QuintusDe priuilegiis.
8 6
¶E aliqui de īdultis apoſtolicis ꝯfidētes alios cōfidētesin ſuo iure moleſtent: ⁊ ordinariorum iuriſditionē cōtēnant pariter⁊ eludant. ¶Oēs indulgentias ⁊priuilegia ꝗbuſcunqꝫ ſingularibꝰꝑſonis eccleſiaſticis uel ſecularibꝰcuiuſcunqꝫª ſint p̄eminentie dignitatis ꝯditionis aūt ſtatꝰ ꝙ interdici a quocūqꝫʰ vel excōicari nō poſſint: nec terre vel eccleſie ipſorumeccleſiaſtico īterdicto ſupponi: ſubqͣcunqꝫ forma verborū conceſſaᶜ.Illis ꝑ q̄ regibꝰ ⁊ reginis eorūqꝫ filijsᵇ necnō religioſis ꝗbuſcunqꝫ nō ꝑſonaꝝ tm̄ ſed ordinū priuilegiatoꝝ ul̓ locoꝝ rōneᵉ ī hoc īmunitas hmōi ꝯcedit̉ duntaxat exceptis: de fratrū nr̄oꝝ cōſilio ad ordinariorū ſnīas ⁊ ꝓceſſus edcō ꝑpetuo ꝓhibēs extendi. IDem.¶ Interiores p̄lati ꝗbus ꝑ pͥuilegiū cōcedit̉ vſus mitre: ſi ſunt exēpti in ꝓuincialibus ⁊ ep̄alibus conciliis vti poſſunt mitris aurifriſiatis nō habētibꝰ laminas aut gemmas: ⁊ ſi nō ſunt exēpti albis ⁊ planis vtentur: in alijs locis vtanturvt indulta permittunt. Io. ari.T apl̓ice ſedis bēignitas: q̄nonnullis abbatibus alijſqꝫp̄latis quibus nō cōpetitᶠ ex propͥadignitate: cōceſſit in eccleſiaꝝᵍ ſuarum gloriā ⁊ honoreꝫ: ꝙ mitra ⁊alijs pōtificalibꝰ vti poſſint ꝓuideat ne īde ſcandala oriant̉: ſic tn̄ʰ ꝙipſi pͥuilegiati ſuoꝝ pͥuilegioꝝ nōfruſtrentur effectu: ⁊ ex maioritateac decore maiori ornatuū maioritas apꝑeat dignitatūⁱ. ¶ De fratrum nr̄oꝝ ꝯſilio p̄ſenti d̓creto ſtatuimus: vt abbates ⁊ alij ꝗbus mitre vſus eſt ab eadeꝫ ſede ꝯceſſus¶ Exempti ꝗdē in ꝓuincialibꝰ cōcilijs ⁊ ep̄alibus ſynodis: quibusnōnulli eoꝝ ītereſſe tenent̉ᵏ mitristm̄ modo aurifriſiatis: nō tn̄ aureas vel argenteas laminas aūt gēmas habētibus uti poſſint. ¶ Nōexempti uero ſimplicibusⁱ: ⁊ albis
ac planis vtant̉. In alijsᵐ vero locis exemptis ⁊ n̄ exemptis mitrisliceat illis vti ꝓut cōceſſa eis ab eadem ſede indulta permittuntⁿ.B Onifacius octauus.¶ In prima ꝑte demōſtat ꝗd iuris cū ꝗs ſolo pͥuilegio ſe dicit exēptū. In ſcd̓a ibi: ſi aūt: ꝗd iuris cūſuꝑ hoc p̄ſcriptionē allegat: in tertia ibi: ꝙ ſi tales: ꝗd iuris cum allegat vtrunqꝫ. Io. an.Um ꝑſone eccleſiaſtice tā reAligioſe quam ſeculares plurap̄ſumāt: q̄ ipſis infamiāº pariunt:⁊ alijs inferūt leſionemᵖ p̄textu exēptionis uel libertatis quā aſſeruntſe hr̄e: ordinariorū corectiones ⁊ordinatōes ſubterfugientes: ac eoruꝫ foꝝ ſiue iudiciuꝫ declinantes:nos volentes ſuꝑ hoc d̓ ſalubri remedio ꝓuider̄ ſtatuimꝰ: vt hi ꝗ ſeaſſerunt ꝑ pͥuilegia ſeu indulgentias apoſtolice ſedis exemptos: alocorum ordinariis reꝗſiti huiuſmodi pͥuilegia vel īdulgentias: ꝙbus ſe dicunt fore munitos ip̄is ordinariis in loco cōgruo ⁊ ſecuroᶜaut aliꝗbus prudentibusʳ viris oīſuſpitione carentibusᵍ ad hoc ꝑ dictos ordinarios d̓putatis īfra terminum competentemᵗ pro facti q̄litate ipſoꝝ ordinarioꝝ vel d̓legatoꝝ ſuoruꝫ arbitrio moderandūᵗiuſto īpedimēto ceſſante oſtēdereac ad legenduꝫ ītegraliterʸ exhibere: nec nō de articulis de ꝗbus controuerſia fuerit tranſcriptuꝫ tradereᶻ teneant̉. ¶ Si autē ad fundandam intentioneꝫ ſuā ſuꝑ huiuſmodi libertate ſolūmodoᵉ pͥſcriptioneꝫ canonicaꝫᶻ duxerīt opponēdāeiſdē ordinariisᵏ vel delegatis abeis uiris prudentibus nō ſuſpectisde p̄ſcriptione hmōiª facere debētfidē ¶ Quod ſi tales pͥuilegio ⁊p̄ſcriptione aſſerant ſe munitosᵇ:priuilegiū ꝗdē ipſum exhibeāt. vtin pͥmo hmōi conſtōis articulo ſuperius eſt expreſſum. Et ſi priuilegiū exhibitū non ad plenū ꝑ ſeᶜ ſuf
Primo premittit duplicem ꝯſtōnis cām. Et cōſtōnemſubdit ibi: oēs. In qua exceptionē interſerit ibi illis. Do.a¶ Cuiuſcūqꝫ. jͣ. moderabit̉ iſtud verbum.¶ A quocūqꝫ. ītelligas niſi a papa vel legato de latere. jͣ. de ver. ſi. vtniēs .i. rn̄ſo. ⁊ hoc idē p̓uilegiū ītelligunt̉ hr̄e hi ꝗ ſunt recepti in ſpāles filios romane eccleſie: ſiaūt in ſpāles ſubiectostunc ſunt exempti. jͣ. e. ſipa. §. ſimiliter.Cōceſſa. tolle qd̓ eſt.jͣ. de fratrū noſtroꝝ ⁊c̄.redeas ſupra illis ⁊ tolleqd̓ eſt infra dūtaxat exceptis per que ⁊c̄.js. eſt ſi qd̓ hēs.sͣ. e. de of. dele. c. vlt.e ¶ Rōne. ſic gͦ ītelligat̉.sͣ. eo. c. i. §. in eos ⁊ ſicnulla correctio vt ille. §.loquat̉ de p̓uilegio ꝯceſſo religioſis non ꝑꝑ ꝑſonā ſꝫ ꝑꝑ locū vel ordinēvt ſiordo p̄dicatoꝝ velminorū ſit in hoc pͥuilegiatus: vel monaſterioſancti proculi: ſi aūt religioſus aliꝗs ſue p̓rogatiua ꝑſone haberet hocpriuilegiū ſecus eſſet.O. Primo premittitT apoſtoliceꝯſtōnis cām. Secundoconſtōnem ponit ibi: defratrū. Et ꝯſtō duo fac̄.Primo ꝓuidet d̓ locisꝯcilioꝝ. Scd̓o de alijs.Iteꝫ pͥma ꝑs ſtatuit deexēptis ibi: nō exempti.Do. eꝗſſima fuit hꝰ decre. ꝓuiſio: ut. jͣ. patebit¶ ¶ Nō competit. qꝛ ſuntip̄i p̓lati īferiores ep̄is.g ¶ Eccleſiarū ſuaꝝ idputo ſi alicui īferiori prlato ꝑſonal̓r ꝑꝑ ipſiꝰ ꝑſone pͥrogatiuā fuerit pͥuilegiū tale ꝯceſſum: qd̓īterdū cōtingit: vt. sͣ. de.p̓ſūp. cū in iuuētute vbiꝑꝑ p̓rogatiuā ꝑſone cōceſſum fuit ep̄o ornamētum archiepiſcopale.h ¶ Sic tamen. concor..sͣ. e. c. i. in prin.i ¶ Dignitatū. e. di. rōnes: hoc vult dicere: veniebat abbas ditiſſimꝰī hoc p̓uilegiatꝰ ad cōciliū ep̄ale habēs pulchrora ornamēta ⁊ mitraꝫep̄o. ita ꝙ ip̄e ꝑ īſpectienē ornatuūbat̉ ep̄.idē ī ꝓuinciali: ibi eniꝫ īornam̄tis p̄cellebat alios ep̄os: qd̓ ſatis erat indecēs ⁊ ſcandep̄i: ꝓuidere ergo equitvoluit: ita ꝙ ſcandalū tolleret ⁊ priuilegiū aliꝗd ꝯferret. Et no. ꝙ nō eſtpōpoſitate reſpuēdū: īmo rōne defendendū: ꝙ doctores togati variati ⁊ornati incedant: vt ꝑ illa dignitas doctoratus appareat: ſed ſunt ſcholaſtici reprehendendi ꝗ ſibi veſtes doctoribꝰ ſolū ꝯgruētes aſſumūt.k ¶ Tenetur. forte propter capellas non exemptas: vel propter populumnon exemptum.l ¶ Simplicibus. vt non ſolum non habeant laminas vel gemmas: ſedetiam nec aurifriſiaturas.m ¶ Alijs. a prouincialibus ⁊ epiſcopalibus ſynodis ⁊ concilijs: puta cūcelebrant in eccleſijs ſuis vel alienis.n ¶ Premittūt. inſpiciendus eſt igitur tenor priuilegioruꝫ ⁊ ſeruandus.roxi. sͣ. e. porro. Io. an.erſorne. Ultima pars pōt ſubdiuidi. Quia primo tractattiū ſufficit vel dat cām p̄ſcribēdi. Secūda ibi: ſi vero. qn̄aeutrum horum occurrit. Do.
o ¶ Infamiam. sͣ. ti. ꝓxi. c. vno ꝓuidendum fuit: qꝛ crudeles erant negligendofamam ſuam. xii. q. i. nolo.p ¶ Leſionem. metas enim priuilegioꝝ ſuoꝝ ſeruare debent. sͣ. e. c. i. in prin.q ¶ Securo. ad idē. sͣ. de fi. inſtru. accepimus. vn̄ ſi locus nō eſt ſecurus: lꝫ partiappellare. sͣ. vt li. nō. cō. accedēs. ij. sͣ. de ap. ex parte. i. ⁊. jͣ. de ſen. ex. venerabilibus. §. ⁊ hoc ipſum. alia littera eſt ſecreto.r ¶ Prudentibus. sͣ. de ꝯſangui. ⁊ affi. c. i.s ¶ Carentibus. iij. q. v. qꝛ ſuſpecti. vnde bonū eſt ꝙ de ipſorum conſenſu aſſumant̉ de of.dele. ſuper queſtionum.t ¶ Competentē. sͣ. de dil̓. c. i.alias poſſet appellari vt ibi: ⁊cōſideranda ſunt circa hoc quehabentur. sͣ. de ap. cum ſit.u ¶ Moderandum. ſic. sͣ. eo.li. de ap. legitima.¶ Impedimento. ſic. sͣ. eo. li.de elec. ꝙͣ ſic. c. cupientes. §.ꝙ ſi. ⁊. c. cōmiſſa. §. i.y ¶ Integral̓r. ne p̄cedētia velſequētia artent articulū de quoꝯtēdit. ff. quēadmodū teſt. aꝑi..l. ij. §. dieꝫ. ⁊ a capite edēda eſtrō. ff. de edē. l. argētariꝰ. §. i. ⁊.l. i. §. editiōes. ⁊. §. edere n̄ videt̉ ⁊ approbat̉ h̓ opinio Inn.ꝗ hoc qd̓ h̓ dr̄ notabat. sͣ. d̓ fi.īſtru. ꝯtīgit ī fi. ⁊ reprobat̉ opi.hoſt. ꝗ ibi no. ꝯͣriū .ſ. ꝙ pͥuilegiū erat legēdū ⁊ exhibēdū ſolū in illo capl̓o de quo erat qō:nā ſi totus tenor legeret̉ poſſetlectio dare litigādi materiā ſic̄editio ꝙ eſt ꝯͣ mētē ipſiꝰ decre.ꝯtīgit. q̄ dꝫ v̓bis p̄ferri: de v̓b.ſi. ītelligētia. ſꝫ nō ſtat̉ huic: ſꝫpͥme rōni: nec ita ex ſimplici lectura orit̉ litigādi materia: ſic̄ex trāſcripto d̓ pluribꝰ diebꝰ ⁊noctibꝰ uidētes ⁊ ꝑlegētes aduocati: litigia īde ſumunt ibi:⁊ lꝫ vtraqꝫ opinio ſatis hēat eꝗtatē: pͥma tn̄ magis rōne ⁊ illotextu fulcit̉: ⁊ ideo h̓ approbat̉.z ¶ Tradere. ſed quare reus ꝓbare compellit̉ ⁊ edere propriainſtrumēta ꝯtra ſe: ꝯtra id. sͣ.de ꝓba. c. i. C. d̓ eden. l. ꝗ accuſare: dic ꝙ iſte priuilegiatus ſue agat ſiue excipiat: habet ꝓbare: ex eo ꝙ d̓ iure cōmuni intentio epiſcopi ē fundata: ⁊ qd̓dicit de edictione: locū habet inpriuata vel ꝓpria ſcriptura: qͣquis vſurus non eſt porro ī cōmuni vel ꝓpria ſcriptura quaquis vſurus eſt locū nō habet:quod dic vt no. in predicto. c. i.de proba. ⁊ sͣ. d̓ fide īſtru. G.ꝑpetuus. ff. de eden. l. i. §. editiones. ⁊ in cle. de vſur. ex grādi. in glo. vide qd̓ ibi.⁊ ¶ Solūmodo. quia non ſimul allegant priuilegiū ⁊ preſcriptionem: de quo in ſe. §. tractabit.p ¶ Canonicam. xl. annorum: vt. jͣ. ſequitur cum titulo: qd̓ dic: vt. sͣ. eo. lib. depreſcrip. c. i. Io. an.ꝝ ¶ Ordinarijs. mirū eſt quomodo ordinarij cognoſcūt in cā ſua: contra id. iii..q. iiij. c. i. C. ne ꝗs in ſua cauſa. in rubro ⁊ nigro. ſol. ordinarius bn̄ cognoſcit d̓cā eccleſie: lꝫ nō de ꝓpria: qd̓ dic vt no. ij. q. vij. ſi ꝗs erga. de cle. male. c. i. ⁊. jͣ.de pe. romana. Item ordinarius dicit ſuā eſſe iuriſditionē ſubditus hoc negat: ⁊bene cognoſcit: an ſua ſit iuriſditio. sͣ. de reſcrip. ſuꝑ lr̄is. ff. de iudi. ſi ꝗs ex aliena. Sed ad oēm ſuſpitionē vitandā melius videtur id expediri ꝑ delegatos: vtſequit̉. sͣ. de fo. cōpe. ſi quis ꝯtra. ⁊. ff. de iuriſdi. om. iudi. l. pretor.a ¶ Huiuſmodi. canonica .ſ. nec poteſt ſubditus obedientiam preſcribere cōtraprelatum: qd̓ dic vt. sͣ. de preſcrip. cum non liceat.b ¶ Munitos. ⁊ ſic allegans hec duo ſimul auditur: vt. sͣ. de preſcript. auditiscontra. e. ti. veniens. dic vt dixi. jͣ. de reg. iu. nullus pluribus.