Tertius

De conceſſione prebende.

6 6

lis cauſaª ſubſit valeat acceptare:¶Certum tamē ⁊ expreſſum priuſquā vacet acceptare nō pōt. y Qd̓ſi fecerit: etiā ſi ꝑ executores eiꝰ ẜmacceptationeꝫ huiuſmodi facta fuerit reſeruatio inhibitio varijqꝫ proceſſus ac ſnīe promulgate: tam acceptatio ipſa qͣꝫ ꝓceſſus viribꝰ careantᵇ: nec aliqꝫ obtineāt roborisfirmitateꝫ: īmo niſi acceptator illedignitatem prebendaꝫ perſonatūſeu beneficium taliterᶜ acceptatum⁊ reſeruatū ꝑ collationē vel inſtitutionem poſtmodū factam d̓ vacāti iam adeptus: vel ius in ipſoᵈ fuerit acquiſitū: per eū ad queꝫ eiuſdēꝑſonatus dignitatis prebende autbeneficij collatio ſeu prouiſio pertinet dictis acceptatione ac executoꝝproceſſibus inde ſecutis nequaquāobſtantibus de illo vacante liberepoterit alij ꝓuideriᶜ. I Dem.¶ Sine ſpeciali mandato nō inhibet executor generaliter collationēbeneficioruꝫ prouincie: ſpāliter v̓oreſeruat primum ⁊ inhibet vlteriorem non ſine mandato: nec tunc tenet collatio contra facta. h. d. DEecutorᶠ ſuper prouiſiōe aliAcuius a ſe. ap. ꝑ generales litteras in aliqua prouinciaᵍ deputatus prelatis ⁊ alijs: ad quos beneficiorum in eadem prouincia ſpectatcollatio: ne ad prouiſioneꝫ aliquorum ꝓcedāt: donec illi pro quo ſcribitur ſit prouiſum: nō pōt generaliter inhibere. ¶ Niſi expreſſeʰ in ipſis lr̄is facultas huiuſmodi inhibitionis concedat̉. ¶ Poteſt tamenreſeruationem ⁊ eiſdem inhibitioneꝫ facere ſpecialē de primo: vel ſihoc illi ex beneficio competat litterarum de ſecundo vel vlteriori beneficio inibi vacaturo eidem clerico conferendo. y Quod autem cōtra talemᵏ reſeruationem ⁊ inhibitionem ab eo ad quem beneficij reſeruati collatio pertinebat fuerit attentatum non tenet.

T Dem.¶ Si mandet̉ capitulo vt me recipiant in canonicum ⁊ prebendaꝫconferant: cuꝫ id pertineret ad eosdato executore ad prouidendumper ſolam preſentationem factamcapitulo affecta eſt prebenda: ⁊ executor negligente capitulo infra terminum per eum ſtatutum me recipere ⁊ prebendam conferre nō vocato capitulo id exequi poterit. Ioannes an.IIcapituloⁱ alicuius eccleſie cūad ipſum canonicorum receptio ac prebendarum collatio pertinebatᵐ: ut te in canonicum reciperet: ut tibi de prebenda ſi tunc vacaret inibi prouideret: uel cum ſe facultas offerret: ac executori qui eodem capitulo negligente mandatum apoſtolicum exequaturⁿ: directa fuerint ſcripta noſtra. ¶Perſolam illorumº preſentationem capituloᵖ ipſi factamq. ¶ Abſqꝫ aliaetiam executoris inſinuatione inhibitione ſeu reſeruatione beneficium pro quo tibi conferendoʳ ſcriptum extiterat: adeo eſt affectumᵍꝙ de illo alteri facta collatio nonobtinet firmitatemᵗ. ¶ Immo ſicapitulum infra. terminum competentemʸ ſibi ab executore prefixummandatum apoſtolicum ei pro tedirectum inquantuꝫ poteritˣ: nonduxerit adimplendum: ex tuncʸ inipſum executorem poteſtas prouiſionis huiuſmodi tranſferatur: etexecutor ipſe canonicatum incontinenti poterit tibi dare ac prebendam etiam ſine alia capituli vocationeᶻ vel monitione ſi vacat: velcum obtulerit ſe facultas.I Dem.¶ Si ſoli ordinario uel ſoli executori ad compellendum: vel ordinario ⁊ tali executori ſit ſcriptuꝫper preſentationem talis mandati non afficitur prebenda: niſi in litteris eſſet decretum: aut executor

uerſo: quod dic: vt. sͣ. de offi. or. ſi ſacerdos. xxiij. di. ꝙͣꝙͣ.a ¶ Caſus ſubſit: nota eto ꝙ ille pro quo ſcribitur de prebēda acceptādapōt primā acceptare:teriorē niſi ex cauſa: vt. sͣ. e. qꝛ cunctis ad fi.⁊. jͣ. c. ꝓxi. Sꝫſe cā: forte prima debetur alteri: vel dubitat̉iid culpatur. ad fi.an debeaturb ¶ Careāt:in quo ſnīa exnō ligat: alios viode ſen. ex. preſenti.c ¶ Taliter .ſ. certum ⁊ expreſſuꝫ vel ſecūdū vel vlterioreꝫ ſine cā. Io. an.d ¶ In ipſo: ſuper hoc vide quod habuiſtisͣ. depreben. ſi is cui. ⁊. c. ſe. ⁊.jͣ. e. c. vlti.e ¶ Prouideri: non ergo neceſſe habet expectare ꝙ ille acceptet vel ſibiterminum ad hoc concedere. vt. sͣ. e. ꝗa cunctis.§. penulti.Fecutor.irmo ponit dictūnegatiuum ⁊ ipſius caſum exceptum ibi: niſi.Secūdo ibi pōt. ponit affirmatituū cū ſuo decreto ibi: qd̓ autem. Do.¶ ¶ Executor. fuit tractah̓ decre. de extrauagantiq̄ incipiebat. e. ti. ſicut exꝑte ⁊. §. pōt: tn̄ additꝰ fuit. ⁊ emanauit ad declarationem eorum q̄ ꝓxīa.g ¶ Prouincia: ideꝫ puto de ciuitate dioceſi veleccl̓ia ꝓpter eandē rōneꝫad hoc. sͣ. e. c. proxi. ⁊ .jͣ.proxi. rn̄ſo. Sed dic contra: vt hoc verbum īferiēt repetitū aliꝗd operetur.sͣ. de deci ad audientiaꝫ.jͣ. de priuil. ſi papa. §. i.⁊ in fi. ad ideꝫ. sͣ. e. quiacunctis. §. pe. nec eſt eadem rō: cū grauius ſit totā ꝓuinciā īpediri ꝙͣ dioce. vel eccleſiā. vi. q. iij.ſcitote. ad hoc. sͣ. e.p̄ben. quāuis. i. ⁊. ij. rn̄.h ¶ Expreſſe: rōne ergoexpreſſionis hterit: ad hoc. sͣ. de offileg. c. vlti. §. vicꝓcu. c. i. ⁊ vltii ¶ Huiuſmodi ſeneralis: de qua ſupra dixerat.k ¶ Talē .ſ. ſpecialem: dequa dixit in ꝓxi. reſponſo. nā qd̓ fieret cōtra generalem valeret. cum illa nō teneat: vt. sͣ. dixit.ad hoc. sͣ. c. proxi.itulnit formam gratie: cuius ſunt duo dubia. Primū qn̄ afHec eſt notabilis decre. ⁊ quotidie praticabilis.ficit. ſcd̓ꝫ qd̓ ſit offm̄ executoris: pͥmū ſoluit ibi ꝑ ſolā. ⁊ ſolutionē expōit ibi3. Et ad ſcd̓ꝫ rn̄det ibi: īmo. Et incidens dubium ſoluit in fi. Do.l ¶ Si capitulo: hic determinat̉ decre. sͣ. e. ꝓpoſuit. ⁊ corrigit̉ opinio glo.ibi no. in glo. que incipit. Inno. in fi. in qua gl. dicit Ber. ꝙ celeſtinus illi fecit īriā: cū collatio p̄bēde per capitulū ſibi facta valeret: potuit tamēid facere de plenitudine ptātis. Approbat̉ autē opinio Inno. ibi no. ⁊ quāibi recitat Hoſti. ⁊ opi. pe. de ſamp. ⁊ abba. qui poſuerunt in illo. c. caſuꝫẜm iſtud. c. ⁊ compoſt. etiam dicebat hunc verum ītellectū. sͣ. de reſcrip.capitulum in glo. magna. v̓. ſi vero ordinario. Io. an.m ¶ Pertinebat: de ſpāli priuilegio vel preſcripta cōſuetudine: alias ſecus. sͣ. de elec. cū eccleſia. jͣ. ti. ꝓxi. c. vno. jͣ. de reg. c. vlti.n Exequat̉: iſtud ē qd̓ ſoluit ꝯtrarietatē. jͣ. ꝓxi. decre. qꝛ hic executor datus fuit ad ꝓuidēdū: ibi ad ꝯpellēdū tm̄. Et ſi q̄ras q̄ ibi ſit rō huiꝰ diuerſi iuris. So. ē in ꝓnqꝛ ī primo caſu cū dat papa executorē ad ꝓuiddū: vr̄ ad ſe vel ad ſuuꝫ execiiſionē reuocare: ⁊ ſic ꝑ ꝯſequēs ordi-

eſſione prebende.nario adimere: ad h̓ de appella. vt noſtrū. ſed vbi dat ſolū ad cōpellēdū: tūc ptātē ad ſe nō reuocat nec adimit: īmo potius pene ipſuꝫ ꝑmittit dū vult ipſuꝫ ad ꝓuſionē ꝯpelli. Io. an. o ¶ Illoꝝ: nūquid reꝗͥrit̉ ꝙ ſcripta directa executoribuspn̄tent̉ capitulo an ſufficit ꝙ pn̄tent̉ ipſiꝰ capituli lr̄e .i. ſibi directe: lꝫ ſit cautius⁊ illa preſentari: puto tn̄ ſicere ſi ipſi capitulo preſentent̉ littere ad eum directhoc verum ſi de mentione papeper ipſas pꝫ lr̄as: facit cle. ij. vtlit. pen. puta ꝗa ī lr̄is directiscapl̓o dr̄ noueritis nos. t. mandaſſe vt vobis negligentibusmandatum noſtrū exeꝗ nō poſtponat: ī hoc caſu vel ſimili credo ſufficere: ſi he lr̄e fuerint pn̄tate. Si autē ꝑ lr̄as capituli dedatione executoris ⁊ ꝙ ſit ad ꝓuidendū nō apꝑet: tūc credo neceſſariū executorū lr̄as capitulopreſentari: hoc vr̄ ſenſiſſe compoſt. in. v̓. sͣ. dicto. ⁊. v̓. ſe.p Capitulo: no. qꝛ ſi ſit p̄ſentatio lr̄aꝝ capitulo ⁊ poſtea vacet vel tunc vacabit p̄benda iā ēaffecta ēt anteꝙͣ executoribꝰ ſuelr̄e p̄ſententur: hoc ſonat h̓ lr̄a.¶ Factā: q̄ro quō fiet h̓ pn̄tatio capitulo reꝗͥrat illum qui hꝫcōuocare capitulum vt ipſuꝫ cōuocet vel ꝑ ſonū cāpane: vel peraliū modū ī eccl̓ia ſolitū: ſi aūtſe includerent vel impedirēt nefieret pn̄atio ꝑinde eſt ac ſi pūtatio eſſet facta: ad inſtar eius ꝗlatitat vel impedit ꝙ citari nonpoſſit. sͣ. vt lit. nō cōteſt. qm̄. §.porro. poterit ēt cōpelli ꝑ executorē ille ꝗ hꝫ conuocare capl̓m:vt ipſuꝫ ꝯuocet: vel ipſe ideꝫ coruocare: lꝫ pͥmū tutiꝰ ſit: ad hocde of. deleg. p̄terea. Si āt aliꝗvenerint aliꝗ nō: dic ꝙ ſufficitpn̄tare decano vel ei ꝗ ibi ē maior ⁊ his canonicis ꝗ cū eo ſuntpn̄tes: ad hoc vt capitulo adimat̉ ptās vt hic dr̄: nec reꝗͥriturꝙ probet ꝙ maior pars pn̄s ibifuerit: ī dictis enī citatiōibus ⁊denunciationibus vniuerſitatifaciēdis ſufficit ꝙ ī loco cōgruocorā maioribꝰ ⁊ alijs ibidem inuētis publice ꝓponatur. xvi. di.qd̓ dicitis. sͣ. de poſtu. c. i. ⁊ inhoc cōcordāt doctores. sͣ. d̓ ele.bone. Et ſi diceres ꝙ de neceſſitate hr̄et probare ꝙ maior ꝑsibi fuerit preſens: pone ꝙ maior ꝑs nolit cōuenire ꝗ nec libēter ad talia cōueniunt: his ergꝗ vocati veniunt fiat preſentatio ⁊ ſatis ē. Sed ſi collatio pertinet ad duos: puta ad euꝫ ⁊ adcapituluꝫ: nūquid ꝑ preſentationē alteri factā adimitur vtriqꝫpoteſtas: dic ꝙ ſic ẜm cōpoſt.qui hoc notat in predicta glo.v̓ſi. Item ꝗd ſi collatio. ex quoeniꝫ ptās adimit̉ vni: ſine quo aliꝰ cōferre n̄ pōt: ergo ⁊ alteri ſicut ⁊ vno ex pluribꝰ arbitris vel iudicibꝰ īpedito alij ꝓcedere nō pn̄t. sͣ. de of. dele. vno. ff. d̓ arb.ſi in tres. ⁊. l. ſe. ad hoc facit lex q̄ dicit ꝙ ſufficit denūciatio facta vni ex illis ꝗ habēt domuꝫ cōem. ff. de noui operis nun. l. de pupillo. §. ſi pluriuꝫ res. Io. an.r ¶ Conferendo: ſecus ſi fuiſſet ſcriptum de eo ꝙ duceret acceptanduꝫ. sͣ. eo. quiacunctis. ⁊. c. ne captande.¶ Affectū: lꝫ ſit affectū: nō tn̄ hꝫ ius ī dignitate vel p̄bēda vt archidiaconꝰ vl̓ pͥbēdariꝰ dici poſſꝫ. ſꝫ hꝫ ius ad eā: vn̄ ⁊ r̄uocatoria ibi locū hr̄et. jͣ. e. t. c. vl. io. an.t ¶ Firmitatē ꝯͣ. sͣ. e. li. d̓ reſcri. tibi ꝗ. i. rn̄. ī fi. ibi n̄ ſcribebat̉. capl̓o: ſed ſoli executori ꝗ ēt ꝑtim erat ad cōpellendum ꝑtim ad ꝓuidēdū. Hic v̓o ſcribebat̉ capl̓o ⁊executori ꝓuidendū ⁊ iō plus oꝑat̉ h̓ ꝙͣ ibi ſimplex pn̄tatio lr̄aꝝ. Io. an.rerev ¶ Cōpetētē: al̓s poſſet appellari: vt. sͣ. d̓ dilatio. c. i. ⁊ ſic no. executoterminū ſi. sͣ. de prebē. ſi tibi abn̄ti. x CPoterit: vt ex nunc recipiāt īcū cū poterunt ꝓuidebūt de pͥbē. y ¶xtunc: extremuꝫ tpͥs deſignat. ff. d̓ cōdi. ⁊ demō. l. ſi is. §. cū ita. ⁊ h̓ intelligo d̓ executore ꝗ h̓ hēbat ī mādatis vt. c. neligēte exeq̄ret̉. Si āt ſimpl̓r eēt datꝰ: puta qꝛ ſoli executori eēt ſcriptū: nunc nontiōe: h̓ te-hr̄et neceſſe negligētiā expectare: ⁊ facit qd̓ dicā. jͣ. c. proxi. 3

Uocatiōe: h̓ -