Liber
brare vel audiri diuina.℟i ca De iniurijs ⁊ damno datoG Reg. ix. ī gene. ꝯccilio lugdun.¶ Repreſalie ꝯtra ꝑſōas eccleſiaſticas ꝯcēdi: vel ꝯceſſe nō debēt extendi: ꝯtrafacientes niſi reuocēt infra mēſem ſingulares ſūt excōicatvniuerſitates interdicte Ioā. andT ſi pignoratiōes quas vulgaris elocutioª repreſaliasnoīat: ī ꝗbꝰ alius pro alio pͥgrauat̉ᵇ: tāqͣꝫ graues legibusᶜ ⁊ ētati naturaliᵈ contrarie ciuili ſint cōſtitutione ꝓhibite. Ut tn̄ earū prohibitio ī ꝑſonis eccleſiaſticisᵉ tantoāpliꝰ timeat̉: qͣꝫto ī illis ſpāliꝰˣ inhibent̉: eas cōcediᵍ cōtra ꝑſonas p̄dictas ſeu bona ipſorū: aut qͣꝫtūcūqꝫgeneral̓r p̄textu cuiuſuis conſuetudīs quā potiꝰ reputamus abuſumᵍforte cōceſſas ad illas extēdiⁱ p̄ſentid̓creto diſtrictiꝰᵏ īhibemꝰ. ¶ Illi ātꝗ cōtrafecerint aduerſus perſonaseaſdē pignorātes ſeu rep̄ſalias cōcedēdo vel extendendo ad eas niſip̄ſumptionēⁱ hmōi reuocauerint acōceſſiōis uel extēſiōis tꝑe īfra mēſeꝫᵐ ſi ꝑſone ſingulares fuerīt ſnīaꝫexcōicatōis īcurrāt: ſi vero vniuerſitas: eccleſiaſtico ſubiaceat īterdcōRubrica De penis.TNnocētius. iiij.¶ De veteri iure poterit archiepiſcopꝰ cū ī ꝓuīcia ſua iuriſditionemſuā exeꝗt̉ punire notorios īiuriantes ſibi nūcijs ⁊ familie ſue ſi per idſua iuriſditio īpedit̉: al̓s n̄ niſi ꝯſuetudo āpliꝰ tribuat: ſꝫ hodie tales iniurias tūc puit etiam ſi iuriſditionin inpediant. h. d.O mana eccleſia ⁊ infra. lꝫⁿVaūt remen̄. archiep̄o ſuā ꝓ-
uinciam viſitantiº eos qui tunc ſibivel ſue familie aūt alijsᵖ quos propter hoc ꝑ eādē ꝓuīciā dirigit ⁊ ētqn̄ cōciliū ꝯuocat eos ꝗ nūcijs ſuisquos pro illoq ul̓ alias ꝑ ꝓuīciā ip̄aſua debitaʳ iuriſditiōe vtēdo tranſ.mittit īiuriari p̄ſumūt: ſi hac occaſione ſua in his īpediat̉ iuriſditio:pro iniuria hmōi dūmō exiſtat notoria ꝓpria auctoritate punireᵍ: niſi āplius eis de remēſis eccl̓ie ꝯſuetudīe ꝯpetere dignoſcat̉. ¶ Sibi ēt⁊ metropolitanis alijsᶠ ī ſuis ꝓuincijs dū ſic ī illis iuriſditionem exercent: puniendi manifeſtas ⁊ʸ notorias offenſas tūc eiſdeꝫ illatas vl̓ ſuis ēt ſi exīdeˣ īpediri iuriſditionemhmōi nō cōtingat: libera ſit de nr̄aſpeciali conceſſione facultas.BO nifacius. viii. biteren̄. ep̄o.¶ Docet̉ hec decre. ꝗbꝰ aſiſtentibus fieri debeat degradatio: ꝗbusveſtibus ornamentis libris ⁊ iſtr̄isin degradatione fiat hec expoliatio: ⁊ quibus verbis vtatur ipſe degradans. h. d. Io. an.Egradatio qͣliter fieri debeat a nobis tua fraternitas reꝗſiuit ſuꝑ quo tibi taliter reſpondemus ꝙ verbalis d̓gradatio ſeu depoſitio ab ordinibus vel gradibꝰeccleſiaſticis eſt a ꝓprio ep̄o ſibi aſſiſtente ī d̓gradatione clericorū in ſacris ꝯſtitutoꝝ ordībꝰ certo ep̄oruꝫnumero diffinito cāonibꝰʸ faciēdaqͣꝫqͣꝫ ꝓpͥi ep̄i ſnīa ſine alioꝝ ep̄orūpn̄tiaᶻ ſufficiat ī degradatione eoꝝqui dūtaxat mīores ordīes receperūt. ¶ Actualis vero ſiue ſolēnisceleſtis militie militis .i. clericiᵉ degradatio: cum ad eam fuerit procedēdū: fiet vt exauctorizatio eiꝰ: ꝗ
V voce ⁊ admiſſis interdictis: ⁊ īterdictū violādo. sͣ. eo. ꝙ nōnullis.Prīo ponit ꝓhibitiōis cām. Scd̓o ibi: vt tn̄. ꝓhibitionē. Tertio ibi: illi āt cū moderati tꝑis adiūctōe īfligit penā. Do. Et ſic ꝯſtrue ⁊ſi .i. ꝙͣuis pignoratiōes ſint iure ciuiti ꝓhibite tāquā graues legibꝰ ⁊ ꝯͣrie naturaeꝗtati: qͣs vulgaris elocutio noīat rep̄ſalias ꝗbꝰ alialio p̓grauat̉ vt tn̄ ⁊c̄a ¶ Elocutio. ītelligas quorurdā locoꝝ. ⁊ no. ꝯſiderandū qͣliter vulgꝰ loqͣtur. ff. de fun. in.⁊ lſtru. le. l. cū delaniōis. §. aſinā. sͣ. e. li. de re. eccle. non alie.hoc conſultiſſimo. ⁊ sͣ. de ſpō.ex litteris .i.b ¶ Pregrauat̉. qd̓ eē n̄ dꝫ. sͣ.de his qͥ fi. a ma. par. ca. q̄ſiuitC. de inof. te. ſi ꝗs ſuo. jͣ. de re.iu. n̄ dꝫ. cū ſuis cōcor. nō ob. ꝙhr̄s bonoꝝ poſſeſſor cōuenit̉ ꝓdefūcto: qꝛ eadē ꝑſona cēſetur.idē ī ſucceſſore ad p̄deceſſo eē. sͣ.de ſol. c. i. C. ſi cer. peta. l. i. necob. d̓ fideiuiſſore ꝗ rōe ſue obligatiōis ꝯuenit̉: tn̄ ꝯueniet̉ ẜuato tenore illiꝰ auc̄. C. de fideiuſ.auc̄. preſente. ⁊ qd̓ no. sͣ. d̓iuſ. c. ij. ī. i. gl. ſꝫ q̄rebat l̓garan cōdēnato debitorē intelligat̉ꝯdēnatꝰ fideiuſſor. ſo. aut eſt fideiuſſor ꝯͣctꝰ aūt iudicijIn ꝯͣctu ꝯdēnato debitore n̄ ītelligꝯdēnatus fideiuſſor ꝯͣctꝰ: ſꝫ agdū erit cū eo actione ex ſtipulatiff. de fideiuſ. grece. §. ſi cū fideiuſſor̄. ibi .n. dr̄ ꝙ agit̉ cū vtriſqꝫ. ſi .n. cōdēnato debitore ꝯdinaret̉ ⁊ fideiuſſor: ad ꝗd aderet̉cū fideiuſſore? ſi v̓o fideiuſſor ꝙīteruenit in iudicio ſi tm̄ ꝓmiſitreū in iudicio ſiſti.īato reoabſoluit̉ fideiuſſor: qꝛ iaꝫ adīpꝰuit qd̓ ꝓmiſit: videlꝫ qꝛ fec̄ reiudicio ſtare. ff. d̓ fideInt§. i. ſi auteꝫ iudicatū ſſit: ꝯdēnato reo cōdēnat̉ ⁊ fideiuſſor ꝑ ꝯſequēs. ff. iud. ſol. l. i.⁊ ē idē ⁊dū ſi totiꝰ cāe fideiuſſor ē acceptꝰ: vt ī p̄dicto. §. ff. defideiuſ. grece. §. i. ad fi. §. Itē q̄rebat ip̄e guil. qd̓ ſi clericꝰ pͥncipalis debitor cuiꝰ occaſiōe repͥſalie ſunt ꝯceſſe captꝰ ē: an hēath̓ decre. locū: dicunt ꝗdā penaꝫiſtiꝰ d̓cre. locū n̄ hr̄e: tū qꝛ h̓ idēgrauat̉ ꝓ ſeipſo: tuꝫ qꝛ ꝯſtō penalis ē reſtringēda: adeo. li. de elec. ſtatutum.c ¶ Legibꝰ. C. ne vx. pro ma. ꝑto. ne fil. pro pa. ꝑ totū. ⁊. C. vtnullus ex vica. ꝓ alie. vica. demo. l. i. eſt eniꝫ ſanctiꝰ nocētē īpunituꝫ relinq̄re ꝙͣ īnocētē ꝯdēnare. ff. de pe. abſentē. bn̄ eſt tn̄ interdū reꝑire ꝙ lege ꝑmittēte punit̉aliꝗs ſine culpa. ſed non ſine cā: qd̓ dic: vt. jͣ. de reg. iur. ſine culpa.d ¶ Naturali. ꝯcor. igit̉ h̓ eꝗtas natural̓ rigori q̄ ē ꝙ alter alterius odio n̄ grauet ⁊ ꝙ ꝗs nō locupletet̉ cū alteriꝰ iactura. jͣ. d̓ re. iur̄. n̄ dꝫ. ⁊. c. locupletari. ⁊ qd̓ꝗs alteri n̄ faciat ⁊cͣ. i. di. ī pͥn. sͣ. de ma. ⁊ obe. dilecti. īterdū tn̄ diſcrepāt. sͣ. e. li. d̓re. ꝑ. c. vno. cū ſuis ꝯcor. e ¶ Eccleſiaſticis. clericis tēplarijs hoſpitalarijsuerſis ⁊ deo deuotis. xij. q. i. duo. sͣ. de ſen. ex. ꝑochianꝰ. sͣ. e. lib. de elec. ſciant.¶ Spāliꝰ īhibent̉. tolle qd̓ ē. jͣ. p̄ſenti. decre. diſtrictiꝰ īhibemꝰ. ⁊ redeas. sͣ. eas cōcedi ⁊c̄. ſolet .n. plus timeri qd̓ ſpāl̓r ⁊c̄. xxiij. di. ꝙͣꝙͣ. ⁊ sͣ. de here. ſi aduerſus.g ¶ Cōcedi. pro credito clerici vniꝰ dioc. ꝯͣ clericos alteriꝰ dio. ī qͣ ſit debitor ꝯſtitutꝰ ſeꝑ credito alicuiꝰ laici vniꝰ dio. ꝯͣ laicos ⁊ clericos alteriꝰ dio. ꝙ grauius eſſet. dicunt tn̄ doctores ꝙ. c. illud. xxiij. q. ij. dn̄s nō eē correctū: tūc .ſ. qn̄ dn̄s vel c.uitas reꝗſiti nō vult iuſticiā facere: ita tn̄ ꝙ ad clericos nō extendant̉.ꝯuſum. qꝛ cōtra libertatē eccleſiaſticaꝫ. sͣ. de iureiur. c. i.Extendi. facit differētiā īter cōcedi ⁊ extendi: qꝛ ciuitas vel ſuꝑior dicitur cōcedere: ille cui ꝯcedunt̉ dicit̉ extendere: puta qꝛ ciuitas bonon̄. dedit rep̄ſalias ciuiſuo ꝯtra florentinos quas ille extendit contra clericos.Diſtrictius .i. vel ꝓprie ꝙͣ .ſ. ꝑ ciuilem conſtitutioneꝫ inhibitum eſſet.Preſumptionē .i. conceſſionem vel extenſionem repreſaliarum.m ¶ Menſem. quot dies hr̄e debeat mēſis: dixi. sͣ. e. li. de elec. ꝙͣ ſit. ꝗd ſi inframenſeꝫ iſtū ꝓceſſuꝫ fuit ad actū: qꝛ fuit ꝑſona eccl̓iaſtica ꝓ alia pignorata: nūꝗdhēbit locū h̓ pena īfra mēſem: dic ẜm gar. ꝙ ī ſtatū pͥſtinū reuocādū erit īfra mēſem. jͣ. de ſen. ex. ꝗcūqꝫ. vel ẜm guil. reuocatio reītegra fieri dꝫ anteꝙͣ ꝓcedat̉ acactū. aliasa. ar. ff. mā. ſi mādaſſet. ff. ad mace. ſi tn̄. ⁊. l. filius. sͣ.
de reſcrip. ex ꝑte decani. ſꝫ ſi an̄ iſtā ꝯſtōnē ꝯceſſe erāt vel extenſe repͥſaliꝯͣ clericos nō hꝫ locū pena: qꝛ ꝯſtō futura reſpicit. sͣ. de ꝯſti. c. vlti. non tanen amplius vtetur illis nec eas extendet: alias huiꝰ ꝯſtōnis penahabebit que eſt late ſnīe: vt patet ex verbo ſubiaOmana. Primo cum duplici modificatione declarat iustus ⁊ executioneꝫ ſuSecūdo ibi: ſibi etilud ꝓrogat: ẜamrationeꝫ tollens ⁊ fotertiā tēperans. Etbat hoſti. ꝙ h̓ erat ymirādū ꝙ pͥmū decrſtatiꝫ corrigit̉ ꝑ ſcd̓n ¶ Licet. .i. licio ¶ Uiſitanti. qd̓ānis facer̄ pōt ẜuata foma decre. sͣ. e. li. d.romana. etiaꝫ ſi ep̄i nſint negligentes. e.vlti. ⁊ tolle h̓ qd̓pria auctoritaeos qui tunc ⁊p ¶ Alijs. ꝗbiſi de famſua nq ¶ Illo. tranſmittieſt infra.r ¶ Debita. qd̓ dic: vino. ix. q. iij. c. ij. sͣ. de ofordi. paſtoralis.s ¶ Punire. ⁊ ſic eſt idex ī ca ſua: ad idē. xjq. iiij. guiliſarius: ſednemo ſibi vel ſuis iusIcere dꝫ. C. ne ꝗs in ſuIl. vna. xxiij. q. iiij. irrelas: ⁊. q. v. de occidis. ⁊. iiij. q. iiij. c. i.hoc. vide. ij. q. vij. iergo. sͣ. de cleri. m.c. i. Dixit h̓ ber. ꝙ ſi iniuria illata p̄lato ip̄ꝫ inꝯtingit: nō pōt ainiuria illa punire:tangit eccleſiā vel publicā vtilitatē pōt iuiurtes punire: īmo nec iainiuriam remittere ꝑlxiij. diſt. ſalonitane. acīſtar filijfamilias ꝗ pōtremittere iniuriaꝫ ſibictā īquātū ip̄m tāgit:īquātum pr̄em. ff. deiur. l. i. §. vſqꝫ adeo.riā igit̉ ſibi vl̓ꝑ quā eiꝰ iuriſdititur. poterit punire archiep̄s ſi notoria fuerit: alnō de veteri iure: niſi cōſuetudo āplius tribueret: puta ꝙ ēt nō notorias ⁊eas q̄ iuriſditionē n̄ īpedirēt pūire poſſent: ꝯſuetudo .n. iuriſditionē tribꝰ.sͣ. de fo. cō. cū ꝯtīgat. ſꝫ mō īno. iuriſditionē ipſoꝝ ꝓrogādo huius decr.bn̄ficio ꝯcedit ꝙ tales īiurias ēt ſi iuriſditionē n̄ īpediant punire poſſintt ¶ Alijs. ad idē. sͣ. e. li. de of. or. c. j in fi. v ¶ Et. ꝓ. i. vl̓ ẜm aliosprie. vt .ſ. etiā manifeſtos ꝑ publicā famā. extra de accu. qͣliter. ij. punirepoſſint.x ¶ Exinde .i. ex iniurijs ſupradictis.adatio Duo facit pͥncipal̓r. In pͥma ꝯſultatē. In ſcd̓a rn̄ſioibi: ſuꝑ quo. Et h̓ duo facit. pͥmo tractat d̓ v̓bali. Secūdo de actuibi: Actual̓. Iteꝝ ſcd̓a duo fac̄. Primo dās ſil̓e pōit formā ſubtractioīſigniū. Scd̓o formā v̓boꝝ ibi. Poterit aūt: ⁊ d̓terminat̉ no. in ſpe. d̓ acu. §. ẜo loco v̓. ⁊ no. ⁊ v̓. ſe. ⁊. §. qͣrto loco ꝑ totū. §. ⁊ ꝑ fran. v̓cel. sͣ. e. ll. ire iudi. ad apl̓ice ſumpta occaſione d̓ depoſitione īꝑatoris de qua ibi:an. Bn̄ ſciebamus qͣliter clericꝰ degradatꝰ tradēdus erat curie ſeculary ¶ Canonibꝰ. xv. q. vii. felix. ⁊. §. ſi aūt. ⁊. c. ſe. adiūget .n. ſibi ep̄s incide v̓b .ſi. nouimꝰ. ſꝫ priꝰ erat ſciēdū qͣliter deberet degradari.ſbyteri ſex ep̄os. in cā diaconi tres vt ibi: ⁊ dicamus. ꝙ eodeꝫ iure ceniſubdiaconꝰ. sͣ. de ſer. non ordinā. miramur. ⁊ hec vera pͥterquā ī caſu.se. libro. d̓ here. c. i. ⁊ ſic verū eſt dicere: ꝙ ſpiritualia faciliꝰ cōſtruantur.deſtruant̉: qꝛ ſolus ep̄s dat ordinē. quē ſolus tollere nō pōt. xv. q. vij. epiz ¶ Pn̄tia. reꝗrit̉ tamē pn̄tia capl̓i. ſui. sͣ. de accu. qualiter. ij. d̓ exceſcopus ſolus. sͣ. de trāſla. inter corporalia.la. c. i. xv. q. vij. ep̄s nullius: niſi de ꝯſue. ſine epiſcopis hoc facere poſſꝫ. s.eo. li. de ꝯſue. c. iij.⁊ ¶ Et clerici. sͣ. de clerico egro. c. i. Io. an.