis. facit ꝓ inno. qui intellexit d̓cre. cordi. qn̄ extra iudiciuꝫ appellatur tm̄a iudice: vide ꝙ ibi no. in. iiij. glo. ⁊ hoc dicit qꝛ appellatio contra partem iuſtificatur ex futuro grauamine: vt. sͣ. c. ij. al̓s ēt notorias. lꝫ .n. notorium releuar̄ poſſit ab onere ꝓbandi: non tn̄ releuat ab onere ꝓponendi: vt ſcripſi. sͣ. vt lit. nō cōte. c. ij. ſuper i. glo.x ¶ Noīatim. concor. de ſen. ex. cōſtōnem. li. vi. in appellationibus in ꝗbus artatdecre. vt circa. de elec. li. vi. fortior ſit expreſſio: vt ibi ⁊ eo. ti. ꝯſtitutō ⁊ ī cle. d̓ ele.conſtōnem. ij. rn̄ſo.