Liber
romani pontiſices proceſſus conſueuerūt facere generalesª ipſo papaᵇ ſpecialiterᶜ ⁊ ex certa ſciētiaᵇ idmandanteᵉ facte in apoſtolicarumaudientia publica litterarūᶠ vel inpapali palacioᵍ publice poſtmodūmaiorisʰ eccleſie loci in quo romanus pōtifex cum ſua curia reſidebitianuis affigende: ſic valeant atqꝫartent citatos poſt lapſum terminum: quem ꝯſiderata diſtantia locoꝝˡ citationibus ipſis apponi conuenit ꝯpeteneꝫ: ac ſi ad eos ꝑſonaliterᵏ deueniſſent. ¶ Qꝛ vero ſtatutum ipſum rationabiliterˡ editumpropter malitiam tꝑis tunc inſtantis nonnullis nimis rigoroſum videt̉: Nos rigorē ipſum māſuetudine tēperantesᵐ: ideꝫ ſtatutum ⁊prefatum modum citandi reſtringimusⁿ ad illos tm̄: ⁊ in illis locuꝫvolumus ſibi vendicare: ꝗ faciūtimpediunt vel ꝓcurant per ſe velꝑ aliosᵇ quoquomodo: ne ad eospoſſit citatio ꝑuenireᵖ: vel quoꝝᶜdomicilia ſiue loca n̄ poſſūtʳ tuteˢ
libereue adiri. ¶ Porro ei qd̓ circa citationes abſentium tam diebus ſolēnibus qͣꝫ alijs eccleſie ro.diuerſis ex cauſis interdum facereconſueuitˡ per preſentem ꝯſtōnemſeu moderationem in nullo volumus derogari.T Dem.¶ In cauſis etiā pendentibus beneficialibus decimaruꝫ matrimonialibus ⁊ vſuraꝝ ⁊ ipſas tangentibus procedi poteſt ſimpliciter ⁊de plano abſqꝫ iudiciorum ſtreptu ⁊ figura. Io. an.Iſpēdioſam ꝓrogationē litium quā interdumʸ ex ſubtiliˣ ordinis iudiciarij obſeruationecauſaꝝ docet experientiaʸ ꝓuenire: reſtringereᶻ in ſubſcriptisʸ caſibus cupiētesꝰ. ¶ Statuimus vt incauſis ſuꝑ electionibꝰˣ poſtulationibus vel ꝓuiſionibusª autᵇ ſuꝑ dignitatibus ꝑſonatibus officijs canonicatibusᶜ vel prebendis ſeu ꝗbuſuis bn̄ficijsᵈ eccleſiaſticisᵉ: autſuꝑ decimisᶠ ad quaꝝ etiā p̄ſtatio
a ¶ Generales. ꝯͣ hereticos credentes ⁊cͣ. vt ſcriin octaua beati martini.pſi de hereti. excōicamus. §. ſane ſuper .i. glo. portantes ſaracenis merces probꝰbitas: vt ſcripſi de irim. ſuꝑ. glo. ii. ⁊ piratas: de hoc de rap. excōicationem: exigentes velia pedagia: de cenſi. innouamus. falſarioslitterarū papaliū: dei. ⁊ his ſimiles.b ¶ Papa. in inferilocum non habet: ſaluo quoddicitur. jͣ. ti. i. ꝙͣuis.c ¶ Spāliter. nō ſufficeret ergo generale mādatū de citando talē: niſi papa ſpāliter expͥmatcitationē fieri per hāc formam.d ¶ Ex certa ſcīa. idē v̓bum deof. dele. paſtoralis. §. p̄terea.⁊ vide qd̓ ibi no. Ignorantiaopponit̉ ſciētie: d̓ or. ab ep̄i. c..i. de ſen. ex. ꝓ illorū. ſicut error opponit̉ cōſenſui. ff. de iuriſ. om. iu. ſi ꝑ errorē. ⁊ canondicit ꝙ ꝓpriū erroris ē approbare falſum pro v̓oxxxviij. di.ꝙͣuis. ⁊ alibi ꝙ errare ē alid̓ ꝓalio putare. xxii. q. ii. in ꝗbꝰ cādit tn̄ error ī ignorātia: vt ī pͥ..c. ꝙͣuis qͣre lr̄a iſta vr̄ excludere mādatuꝫ qd̓ papa faceretꝑ ignorātiā vel erroreꝫ: ac ſi intēdat ꝙ reꝗͥrit̉ certa ſcientia perquā intēdat tolere ius cōe: quodebeat citatio fieri ꝑſonalitervel ad domū vt li. nō ꝯte. qm̄.§. porro de eo ꝗ mitti. c. fi. cuꝫſuis ꝯcor. jͣ. ti. i. c. i. ⁊ reꝗrendiſūt amici. ff. ex ꝗ. ca. ma. Iteꝫait. §. vlt. ⁊. l. ſe. ſuꝑ quo videqd̓ no. d̓ dolo ꝯtumacia cām.e ¶ Mandante. ꝯſtō rem nonnouam dicit iubente: per quodvidentur paria: ⁊ facit ad no. xiij. q. i. c. fi. xviij. q. ii. dudum.f ¶ Litterarū. de ſimplici iuſticia: de cri. fal. c. pe. ⁊ ibi manere ſolet ꝯͣdictarūauditor. Alij auditores in palatio de quo ſequit̉: ⁊ ꝑꝑ hoc decre. ne romani. §. ſane. sͣ. e. li. de elect. dicit cauſaꝝ ⁊ litterarū audientia.Palatio. ꝯſtitutio illa dicit aula. cui verbo concor. jͣ. de bap. pn̄ti.h ¶ Maioris. non dicit cathedralis: ſicut. sͣ. ea. compi. de electio. cauſam. §. i.⁊ .jͣ. ti. i. quāuis. ratio: qꝛ curia poſſet eſſe in caſtro villa vel oppido vbi nō eēt eccleſia cathedralis: ⁊ cōcor. jͣ. de ſen. ex. ex frequētibus. vbi equiparat cathedraleꝫ⁊ matricem eccleſiam loci.i ¶ Locorū ꝯditionibus perſonaꝝ ⁊ negocij. de ap. cū ſit romana.k ¶ Perſonaliter. gͦ ſicut ꝑſonalis citatio ꝯſtituit queꝫ verum ꝯtumacem nō tn̄manifeſtū: de ſen. ex. venerabilibus. §. ſecus. li. vi. ſic ⁊ iſta: circa talium appellationē: vide qd̓ dicam. jͣ. de do. ⁊ cōtu. ſi an̄. ⁊ hoc intendit ꝙ ille proceſſus quifieri poſſit contra ꝑſonaliter citatum fieri poterit cōtra iſtum ⁊ econuerſo .ſ. in eoqui fieri non poſſet cōtra illum nec iſtum: ſuper quo vide qd̓ ſcripſi de eo ꝗ mit.in poſ. c. fi. ⁊ in. q. quam diſputaui de receptione teſtium facta contra citatuꝫ addomum in mercu. ſub ti. de teſti. Item id quod ad excuſationē cōtumacie poſſetdocere ꝑſonaliter citatus poterit ⁊ iſte: ⁊ quod ille non poſſet nec iſte: facit de ap.ſepe. ver. quicquid autem.l ¶ Rationabiliter. ꝯcor. sͣ. de reſcrip. ſtatutū. de cōceſ. prebē. c. ii. li. vi.m ¶ TTemperantes. xlv. di. diſciplina: ⁊. c. ſunt nāqꝫ.n ¶ Reſtringimus. ſi. de elec. ſtatutū. de here. ſtatutū. ii. l. vi. ⁊. jͣ. c. ꝓxi. Et cōſtitutio bonifa. dicebat ꝙ in his p̄ſertim caſibus locū habeat illa citationis forma: ⁊ accipiendo illud p̄ſertim pro tantum: habeamus mētem huius ꝯſtōnis q̄fuit equiſſima. nam graue eſt dicere ꝙ dicatur vere cōtumax ex tali citatiōe quefacile poterit nō venire in eius noticiam: ſicut dr̄ de voce pͥconis: que quandoqꝫpaucis innoteſcit: in auc̄. de lit. §. omnē. col. viij. C. quomō ⁊ quādo iudex. auc̄.qui ſemel.o ¶ Uel alios. ſi. sͣ. e. cōpil. de renun. c. vno. ⁊ de offi. dele. ſtatuimus. li. vi.Peruenire. vt lite nō cōteſtata: quoniā. porro. ⁊ ibi de hoc.Uel quoꝝ. alternatiua demonſtrat ꝙ ſufficiat alterū iſtorum.r ¶ Nō poſſunt. hoc eſtimabat papa ſpāliter. ⁊ ex certa ſcientia citatiōis moduꝫcommittens: vt. sͣ.g ¶ Tute. dicit conſtitutio bonifa. cum vt ſcriptū eſt eſtimare debeamus: an eoire liceat ubi eſt citatio facienda.t ¶ Conſueuit. de quo videre potes in ſpe. de cita. c. vlt. per totū.pendioſam. Primo ponit ꝯſtōnis cauſam. Scd̓o ibi: ſtatuimus cōſtōnem. Tertio ipſius extenſionē ibi volentes. ⁊ hoc eſt ius omnino nouūcorrigens quedam iura: vt. jͣ. patebit. Et dic diſpendioſam .i. dānoſaꝫ. de conſti. c. ij. jͣ. ti. ꝓxi. c. i. §. eiuſdem. ⁊ cōcor. huic pͥn. de reſcrip. diſpēdia. li. vi.u ¶ Interdum. innuit ꝙ nō ſemꝑ. alias eēt dare ꝙ omnia iura ꝑ que datur ordo iudiciorum eſſent diſpendioſa: qd̓ eſſet abſurdum..e. ti. dilecti. in glo. i.
y ¶ Experientia. concor. de elec. ꝙͣ ſit. in pͥn. li. vi.⁊ ibi ſcripſi.z ¶ Reſtringere. nō videtur hoc verbū cōuenire: pro eo quod non reſtringit: ſed ſubtilitatē laxat iudiciarij ordinis in caſibus. Sꝫ dic ꝙ reſtringitdiſpendioſaꝫ ꝓrogationē de qua premiſit: ⁊ hec eſt ꝯſtitutionis cā generalis. ſed cauſa cauſe .i. quare plus in his ꝙ in alijs pōt dici de arbitrarijs: de quibus nō cogimur reddere rationē: vtdixi de reſcrip. ſi quando. ita etenim potuiſſetauctor adiūgere cauſasprimitiaꝝ: oblationummortuoꝝ: teſtamētoꝝ:legatoꝝ. maxīe ad piascauſas ⁊ his ſimiles: inꝗbus vrget eadē rōne:mouit aut forſan auctorem ꝙ ꝓtelatio cauſaꝝbeneficialiū ⁊ matrimonialiū eſt ꝑiculoſa: ut lite nō. cō. qm̄ ⁊ ideꝫ ꝑiculum ponderauit in debētibus vſuras: vel decimas: ⁊ hec faciunt ad infra dicenda.⁊ ¶ Subſcriptis. in aliis ergo ſecꝰ in ꝗbus nōeſſet id expreſſe ſtatutivel a pͥncipe ſpāliter cōmiſſum: ⁊ vide qd̓ no.de ver. ſig. ſepe. in pͥn.ꝯ ¶ Cupientes. hic incipe conſtructum.ꝝ ¶ Electionibus. olimnon tenebat ꝓceſſus incauſis electionum partibus p̄ſentibus lite nōconteſtata. sͣ. de electio.dudū. neque in hoc corrigitur: ⁊ cōcor. illi iuride dolo ⁊ contu. eum qui. li. vi. ⁊ de eo qui mit. in poſ. c. eum qui.a ¶ Prouiſionibus. factis vel faciendis. sͣ. de elec. vt circa: ⁊. c. qui ꝯtracirca. li. vib ¶ Aut. repete in cauſis.c ¶ Canonicatibus. cōcor. de. elec. c. i. li. vi.d ¶ Beneficiis. nunquid in cauſis ſuper hoſpitalibus elemoſynarijs velleproſariis habebit hoc locum: videtur ꝙ non. jͣ. de preben. per litteras.Tu dic contra per verbum officiis quod premiſit: ad hoc. jͣ. de reli. do. qꝛcontīgit. ubi rectores vocantur ⁊ tutoribus ⁊ curatoribus ſimilantur.eadem ratione cum monachatus ſit officium: puto idem in cauſa monachationis: ⁊ ſi dicatur monachus eligi poſtulari vel prouideri: hoc ē planum per litteram ſuperiorem. ⁊ facit quod dixi poſt Inno. ⁊ Hoſtien̄. deelecti. officiis: aliqua tamen iura dicunt monachum fieri creari recipi ordinari: de regula. c. i. ⁊ vlt. li. vi. de electio. īdemnitatibus. §. ſi uero. xvi..q. vlt. c. vlt. tamen negari non poteſt quin canonicatus regulares ī verbis ſuperioribus includantur: quo iure monachatus excluderētur nō video. Item prorogatio diſpendioſa nō minus in regularibus ꝙͣ in ſecularibus eſt: cauſa ergo nō deficit: tamen per litteram iſtam beneficijs. dicoꝙ ſi de eccleſia agatur vt de proprietate nō eſt locus cōſtitutioni cum illaqueſtio beneficialis non ſit: nec hic dicatur de cauſis eccleſiarum. ſimilisdifferentia quo ad miſſionem in poſſeſſionem. vt lite nō cōteſtata. c. ii. dedo. ⁊ cōtu. c. ij. de eo qui mit. in poſ. c. i. ⁊. ij. ⁊. e. ti. euꝫ qui. lib. vi. ⁊ quad permutationem: de re. permū. ad queſtiones: ⁊. c. cum olim. ⁊. c. vtuerſorum. ⁊ quo ad preſcriptionem. de iureiuran. de regu. iur̄. c. i. li. vi.⁊ quo ad tranſactionem. vt no. de tranſac. ſuper eo. Si vero agatur ad remotionem beneficij ⁊ negatur fedus cōiugij ſpiritualis: vel titulus: putodecre. locum habere: ſecus ſi non negatur titulus ſed propter crimē petitremoueri. facit quod dixi poſt Inno. ⁊ Hoſtiē. vt lite noͣ cōteſtata: quoniam. §. porro. ſuper .i. gloſa.e ¶ Eccleſiaſticis. in ſecularibus gͦ nil eſt mutatum: ꝙͣuis in eccleſiaſticoforo tractentur.¶ Decimis. intelligo cōmunibus ⁊ que iure diuino debentur: quod ꝓbat ſequens littera. gͦ ſi debeantur ex pacto pollicitatione vel voto nō eritlocus huic conſtitutioni: ⁊ facit quod nota. sͣ. de deci. tua. ii. in fine. i. gl.Quid de decima papali: de qua infra de deci. ſi beneficiorum. ſi inter illum cui papa conceſſit ⁊ clericum ſit queſtio: erit ne locus huic conſtitutioni. Puto ꝙ non fuerit hoc de mente: nec ſemper eſt illla decima: ſed quadoqꝫ viceſima vel alia quota: de vo. c. fina. Et iſta conſtitutio iura corrigens ⁊ exhorbitans non eſt amplianda vel habilitanda de regulis iurisque a iure. lib. vi. Sed quid ſi non eſt queſtio cuꝫ debitore decime: ſed inter duas eccleſias ſuper iure percipiendi: tunc puto locum eſſe conſtitutioni per hanc litteram ⁊ per litteram que ſequitur: ⁊ eas quoquomodo ⁊cͣ.Nec ob. littera que ſequitur: que nō eſt determinatio huius caſus vel reſtrictio ſed interpoſita: qd̓ ꝓbatur ex eo quod dicit de quarum etiam ⁊c̄.