QuintusDe regulisʳ. e-

1 o

Ecceſſoriumª naturam ſequicongruit principalis.OC dem.Ui tacetᵇ cōſentire videtur.T Dem.Squiᶜ tacet non fatetur: ſꝫ necnō vtiqꝫ negare videtur.

T Dem.Nſpicimus in obſcuris qd̓ eſtveriſimilius vel qd̓ plerunqꝫfieri conſueuit.I Dem.Squiᵉ in ius ſuccedit alteriuseo iure quo ille vti debebit.I Dem.

de lege cōmiſſo. l. cōmiſſoria. in fi. ad idē. xliij. di. epheſis. sͣ. de eo ꝗ mit. inpoſ. c. ij. vbi de hoc. ⁊ facit. C. de c.inſer. l. vlt. Et no. ꝙ dicit ꝑ quem nōſtat: quia nō ſufficit.uantum in eo eſt. sͣ. de eoqui mit. in poſ. c. i.principio annulat obligationem. sͣ. eo. nemo pthic. Si tamen tenetur quis aliquid facere infra certum tempusnec per eum ſtetit: lꝫ nō īputetur tamen poſt tēpustenetur: de do. ⁊ contu. cūdilecti. ff. de arbi. l. celſusConſulo tamen ꝙ ſi pōtinfra tempus de impotētia ꝓteſtetur. ij. q. vj. poſtap. de hoc. de ap. c. vlti.⁊. C. de iure emphi. l. ij.id quod dixi poſtterminum tenetur. ꝯͣ. sͣ. de ſpon. ſicut. ff. de lega. iij. l. tain fi. cum ſuis cōcor. Adtamen adiectio. Solū. vt no. in pre. decreta. ſicut. ⁊ vt dixi. sͣ. e. nemo poteſt. Et concor. ad hanc regulam: de elec. c. vlt. vbi tempus datum ad eligendum non currit ei qui non poteſt eligere: niſi ex quo in mora fuerit petēdi licentiam: ad idem: de cōceſ. preben. ꝗa diuerſitatem. Quid dices de eoqui ſua culpa incidit in caſum ꝓpter quem poſtea facere non potuit quod ꝑeum fuerat facienduꝫ. Uidetur primo ꝙ ſibi ſit imputandū: qꝛ regulariterquis de caſu tenetur qui ſeꝗtur culpam. l. di. ſepe. ⁊. c. ſtudeat. de eta. ⁊ qͣli..c. i. ⁊ quod ibi no. ⁊ fa. lxxxvj. diſ. nō ſatis. ⁊ qui ma. accu. poſ. ca. i. ⁊ qd̓ ibino. ⁊ ſi. ff. quod me. ca. l. ſi mulier. vbi metus illum non excuſat qꝛ ſua culpa incidit in metum. In contrarium videtur per predicta iura: de elec. c. vlti. de conceſ. preben. quia diuerſitatem. ar. de pig. ſignificante ibi in captione ⁊cͣ. de ſpon. veniēs. ij. Sed caſus eſt ſpecialis. Et dicit lex ꝙ qui iniurioſe vel libidinis cauſa inimici vel meretricis fregerit oſtia: ſi fures nō ab eoinducti poſtea res ſportent non tenetur furti. ff. de fur. l. verum. ⁊. l. qui iniurie. in princi. preterea deportatus: ſi non potuit procuratorem dimitterebene reſtituitur: ⁊ tamen culpa ſua abſens erat. ff. de mino. l. papi. Item debitor ꝓpter inopiam excuſatur cedendo bonis etiam ſi ſua culpa in illam inciderit: de ſol. odoardus. ff. de dolo. nam is. Satis videtur dici poſſe ꝙ imputandum ſit illi propter iura primo inducta hinc etiam dixit lex non debere ſuccurri ei qui in neceſſitate ſe poſuit. ff. qui ſatiſda. cog. l. fideiuſſor. vbidicitur ꝙ ſi reus non poteſt ſatiſdationem dare vbi conuenitur: ⁊ in alio loco eiuſdem prouincie dare velit: ſi ſatiſdatio neceſſaria erat audiendus eſt:ſi voluntaria non: quia ipſe ſibi ncceſſitatem impoſuit. ad idem. ff. ſi quiscau. l. ij. §. ſi quis tamen: vbi dicitur. ꝙ qui in iudicio comparere debebat:ſi quid eſt quod ei imputetur: tempeſtatem vel vim fluminis pretendere nōpoterit ar. ad hoc de elec. cum in veteri. Ad iura in contrarium inducta reſpondeo: ⁊ dico ꝙ decre. vlt. de elec. ⁊ decre. de conceſ. preben. qꝛ diuerſitatem: loquuntur de quadam pena canonis prodita ſoluꝫ ꝯͣ negligentes: vnde ibi culpa ſine negligentia non punitur: hoc ſatis probat ipſa decre. ꝗa vl̓dic ꝙ ſi exculpa imponitur aliqua pena: vt ſuſpenſio: vt ī pre. decre. ꝗa. vl̓deportatio: vt ī. l. papi. tunc culpa illa vlteriꝰ pūiri nō dꝫ: ad hoc. xiij. q. ijc. vlt. de iudi. at ſi clerici. alias enim ſequeret̉ ꝙ ſuſpenſio idē eſſet quod priuatio ⁊ deportatio idem qd̓ bonorū ademptio: qd̓ eē nō debet. Ad decre. ſignificante. dico ꝙ forte ſine culpa ſua erat in captione: ⁊ ibi etiaꝫ eſt alia rō.ſ. ꝙ primo pecuniam miſerat per eum quem fideleꝫ nunciū credebat. Adpre. l. verum. ⁊. l. ꝗ iniurie. dico ꝙ veꝝ ē ꝙ nō tenetur furti tamen cōuentꝰde iniuria tenetur emendare dāna per illos fures illata: qꝛ ꝗ occaſionē dāni ⁊c̄. de iniuri. ⁊ dā. da. c. vl. Ad h̓ qd̓ dr̄ de inope dico ꝙ īpoſſibilitas caſus h̓ īducit.Cceſſoriū. Hec regula ſumpta eſt ex. l. ff. eo. ti. cum pͥncipalis. ⁊. l.nihil dolo. §. cū pͥncipalis. Pone ca. ī pͥncipali deſtructo: quia dicit̉deſtructum ⁊ acceſſorium. xvj. q. vij. ⁊ hoc diximus. itē ſi cauſa principalis .ſ. mr̄imōij ꝯmittit̉: ſic ⁊ acceſſorij .ſ. dotis. d̓ do. poſt. diuor. reſti. d̓ prudentia. Item ſi non tenet contracus: nec ipſius acceſſorium. C. de leg. nondubium. cōcor. de fo. compe. ſi diligenti. de offi. deleg. prudentiaꝫ. §. ſexta.in fi. de fi. īſtru. īter dilectos. ad fi. sͣ. eo. lib. de reſcrip. c. i. ⁊. c. penul. ⁊ optime per decre. sͣ. eo. de offi. deleg. ſi ſuper gratia. vbi poteſtas executorumdatorum ad gratiam non perit re integra morte concedentis: ſicut nec gratia: quia poteſtas illa acceſſoria eſt ad gratiam: ⁊ de preſcrip. cum ex officijvbi ſicut non preſcribitur viſitatio: nec procuratio ratione viſitationis debita. Coa. sͣ. de iureiurā. debitores. ⁊. c. cuꝫ cōtingat. vbi de hoc. sͣ. eodēlib. e. ti. lꝫ. vbi tenet acceſſorium: ⁊ non principale. So. illud ꝓpter animepericulum qd̓ eueniret ſi non ſeruaretur iuramentum: ⁊ dic vt ī predi. decre. cum contingat. Item contra. C. de ep̄i. audi. ⁊c̄. liberi furioſi. vbi tenetlegatum. ⁊ nō teſtamētū vel heredis inſtitutio. Sol. illud ſpāle in odium fliorū qui contempſerunt patrē: vt no. Ber. ī pre. decre. inter dilectos. Iteꝫcōtra. C. de luiti. pig. l. ītelligere vbi ſublata perſonali remanet hypothecaria: ſed dic vt ibi: quia nō fuerat ſublata perſonalis pacto: ſed tempore: etperſonalis tollitur ſpacio. xxx. hypothecaria ſpacio. xl. ann. ⁊ ideo ſublataperſonali tempore adhuc remanet hypothecaria. per. x. an. C. de preſcrip.xxx. ann. l. cum notiſſimi. ſecus ſi pacto vel alio modo: vt. sͣ. dixi. Item cōtra. C. de predi. mi. l. ſi is. vbderat eſſe curator vendidit rem minoris: ⁊ ſic nō īat venmen obligatio de euictione. So.lꝫ non tenuerit venolum vel minorem: tenuit tamē quoad pu

ziuris.ad illum curatorem olim: ⁊ ideo cū quo ad ipſum tenuerit principale non mirumſi tenet acceſſorium. Item contra. C. ſi aduer. ven. l. i. ⁊ auc. ſacramenta. dic vt. sͣ.Item. ff. qui. mo. vſufru. l. qui tamen in pͥn. ⁊. l. prece. ff. de fideiuſ. l. generaliter:ſed illa ſunt ſpālia. Itē no. accur. C. de pac. l. pacta. que contra ꝙ in pactis que fiunt preter legem tenet acceſn: ⁊ npale: in his que fiunt ẜꝫ legē vtrūqꝫin his que contra neutruꝫ. Concordat ad hāc regulam. ff. de pecu. leg. l. ij. ⁊. ff. de penu. leg. l.ij. vbi dicitur ꝙ perempto pncicipali perimitur acceſſorium.bUi tacet: Pone caſum.¶ L liiij. diſtin. ſi ſeruus. ij. et.sͣ. de preſump. nonne. ff. ſolu.ma. l. ſecūda. §. uolūtate vbi dr̄ꝙ pater agens de dote filie deipſius voluntate videtur agereſi filia non contradicat. Et no.ꝙ qui tacet interdum conſentit: vt hic: ⁊ in ſupradictis iuribus votuꝫ emittit. xxvij.di. c. j. ⁊ ſimulatur. lxv. diſt. ſi forte: īpunitatem ꝓmittit. xliij. diſ. ſit rector. offertxx. q. ij. c. j. occidit. xliij. di. epheſis. eſt cōtumax. lxv. di. c. vlt. īterdum nec cōſentitnec cōtradicit. jͣ. c. ꝓxi. ⁊ dic: vt ibi ſtatim dicam.¶ S qui tacet. Hec regula ſumpta eſt ex. l. ff. eo. ti. l. qui tacet. Et nota. ꝙ tacere ē quoddam medium inter expreſſam voluntatem: ⁊ expreſſam conditionē. Pone caſum in eo contra quem fertur ſententia: qui tacens non habetur proconſentiente: nec pro contradicente infra deceꝫ dies: infra quos ſemper appellat. ij.q. vj. anteriorū. Item pone in prelato qui tacet ex cauſa: puta propter ſcandalū. sͣ.de reſcrip. nihil prodeſt. de cog. ſpi. ſuper eo. de iureiuran. mulieri. Item pone ẜmaccur. in tributoria: nam ſi ſeruus contrahit domino contradicente tenetur de peculio tantum: ⁊ deducitur quod dēbetur domino. ff. de pecu. ſi quis ẜuum. §. etiaꝫſi ex eo expreſſe volente tenetur quod iuſſu inſolidum. ff. ꝙ iuſſu. l. j. vbi autem ſcit⁊ tacet: tenetur tributoria. ⁊ ſic non inſolidum: nec deducit ſibi debituꝫ. ff. de tribu.l. i. ſcientiam. ff. de exer. l. j. ſed his. Prima regula fallit. xxvij. diſt. c. j. liiij. diſtī.ſi ſeruus. xx. q. ij. c. j. sͣ. de preſump. nonne. sͣ. de iur. calun. ca. vlt. in fi. sͣ. eo. lib. decōfeſ. ſi poſt preſtitum. ff. ſo. ma. l. ij. §. voluntate. ff. de liber. agno. l. i. §. penaꝫ. ff.loca. item queritur. §. qui pro impleto. ⁊ vbicunqꝫ tacitum pactum inducitur a lege. ff. de pac. qui in futurum. Secunda fallit in eo qui tacet verbo: ſed contradicitfacto vel ſigno. lxxiiij. diſtin. c. j. Item in epiſcopo qui tacet commonitus a vicinisepiſcopis qui habetur pro contumace. lxv. diſt. ſi forte. Item in his in quibus requiritur expreſſus conſenſus: vt in adulto qui cathetizatur: de con. diſt. iiij. cum ꝓparuulis. ⁊ in ſeruitute imponenda. ff. de ſer. vr. pre. l. inuentum. ⁊ in procuratore conſtituendo. ff. de procura. l. filius. §. inuitum. ⁊ in furto. ff. de fur. qui vas. §.vetare ⁊ ſoluendo matrimonio. ff. de riru nup. in eo iure. §. deinde: ⁊ expreſſe debet teſtator nomen heredis dicere. C. de teſta. iubemus. Item in caſibus no. ij. q.vij. pleriqꝫ. Quid ergo in his dices: nūquid tacens habebitur pro cōſentiente. anpro contradicente. Sol. dicunt quidam ꝙ regulariter tacens habebitur pro cōſentiente. facit ad hoc. sͣ. regula ꝓxi. fallit in caſibus ſupradictis. vel dic ſecūdo ꝙ auteſt tale factum quod fieri nō poteſt me prohibente. Pone ca. liiij. di. ſi ſeruꝰ ⁊ tūctaciturnitas habebitur pro conſenſu. fallit in caſibus ſupradictis: aut eſt tale qd̓ fleri poteſt me contradicente. Po. ca. ff. de contrahen. emp. rem alienam. ⁊ tunc taciturnitas nō obeſt: nam dicit regula iuris: culpa caret qui ſcit ſed ꝓhibere non pōtff. eo. l. culpa. ẜm Io. qui hoc no. xxvij. di. c. i. ⁊ Ber. de preſump. nōne. vel dic tertio ꝙ in facto concupiſcibili honorabili ⁊ meritorio taciturnitas habetur pro cōſenſu: vt in primis iuribus. In facto autem quod nō eſt concupiſcibile honorabile: ⁊meritoriū: ſꝫ oneroſum: neceſſarius eſt expreſſus conſenſus: ſicut ē ꝙ ꝗs aſſumit ꝓcuratoris officiū ꝙ res ſua ſeruat: vt in ſecundis iuribus ẜm Inn. ꝗ hoc no. d̓ ele.in geneſi: quod verum puto hoc addito ꝙ vbi ius in penam ſtatuit quē tacēteꝫ haberi pro cōſentiente: vel confeſſo ſic habet̉: lꝫ factum ſit oneroſum exēplifica ꝑ d̓cr.de iura. calū. c. vlt. in fi. ⁊ sͣ. e. li. de confeſ. ſi poſt pͥſtitū cū ſimilibus. Cōcordatautem ad hanc regulam lex. ff. cōi. di. l. ſabinus. vbi ſociꝰ patiēs habet̉ ꝓ ꝯſentiēteꝙͣtum ad hoc: qꝛ nō agit ad demolitionē: ⁊ ſic quo ad hoc habet̉ pro ꝯſentiēte agittn̄ ad intereſſe: ⁊ ſic quo ad hoc habetur pro ꝯtradicente: ⁊ v̓itate ꝯſiderata tacensnon loꝗt̉ ⁊ ſic nec ꝯͣdicere nec ꝯſentire vr̄: huiꝰ autem varietatem videre potes ꝑ ſolutiones ſuꝑiores ſimul iunctas.Nſpicimus. Hec regula ſumpta eſt ex. l. ff. e. ti. l. i obſcuris. inſpi. Po. ca.in viro qui cōtraxit cū vidua: ⁊ longo tempore habitauit cum ea: illa dicit ſeīcognitam: in hoc obſcuro preſumit̉ cognita. qd̓ eſt veriſimiliꝰ. xxxiij. q. j. ſi ꝗs acceperit. Item cancellata vel obſcura littera nominis p̄ſumit̉: ibi illā litterā fuiſſe d̓qua ē veriſimiliꝰ: d̓ fide īſtrumē. īter dilectos. Item in dubio veriſimile ē filiū īiuſte exhr̄datum. C. de īof. teſta. auc̄. nō liceat parenti. h̓ aūt repete qd̓ dixi. sͣ. e. ti. ine Squi in ius. Hec regula ſumpta eſt ea. l. ff. e. ti. qui in ius. Po. ca. in paobſcuris.cto: qꝛ eodem vtetur ſucceſſor quo predeceſſor. xviij. q. ij. eleutherius. Itemꝯuenitur ſucceſſor per reſcriptū īpetratū ꝯͣ predeceſſorē. sͣ. de fo. cōpe. dilecti. de hocde reſcrip. ſignificauit. item pone ī herede qui non vſucapit: qd̓ nō vſucapiebat defunctus. ff. de diuer. ⁊ tēpo. preſcrip. l. cum heres. quod dic. vt dixi. sͣ. cum quis inius. heres enim ſucceſſor eſt iuris. Hec regula fallit. ff. de prob. l. procula. vbi illaprocula fideicōmiſſum: quod cōpenſare potuiſſet cum teſtatore: cum heredibꝰ n̄ cōpenſat. Item fallit vbicunqꝫ morte defuncti cōfirmatur donatio. ibi enim nō penitet heres. C. fami. her. l. filie. itē in caſu. ff. ad. l. fal. reperitur. Iteꝫ fallit in cōuētionibus: vbi ex ꝑſona ſucceſſoris mutat̉ forus: hinc eſt ꝙ clericus etiā in cuilibus: etpr̄imonialibꝰ cōuenitur coram ſuo iudice. xj. q. i. nullus epiſcopus de fo. compe. cūſit. ⁊. c. ſi diligenti. item fallit in caſu. sͣ. e. lib. de iurepa. c. vno. vbi eccleſia q̄ ſuc-