Liber

caſioneª prioratuuꝫ ſeu aliorum locorum ſubditorum eiſdem: nullum auctoritate litterarum apoſtolice ſedis vel legatorumᵇ ipſiꝰ quomodolibet valeant conuenireᶜ: niſi vbi ⁊ eoramˢ quibus prioratunꝫ⁊ locorum ipſorum prioribus autalijs gubernatoribus hoc liceretᵉ:nec occaſioneᶠ locorum ad mēſaspertinentium eorundem aliud ipſis ſuper hocᵍ liceat: quaꝫ ſi loca ſicpremiſſa ſpeciales ſub eis gubernatores haberētᵖ. ¶ Si quis autem aliquem contra hec vexareⁱ pͥſumpſerit: in expenſisᵏ ſibi ⁊ intereſſe per iudicem coramˡ quo vexatio fiet huiuſmodi condemnetur:omniſqꝫ proceſſusᵐ contra premiſſa habitus ſit irritus ipſo iureⁿ.

¶ Dem in eodem.¶ Principalis officialis epiſcopi ⁊ prior conuentualis lꝫ obedientiarius delegari poſſunt a papa:officialis vero foraneus: vel priordauſtralis non. Io. anT ſi principalisº officialisᵖLepiſcopiꝰ aut religioſus conuentualemʳ obtinens prioratum:quāuis ad prioratum eundem prior non conſueuerit per electioneꝫˢaſſumi a ſede apoſtolica vel legatoᵗ eiuſdeꝫ dari valeat delegatusᵖ.¶ In officiali tamen foraneoˣ autreligioſo monaſterij ſui pͥore clauſtraliʸ nequaquam hoc volumusobſeruariꝰ.¶ Dem in eodem.¶ Breuius non pōt ſummari.

ſiue ſint prelati ordinum: vt predicti: ſiue ſint prelati monaſteriorum habētiummembra: vt nouantulanum: pōpoſianū: fructuarienſeꝫ: ⁊ his ſimiles. Et lꝫ nōītellexerit vt puto de preſidētibus capitulis prouincialibꝰ monachoꝝ: de ꝗbꝰ deſta. mo. in ſingulis. ⁊. c. ea que. illi .n. nō īpetrant ꝓ monaſterijs ꝓuincie: ſi tamen daretur ꝙ impetrare poſſent: locū haberet quod hic dr̄ ex idētitate rōis: ⁊ lꝫde religioſis loquant̉: idē tn̄ deſecularibꝰ qui ſimili modo pͥeſſent: ſꝫ qꝛ id rarū hoc frequētatum: ideo de religioſis loquitur.a ¶ Occaſione. ſi .n. cām propriā vl̓ capitis talis pͥlatus agere vellet: ⁊ ꝓ illa īpetrare: ⁊ tūcnon haberetur conſideratio loci vbi ſitum eſt membrum.b ¶ Legatoꝝ. vel delegatoruꝫ.s. eo. ſtatutum. §. ī nullo. lib..vi. De īferioribus ordinarijsnon eſt dubiū: cum in eis locuꝫnō habeat decre. ſtatutū. ſed idquod habetur d̓ offi. ordi. cumepiſcopus. ⁊. c. vt litigantes. libro. vi.c ¶ Cōuenire. in actore loquit̉nō reo. hinc ē ꝙ ſi ego bonon̄.pro mēbro bon̄. volo conuenire ipſius mēbri maiorē qui eſtdio. aretine nō potero impetrare bon̄. ſed aretij: vel in loco vicino. jͣ. dietā: ẜm formā decre.ſtatutū. §. cū aūt. Idēnitas .n.qua hic idem fingitur adminiſtrator mēbri ⁊ ſuus maior: inreorum fauorem īducta: in eoꝝ grauamen torqueri nō debet. de reg. iur. qd̓ obgratiā. li. vi. cum ſuis cōcor. priorē aūt illius mēbri bene cōueniā bon̄. vt ibi. §.cum v̓o. ⁊ qd̓ prius dixi. ꝓcedit hoc poſito quod ēt in realibus cōſideretur locusdomicilij: vt no. in preal. §. cū vero. in glo. olim dicebamus.d ¶ Corā quibꝰ. de loco erat dubium: de ꝑſonis non: ſed forſan hoc intēdit ꝙ ſiis qui impetratus a priore loci poterat recuſari: etiaꝫ recuſari poterit impetratusper maiorem ordinis: facit quod ſcripſi de offi. deleg. inſinuante. Hoc ſcias: ꝙlicet prior domus propter excōicationem repelleretur ab agendo: iſte maior nonrepellitur qui excōicatus non eſt: ſolum .n. ꝑſonas coram ꝗbus ⁊ loca in ꝗbus fite ¶ Licet. agere .n. poſſet ⁊ defendere quādiu adminiſtrationes tenent: quāuisconuentio determinat hec littera.ſint obedientiarij. de hoc ſatis ⁊ ꝗs cui p̄ferat̉ no. poſt Inno. ⁊ Hoſt. de iudi. cūdeputati. de reſti. ſpo. olim. i. de teſti. cum olim. de relig. domi. cū venerabilis.vbi no. Inno. ad fi. ꝙ qn̄ in caſu defenſionis iudex ꝓcedere debet ad miſſionemin poſſeſſionem: hoc non faciet ēt ſi vnus ſit contumax: niſi oēs vocent̉ alle. ff. deeuic. emilius. ⁊. ff. ex qui. ca. in poſ. ea. l. hoc aūt.f ¶ Nec occaſione. iſte. v̓. non fuit de prima compilatione concilij.g ¶ Super hoc .ſ. ſuper reconuentione reorum.h ¶ Haberent. īnuit ꝙ loca que ſunt de menſa īterdum nō habēt ſpāles gubernatores. concor. jͣ. de ſupͣ. neg. pͥla. c. vno. vn̄. lꝫ illoꝝ fructus clericis concedant̉ad firmā nō vacāt ꝑ mortē illoꝝ. jͣ. de exceſ. pͥla. frequēs. v̓. ꝗdam ēt. ⁊ ibi dicamq̄ loca propria ſint de menſa: ⁊ aliꝗd no. Inno. ⁊ hoſt. de re. eccle. nō alie. ut ſuꝑ.i ¶ Uexare. ex ſola .n. īpetratione non veniūt expenſe vel intereſſe: niſi ſequeret̉vexatio vel conuentio.k ¶ In expenſis. legitimis. sͣ. eo. ſtatutum. §. cū aūt. in fl.l ¶ Coram quo. concor. quod no. sͣ. eo. c. fi. in vlti. glo. ⁊ quod illa decre. vocatdamna: hec vocat intereſſe.Proceſſus. circa principale.mn ¶ Ipſo iure .i. ſine ope exceptionis. cōcor. sͣ. eo. c. i. ⁊. c. ſtatutū. in fl. li. vi.T ſi principalis. Et partes patent: qꝛ prima duorum permiſſiua: ſecūL da duorum prohibitiua in officiali: ⁊ declarat inquātum de religioſo loquino. xvi. q. i. de preſentium de priuileg. cum olim. ij. ꝑ hoſt. inſum. d̓ offi. deleg..§. cui poſſit. ver. ſed nunquid. ⁊ per guil. in ſpe. ti. i. §. i. ver. nunꝗd ergo monacho. ⁊. ff. de iudi. l. cum pretor ⁊ multum olim dubitabam de his caſibus: ⁊ fortefuit ꝑs īpulſiue cauſe conſtitutionis iſtius. ⁊ expōas ⁊ ſi: ꝓ quāuis. Io. an. Proeuidentia quod habetur in. c. ſtatutum. §. i. eo. ti. li. vi .ſ. ꝙ inter cetera que exigitur in delegato pape exigit̉ ꝙ ſit ī diginitate per quod apparet ꝙ ſtricte intelligitur de dignitate .ſ. propria iudicis delegati: qꝛ ſic ī dubio verba debēt ītelligi vtnaturalē ⁊ propriam naturā plus reſpiciant ꝙͣ accidentalem. de ſentē. excōmū. ſiquem: de teſt. ſi pater li. vi. quod non eſt modicum fundamentū ad dicenda Io.de imola.Principalis. Quid ergo ſi plures officiales inſolidum habet ep̄s: inuit hiclr̄a ꝙ delegari poſſit is qui eſt principalis. Itē quid ſi ſimpliciter delegetur officialis: intelligitur de principali: iuxta no. de offi. dele. qm̄ abbas. ⁊ ſi neuier principalior: ſed que principalis vterqꝫ: dic vt ibi. Sed quid ſi deſijt eſſe officialis: vide qd̓ no. in ſpe. ti. i. §. fl. ver. quid ſi cām. Dico per predictaꝫ decre. qm̄. ꝙ ſi nōerat expreſſum proprium nomē deſijt eſſe iudex al̓s iudex remanet: niſi aliud canonicum eum impediat: ⁊ de hoc ſatis per archi. in canonico qui deſijt eſſe canonicus: de reſcrip. ſtatutum. §. i.

p ¶ Officialis. alibi dr̄ miſſus. dn̄icus. de reg. c. ij. de frig. c. i. alibi vicarius. de offi. vica. c. ij. li. vi. Olim ēt delegabat̉ officialis. de offi. dele. inſinuante. de ap. dilectus. vl. ⁊ ꝑ hoc verbū vibet̉ vicariū in ſpiritualibus ꝙal̓s officialis nō eſt delegari nō poſſe: ad hoc de tēpo. ordi. cū nullus. §. i.⁊. ij. li. vi. ſalua certa ſcīa principis: vt dicam in vlti. glo.q ¶ Epiſcopi. ergo ſecusin of. archi. vel īferiorisab ep̄o. Sed ꝗd d̓ officiali quem dat capl̓m ep̄aliſede vacāte: lꝫ ille dici nōpoſſit officialiſ epiſcopinon eſt: facit de conſti. cūacceſſiſſent. jͣ. de ꝓcura..c. fi. credo tn̄ ꝙ hec conſtitutio etiam illū ītenditīcludere. cū ſit officialisiuriſditiōis ep̄alis: fac̄ d̓ma. ⁊ obe. c. vno lib. vi.Et ideꝫ puto de officialielecti confirmati nōdumconſecrati. sͣ. de electionibus tranſmiſſam maxīequia quo ad officium iuriſditionis cōſecratio nihil addit: facit de tempori. ordi. cum nullus. §. i.r ¶ Cōuētualē. de iſtiusin fi. li. vi.etate. jͣ. de ſtatu. mona.ne in agro. §. ceterū. ⁊ q̄dicat̉ eccleſia conuentualis plene ſcripſi: de iurepa. nobis. vbi no. hoſti.⁊ Inno. eo. ti. poſtulaſti. ⁊ de hoc de elec. c. i. ⁊ hoc patet approbatum qd̓no. abbas. de preben. niſi .ſ. ꝙ prioratus eſt dignitas ſi conuentualis eſt:alias non.¶ Alectionem. ſed ꝑ prouiſionē: ⁊ intelligo de obediētiario ꝗ remoueripōt ad nutum ſui maioris: alias nulla fuiſſet dubitatio. de iſto v̓o ⁊ de oſficiali quem ep̄s ad nutum remouet: merito dubitabat̉ quaſi iſti non ſintin dignitate: ex quo non ſunt ꝑpetui. ſed ſatis eſt ꝙ poſſunt eſſe ꝑpetui .i.quādiū viuēt. ff. pro ſo. l. i. facit de his que fi. a prela. cū apoſtolica. inſti. d̓auc̄. tu. §. neqꝫ. ff. de cōdi. īde. l. ſufficit. Item ꝑ mortē vel remotionē talium priorū: licꝫ ſint obedientiarij vacat prioratus: vt patet. jͣ. de ſupplen.negli. prela. qꝛ regulares: facit autē hoc ad quōnem de clauſtrali: an poſſitvicarius eſſe epiſcopi vel coadiutor p̓lati: de quo ſatis notaui de cleri. ēgrotā. c. fl. in ſumma coadiutorū in. iiij. q. tertij mēbri. ⁊ ibi remiſſionem inuenies an̄ poſſit eſſe delegatus ordinarij vel arbiter.t ¶ Legato. vel delegato: vt dixi. sͣ. c. proxi.u ¶ Delegatus. quid dices de conſeruatore: procedit dubium in officialinon in priore: per decre. vlti. i. rn̄. de offi. delega. li. vi. que requirit ꝙ conſeruator ſit epiſcopus vel ſuperior vel abbas: vel habens dignitatem velperſonatū in eccleſia cathedrali. vel collegiata ſub quibus non videt̉ officialis includi: quem tamen quo ad alios delegatos bene īcludit decre. ſtatutum. in principio: que ſimpliciter requirit ꝙ ſit dignitate preditus vel ꝑſonatum obtineat: ſic per hoc videtur ꝙ lꝫ dignitate pre alijs dotatus poſſit eſſe delegatus: qꝛ tamen nō habet dignitatem in eccleſia cathedrali uelcollegiata non poſſit eſſe conſeruator. In contrarium ex quo dignitatemdamus nō conſtat ꝙ iſta ſit alterius eccleſie quā cathedralis ex dignitateenim epiſcopi deſcendit iure cōnexionis. ergo idem ius: de cōſti. trāſlato.egeret declaratione.x ¶ Foraneo. de quo de of. ordi. romana. in prin. li. vi. vbi tenent Inno. 2hoſt. ꝙ tales officiales foranei ꝗ in certa parte dioceẜ. vel ad certos actuscōſtituunt̉ habēt delegatā: ⁊ ꝙ ab eis appellat̉ ad cōſtituentem: ⁊ ꝙ dicit̉vnum cōſiſtorium epiſcopi ⁊ officialis: ītelligitur de generali ⁊ principali: ad qd̓ bn̄ facit hec decre. ⁊ dec. de ap. romana. in prin. li. vi. ⁊ qd̓ hic dr̄de officiali foraneo: intelligo ēt de decano rurali: qui ī parte dioceẜ. ad tēpus gerit vices epiſcopi: de quo. sͣ. de offi. archi. ad hoc in fi. qui etiam officialis foraneus dici poteſt: ⁊ hec ītelligo vera niſi tales officiales vl̓ decaniex alio capite admittantur: vt qꝛ canonici cathedralium eccleſiaꝝ vel hisſimiles. Io. an.¶ Clauſtrali. de quo de ſta. monacho. cum ad monaſteriuꝫ. ver. prior. ⁊idem dicit Guil. in predicto ver. quod tenet curia de ſacriſta cuſtode velcamerario monaſterij. Sed contra. sͣ. de preben. licet. de conceſ. preben.ex tenore. ex quarum ſubſcriptionibus patet ꝙ prior clauſtralis ſubpriordelegatur a papa. Solu. tempore illorum iurium adhuc non erant determinate qualitates perſonarum: quibus debent tales cauſe delegari: ſꝫ poſtea fuerunt per decre. Inno. iiij. quē hodie non habemus. eo. ti. p̄ſenti. ⁊poſtea immutatum in parte per decre. bonifa. eo. ti. ſtatutum. in prin. li.z ¶ Obſeruari. niſi id fieret ex certa ſcientia principis hic expreſſa. vt no. invi. in magna glo.predi. decre. cū olim. de priui. ⁊ facit quod no. sͣ. e. ſtatutum. li. vi. in glo.pone. In legato ſecus quem artat cōſtitutio maioris. facit. jͣ. de offi. ordi.