Liber

incongruuꝫª videret̉ ſi qn̄ mandaretur alicui de beneficio qd̓ duceretacceptandum in aliqua prouinciaqͣꝫ primo illud vacare contingeretꝓuideri oporteret ipſum ī ſingulisbeneficijs poſtmoduꝫ inibi vacantibus ꝓrogata nō abſqꝫ periculoforſitan ipſorū collatione reꝗri. vn̄cuꝫ repe prefato priori fuiſſet iniunctuꝫ ut dicto. D p̄bendā vel dignitateꝫ quā acceptandā duceret ſi vacaret in eccleſia memorata: ul̓ quācito contīgeret eam vacare ſibi auctoritate apo. conferret: ⁊ ita eideꝫ.D. circa futuras ſiue uacaturas pͥbendas vel dignitates talesᶜ ipſiꝰeccleſie optio data eſſet: non poterat ꝑ hoc memorati ep̄i in illis: qn̄uacarent collatio impediri: niſi forſancū aliquaꝫ ex eis v̓acare contīgeret illam ipſe. D. priuſquā eamcōferret ep̄s acceptaretᵈ vel etiā niſi ante uacationē alicuius ipſarumvacaturarū ex his primam vel eaomiſſa ex aliqua cāᵉ ulteriorē duceret acceptādā: quia taliter acceptatā ep̄s poſtmodū conferre nō valeret. ¶ Nos itaqꝫ tā tuis qͣꝫ p̄fati.D. rōnibus pleniꝰ intellectis ꝗa ſepedictaꝫ p̄poſiturā ad te nouimꝰpertinere: ipſam tibi habito fratrūnoſtrorum conſilio adiudicare curauimusᵍ: ipſi. D. ſuꝑ ea ꝑpetuū ſilētiū īponentes. B Oni. viij.¶ Omnis promiſſio per quamdatur via ad beneficia vacatura ēreprobata. Io. an.Eteſtandaʰ iniquoruꝫ ꝑuerſitas abſtinere neſciens a vetitis nec gaudere debito modo cōceſſisˡ: digne plerunqꝫ officium excitat p̄ſidētis ad ea que iuſta fuerātconſideratione ꝯceſſa: cū in abuſūea vergere circūſpicit diſcretionepreuia reuocandaᵏ. ¶ Sane lꝫ oliꝫfuerit canonica conſtitutione decretumˡ ꝙ hi qui promittunt aliquibꝰde bn̄ficijs eccleſiaſticis: cum poterunt vel cum facultasᵐ ſe obtulerit

prouidere: prouiſiones ſuas facultate ſe offerente debeant adimplere: ꝗa tn̄ ſicut experiētiaⁿ docuitꝑ ꝓmiſſiones huiuſmodi que ꝑ importunitateꝫ nimiā ꝑ quā non concedēda multotiens ꝯcedunt̉ᵈ: ⁊ ꝑambitionē improbaꝫ ut plurimuꝫextorquent̉: aperit̉ via ſub tali paliatione verborū ad ꝓmittenda dānabiliter contra late.ᵖ cō. beneficiavacatura: mortis aliene votū īgerit̉: ⁊ eccleſijs ac prelatis ⁊ ꝑſōis eccleſiaſticis grauamina plurima inferuntur. ¶ Nos malis huiuſmodi ⁊ aīarū ꝑiculis occurrere cupientes ꝓmiſſiones eaſdeꝫ ⁊ alias quatcūqꝫ ſub quouiſmodo aut formaqverborū deceteroᶠ faciendas: ꝑ qͣsdirecte vel īdirecteᵍ aperire via valeat ad bn̄ficia vacatura auctoritate apo. penitus reprobamꝰ: ⁊ oīnoviribus vacuamus: decernentesper easᵗ vel ip̄aꝝ aliquā ad ꝓuidēduꝫ alicui nullū deinceps quomodolibet obligari. FDem.¶ Habens litteras apoſtolice ſedis ſuper primo beneficio dignitate vel prebēda qd̓ duxerit acceptādum: certuꝫ acceptare nō pōt: ſedprimum quod vacabit: vel ex cauſa ſecundum: vel vlterius poteriacceptare: reſeruatiōes proceſſus⁊ decreta cōtra hoc facta non valent. Io. and.Ecaptandeʸ aliene mortis¶ F occaſio ex benignitate gr̄aꝝſedis apoſtolice tribuaturˣ: ¶ Declarandū duximus: ꝙ is cui ab eadem ſede vt ei prouideatur d̓ p̄bēda dignitate vel ꝑſonatu aut aliobeneficio in aliqua prouincia dioceſi vel eccleſia: quemʸ ſeu qd̓ᶻ duxerit acceptādū: certis ſibi ſuꝑ hocexecutoribusᵉ deputatis gratia noſcitur eē facta. ¶ Licet in genereꝰprimū perſonatuꝫ dignitatē prebēdā ſeu beneficiū in eadeꝫ prouīciadioceſi vel eccl̓ia vacatuꝝ. ¶ Autſecundum ſeu vlterius ſi rationabi

tario ad eligendum aſſignabit enim pretor ſibi terminum vt eligat qd̓ ſi nō fecerit heres poterit ſeruos. ff. de opti. le. l. mancipioruꝫ. ⁊. l. ſi tibi. in prin.reſti. ſpo. frequens.⁊. l. ſi optio. §. vlti ad hoca ¶ Incongruū. jͣ. e. exb ¶ Periculo. in beneficijs ergo leditur reſpublica: in legatis priuata: in quibus⁊ teſtator quaꝫ vult legem ſinealicuius iniuria poteſt imponere. C. de ſa. ſan. eccl. l. i. io. an.c ¶ Tales .ſ. ſine cura.d ¶ Acceptaret: no. ꝙ ille proquo ſcribitur ſub hac forma pōtſacceptando ſine pn̄tia ⁊ collatione executoris impedire collationem epiſcopi: qd̓ verum ſieſt ibi clauſula decernentes ⁊c.vt ſuperius dictum eſt ſi ergovigil ille pro quo ſic ſcribitur:vt ordinarium in acceptādo preueniat. ad idē. jͣ. e. ne captande.in fi. ⁊. ff. de his q̄ in frau. cre. l.apillus in fi.a ¶ Cauſa. ergo ſine cauſa nonpōt vt dixi. jͣ. eo. ne captande. ⁊vna acceptata non poterit aliaꝫacceptare. ff. de opt. leg. l. apueaufidium. niſi fuiſſet deceptus:vt qꝛ debebatur alij ⁊ ignorabat: vel pro dignitate ſimplexbeneficium acceptauit.f ¶ Nouimus: ipſum ergo mouit iuſticia non carnalitas. ⁊ eſthoc contra quoſdam hypocritas: qui vt videantur iuſti pronunciant contra ſuos.¶ Curauimus: quia collatiotibi facta preuenit acceptationēdraconisEteſtanda. Diuiditurin tres partes ſecundumIo. mo. In prima ponit exordium. Secundo ius antiquumvel ſequelā ipſiꝰ ibi: ſane. Tertio illud reuocat ibi: nos. Do.h ¶ Deteſtanda: emanauit h̓decre. ad correctionē decre. sͣ.eo. accedens. ⁊ ad declarationem ⁊ approbationem eorumue ibi tangebāt Inno. ⁊ Ho.l ¶ Conceſſis: fuerunt hec verba ſumpta de canone. xlvij. di.virum catholicū. ibi dicit mensauida potētie nec abſtinere nouit a vetitis nec gaudere conceſſis: nec adhibere pietati conſenſum: nam: vt dicit canon.mens cupiditati alligata citodeuiat a vero. lxxxiij. di. nihil ⁊xcvi. di. bene ꝗdeꝫ ⁊ alioīumaloruꝫ radix ē cupiditas. xlv.ij. di. bonoꝝ. de pe. di. ij. ꝗa radix ad h̓ de ꝯſti. nā cōcupiſcētik ¶ Reuocāda: ad hoc optimelxiij. di. §. verū. sͣ. de conſang.⁊ affi. nō debet: de deci. ſuggeſtum. vbi ⁊ priuilegium reuocatur cū tendit ad noxam.l ¶ Decretuꝫ. sͣ. eo. ti. accedensm ¶ Faculias: antiquis iuribus generalior viſa fuit hec forma ꝙͣ illa cum vacabit: ꝗa multis caſibus pōt ſe facultas afferre ꝙ non eſt mors canonici expectāda:ſed vt dicebat. Hoſti. in decre. accedens ēt poteſt beneficiuꝫ p̄ter mortē vacare:puta renunciatiōe depoſitione prebendarū diuiſiōe ⁊ ſimilibus modis. vn̄ vtrobiqꝫ videbatur mala intentio eſſe poſſe: vn̄ voluit dicere ꝙ volūtas ibi erat ꝓ ratione: ſed hec lr̄a ſupra poſita. iuſta fuerunt ꝯſideratiōe ⁊c. dicit ꝯtrariuꝫ: vnde oꝫdici ꝙ rōne generalitatis licebat olim: qd̓ ſpecialiter ⁊ expreſſe nō licebat: ad hocde offi. or. ſi ſacerdos. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊. xxiij. di. ꝙͣꝙͣ. ⁊. jͣ. c. proxi.n ¶ Experientia: que eſt efficax magiſtra reꝝ: de elec. ꝙͣ ſit. cuꝫ ſuis concordan.o ¶ Cōceduntur. sͣ. de reſcrip. c. vlti. e. li. ⁊ sͣ. de pur. ca. cū in iuuētute. jͣ. de redo. c. i. C. de pe. bo. ſubla. l. i. li. x. ⁊ ē. ibi importunitas ambitioſa ⁊ n̄ ambitioſavt dixi de reſcrip. c. vlti. p ¶ Lateran̄. sͣ. eo. c. ij.Forma v̓boꝝ. puta cū ī genere ꝓmittit̉ eccl̓iaſticū bn̄ficiū vt. no. sͣ. e. accedēs¶ ¶ Decetero: ad preterita ergo nō extēditur hec cōſtitutio: tuꝫ qꝛ nō ē iuris veteris declaratio. īmo correctio: tum qꝛ de preteritis non cauetur in ea ad hoc. sͣ. eo.

li. de ꝯſue. c. i. de offi. le. c. pe. ad fi. ad h̓. xxxij. q. iiij. dixit ſara d̓ ꝯſti. c. ij.s ¶ Indirecte: nūꝗd oīa indiſtincte reuocata dicentur per que via pareturad uacaturas: ſicut receptiones canonicoruꝫ: ⁊ ſic ſit reuocata decre. sͣ. deprebē. relatū: de ꝯceſ. prebē. cū ſuper. ⁊ reſeruatiōes de iurepa. cū dilectꝰ:Dico ꝙ nō: vnde breuiter dic ꝙ aut recipitur quis in canonicū ſimpliciter: aut recipitur ⁊ promittitur ſibi de prebencuꝫ ſe facultas obtulerprouideri aut non recirſed ſolum ꝓmittitur ſitde prebenda prouideri cūprimo vacabit: aut promittitur prouider: de prebenda cū primo ſe facultas obtulerit: vel cū poterit vel ſimpliciter. ī primo caſu valet receptio ēcuius v̓tute dꝫ hr̄e prebdā qd̓ eſt verū niſi ſit ibiexpectans auctoritate pape. sͣ. de p̓bē. hi. ꝗ. ⁊ ſecūdo caſu ēt dꝫ hr̄e prebēdānō ex virtute promiſſionis: ſꝫ ex virtute receptionis. ⁊ ſic intelligant̉ ꝯͣriarelatuꝫ ⁊ cū ſuꝑ. in tertiocaſu .ſ. cū nō recipitur: ſꝫſimpl̓r prouideri ꝓmittitur de p̓bēda cū vacabitnō tꝫ ꝓmiſſio: vt. sͣ. eo.ex tenore ⁊. c. ij. Si veronō recipit̉: ſꝫ ꝓmittit̉ prouideri de p̄bēda cuꝫ porit ꝓmittēs ẜm iura āobligatꝰ erat ẜm h̓ nouanō: vt h̓ vides. ⁊ ꝙ per h̓v̓bū indirecte nō ſit recata expectantiuꝫ receptorū ꝓuiſio ꝓbat̉ ex eo: ꝗavitanda eſt ꝙͣtū fieri pōiuriuꝫ correctio. sͣ. e. li.ele. cū expediat. cumconcor. h̓ autē nil de expctatiōibus ſꝫ ſolū d̓ ꝓmſionibus dr̄: qd̓ etiā quadruplicatū eſt in textu: ⁊ſic hoc ius correctoriū nōhabilitemus. Scd̓o ꝗahodie videmꝰ ꝯfirmnes receptionum emare a curia ſicut oliꝫ. lꝫ aꝗbuſdam audiuerim ꝙles ꝯfirmationes nō cōcedit cācellaria per formaiuſticie niſi eas papa cōcedat ꝑ formaꝫ gr̄e. Sedcerte his rōnibus ⁊ ꝑ formā iuſticie ſalteꝫ iudiꝯcedi deberēt .ſ. cum clauſula ne inane canonici ⁊c.Tertio quia eadē rōne ſequeret̉ reſeruatiōes legatoꝝ ſublatas: qd̓ eſt falſum. sͣ. e. li. de offi. le. c.iij. ⁊. iiij. Cōcludo ergbreuiter: vbi ex fola ꝓmſione quis expectat: nonvalet ꝓmiſſio vt hic: ſꝫ vbi ex receptiōe vel reẜuatiōe ſecus: vt ī p̄dictis iuribꝰ: qꝛ caſus illos non tangit h̓ decre. Io. an. t ¶ Eas .ſ. ꝓmiſſiones.ride. Primo premitit ꝯſtitutionis cām. Scd̓o ſubdit conEſtitutionē ibi declarandā ī qͣ ponit thema ī quo ſoluit duo dubia affirmatiue ⁊ tertiū negatiue. pͥmū ibi: lꝫ: ſcd̓ꝫ ibi: aut: tertiū ibi: certū qd̓: tertium ꝓſequit̉ ibi qd̓ ſi. Do. v ¶ Ne captāde: ⁊ fuit tracta hec decre. d̓decre. extrauaganti. eo. ti. que incipiebat. lꝫ alias audiuimus. ⁊. v̓. lꝫ in genere additus eſt. ⁊ emanauit hec decre. ad declarationē decre. sͣ. e. ꝗa cuietis. §. pe. in fi. ⁊ eoꝝ q̄ ibi no. Inno. ⁊ Poſt. ⁊ q̄ no. cōpo. d̓ reſcrip. capitulum verſus finē. ī. §. itē q̄rit̉ qͣliter fiat ⁊ qn̄ fiat acceptatio. Io. an.x ¶ Tribuatur: cōtra cōciliū lat. ⁊ contra decretalē ꝓximā. sͣ.Quē .ſ. ꝑſonatū: alias quā .ſ. p̄bendā vel dignitatē. Io. an.z ¶ Quod .ſ. bn̄ficium. ⁊ ¶ Executoribus: ſiue ad prouidendū ſiuead compellendū non curo lꝫ alias diſtinguatur. jͣ. c. ꝓxi.ꝯ ¶ In genere: ⁊ ſic lꝫ in genere quod non lꝫ in ſpecie: ⁊ interdum eſt econ-