Liber

ficiat ad exemptionē: ſeu libertateꝫhuiuſmodi cōprobandam. ſed tale eſt ꝙ ſaltem cauſam prebeat preſcribendi coraꝫ perſonis p̄dictisⁱannoꝝᵇ. xl. perſcriptionem teneantur probare: preſcriptioniſqꝫ probatiōe pendente. Licet ordinariorum intentio de iure cōmuni fundetur: tn̄ qꝛ de priuilegio qd̓ ſaltēcauſam preſcribendi p̄bet faciuntfidem in libertatis vel exēptionispoſſeſſione nō violentaᶜ non clādeſtina nec cōceſſa precarioᵈ de quafidem coram eiſdem fecerint: nonturbenturᵉ. ¶ Si vero priuilegiuꝫper ſe ſufficiens: quando ſolo priuilegio ſe defendunt. vel ſaltem tale qd̓ preſcriptioni canonice cauſāpreſtet: cum preſcriptionem allegant: nō exhibuerint vt eſt dictumcum de iure communiᶠ ordinariorum intentio ſit fundata: ſeu iuriſditione vti poſſint in eoſdemᵍ libere: donec de preſcriptione canonica vt premiſſum eſt: fecerint plenāfidem.IDem.¶ Interdictus ē īgreſſus eccleſie:regularibus vel ſecularibꝰ quāuisexeptis ꝗ ſcienter celebrāt vel celebrari faciunt diuina ī ciuitatibꝰ vellocis interdictis: niſi ẜm permiſſionem iuris: vel excōicatos vel interdictos publice ad diuīa officia ſacramenta vl̓ ſepulturaꝫ admittūt.hoc dicit. Io. an.Biſcopoꝝ ⁊ aliorū prelatorum q̄relis frequētibus ⁊ queruloſis clamoribus excitati: p̄ſenti decreto duximus ſtatuendum:ne aliqui ſeculares: aut regularesquantūcuꝫqꝫ exēptionis ſeu libertatis ſe. apo. priuilegiis communitiꝰcuiuſcūqꝫ ordinis religiōis ſtatus:vel ꝯditionis exiſtant: ſciēter celebrent vel faciant celebrari diuina īciuitatibus caſtris villis: niſi quatenus eis a iure conceditur ſeu locisalijs interdictisⁱ ab ordinariisᵏ ſiue delegatisˡ iudicibus uel a iureⁿaut excōicatos publice vel interdictos ad diuina officiaⁿ ſeu eccleſiaſtica ſacramenta ſiue eccleſiaſticaꝫſepulturamº admittāt. ¶ Qui uero ꝯtra preſumpſerint: p̄ter alias

penas a iure ſtatutasᵖ ingreſſumqeccleſie ſibi nouerint interdictumdonec de tranſgreſſione huiuſmodi ad arbitrium eius cuius ſententiam cōtempſerītᶠ ſatiſfecerint cōpetenter.¶Dem.¶ Primo ponit qn̄ eximit̉ eccleſia quid īportet. Scd̓o qn̄ ipſius canonici. Tertio qn̄ clerici. Et iſta ordinate declarat in qualibet partiū:affirmatiue ⁊ negatiue loquendoẜm Io. an. Et iſtud poteſt ſufficerepro ſummario.Er exemptionem eccleſie cōceſſam ipſa eccleſiaˢ ⁊ ipſiusmonachi vel canonici clerici etiam⁊ conuerſi perpetuoqꝫ oblati. nonautemᵗ eccleſie eiuſdem preſbyter:qui parochianorum curamʸ habet: quo ad ea que ad curam eandem pertinent: nec ipſi parochianiˣ etiam intelliguntur exempti.¶ Ueruꝫ ſi canonici alicuius eccleſie eximantur: ipſi ſoli canonici:non autemʸ eccleſia vel alij eiusclericiᶻ ſunt exempti. ¶ Si autemclerici cuiuſuis eccleſie eximantur:tunc tam canonici quam alijderici eximuntur: non tamē eccleſia niſi aliud in exemptionis priuilegioexprimatur.IDem.¶ Formas priuilegiorum ponithec decretalis ⁊ quarum quedamexemptionem conferunt quedamnon. Io. an.I papa in aliquo priuilegio:vel ſcriptura non facta principaliterᵉ ſuper donatione vel ſententia exemptionis ſeu etiaꝫ libertatis aliquam eccleſiam ad ius: ⁊proprietatem romane eccleſie pertinere uel conſimilia verba narretNon propter hoc illius eccleſie exemptio eſt probataꝰ: niſi de libertate alter doceatur. ¶ Si autemeccleſie: vel monaſterio exemptionis priuilegium concedendo: velſuper ipſius exemptione ſententiando: cum de ipſius exemptionisnegocio ageretur: aſſeratʸ ipſameccleſiam fore exemptaꝫ: aut eamiuris Beati Petri exiſtere: ſiuead ius ⁊ proprietatem roma. eccle

a ¶ Predictis. sͣ. i. ⁊. ij. rn̄ſo.b ¶ Annoꝝ. xl. quia minor nō curritcontra eccleſiam. xvi. q. iij. quas actiones. sͣ. de preſcrip. de quarta.c ¶ Uiolenta. ſic poſſidentes cum pati debeant penam ergo nō premium. jͣ. eo.licet. sͣ. eo. li. de preben. eum qui. xvi. q. i. legi.d ¶ Precario. ſic. sͣ. de reſti. ſpol. olim .i. lꝫ .n. iſta ſit iuſta cā poſſidēdi nō dat tn̄titulū preſcribēdi: ne ille ꝗ pͥcario cōceſſit ex libertate ſua illiberalitatē reciꝑet ꝯͣ naturam contractus. ff. de preca. l. i.e ¶ Turbent̉. hoc idem ſi ſoluꝫpriuilegium allegarent vt probatur in ſe. §. in prin.f ¶ Cōi. xvi. q. vij. oēs bafilice.¶ In eoſdē. no. quātꝰ fauorpͥuilegio debet̉ eſt etenī priuilegiū ex ſe fauorabile ſꝫ p̄ſcriptioodioſa. sͣ. d̓ deci. tua. ⁊. c. ex ꝑte⁊ dixi de hoc. jͣ. de re. iu. odia.L mo pōit qͣdruplicē ꝓhibiHiſcoporum. Pritiōeꝫ. Scd̓o penā adijcit penisantiꝗs ibi: Qui v̓o. do. hodieaggrauata ē pena: qd̓ dic vt d̓ſepul. in cle. eos ⁊ in cle. d̓ ſen.excō. ex frequētibus. Io. an.h ¶ Cōmuniti. de formis videbis. jͣ. eo. ti. ſi papa.i ¶ Interdictis. vide cle. d̓ ſen.excō. c. i.k ¶ Ordinarijs. ſic. sͣ. e. ti. cuꝫ⁊ plantare.l ¶ Delegatis. delegati ergo īterdicere poſſunt. ad idē. sͣ. deoffi. dele. c. i. ⁊. c. ſane. ij.m ¶ Uel a iure. vt. sͣ. e. li. d̓ ele.vbi ꝑiculū. §. ciuitas. ⁊ sͣ. d̓ cēſi. ꝙͣꝙͣ. ⁊. jͣ. de pe. felicis. in fl.n ¶ Officia. celebrās p̄ſente excōicato maiori excōicatiōe vl̓ īterdicto nō eſt irregularis. jͣ. d̓ſen. ex. is ꝗ. vbi de hoc: īterduꝫtn̄ lꝫ celebrare pͥſentibꝰ īterdcīsqd̓ dic: vt. jͣ. de ſen. ex. c. vlti.o ¶ Sepulturam. vide cle. deſepul. eos qui.p ¶ A iure ſtatutas. fic̄ diuerſa ſunt narrata: ſic diuerſe prouiſiones iuris ſi ꝗ celebrāt in ciuitate caſtris vl̓ vilis: niſi quātū eis a iure ꝑmittit̉: cōpeſcant̉ꝑ ordinarios .sͣ. eo. auctoritateſi celebrāt ī loco īterdcō vltraꝙͣ a iure ꝑmittit̉ ſciēter ſūt irregulares. jͣ. d̓ ſen. ex. is ꝗ. ſed ſipſentibus excōmunicatis celebrant ſecus: vt ibi. ⁊ sͣ. dixi.q ¶ Ingreſſuꝫ. hoc aduerte. qꝛvt ſupra dixi: lꝫ ꝗdā ex iſtis nōſint irregulares: tn̄ ꝑ d̓cre. iſtāſūt uicini irregularitati ꝯͣhēde.qꝛ ſi poſt hmōi īterdem̄ ī eccl̓iacelebrauerint vt priꝰ irregularitatē īcurrūt: vt. jͣ. d̓ ſen. ex. iscui. Scire debes ꝙ ꝗdā hāc decre. ⁊ eiꝰ penā dicūt locū hr̄e tātū ī exēptis: ⁊ ꝓ eis fac̄: qꝛ multo maiori pena ſunt digni ꝗbꝰcū plurimū honoris ꝑ iuſſiōespͥncipū eſt delatū reꝑiunt̉ ī crimine. C. de ep̄i. ⁊ cle. pͥſbyteri.Et ē canonizata. v. q. vl. pͥſbyteri. vn̄ dicat̉ hoc ſtatutū circaeos tm̄ ne priuilegioꝝ p̄textu flagitioꝝ creſcat auctoritas. C. d̓ pͥuil. ſchola. l. ij.li. xii. ſꝫ ꝯͣriū credo .ſ. hāc decre. ⁊ eius penā habere locū etiā in nō exemptis: ꝑ litteram que ſupra dicit: quātūcūqꝫ ⁊c̄. q. d. decre. iſta ꝙ vult etiā exemptos vedūnon exemptos hac conſtitutione ligari. ad idem. sͣ. de preben. c. i. cū ſi.r ¶ Contempſerint. ſic. sͣ. de īmu. eccle. quoniam.Er exemptionem. Tria dicit h̓ decre. ſatis patēt. Scd̓a ibi: veꝝ. Tertia ibi: ſi aūt ⁊ emanauit d̓claratiue ad ea q̄ no. Inno. ⁊ hoſt. sͣ. e. cū capella. ⁊. c. recepimꝰ. ⁊ fuit ſūpta de exͣuaganti īno. qͦ īcipiebat ad ꝑpetuā. Io. an.Ipſa eccleſia. cū altero ẜm ea qͥ dixi. ẜm ber. sͣ. e. c. i. ⁊ ſubintelligit̉ exēpta: ⁊bn̄ pꝫ ꝑ hoc. c. ꝑ decre. illā. sͣ. e. ti. de p̓bē. ꝙͣuis .i. ꝙ eximit eccleſiā cathedralē ne

ſub generali vocabulo eccleſiarum ciuitatis intelligatur exemiſſe oīa crꝫminora beneficia de eccleſia: vt ibi dixi.t ¶ Non autem. ſubintelligitur exemptus ⁊c.u ¶ Curā hꝫ. vn̄ tales p̄ſbyteri habēt īſtitui ab ep̄is ⁊ ītelligunt̉ cē pperuqꝛ nequeūt abſqꝫ rōnabili cā: ⁊ tūc ab ep̄is amoueri. sͣ. e. li. de caper.c. vno. ⁊ hoc cāſuhāc curā ⁊ ppl̓um n̄ptū p̓latus exēptus vdit ad ſynoduꝫ ep̄alē. sͣeo. ad apoſtolice.x ¶ Parochianialid̓ ē clerꝰ aliud ē vr.sͣ. e. ex ꝑte. i. ⁊. jͣ.ex. ſi ſnīa .i. rn̄. ſꝫ hrn̄ſo vr̄ ꝯͣdicere. sͣ.ſig. cū cleri. vbi nocleſie cathedralisgit̉ ſolū capl̓m n̄res clerici vel ꝯueribi de iuramēto leqd̓ ſtricte īteltēdit̉ ad ea de ꝗbꝰ n̄cogitatū. sͣ. d̓ iureitpe. iuriſditio aūt ita perdet penes ep̄ꝫ ⁊ capl̓ꝫnō penes īferiores qͥcos ītelligat̉ gͦ iuraibi ẜm formā iuris cōiaad idē. sͣ. de iureiur. acnoſtrā. iij. sͣ. de v̓bo. ſi.ſuper quiy ¶ Nō autē eccleſia. bn̄ergo dixit. Io. ⁊ ber. quino. sͣ. d̓ teſta. reꝗſigl. h̓ rn̄dēt ꝙ ſi ꝗdtur canonicis nō īttur legatuꝫ eccleſie. jff. de re. du. l.z ¶ Alij clerici. ſꝫ nper hec erūt exēpti ꝯueſi ⁊ oblati nō cl̓ici. ar. ꝙſic. xii. q. i. duo. ꝯͣriūtdo ꝑ hoc. c. ꝙ ſtricte ſumit v̓ba p̓uilegiorū exptiōis vt ſonāt: ⁊ qꝛ nōrepetit d̓ ꝯuerſis ⁊ ebtis: vt. sͣ. .i. reſpōſo. qd̓ ſvoluiſſet ītellſet. sͣ. de deci. ⁊tiam ad idem. sͣꝙ ex eo. Io. anpa. HecSapuma dere īteria īterpͥtatiōisgiorum. Primoguēs īter v̓ba nari⁊ aſfertiua: ponit ſex femas v̓boꝝ h̓ aſſerlate ſapiūt exēptionē ⁊vltimis qͣttuor cōeꝫdit. Scd̓a ibi: Et eſt idiponit al̓s octo ⁊ ſic quetuordecim vſqꝫ ibi: n̄ ſEt ihi pōit tres formaꝑ qͣs nō dat̉ exēptio vſiibi. Nō lꝫ vbi de formalijs ꝓteſtat̉ Io. an. Ed̓ hoc no. ꝑ īno. ⁊ hoſsͣ. e. recepimꝰ. ⁊ ꝑ hoſ.sͣ. e. cū capella. Io. ar⁊ ¶ Prīcipal̓r. puta ijtrat lr̄as p̓latꝰ ſuꝑ recatiōe rei eccl̓iaſtice male alienate: ꝗbꝰ dr̄ ꝯqueſtꝰ ē nobis. t. p̄latꝰ talicleſie nob̓ īmediate ſubiecte ꝙ p̓deceſſor eiꝰ ⁊cͣ. vn̄ talia v̓ba ſolemꝰ vocare narratiua n̄ aſſertiua. vn̄. jͣ. ſeꝗt̉ talia v̓ba narret: ad hoc bn̄ ꝯcor. ſii. qP ¶ Probata. ꝯͣ vr̄ qd̓ no. ber. svi. hoc ꝗppe. ⁊ qd̓ ibi no. ī. i. glo.de cēſi. cū olī. ī. i. glo. vbi dic̄ ſtat̉ publice ſcripture ī qͣ ꝯtinet̉ d̓ finibꝰ ep̄atuū: lꝫ illa ſit fcā ob alid̓: ſꝫ illd̓ hēat locū ī ip̄a ꝓbatiōe finiū q̄ ſit ꝑ ar. sͣ. d̓ꝓba. cū cām. ⁊ cui ius cōe nō ē ꝯͣriū: ſꝫ h̓ ius cōe ē ꝯͣriū: ⁊ ſeq̄rent̉ hoc caſūplene ꝓbatiōes: ⁊ ideo ſecus. z ¶ Aſſerat no. qꝛ ſupra dixit narfeergo h̓ de aſſertiuis ibi de narratiuis: hodie plene ꝓbant narratiue lilterarū papalium ſi ſunt de ſuo facto: ⁊ ſuper his fundetur gratia vel ipnus