Liber

coruꝫª ⁊ termini prefixionisᵇ ſi ſubſecute fuerint ītimatio legitimeᶜ facienda.T Dem.¶ Sufficit apoſtolos peti vno cōtextu ſepius ⁊ inſtanter: ad quos recipiendos ſi iudex certum terminūſtatuat appellās illos non petensin termino appellationi renunciat:Idem cuꝫ iudex ſtatuat terminumiuris incertū infra quē appellās illos debite non petiuit: vel oblatosrecipere renuit. Ponit vltīo trescaſus ꝗbus appellans nō habensapoſtolos appellationeꝫ proſequipoteſt. h. d. Io. an.Uāuisᵈ rigor iurisᵉ expoſcatLeuꝫ qui appellat debere petere apoſtolos ꝯgruo loco ⁊ tꝑeᶠ ſepius inſtanter nos tamen antiquā⁊ cōem obſeruantiamᵍ litigantiumſequi ⁊ equitatem rigori preferriᶠvolētes decernimus ſufficere ꝙappellantem ſimul vno contextuapoſtoli inſtanter ⁊ ſepius poſtulent̓. ¶ Uerū ſi iudex a quo appellat̉ certūᵐ terminuꝫ ad recipiēdos

apoſtolos appellāti aſſignet: ⁊ appellans in aſſignato ſibi termino n̄cōpareat coram eo: nec petatⁿ apoſtolos ſibi tradi: appellatiōi ſue renunciaſſe videturᵇ. ¶ Similiter ſiiudex appellāti rn̄derit infra iuristerminum apoſtolos ſe datuꝝ: appellationi ſue renūciaſſe appellāsintelligitur niſi infra dictumᵖ terminumq ꝯgruo loco ⁊ tēpore īſtāter ⁊ſepius ſalteꝫ vno ꝯtextu petat apoſtolos ab eodē iudice ſibi dari: velſi reciꝑe recuſat oblatosʸ. ¶ Qd̓ſi iudex in termino ad dandū apoſtolos p̄fixo ꝑ euꝫ ipſos appellantipetēti nō dederitᵍ: aut ſiᵗ dum peterent̉ apoſtoli reſponderit ſe datuꝝeoſdē nullo termino certo ſibi prefixoʸ vel īfraˣ iuris terminū ſe eosaſſeruit velle dare: poſtea per appellātē ꝯgruo loco ⁊ tꝑe ſepius ⁊ inſtāter vno cōtextu ēt reꝗͥſitus: eoscurrauerit infra eundē terminuꝫ exhibere appellationē ſuam extuncʸproſequi poſſit appellans: ac ſi expreſſe fuiſſent eidem apoſtoli denegatiᶻ.IDem.

a ¶ Eorum .ſ. iudicum.b ¶ Prefixionis. ad iter enim arripiendum vel ad ſe preſentandum potueruntterminum aſſignare. eo. ti. cū ſit romana: que termini aſſignatio quia multumoperatur: vt eo. ti. ſepe ideo ꝑti hoc ignorāti debꝫ ītimari. Sed nūꝗd hec dilatio⁊ termini prefixio ſeparatim: per illos iudices fieri poterit:uod videtur per hanclr̄am ſed forſan ē mens lr̄e ꝙiudices illi poſtea cōueniēt ⁊ deferent vel termīuꝫ ſtatuēt: ꝙ intimari debet appellato.e¶ Legitime poſt modum quihabetur. sͣ. e. com. de elec. cāmvt ibi patet in fi. Nec puto hācintimationem ſolū faciendamqn̄ ſic ſeparatim appellatur ſedetiam fiet quando ſimul a iudicibus appellat̉: vel quādo vnꝰſolus eſſet iudex a quo appellatur propter ratōes quas ſupranotaui. Et aduerte: quia decr.illa cām nil dicit de intimatione dilationis vel termini: ſꝫ ſolius appellatiōis. ⁊ eſt ratio qꝛcauſe beneficiales de quibꝰ ibidicitur quo ad principale deferuntur per appellationes: ⁊ habent terminum ſtatutuꝫ a iuread ſe preſentandum ⁊ hoc parscui notificatur appellatio ignorare non debet alie vero non:⁊ ideo ſi deferatur vel terminſtatuatur ab homine: notificentur hec appellato ꝗ potuit ignorare.d Uanuis. ſunt quattuorT partes. Secunda ibi: verum. Tertia ibi: ſil̓iter. Quarta ibi: ꝙ ſi. determinat pͥmumdictum quod nota. sͣ. eo. ti. abeo. lib. vi. in. iij. glo. vbi paterꝙ mihi placebat iſte rigor dequo loquit̉ primo. ⁊ idem ibi archi.e ¶ Iuris. ij. q. vj. poſt appellationem. ⁊. §. vlti. ad fi. C. eo. ti. iudicibus.f ¶ Tempore .ſ. xxx. dierum qui currunt a tꝑe ſnīe: vel ab eo tempore a quo incipit currere decendium appellationis īterponende: ſic intellige quod no. sͣ. eodemtitulo ab eo in glo. ij. ⁊ eſt ſi. quod no. ff. de excuſa. tuto. l. ꝗnquaginta: olim dabantur. v. dies. ij. q. vi. ab eo. ⁊ eſt iſte terminꝰ ēt iudicis ad tradenduꝫ vt ꝓbātiura predicta.¶ Obſeruantiam. ſi. sͣ. ea. cō. de eta. ⁊ quali. generalem: in tātum autem vigebat hec obſeruantia: quod dicebat Guil. ꝙ nūquam viderat hoc opponi: ut no.in decre. ab eo.h ¶ Preferri. ſi. de. re. ꝑmu. c. vno. li. vj. quibus aūt caſibus p̄feratur equitasrigori: ecōtra ſatis ſcripſi de tranſac. c. fi.l ¶ Decernimus. per viaꝫ declarationis: debuiſſet .n. dici ꝯͣrium vt. sͣ. patet: ⁊ iōvtitur iſto verbo: ſi. de regula. lib. vj.k ¶ Contextu. lex dicit de teſtamento in ſcriptis ꝙ vno cōtertu fieri debet ⁊ declarat vno contextu fieri cum nullus alienus actus miſcet̉. ff. de teſta. heredes palaꝫ:ad fi. ſic ēt electio vno cōtertu fieri debet. sͣ. de elec. qua ꝑꝑ. ſed hic non īponit̉ neceſſitas hoc faciendi vno cōtextu: ſed dr̄ ꝙ ſi ſic fiat valet ⁊ nō curo an hec petitiofiat vno cōtexu. cū appellationis īterpoſitione necne: facit qd̓ no. ff. eo. l. i. ī glo.fi. ⁊ in ſpe. de ap. §. ſequitur.¶ ¶ Apoſtoli quos interdum epiſtolas: interdum dimiſſorias vocamus. ij. q. vj.ab eo. ⁊. c. poſt appellationem quid ſint apoſtoli: ⁊ vnde dicantur: ⁊ de qͣdruplicieorum ſpecie ⁊ eoꝝ formis: vide in ſpec. eo. ti. iiij. parte. §. qui ſequiturm ¶ Certum. ſiue per denomīationē diei: puta die iouis ꝓxi. vel ꝑ numerū putahodię ad octo dies: vel octaua die menſis.n ¶ Nec petat. ſola ergo cōparatio non ſufficeret: non ſic in caſu decre. ſi a iudice eo. ti. li. vj. eſt .n. caſus ille ab iſto diuerſus: apoſtoli .n. dant̉ vt inſtruatur iudex ad quem eo. ti. vt ſuꝑ. li. vj. ſed reuocatio grauaminis ſit vt iuriſdictioneꝫ reſumat iudex a quo: non ē ergo mirū ſi plus circa primū ꝙͣ circa ſcd̓m artatur a p̄o ¶ Uidetur. ēt ſi iret vel mitteret ꝓ illa ꝓſequēda. sͣ. eo. ab. eo. lib. vi. ſed quid dipellans: a quo plus circa ſcd̓m ꝙͣ circa primum. Io. an.ces ſi iſto caſu vel ſequenti cōparuit appellans in termino certo: vt hic vel infreīcertum: vt. jͣ. proxi. rn̄. iudex aſſignat nouum terminum ad illos recipiendos: inquo nō comparet appellans nunquid renunciaſſe videtur forte fuit de mēte huiꝰiuris ꝙ vltra ſecundam vicem non teneatur appellās coram ipſo pro hac cauſacomparere: tutius eſt ꝙ ex quo ſecūdus terminus eſt īfra tempus iuris: īfra qd̓ad hunc actum iudex ē corā illo ī termino prorogato compareat: non tamen putoꝙ teneatur plus petere: ſic ꝓcedat quod dixi d̓ vice ſecūda: ſed ſatis ē ꝙ exhibeatſe paratum recipere: ſicut ī predicta decre. ſi a iudice: ⁊ lꝫ vt dixi hoc ſit tutius: nōtamen exſtimo eum quibis cōparuit negligentem vel renunciantem dici poſſe:al̓s ſequeretur ꝙ ſingulis diebus de termino. xxx. dierum poſt appellationeꝫ extantibus ad comparendum poſſet vrgeri.

¶ Infra dictum. no. quia. sͣ. proxi. reſponſo dixit in aſſignato terminohic dicit infra dictum terminum: vbi ergo eſt certus terminus debet intermino comparere nec tunc ſufficieret id ante terminum facere: vbi veroſub hac incertitudine: ſcilicet infra terminum iuris. ſatis eſt infra illuꝫ terminum petere iterato. Et no. ꝙ lꝫ terminus ſit incertus cum reſpondit ſedaturum infra terminuꝫiuris: puto tamen ꝙ ſireſponderet ſe daturumin termino iuris vel vltima vel penultima dietermini iuris ꝙ terminus certus eſſet: nec tuncſufficeret ante terminuꝫcomparere: ⁊ ꝑ id videt̉hic expreſſum: ꝙ citatusvel iuſſus vt compareatvel aliquid agat. jͣ. certum terminum vt quotidie ſit: ſatis eſt ꝙ infraterminum quādocunqꝫ:dum tamen loco ⁊ tēpore congruo compareat.vel id agat. exempla patent de do. ⁊ contu. cumdilecti: de cōſue. c. fina.⁊ de preben. ſi pluribuslib. vj. e. lib. de electi. c..i. ⁊. c. cupientes. §. ꝙ ſiper. xx.q ¶ Terminum. ꝗ ēt ip̄miudicē artat: vt dixi in. i.reſpon.r ¶ Oblatos. ſepius vidi dubitari cuius expenſis apoſtoli ſint tradendi. Cōius ſeruatur ꝙ epenſis appellantis: ſedhec lr̄a facit in cōtrariuꝫ:dum dicit oblatos ſicutergo libellum queꝫ actortenetur reo offerre. iij. q. iij. offerat̉: ſuis expēſis tradit: ſic ⁊ iudex apoſtolos: ad idē de offi. ordi. ſi canonici: pro hoc fa. ij. q. vj. ab eo vbi dr̄ ꝙ traditio apoſtoloꝝ expedit̉ ex offō iudicis. Iteꝫ facit. C. e. ti. eos in fi. vbi dr̄ꝙ ēt nō petenti dari debēt: hic ēt vtitur verbo dādi: ⁊ verbo exhibēdi: quoverbo ēt vtitur decre. pia. ⁊ decre. ab eo. ti. li. vj. ⁊ decre. vt ſuper. e. ti. dicit tribuat: ⁊. l. iudicibus. C. e. canonizata. ij. q. vj. in fi. dicit cōuenit preſtari: ſatis eſt ergo ꝙ cuicūqꝫ horū verborū attribui poſſit gratuita datioItē precedēs decre .j. ⁊ decreta. vt ſuꝑ precipiunt eos exhiberi. ⁊ quod precipit̉ neceſſe eſt fieri. xiiij. q. i. qd̓ debet̉. d̓ verbo. ſig. ī his: ex ꝗbus videt̉gratis offerēdos apoſtolos: ⁊ facit ad materiam qd̓ ſcripſi de elec. vt preterite: vt dixi contrariū ſeruat̉ ꝙ equitatē habet ſaltē in delegatis: dubitariſolet ēt an clauſos ⁊ ſigillatos appellans recipere teneat̉: ⁊ ar. decre. ītimaſti eo. ti. videtur ꝙ non.s ¶ Dederit hic tolle litterā īfra appellationem ſuam ⁊ tunc ⁊cͣ. ⁊ idem facias in fi. ſe. ver.l ¶ Aut ſi. ſcd̓s caſus ꝑ quē patet qd̓ appellans qui ſufficienter petijt apoſtolos coram iudice qui reſpondit ſe illos daturum nullo termino ſtatutocomparere vlterius nō tenetur. fortius ergo ſi nihil rn̄derit: al̓s inutile foret quod dicitur. sͣ. j. reſpon. ⁊ adhuc fortius ſi d̓negauerit: ſed hoc erat expeditum in decre. ab eo.u ¶ Prefixo. tunc vt poſtea.x ¶ Uel infra. tertius caſus. Et per id quod dr̄ hic. ⁊ sͣ. eo. §. ſimiliter patet ꝙ iudex a quo poteſt infra tēpus iuris tenere impeditum appellantemnec enim cogitur infra terminum illos dare. facit de elec: cōmiſſa li. vj. lꝫergo ſatis ſit appellanti infra terminum illos pētere per modum ꝗſequit̉tenetur tn̄ finem termini expectare: vt videat an iudex offerret ⁊ morā puraret.y ¶ Extunc .ſ. in primo caſu lapſo termīo p̓fixo ꝑ iudicē. in ſcd̓o poſt rn̄ſionem iudicis: ⁊ poſtea terminum non ſtatuerit: in tertio poſt iuris terminūſic intelligo lr̄am: vt ſic cuiqꝫ caſui cōtinuetur iſte finis: vt. sͣ. dixi.z ¶ Denegati. nec tenet proceſſus ſuper principali poſtea factus per iudicē a quo: quod dic vt. sͣ. eo. ab. eo. in fi. li. vj. ex hac ergo cōſtitutione elicias quattuor caſus contra appellanteꝫ: ⁊ tres contra iudicem. Primuscōtra appellantem: cum apoſtolos non petit. Secundus ⁊ tertius cum intermino certo ad id dato vel infra īcertum illos nō repetit. Quartus cumillos ſibi oblatos non recipit. Cōtra iudicem vt denegaſſe videat̉ ſūt trescaſus: cum in certo termino per ſe ſtatuto illos nō tradit: vel ſe tradituꝝ dicit: ſed terminum nō ſtatuit: vel dicens ſe daturum infra iuris terminū requiſitus illos non tradit. Duos caſus addidi .ſ. qn̄ nil rūdet vel denegaiudicis pena eſt vt proceſſus per ipſum habitus poſtea nō teneat appellātis: vt appellationi renunciaſſe videatur. sͣ. eo. vt ſuper. ⁊. c. ab eo. li. vj. ⁊hic. Io. an.