SecundusDe appeuationil

De appꝰᵐ arionibus.

2 0

tinuuꝫ ⁊ notoriū ſuuꝫ hn̄s domicilium ac originēª inde trahens: imperatori eo modo nō ſubfuitᵇ ꝙ incuꝫ crimē leſe maieſtatis cōmiſeritquantūlibet oīa in ſententia ſupradicta cōtenta veritateꝫ indubio cōtinerent: ſicqꝫ nedū cuꝫ iure immonec cuꝫ iuris colore tulit imperatoſnīam ſupradictaꝫ in regem ex cā q̄veritatis ſubſiſtentiam nonᶜ hēbatꝓpterª quam ēt quatenus in eo fuitregeꝫ eundem priuando regno: etregia dignitate ac terris etiā alijs ⁊iuriſditiōibus ꝑpetuis ⁊ tꝑalibus:que ſub eo nullatenus vel ab eo ſeda nobis ⁊ ſub nobis tenebat necnōprocedendo contra regem eundeꝫex illis que per ipſius ſtipendiariosac nonnullos imꝑatoris eiuſdemſubiectos per maliciaꝫ ⁊ inſtigationem regis ipſius contra eum fuiſſecōmiſſa in vrbe dicebat. ¶ Cum⁊ ſi fuiſſet ibidem reuera ꝯmiſſa punitio tn̄ eoꝝ in regeꝫ veluti extra diſtrictumᶜ imperij commiſſoruꝫ adimperatoreꝫ nullatenus ꝑtineret.inhibendo ēt in eadeꝫ ſnīa ſub magnaꝝ appoſitione penarum quaꝝaliquas ſibi applicari mādauit: nequis dicto regi preſumeret in ſuisrn̄dere debitisᶠ: in ipſiuſue familiaritate vel ſeruitio remanere aut eidem contra ipſum imperatoremquouis modo impēdere ꝯſiliū auxiliū vel fauorē: cū debitores ſeruitores ⁊ auxiliatores hmōi extra imperiū ⁊ in regno conſtituti predictonullatenus imꝑatori ſubeſſent: necex cōmittendis in regno eodem dictis poſſent penis aſtringi vel aliqͣliter condemnari per ipſum: abſoluendo quoqꝫ ab omni fidelitateᶠobligatiōe ſeruitio promiſſione acpacto ꝓuincias oēs ciuitates ⁊ caſtra ⁊ loca: ipſiuſqꝫ vaſallos ⁊ feudatarios ⁊ alios quoſlibet eidemregi quōlibet obligatos: cum includerentur in abſolutione hmōi terre ⁊ perſone nobis ⁊ eccleſie romane ſubiecteᵖ propter terminos poteſtatis exceſſit in meſſeꝫ noſtraꝫ mittens perperā ſuam falcēˡ. ¶ Ecterum defectus ſuppletio circa proceſſus adhibita ſupradictos nō tm̄valet ad iuſtificationem ipſoruꝫ ⁊ſupradicte: quantum ad eorum ſigillationē ⁊ notam: cum nullam ſuper pͥmiſſis ptātem haberet imperator in regē: ſibi al̓s qͣꝫ vt prefer-

tur non ſubditū nō citatuꝫ legitimeaut remiſſum: ⁊ extra diſtrictum ipſius cōtinue ac notorie conſiſtenteꝫnec predicta ſuppletio circa ſubditum etiam ad ea potuiſſet de ratione referri per que de crimine preſertim ſic grauiᵏ delato defenſionisque a iure prouenit naturali facultas adimi valuiſſet cum illa mmperatori tolli nō licueritˡ que iuris naturalis exiſtunt. ¶ Ut igitur ſicutmemorata ſententia iuris caret effectu: ſic auctoritate ⁊ nomineᵐ reicareat iudicate: vt nec in opinionecommuni aūt vulgiⁿ labiis nomenhabere ſententie mereatur: vt etiāin magnum iuſticie ac pacis obſeꝗum ſcandaloſis occurratur periculis: que cum noſtra ⁊ eccleſie prouīciaꝝ multaꝝ regnorum ⁊ gentiumturbatione non modica poſſent occaſione ipſius pro tempore ſuboriri. ¶ Nos taꝫ ex ſuꝑioritateº quaꝫad imperium non eſt dubium noshabere: qͣꝫ ex poteſtate in quam ucante imperio imperatori ſuccedimusᵖ: ⁊ nihilominus ex illius plenitudine poteſtatis quaꝫ xp̄s rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiumq nobis licet immeritis in ꝑſona btī petri conceſſitꝰſnīaꝫ ⁊ proceſſus omnes predictos⁊ quicquid ex eisᶠ ſecutuꝫ eſt vel occaſione ipſoꝝ de fratrū noſtrorumꝯſilioᶠ declaramus fuiſſe ⁊ eē omninō irritos ⁊ inanes: nullumqꝫ d̓bere aut debuiſſe ſortiri effectum: ſeunocumentum vel notā afferre cuiquā vel quomodolibet attuliſſe ipſoſqꝫ nihilominus quatenus ꝓceſſerūt de facto: ⁊ ꝗcꝗd ex eis ſecutuꝫeſt: vel ob eos vel in poſteruꝫ ſequipoſſet irritum reuocamusª.Rubrica de appellationibus.ILemens. v. in cōcilio vienēſi.¶ Ualet appellatio coraꝫ maioreparte pluriuꝫ iudicum ſed appellato eſt appellatio delatio ⁊ terminprefixio intimanda. h. d. Ioan. an.I a iudicibꝰˣ duobꝰ aut(pluribus fuerit appellādumʸ: qꝛ forte de facilieoꝝ pn̄tia ſimulᶻ hēri nōpoſſet: liceat corāᵉ ipſis vl̓ maioriꝰparte ipſorum appellareˣ ⁊ apoſtolos petere ſeparatim: valebitqꝫ appellatio talisª ac ſi ſimulᵇ fuiſſet ī eorum preſentia ab omnibus appellatuꝫ. Eſt tamē appellato ignorātiꝰappellationis necnon delationis

¶¶ Priginē. no. ꝓforo originis: de quo de paro. c. fi. in. i. glo. de tēpo.li. cū nullus. lib. vi. ⁊ in ſpec. de compe. iudi. adi. §. i. ver. xlii. ⁊. xliij.on ſubfuit. īnuit ꝑ nō ſubditū crimē leſe maieſtatis non cōmitti.¶ ¶ Nō habebat. no. non valere ſententiam: ex cuius tenore deprehendit̉epidens iniquitas: de hoc dixi poſt Inno. e. ti. cum bertoldus. sͣ. ver. conPropter quā etiaꝫ.ſimus.tolle hic lr̄aꝫ que eſt in fi.buiꝰ. §. ꝓprie terminosptātis exceſſit in meſemſtram ⁊c̄.t ¶ Diſtrictum. cum roma ſit de tēporali dominio eccleſie. lxiij. di. egoludouicus. xxiii. q. ul. igitur de elec. fundamenta¶ ¶ Debitis. quid de deb. vi.bitoribus ꝑ iuramentuꝫobligatis hoc poſito ꝙhec ſnīa fuiſſet iuſta: ſcripſi poſt hoſtien̄. de cen.iificauit: ſuꝑ glo. ii.Fidelitate. hoc benefacit papa d̓ ſubditis imperio. xv. q. vi. alius. et.c. nos ſanctorum. ⁊. eo.ti. c. ij. li. vi. ⁊ hoc ratione criminis de her. c. fl.de pe. c. fi. procedit auteꝫhoc ex ſuperioritate: deua. jͣ. §. fi.b ¶ Subiecte. argu. adno. xvi. q. vij. filijs. ī. i.glo .ſ. ꝙ ꝑ dānationē vl̓confiſcationeꝫ iudicis ſecularis non ꝑdit quis iuſtronatus.¶ Falceꝫ. qd̓ facere nōlicuit̉: de elec. venerabilem. in pͥn. cū ſuis ꝯcor.k ¶ Sic graui. leſe maieſtatis.l ¶ Licuerit. facit ad no..ff. de cōſti. pͥn. l. i. ⁊. C.ſi ꝯͣ ius vel vti. pub. l. vlti. ꝑ Inno. de cōſti. quein eccleſiaꝝ: ꝑ hoſtiē. inſum. de reſcript. §. quasvires. ver. pōt aūt. faciet ad qd̓neꝫ de iudicebente arbitriū: quaꝫ no..jͣ. d̓ ver. ſig. ſepever. defenſiones.m ¶ Noīe. ſic eo. ti. c. n.lib. .vi. ij. q. i. in primisalt caulgi. cuiꝰ opinioīſpicit̉. ff. de flumi.l. pͥma. ⁊. ff. d̓ fū. īſtru..l. cū delanionis. §. aſinaꝫ. de pur. vul. ꝑ totū:no. de reſcri. nonnulli: inglo. Quidiꝰ de pͦto. Uigmici.viio ¶ Superioritate. vt inconſtitutione romani. sͣ.de iureiur.y ¶ Succedimus. de forocōpe. licꝫ ex ſuſcepto ethmōi ptāti non participant legati de latere: dehoc in ſpe. ti. ij. §. nuncoffendendum. ver. xix.q ¶ Dominātiuꝫ. apo.xix. c. vltra mediuꝫ. i. adrymo. vi. ⁊ facit. viij. di.ꝯͣ mores: in fi. de deci. tua. ij.r ¶ Conceſſit. matth. xvi.Ex eis. concor. de elec. qualiter. in fi. jͣ. de immu. ec. qm̄.Conſilio. vide qd̓ no. eo. ti. c. ij. lib. vi. in prima glo.us. cōcor. de re. ec. nō alie. ſi quis. eo. ti. ad audiētiā: ⁊ qd̓y ¶ I

no. ibi de of. ordi. c. pe. ⁊. ij. q. i. primates.I a iudicibus. ⁊ ſunt due partes. ſecunda ibi: eſt tn̄. ⁊ quod dicit iudiciIbus intelligo ordinarijs vel delegatis ſiue ſint ad cās: ſiue ſint executores ad gratias ⁊ idem etiam puto de arbitris iuris a quibus appellariꝯteſt: de of. deleg. ab arbitris lib. vi. cum ea ſit ratio.Appellādū. in iudicio velexͣ a ſnīa vel grauamine forte:dato ergo ꝙ haberi poſſet ipſorū copia: locus eſſet ei ꝙ h̓ dr̄.ſed ante ꝯſtōnem iſtam tunc ſolum ſic diuiſim de facto appellabamus qn̄ cōiter iudices haberi nō poterāt. vnde ſeruabat̉ꝙ ſingulariter requirebātur utconuenirent.z ¶ Simul. ſcire d̓bes ꝙ Inno.in decre. cum ſuper de of. delega. in glo. magna circa mediūdicit ꝙ ab vno ex pluribꝰ iudicibꝰ nō poteſt appellari: niſi appelletur ex oībus: ⁊ qꝛ cum nōſit licitū appellaxe niſi a grauamine: ⁊ vnus fine alijs grauare nō poſſit: qꝛ ſolus iuriſditionem nō hꝫ: ergo nō ab vno: ſꝫab oībus ſimul appellanduꝫ ē.Sed ſi Inno. intellexit ſimul īloco .ſ. congregatis tꝑe quo appellatur: hoc igit̉ hic corrigiturſꝫ ſi ītellexit ſimul reſpectu: forme vel interpoſitionis: hoc hinon tangitur lꝫ enim hic ſeparatim appellet̉: nō ab oībꝰ appellatur. hoc tn̄ ſcias ꝙ quotiens vnus ex pluribꝰ iudicibusprocedere poteſt ⁊ ab ipſo ſoloſi procedit poterit appellari deprimo vide quod no. d̓ arbi. c..ij. li. vi.t ¶ Coram ipſis. vide qd̓ no.de elec. vt circa lib. vi. in pn̄tiaeniꝫ iudicis appellanduꝫ eſt. ij..q. vi. biduuꝫ: vbi de hoc. ⁊ sͣ.eo. ti. ſuggeſtum.9 ¶ Maiori. qn̄ ſunt plures ꝙͣduo. Nam in duobꝰ non eſt dare partem maiorem: oportebitergo tunc ꝙ corā ambobus fiat appellatio ſi diuiſim poſſūthaberi: ſꝫ quid ſi ambo ⁊ diuiſim nō poſſunt haberi: vel qn̄ſunt plures nō poteſt hr̄i parsmaior etiaꝫ diuiſim. Solū. exquo non ſtat per appellanteꝫ ſibi non nocet: facta igitur proteſtatione appellet coraꝫ illis velillo quos vel quem habere pōtvel ſi nullum poteſt habere coraꝫ publicis ⁊ honeſtis ꝑſoniseo. ti. c. fi. de offi. ordi. paſtoralis. ſi haberet copiaꝫ iudicis adquem coram illo appellet. ij. q..vi. biduum.ꝝ ¶ Appellare ſeparatim vt ſequitur: eſt enim mēs lr̄e ꝙ ꝗlibet iſtorum actuum appellatio⁊ apoſtolorū petitio ſeparatimfieri poſſit.a ¶ Talis. ſupple ⁊ apoſtolorūpetitio.b ¶ Ac ſi ſimul. cōcor. de re iudi. c. pe. li. vi.c ¶ Ignoranti. ſciens .n. certifiiri non debet: de re iudica. eūqui certus: lib. vi. preſumiturautem ignorantia: de re iudicata. preſumitur lib. vi. cum concor.d ¶ Delationis. vbi delatum eſt tunc negocium principale per hoc eſt coram iudice appellatiōis. sͣ. eo. cum appellationibus. lib. vi. ⁊ ideo intimandum eſt appellato: ⁊ facit hec littera ad id quod no. ꝙ deferri appellationi: ⁊ terminum illiprefigere ſunt diuerſa.

C iiij