Orintus

De priuilegijs.

z 7

ſieª vel ad ro. eccleſiā ſpāliter aut ſine medioᵇ vel ēt ſimpliciter ꝑtinere ꝑ hoc plene dꝫ exēpta hmōi eccleſia iudicari: cū enim iure cōi oēseccleſie ꝑ orbē diffuſe ad ro. ec. ꝑtineāt ſi id alicui ꝯcedat̉ eccleſie: velde ea ꝑ ſnīam iudicet̉ ex hoc ipſiuscōprobat̉ exēptio: vt priuilegij nihil alias allatura cōceſſio ei cui concedit̉: ⁊ ſnīa nullū al̓r datura ſubſidium eccleſie ꝓ qͣ fertur: prerogatiuā: cū verba aliꝗd oꝑari debeātᶜꝯferat gr̄e ſpālis. ¶ Et ē idēᵇ: ſi pͥuilegiū ꝯtineat: vel ip̄e papa ꝑ moduꝫ expͥmat ſup̄ſcriptū ꝙ eccleſiaſit libera: ſeu ꝙ potiat̉ romane eccleſie libertateᵉ: vl̓ ꝙ ī hoc p̄rogatiua gaudeat ſpāli: aut ſi dicat indefiniteᶠ: ꝙ eccleſie romane ānuuꝫ cēſum ſoluat ad ꝑcepte iudiciuꝫ libertatis: ſiue ꝙ ipſam eccleſiaꝫ eximitab ordinarij poteſtate: vel ꝙ n̄ audeat illic ep̄s cathedrā collocareᵍaut īperādi ſeu ordinationeꝫ qͣꝫuiſleuiſſimā faciēdi exercere aliqͣꝫ poteſtateꝫ. ¶ Similiter ſi aliqui recipiant̉ ī ꝓprios ⁊ ſpāles ſubiectos:cēſent̉ exēpti: n̄ ſic ſi ī ꝓprios ⁊ ſpeciales filios rōane eccleſie ſint ſuſcepti: tales quippe exēpti ꝓpterea nōexiſtuntʰ. ¶ Si vero dicat̉ ſimpliciter ꝙ aliqua eccleſia romane eccleſie ānuū cēſuꝫⁱ ſoluat. nō ꝑꝑ hocexēpta eccleſia dici dꝫ. ¶ Idēᵏ dicimus ſi circa aliqua ꝑ priuilegiū cōcedat̉ libertas: ⁊ cl̓a d̓ cēſu ānuo ꝑſoluēdo ſequat̉: vt ſi aliquibꝰ ꝙ abalio qͣꝫ a papa ſeu eiꝰ legato excōicari ſuſpendi aut interdici non poſſintˡ vel aliꝗd alid̓ ſpāliter a ſe. ap.ſit īdultū: vel ēt dicat̉ ꝙ ī ſpāles romane eccl̓e filios ſint aſſumpti ⁊ ſequat̉ ī pͥuilegio ꝙ eccleſie romanoad iudicium libertatis ꝑcepte ānuūcenſum ſoluant. ¶ His enī ⁊ cōſimilibꝰ caſibꝰ ſic īcertis priuilegiatiarticulis ordinarioruꝫ iuriſditioniquātū ad alia ſunt ſubiectiᵐ. ¶ L3aūt ſic diuerſos priuilegioꝝ quibuſeccleſie ac mōaſteria eximunt̉ tenores ad litiū materiā āputandaꝫ du

xerimꝰ deſignandos: ꝑ hoc tn̄ alijsexēptionū ſi reperiātur: ſeu aliaruꝫlibertatū modis vel eorū affectibꝰnolumꝰ aliqͣtenꝰ d̓rogari. I Deꝫ.¶ Priuilegiati vt tꝑe īterdicti celebrare poſſint diuina clauſis eccleſijs alios ēt extraneos admittere n̄poſſunt: ⁊ ſi fuerit ſingularis ꝑſōaſuꝑ hoc priuilegiata familiares ſuos admitti: ſecꝰ in familia ꝯuentustaliter priuilegiati hoc priuilegio n̄gaudet ille cuiꝰ culpa ponitur interdictum. h. d. Do.Icet vobis cōceſſum exiſtatⁿvt īterdicti tꝑe ianuis clauſisexcōicatis ⁊ īterdictis excluſisº voce ſubmiſſa diuina celebrare poſſitis ad ea tn̄ aliquos ēt ſi aliūde venerint: niſi ſuꝑ hoc priuilegiatiᵖ exiſtant: recipere nulla rōne debetis.¶ Cū cōcedit̉ ſingulari ꝑſoneq vtmō p̄miſſoʳ tꝑe īterdicti celebrarevaleat vel audire diuina: eiꝰ familiares domeſticiꝰ ad audienduꝫ cūea ⁊ celebrandū ſibi diuinū officiūlicite admittūt̉. ¶ Nō ſic aūt in familiaribus alicuiꝰ cōuētꝰ ſeu collegij cēſendū: illi enī niſi priuilegiatifuerint admitti nō dn̄tʸ. ¶ Hmōiquoqꝫ ꝯceſſiōe gaudere nō pōtiscuius cāˣ ſeu culpa dolo vl̓ fraudefuit ſnīa interdicti ꝓlata: ſeu ꝗ ad ꝑpetrandū delictū: cuius occaſionelata extitit: prebuit conſilium auxilium vel fauorem.I Dem.¶ Epiſcopi cum altari viatico celebrare poſſunt: ⁊ ſibi facer̄ celebrari ita tamen ꝙ non violent interdictum. h. d. Io. an.Uoniam epiſcopi eorūqꝫ ſuperiores ſe habēt diuerſis excauſis a ſuis eccleſijs ⁊ dioceſibusabſentareʸ frequēter: nec ſemꝑ pn̄tcōmodeᶻ ad eccleſias accede̓ ꝓ miſſa celebrāda vel audienda in ipſisſine qua eos trāſire nō decetˣ abſqꝫcā rōnabili vllā diē: pn̄ti cōſtitutōedulgemusᶻ eiſdē: vt altare poſſinthēre viaticū ⁊ in eo celebrare ac facere celebrari vbicūqꝫ abſqꝫ interdicti trāſgreſſiōeʳ illis ꝑmittit̉ cele-

intentio per cle. qba. litteris. ⁊ vide qd̓ ibi no. in glo. antepe.a ¶ Eccleſie.g. c. ij. de arbi. cum tempore.Sinee. in his. Et no. arguēdū a verbis. sͣ. de deci.c ¶ Debeāt.no. xxij. q. v. humane. ⁊ sͣ. de v̓. ſig. ꝓptereaad audientiā. d.lex tn̄ nō dꝫ imponſed rebus. sͣ. e. lib. de ele.cōmiſſa. ad fi.d ¶ Et eſt idē .ſ. ꝙ eccleſia debet plene iudicari expta.e ¶ Libertate. sͣ. eo. cumolim. ij.f ¶ Indefinite. qꝛ ſecūs ſipoſt determinationeꝫ alicuius certe libertatis conceſſe: vt. jͣ. §. idem.z¶ Collocar̄. in locis .n.exemptis hoc nō pn̄t ep̄i.xviij. q. ij. luminoſo. sͣ. e.lib. de offi. ordi. cum epiſcopus.h ¶ Nō exiſtūt. ſꝫ ſūt priuilegiati: vt. jͣ. de v̓b. ſi.veniens .i. rn̄. recipiendoergo illos in filios videt̉illos reciꝑe ī amoreꝫ filialē: ſic̄ ſubdiaconꝰ ordinatuſ a papa n̄ ī exēptionē ſꝫī honoreꝫ ītelligitur ordinatꝰ pͥnceps tn̄ eos quosī pr̄es eligit nō vult alijsſubijci: vt in auc̄. ꝯſtō q̄ d̓dign. col. vj. ⁊ ſi dominꝰ apd̓ acta noīat ẜuū ſium filiuꝫ: dr̄ ei libertateꝫconceſſiſſe. C. de lati. lib̓.toll. l. vna. §. ſil̓iqꝫ mō.ſꝫ ibi ſibi ſoli fitdiciuꝫhic aūt fieret pͥiudiciuꝫ ordinario cuiuſ iuriſditionpotiꝰ eſt fauēduꝫ. sͣ. e. cuꝫꝑſone. xi. q. j. ꝑuenit. vbiergo papa exprimit aliquos ſpāles ſubiectos: ſieēt alij ſubiecti nō eſſentſpāles ſubiecti: ⁊ iō illa v̓ba exēptionem faciūt: vt.sͣ. ꝓxi. rn̄. ſed lꝫ aliꝗs ſfiliꝰ nō ſequit̉ ꝙ ſit ſpecialis ſubiectus: qꝛ vniꝰ ptātis filius alteri poteſtatipoſſet eē ſubiectus: ⁊ ideoaliud h̓ aliud ibi: filiatioergo amoreꝫ ⁊ p̓uilegiuꝫdenotat: ſpālis ſubiectioxceptionem.i ¶ Cēſum. nō eniꝫ oēs eccleſie exēpte ſoluūt cēſumnec oēs q̄ cēſuꝫ ſoluūt ſūtexēpte. sͣ. e. ti. recepimusvnde nō ꝓbat hoc eē ⁊c̄.C. de ꝓba. ad ꝓbationem.sͣ. de of. dele. cū ꝯtīgat.k ¶ Ideꝫ dicimꝰ .ſ. ꝙ nōpropter hoc exēpta cenſebitur.l ¶ Nō poſſint. dē quo dicvt. sͣ. e. ne aliꝗ. Io.m ¶ Subiecti. ergo no. ꝙ vnū ⁊ idē v̓bū diuerſificat̉ ẜm adiūcta. ff. d̓ ꝯͣhē.emp. l. ꝙ ſepe. §. neminē. ⁊. ff. de v̓. ſi. ꝗ venenū. vn̄ ſi indefinite dicat̉ ꝙad iudiciū ꝑcepte libertatis ſoluat cenſum exempta dicit̉. vt. sͣ. §. ⁊ ē ideꝫ ſipoſt certam libertatem: non propterea vltra id ītelligit̉ exēpta vt hic: ⁊ eſtſi. sͣ. de dona. paſtoralis.circa pͥuilegiū ⁊ d̓ celebrādo tēpore interdicti. Do. d̓clarat. no. ꝑ ber.cet. Sūt quatttuor dicta per. §. diſtincta diffiniētia totideꝫ dubiaInno. ⁊ hoſt. sͣ. e. qꝛ nōnullis. Io. an.n ¶ Exiſtat. ꝑ ſpāle priuilegiū ⁊ ſic facit ad titulum.o ¶ Exciderat ꝙ īducebat dubitationē ꝑ eiꝰ ꝯͣriuꝫ qͣſi a ꝯͣrio nonexchatꝰiūde veniētes admittere poterāt ⁊ ar. a ꝯͣriofi. a pͥla cū apl̓ica. in fi. ſꝫ hoc eſt veꝝ: niſi illi ſuperhoc ſint pͥati: vt pꝫ. qꝛ ex quo locꝰ īterdictꝰ ē: vr̄ oībꝰ īterdcm̄ ibi au-

dire diuina: niſi ſuꝑ hoc ſint p̓uilegiati. nec p̓uilegiū vniꝰ alteri penitꝰ ꝓdeſt: adhoc. sͣ. e. ſane. ⁊ p̄terea an̄ hāc decre. ī dubio erat tutiꝰ hoc tenere ꝑꝑ ꝑiculū aīaꝝ⁊ iō āplectēdū erat de homi. ad audiētiā. de ſpō. iuuenis ſꝫ oppono ꝙ h̓ decre. eſtſuꝑflua: cū hodie ſine pͥuilegio cōpetat tꝑe interdicti tal̓r celebrare de iure cōi: vt.jͣ. de ſen. ex. c. vl. pōt dici ꝗd iuris in ꝯceſſione ꝑ pͥuilegiū dcm̄ ē: idem in ꝯceſſiōeꝑ ius cōe: vt ibi: ⁊ iō forie generalit̓ dixit. sͣ. ꝯceſſuꝫ: non dicēsqͣlit̉: vl̓ dic ꝙ ēt ꝑ pͥuilegiuꝫ poſſet hr̄e locū caſus nr̄: ⁊ ſubauditus pͥme gloſelle. pone .n. ꝙ papa interdicendo locū vetuiſſet celebrari. etiā ẜm formam illiꝰ d̓cre. ſępe .n. ꝑꝑ rebellioneꝫ delinquētium aggrauant̉ pene: ⁊ poſtea conceſſiſſet aliꝗbꝰ celebrareibi ẜm formā illiꝰ decre. hēmꝰergo hūc caſuꝫ dubitabilē ad literā ꝯͣ iſtā decre. vidi oliꝫ ẜuariin ciuitate bon̄. tꝑe general̓. interdicti qꝛ religioſi ſic pͥuilegiati admittebāt forēſes ad diuīa.p ¶ Priuilegiati. vt ſic accipiētes ſignū crucis ꝓ ſubſidio terre ſancte in hoc eſſent pͥuilegiati: vel quiuis alij.q ¶ Perſone. puta ep̄o regi comiti vel baroni.r ¶ Premiſſo .ſ. ianuis clauſiss ¶ Domeſtici. intelligo nō obhanc cām in fraudeꝫ ſumpti vt.jͣ. de ver. ſig. c. vl.t ¶ Admittūtur. ꝯcor. lex. ff. depͥca. l. cū p̄cariū. ij. vbi ſi ꝗs pͥcario rogauit vt ī fūdo morariliceat ⁊ de ſuis quoqꝫ ꝯceſſuꝫ vt̄ad idē. ff. de vſu. ⁊ ha. l. ij. §. j. ⁊.l. ſe. ⁊. ff. de ver. ob. l. ſi ſtipulatꝰ fuero. illud aūt illd̓. ad idē.C. de aduo. diuer. iu. l. reſtituēde. vbi dicit̉ ꝯceſſum pͥmatibꝰintelligi ꝯceſſum ⁊ his qui ſubeis ſunt: ad idem. ff. de condi. ctdemon. l. municipibus.v ¶ Nō debent. ⁊ ē rō diuerſitatis: qꝛ ī pͥmo caſu al̓s pͥuilegiuꝫcē poſſet īutile ꝙ eē nō dꝫ. sͣ. e.in his. ſꝫ ī hoc ẜo caſu ꝯuētꝰ pōſine familiaribꝰ ꝑ ſe celebrar̄ diuina: ⁊ iō pͥuilegiū ē reſtrīgendū. sͣ. e. vt pͥuilegia. v̓ſus fi. ꝗddices ſi ī cōuentun̄ ſint niſi treſ⁊ duo ſint infirmi: nunꝗd tertiꝰpoſſet celebrar̄ cū familiari. no.hoſt. ī p̄dicta decre. ꝙ nōnulꝭꝙ ſic: ne inutile ſit p̓uilegiū acinſtar eius qd̓ dicitur de ſingulari ꝑſona. sͣ. §. ꝓx.x ¶ Cā. ad idē. sͣ. e. ꝙ nōnull̓. infi. īterdū lꝫ tales admittant̉ acauditionem diuinorū tn̄ ꝓhiltur appropinqͣre altari. jͣ. d̓ ſenten. ex. c. vl. §. pe.Uoniam. Primo primittit cōſtōnis cām. Secūdo cōcedit ep̄is p̓uilegium altaris. viatici. Do.y ¶ Abſentare. ⁊ ſi hoc faciuntꝑꝑ vtilitatē eccleſie cēſent̉ eē pͥſentes. sͣ. de cleri. nō reſi. ex ꝑte. ꝑegrinari tamē ad loca remota nō dꝫ ep̄s ſine licētia pape. de conſe. di. v. nō opꝫ. ij. sͣ. de uo. ⁊ vo. redē. magne.z ¶ Cōmode. ⁊ ſic dicūt̉ tnc nō poſſe. xxij. q. ij. faciat. ff. de v̓. ſi. l. nepos. ꝓculo.⁊ ¶ Nō decet. īſpiciēdū ergo ē in ꝯceſſiōe pͥuilegij ꝗd deceat. ad idē. sͣ. e. li. d̓ elec.cū nō deceat. cū ſuis cōcor. ꝯ ¶ Indulgemꝰ. iſta ē igit̉ iuris īdulgētia ꝙͣ hn̄tep̄i aliā hēs. sͣ. e. ꝙ nōnull̓. aliā. sͣ. de pe. ⁊ re. c. vl. aliā. sͣ. e. li. d̓ of. d̓le. c. ij. aliade ſen. ex. qꝛ ꝑiculoſuꝫ. aliā. sͣ. d̓ iura. calū. c. fi. adde aliā ꝑ cle. de cele. miſ.eādē īdulgētiā habēt p̄dicatores mīores: vt. sͣ. e. in his. ⁊ iſta īdun̄t̉ vtiep̄i abſqꝫ dioceſanorū vl̓ pochialiū p̄ſbyterorū ln̄tia:ibi dr̄. cū iſto aūt altari viatico poterit ep̄s pone vadēsanā diei dicere vl̓ facere dici miſſaꝫ ⁊ ꝑgere viaseret ſi haberet neceſſe expectar̄ diē ⁊ horā ſolitāx ¶ Tranſgreſſione. lꝫ enim poſſint celebrare in loco interdicto: non tamen alta