Liber

ille inſinuaſſet: ⁊ interdixiſſet maxime cuꝫ decreto: vel ratione mandati iam eſſet facta receptio ad canonicatum. In his caſibus vel ipſorum altero affecta eſt prebendaita ꝙ collatio alteri facta non tenetoan. anIIſoliª ordinarioᵇ pro te beneficiando executore non datovel ordinario ⁊ executori: vt eumad facienduꝫ quod mādatur compellatᶜ: aut ſoli executori ut tibi faciat de canonicatū ⁊ prebenda velalio beneficio in certa eccleſia dioceſi ſeu prouincia ꝓuideriᵇ mandatum apoſtolicum ſit directum: ꝑ talis preſentationem mandati ordi-

nario ipſi factam: lꝫ ſi contra faciatpuniendus exiſtat: ei tamen poteſtas ſic non adimiturᶠ conferendiquin teneat alteri facta collatio abeodem. ¶ Niſi nos in gratia tibifacta decreuiſſemus irritum ⁊ inane: quod fieret contraᵍ ipſam:¶ Aut executor huiuſmodi ordinario ſuam inſinuansʰ poteſtateꝫ:ne alteri conferret beneficiū de quotibi ſoli eſt ẜm tenorem huiuſmodi mandati apl̓ici ꝓuidēdū īterdixiſſetⁱ eideꝫ: p̄ſertiꝫ cū īterpoſitiōedecreti: ¶ Uel niſi tu iuxta dictummandatū eſſes in canonicū iāᵏ receptꝰ: tūcˡ .n. p̄bēde collatio alteri fcāfirmitatēᵐ aliqͣꝫ nō hr̄et. TDeꝫ.

nebat cōpo. in p̄dicta glo. v̓. ſed quid poſtꝙͣ eEt lꝫ de carnicatu hoc ſalū fuerit negligēstis videretur: tamē de prebēda cōtrariū vidin vno: nō in alio: qꝛ diuerſa ſunt mādata: vnid de cōferēdo:ad hoc de dolo ⁊ cōtuma. cum dilecti: ſed ex quo fin vno iam p̓ſumitur in reliquo ad hoc: de preſum. ſcribā. ⁊ optime. sͣdolo. ⁊ cōtu. eū ꝗ.Utāſus quibus littera beneſiI ſoli. Primo iūgit trescialis non afficit. Secundusibi: aut executor Tertius ibi autſoli. Secundo ibi: niſi nos ponit alios tres caſus quibus afficit. Secundus ibi aut executor.Tertius ibi: vel niſi. Do.a ¶ Si ſoli. emanauit ad declarationē decre. sͣ. de prebē. dilectuſ. ij. ⁊. iij. ⁊ eoꝝ que ibi no. ꝑBarto. ⁊ modernos: ⁊ eoruꝫ q̄plene no. cōpoſt. sͣ. de reſcri. capitulum. in glo. magna ad pͥn.⁊ ad correctionem pro ꝑte eorūq̄ no. sͣ. de prebē. c. vlti. Io an̄.b ¶ Ordinario. per ordriuꝫintellige illū ad quē collatiotinet: ⁊ in hoc caſu intelze. sͣ.de preben. dilectus. ij.c ¶ Cōpellat: ſecus ſi fuiſſet datus ad prouidēdū. sͣ. c. ꝓxi.d ¶ Prouideri: de hac formano. sͣ. de reſcrip. abbate. sͣ. depreben. pro illorū de conceſ. preben. cum noſtris.et ¶ Puniendus: de preben. dilectꝰ. ij. de offi. dele. prudentiam. §. adijcimus.f ¶ Adimitur: rationem dixi. sͣ. c. proxi.z ¶ Cōtra ipſam: ⁊ tūc etiā ante preſentationem litterarum affecta eſt: in caſu. sͣ.de reſcrip. tibi qui. §. ꝗnīmo: alias nec per preſentationem afficit̉: vt h̓. Io. an.h ¶ Inſinuans. sͣ. eo quia cunctis. §. ex parte.i ¶ Interdixiſſet: Nota reprobatā opinio. Ber. no. sͣ. de preben. c. vlti. vbi dicebat ꝙ executor datꝰ ad cōpellenduꝫ nō poterat īterdicere: ꝯpoſt. ꝯͣ ī p̄dicta glo. allegabnus decre. qꝛ cunctis. §. ex ꝑte. ſed in ꝓuiſore loꝗt̉: ſed illud vicinū ē mandato. vn̄ ſatis mādatū intelligitur. sͣ. de elec. ī cauſis. ff. iudi. ſol. iam tn̄. §. in h̓.z ¶ Iam receptus: tūc enim negociū prouiſiōis faciende de preben. poſt receptionem vacāte eſt deuolutū ad papā: ⁊ ſic capitulo ademptum. vi. q. ij. dudū: d̓ ap.vt noſtrū. de of. le. lꝫ. de p̓ben. īter cetera. vbi negocio permutatiōis p̄bēde ad papam deuoluto non valuit collatio ordinarii. de prebēda que ꝑmutari debebat.l ¶ Tunc enim .ſ. in his tribus caſibus vel altero eoꝝ .ſ. cum erat decretum cumexecutor inhibuit: vel cum iam facta erat receptio.m ¶ Firmitatem: ad plenā ⁊ breueꝫ indaginē veritatis huius materie prīo vidēduꝫ eſt de expectantibꝰ ꝗs alteri preferatur. ſecundo que gratie p̄bendas afficiāt.Ad primum diſtingue: aut vterqꝫ expectat auctoritatē ap. aut alter tm̄: aut neuter. In primo caſu ſubdiſtingue: quia aut vtriqꝫ collatus eſt canonicatus a papaaut vtriqꝫ mandatur ꝯferri: aut alteri eſt collatus: alteri ꝯferri mādat̉. Si vtriqꝫcollatus eſt canonicatꝰ a papa: ſi apꝑet ꝗs pͥmo īpetrauit ille prefert̉: quātūcunqꝫſecundo impetrans primo ſuas preſentet litteras ⁊ primo recipiatur: de preben..e. li. eum cui. ⁊ ſic debet intelligi d̓ reſcrip. capitulum ſancte crucis. hoc fallit ī caſibꝰ in quibus prefertur ſecundus impetrans. Primo ſi pͥmus fuit negligēs petere p̄bendā ſibi debitā. sͣ. e. li. de prebē. ſi clericus. §. verum. de reſcrip. tibi ꝗ infi. Secundo quando debetur dignitas ſecundo que habet prebendaꝫ annexā. sͣ.de preben. qꝛ ſepe. Tertio quando ſecundus ex ſe hꝫ prerogatiuaꝫ. sͣ. de p̓ben. c.pe. Quarto quando ſecundus nō ex perſona ſua: ſed ex perſona tertij impetrantis ſuper primū prerogatiuam hꝫ. jͣ. c. ꝓxi. Quinto ſi vacauit ſacerdotalis pͥbenda: ⁊ ſecundusⁱ eſt in etate ⁊ nō primus. sͣ. de preben. ei cui. quod tamē ſane ītelligas prout ibi dixi. Idem putant quidā in caſu decre. eo. titu. ſi pauper: ſed dicvt ibi dixi: hoc cum apparet quis primo impetrauit. Si autē non apparet ex data vel alio modo quis primo impetrauerit aut alter preuenit in preſentādo: autambo cōcurrūt: ſi alter preuenit ille prefertur: ſi autē ambo concurrūt: ille vel illivel ipſorū maior pars ad quos collatio ⁊ receptio ſpectat: alterum eligere tenentur ⁊ ille ſolus admittetur vel alteri p̄fertur: niſi papa vtriqꝫ voluerit prouiderevt. sͣ. de reſcrip duobus. ij. rn̄. ſi auteꝫ neutri collatus ſit canonicatus: ſed vtriqꝫcōferri mandatur: aut conſtat quis primo impetrauit: aut non. Si non conſtattunc dic vt. sͣ. proxi. dixi: quādo vtriqꝫ collatus erat per decre. de reſcrip. duobꝰ.ij. reſpon. ſi conſtat: aut mandatur vtriqꝫ pure ꝯferri: aut alteri ſub conditionealteri pure: aut vtriqꝫ ſub conditione. Si conſtat quis primo: ⁊ mandatur vtriqꝫpure ꝯferri: datis executoribus ad prouidendum: ſi primus primo preſentauit: ⁊primus fuit receptus adhuc indiſtincte prebenda vacante poſt receptionē pͥmi: vl̓etiā ante ſi adhuc nō erat collata ſecundo prefert̉ primus impetrans: de reſcriptis tibi qui .i. reſponſo. ſi auteꝫ tempore receptionis primi iaꝫ erat p̄benda collata ſecundo aūt in lr̄is primi erat decretum: ⁊ tunc indiſtincte prebenda illa primodebetur. sͣ. eo. li. de reſcrip. tibi qui. §. quinīmo. aut non erat decretum in lr̄is. ⁊tunc aut executor inſinuauit reſeruauit ⁊ inhibuit maxime cum decreto: aut nonprimo caſu prebenda vacans poſt reſeruationem ⁊ inſinuationē collata ſecundoprimo ⁊ non ſecundo impetranti debetur: vt ē. c. idē quoqꝫ in ſecundo caſu potietur p̄benda ſibi collata ſecundo impetrans primo preſentans: vt. e. ti. tibi qui. i.

reſponſo. in fi. Quod autē dixi primo impetranteꝫ p̄terꝙͣ hoc vltimo caſup̄ferri: intelligas ſane: vt ēt preferatur ſecūdus in caſibꝰ quos. sͣ. ꝓxi. pte notaui. Si vero mādatur alteri ſub conditiōe alteri pure conferri: ſi proma eſt pura ſecunda conditionalis: idē quod sͣ. ſi vero prima gr̄a eſt cōotionalis: puta vt prouideatur ſi acceſſeritſenſus capituli: ſi ſecunpure impetrans priconſenſus accedat a papa vel executore ſuo oltineat. canonicatuꝫ p̄fert̉primo: alias p̄fert̉ pͥmi.sͣ. de reſcri. ſi pro te. ?vero vtiqꝫ mandat̉ ſubꝯditione conferri: puto inhoc caſu ꝙ qui primo adprouiſionem ⁊ conditionem peruenerit ille preferatur in aſſecutione prebende tunc vl̓ poſt vacantis. ar. predicte d̓cre. ſi ꝓte iaꝫ enim dies date addiem conditionis refert̉ad hoc. sͣ. de ap. pretereade voto lꝫ. de condi. apſuꝑ eo. Si uero non appareat ꝗs primo ad cōditionē ꝑuenerit: ſatis eſſetſeruandum qd̓ dicitur. sͣ.de reſcrip. c. pe. Si autem canonicatus altericollatus eſt: alteri cōferri mandatur: aut primo impetranti collatus eſt: ſecundo vero conferri mādatur: aut ecōuerſo: aut ignoratur quis primo inpetrauerit. in primo autē caſu dubium non ē primo impetrantē preferride preben. eum cui. In ſecundo adhuc primus impetrans prefertur ſecurdo. sͣ. de reſcrip. tibi qui. de preben. ſi apoſtolice. ad fi. quod verū puto niſi in caſu quo. sͣ. dixi ex duobus ꝗbus mandatur ꝯferri ſecundū pͥmo preferri. de reſcrip. tibi ꝗ. i. rn̄. in fi. ſi autē nec ex data nec alio modo apparetquis primo impetrauerit: indiſtincte tunc preferur cui collatus eſt canonicatus. sͣ. de reſcrip. duobus .i. rn̄ſo ſi vero alter tantum ap. auctoritate expectat: iſte ſiue ſit primus ſiue ſecundus prefertur inferiorum legatoꝝ vquorūcūqꝫ auctoritate receptis vel expectātibus. .sͣ. e. li. de preben. hi qui.ſi auteꝫ aliquis eſſet receptus auctoritate legati habentis ſpeciale mandtum a papa. auctoritate pape receptus intelligitur: vt ibi. ij. rn̄. Interdūetiā recepti per litteras facultatis: intelliguntur recepti auctoritate apoſt.quod dic vt ſupra. e. lib. de reſcrip. cum aliquibus. Si autem aliquis expectat auctoritate legati: ſecundus vero auctoritate pape: demū impetriprimus confirmationē ⁊ executores a papa: adhuc prefertur ſecundus: ſecille primus prefertur omnibus poſt ſuam confirmationē impetrantibus apapa. sͣ. de prebē. ſi apoſtolice. ⁊. c. ſi euꝫ. ſi vero neuter expectet auctoritate apoſtolica: aut vterqꝫ reſeruatione legati: aut vterqꝫ ex receptione capituli: aut vnus ex receptione capituli: alter ex reſeruatione legati: prima dubitatio hodie non procedit: qꝛ aut vnus ⁊ idem legatus fecit reſeruatiōeꝫ: ⁊tunc non valet ſecunda nec ius proceſſus ⁊ decre. vt. sͣ. de offi. lega. preſenti. §. ceterum aut preceſſor fecit primam: ſucceſſor ſecundam: ⁊ adhuc nonprocedit queſtio ꝗa ex quo ad collationem iam vacantium proceſſum nonerat: expirant reſeruationes ⁊ decreta finito legationis officio: vt. e. ti. c. i..i. reſponſo. ſi vterqꝫ auctoritate capituli expectat: de equitate debereturprimo prebenda: ſi tamen capitulum eam ſecundo vel neutri: ſed alteri tertio conferat: tenet collatio: ꝗa capitulum ius ad primam vacaturā dare nōpotuit: ſed papa ſolus. .sͣ. e. c. ij. ⁊ de hoc. sͣ. de p̄ben. relatum. per Inno. ⁊Hoſtiē. ⁊ dicunt quidaꝫ ꝙ tales receptiones nō valēt hodie: ꝑ decreta. sͣ.eo deteſtanda. quod nō credo: vt ibi dixi. ſi vero vnus expectat ex receptione capituli: alter ex reſeruatione legati: puto ꝙ ſiue ſit primus ſiue ſecundus: illi pro quo reſeruata eſt a legato debetur: quia cum poterit reſeruare prebendam nulli debitam: vt. sͣ. de iurepa. cum dilectus. iſta autē nullieēt debita: qui vt dixi. capitulum ius ad vacaturam nulli conferre potuitergo ſuper ipſa tenet reſeruatio legati. Et ſi contra illam inhibitionem reſeruationē ⁊ decretum alteri conferatur nō valet: vt in predicta decre. cūdilectus. sͣ. de offi. lega. preſenti .i. reſpon. Uidendum eſt de ſecundo .ſ. qͥgratie prebendas afficiant: ⁊ dic breuiter ꝙ ſi papa cōtulit canonicatuꝫ flatim affecta eſt prebenda que tunc vacabit: vel que primo vacabit: nulli alijde iure debita. sͣ. de preben. ſi poſtꝙͣ. ⁊. c. dudū. ita ꝙ ſi etiam ab ignorantibus ⁊ ignoranti cōferatur: non valet collatio: vt ibi: ſi autem non contulit canonicatum ſtatim: ſed mandauit cōferri: aut mandauit cōferri primaquam acceptaret: aut primaꝫ que vacaret. in primo caſu nō eſt affecta prebenda: quantūcūqꝫ fiant inhibitiones reſeruatiōes ⁊ decreta. niſi pͥmo fiatacceptatio: vel ipſius vacantis vel prime vacature: vel ex cauſa ſecunde vlvlterioris: vt. sͣ. eo. a cunctis. §. pe. ad fi. ceriā autē ⁊ expreſſam anteꝙͣ vacet talis acceptare non poteſt: vt. sͣ. eo. ti. ne captande. ⁊ ſi taleꝫ acceptet:talem acceptationem prebenda non afficitur: vt ibi. Si auteꝫ de canonictu ⁊ prebenda ſi qua vacat: vel que primo vacabit. ꝓuideri mādauit: autmandat ſolum illi ad quem pertinet collatio aut ſolum executori vt com-