SecpindusDe appellati

De appellationibus.

5 2

¶ Iudex qui recuſat̉: ſtatuit ꝯpetens tp̄s arbitris ad finiendaꝫ cauſaꝫ: quo elapſo ſi finita non fuerit.in principalio. anEgitimaª ſuſpitionis cā contra iudicemᵇ aſſignata: ⁊ arbitris a ꝑtibꝰ ẜꝫ formaꝫᶜ iuris electisꝗ d̓ ip̄a cognoſcantᵈ ſepe cōtīgit ꝙip̄is ī ideꝫ conuenire nolētibꝰ: nectertiū aduocātibꝰ: cū quo ābo uelalter eoꝝ procedat ad deciſionemipſius negocij ut tenentur: iudex ꝓferatᵉ excōmunicatiōis ſententiamcontra ipſos: quam ipſi tuꝫ ꝓpterodiumᵗ: tuꝫ ꝓpter fauoreꝫ partiūdiutius vilipēdūtᵍ: quare cauſa ipſaᵇ plus debito prorogata: nō proceditur ad cognitioneꝫ negocij pͥncipalis. ¶ Uolētes igitur morboˡhuiuſmodi neceſſariā adhiber̄ medelam: ſtatuimꝰ. vt ipſis arbitrisper iudicemᵏ competensˡ terminꝰprefigat̉: infra quem in idem conueniant: vel tertium cōcorditer aduocent: cuꝫ quo ambo uel alter eoruꝫ eiuſdem ſuſpitionis negociuꝫterminare procurēt. Alioquinᵐ iudex ex tunc in principali negocio ꝓcedere nō omittatⁿ. Dem.¶ Hec decre. d̓ duobꝰ tractat .ſ. dappellatione ad archiep̄ꝫ interponēda: ⁊ de ipſius ptāte circa eaminteriecta ⁊ circa primū d̓cidit trescaſus quibꝰ dubitabatur an poſſetvel deberet ad archiep̄m appellari ⁊ hoc ī. i. ⁊. ij. Rn̄. ⁊ in. §. dꝫ. Circa ſecundum facit quinqꝫ: primuꝫdecidit qn̄ citare poſſit vel delega

re ibi: cuꝫ aūt. Scd̓o ibi. ſi uero. qn̄poſſit inhibere diſtinguens circa hͨtres caſus. Tertio ibi: in alium: deipſius ptāte in aliam ꝑſonā. Quarto ibi ſnīas de ptāte reuocandi cenſurā. Quinto de neceſſitate remittendi male appellantem. h. d. DoOmana eccleſia: ⁊ infra. Cūſuffraganeorum remen̄. eccleſie ſuorumqꝫ officialiuꝫ ꝗ generaliterᵇ de cauſis ad ipſorum forum ꝑtinentibus eoruꝫ vices ſupplendocognoſcunt: vnum ⁊ idemᵖ ꝯſiſtoriuꝫ ſiue auditorium ſit cenſenduꝫab ipſis officialibus non ad dictosſuffraganeosq: nec ab eiſdeꝫ ad ſeipſosᶠ interponi appellatio videat̉ſed de iureᵍ ad remen̄. eſt curiaꝫᵗ appellandum. ¶ Ab archidiaconisvero alijſqꝫ inferioribus prelatisᵈſuffraganeis ſubiectis eiſdeꝫ: ⁊ eorū officialibus ad ſuffraganeos ipſos debet ⁊ non ad eandem curiāˣomiſſis dictis ſuffraganeis appellari: niſi aliud remen̄. eccleſie d̓ conſuetudineʸ competat in hac parte.¶ Cum aūt ad prefatā curiam abeorundem ſuffraganeoruꝫ uel ſuorum officialium audiētia fuerit appellatum remen̄. archiepiſcopuſ ꝗpro temporeᶻ fuerit: vel officialisipſius nullatenus in appellationiscauſa interpoſite ante diffinitiuamſententiamᵉ citentꝰ partes: nec etiāalijs illam committant appellationis eiuſdē cā ꝓbabili ſeu legitīa nōexp̄ſſaʳ. ¶ Si v̓o vocatis partibꝰvl̓ nullatenꝰ aūt n̄ īfra. x. dies poſt

9¶ SſitſTt.facit. Primo ponit factū ſepe ꝯtingens. Secunremitte qd̓ habes in. c. ſuſpitionis pͥmom. sͣ. de offi. dele. ſ.uſatur eliguntur arbitri qui de cauſaſuſpitionis comanauit ad ſuictionem decretalis. sͣ. d̓offi. delega. ſi.an.¶ Legitima.ē cauſe n̄ dubitat̉:xhabeat arbiter cre. Sed quis coan cā ſit legitima; dic ꝙidem arbiter: ut no. sͣ. e.cū ſpeciali. in. iij. glo.b ¶ Iudicē. vel ordinarium: uel delegatuꝫ a paya. sͣ. e. cū ſpali. d̓ offi. d̓le. ſuſpitionis. Si auteꝫeēt delegatꝰ epiſcopi ueleiꝰ officialis: ul̓ eēt plures delegati cū clauſulaꝙ ſi nō omnes: ⁊ vnusex his recuſet̉ tunc n̄ iturad arbitros: quod dic utno. sͣ. eo. li. de of. dele. ſiꝯtra vnū ⁊ coram ip̄o iudice ꝗ recuſat̉ dandus ēlibellꝰ recuſatorius. sͣ. e.ſecūdo requiris. C. de iudi. apertiſſimi.Formam. iuris. sͣ. e.cū ſpāli. ⁊ nō dn̄t eſſe laici tales arbitri: qꝛ cuꝫ hēant teſtes ꝯpellere ⁊ aliafacere q̄ ꝑtinēt ad hūc articulum: talis ſpūalis iuriſditio non caderet ī eosẜꝫ Ber. ad hoc. xcvi. di.bene quideꝫ. de iudi. decernimꝰ. Itemʳ non dn̄eſſe ſuſpecti: alias pn̄t ſicut iudices recuſarnec debent eſſe mitū remoti. sͣ. e. ſecunxxb̓ris: ⁊. c. cū ſpālibent eſſe in locitibꝰ vbi poſſit heri copia peritoꝝ. sͣ. e. li. de reſcrip. ſtatutum.¶ Cognoſcāt. ⁊ pronūient. ff. de iudi. de quare: sͣ. de cau. poſ. cū ſuper. ⁊. jͣ. patet. Io. ant ¶ Proferat. sͣ.de offi. dele.¶ Odiū. caueant taleꝫarbitri iuris a pena. sͣ. ti. proxi. c. i. licet arbitri compromiſſarij illā timerenon habeant: ut ibi dixi.Uilipendunt. ⁊ ex eo magis ligant̉. sͣ. de ſen. ex. per tuas.Ipſa .ſ. recuſationis.i ¶ Morbo. sͣ. e. li. de excep. pia.Per iudicē. ipſum recuſatū ordinariū uel delegatū. ꝯͣ. sͣ. de offi. d̓le.ſuſpitionis. Sol. iſta corrigit illā ẜm ber. ⁊ ſic. o. reuolauit ad. a. i. hoc extremum ius ad illud qd̓ oliꝫ erat ante decre. ſuſpitionis. Sed dic ꝙ d̓cre.iſta nō corrigit illā: illa .n. decre. loquit̉ in termino partibus aſſignandoad ꝓbādū .i. parti que ſuſpitionē vult ꝓbare: quem non ꝗ recuſat̉: ſꝫ arbtri aſſignare debent: ut ibi. Item loquit̉ in termino aſſignato arbitris adcam finiendam: quē nō arbiter ſed iudex recuſatus debet ſtatuere.l ¶ Competens. ꝙ ſi minus competentem terminū aſſignaret: locus eſſetappellationi. sͣ. de dila. c. i. Io. an.m ¶ Alioꝗn .ſ. ſi elapſo termino nōdū ſit ꝑ ipſos negociū terminatum.n ¶ Omittat. vr̄ ꝙ cōſtō iſta ſit iniqua: ſic ꝓbo. Pone ꝙ iudex in veritate ſit ſuſpectus ſuſpitione que ꝓponit̉ ꝯͣ ipſum: arbitri fauore partiuꝫ ul̓partis nōiūt negociū in termino: iudex ꝓcedit in pͥncipali: ⁊ ſic inutiliter proiit̉ recuſatio. Quomodo gͦ fiet cum h̓ cōpellat̉ coraꝫ iudice ſuſpecto reus litigare: Dicūt ꝗdam ꝙ pars petet a iudice vt ẜm acta coraꝫ arbitris negocium finiat: ad hoc. sͣ. de teſti. pn̄tata. ⁊ ſi male pronūciaueritappellet: vel dic ꝙ ſi arbitri nolunt ꝓnunciare: uel male pronunciant: appellandum eſt ad papā. sͣ. e. li. de offi. dele. ab arbitris. Io. an.Vſicut ⁊ ſunt. xi. eiꝰ dicta. Primum ꝙ de officiali ep̄i nō ad ep̄m: ſꝫna. Hec eſt famoſa ⁊ notabilis decre. cuius. xi. ſunt partesad archicpͥm appellat̉. Scd̓m ꝙ de ſubdito ep̄i ad tp̄ſum nō ad archiep̄ꝫniſi aliud eſſet de cōſuetudine. Tertiū ꝙ archiep̄s cauſaꝫ appelis ad ep̄m interpoſite nō dꝫ cōmittere: uel ꝑtes citare: niſi in appelbus ꝓbabilis cā ſit expreſſa. Quartum ꝙ ſi neget̉ per ap. negociū

deuolutū: nō inhibeat archiepͥus iudicē principalis cauſe procedere: niſi prius d̓deuolutione ꝯſtiterit. Quintum ꝙ ſi dicit̉ ex iſta cā appellatū: inhiberi non pōtniſi prius recepta ap. ut ꝓbabili incipiat cognoſcere de cauſe veritate. Sextumꝙ lꝫ dicat̉ appellatū a diffinitiua in caſu ꝓhibito a iure: ex quo de hoc cognoſcere ceꝑit pōt inhibere ne ſnīa executioni mādet̉. Septimū ꝙ archiep̄s in tertiamꝑſonam poſt inhibitionem ſuāin cauſa ꝑ ap. d̓lata ad ipſuꝫ aliquid innouanteꝫ iuriſditionemexercere non pōt. Octauū ꝙ archiep̄s apellantē in alijs cauſisa iuriſditione ep̄i nō pōt eximere. Nono dicit̉ ꝙ ab ep̄is in quibus cauſis iuriſditionē tꝑalemhabent: de iure dꝫ ad archiep̄mappellari: niſi ſpāle ius aliud inducat. Decimo ꝙ cēſurā eccleſiaſticā in appellantē ꝓlatā perep̄m archicp̄s reuocare nō pōtniſi partibus vocatis ⁊ de cā legitime cognito. Vndecimo ⁊ ultimo dr̄ ꝙ ex quo archiep̄s pronunciauerit male appellatuman̄ ſnīam: ſtatim debet cām adſuffraganeum remittere.o ¶ General̓r. no. ꝑ hāc lr̄amꝙ officialis ē ordinarius nō delegatus: ⁊ ſic eſt reprobata opinio Gof. ꝗ no. in ſūma de offi.vi. §. Itē dubitari. ꝙ officialisep̄i delegatus eſt nō ordinarius⁊ ob hoc dicebat de ipſo ad ep̄ꝫeſſe appellādū ⁊ hoc idē videbatur tenere ber. sͣ. ne pͥla. vi. ſu..c. ij. in glo. ij. vbi dicit ꝙ ep̄snō pōt de iure ordinarium dar̄ſed ſolū pͥnceps vel lex. Sꝫ dicipoſſet ꝙ ꝑ hoc nō negat officialē eſſe ordinariū: qꝛ dici poſſꝫ ꝙhꝫ a lege. Un̄ ipſe Ber. h̓ ⁊ inno. ⁊ hoſti. ⁊ oēs no. officialemordinariū eē. ꝙ ex hoc dcō neceſario cōcludit̉ h̓ ⁊ ꝓbatur hoc:ut dixi. sͣ. de of. vi. lꝫ ad hoc. sͣ.de offi. vica. ſua. ī aucͣ. de iudi.circa principium. col. vi. ⁊cͣ.p ¶ Idem. nō tn̄ ꝑ oīa ut. sͣ. deoffi. dele. ſi cōtra vnum. §. vlt.Suffraganeos. etiā ſi conſuetudo eſſet ꝙ appellari poſſetad eos: vt. sͣ. de conſue. c. ij. eo.li. ⁊ vide quod ibi dixi.r ¶ Ad ſeipſos. quod eſſe nonpōt: appellatio enī ē de minoriad maiorē ⁊cͣ. Si aūt appellet̉ab officiali ad epiſcopū: non appellatur de minori ad maiorē: immo de eodemppellatur ad eundem: ⁊ ſic non poteſt dici appellatio.s ¶ De iure. quaſi diceret de cōſuetudine poſſet ſecus īduci: ad hoc. jͣ. c. proxi. ⁊hoc tenent moderni: qd̓ eſt falſum: ut. sͣ. e. de conſue. c. ij. vbi de hoc.t ¶ Curiam. niſi appellare vellet ad papam: ad quem omiſſo medio appellatur.ij. q. vi. ad romanam: ⁊. c. ꝗſꝗs. ⁊ idem in legato. de offi. deleg. c. i. vbi de hoc⁊. ij. q. vi. c. iij. ſecus ẜm. l. ff. de ap. l. imperatores.u ¶ Prelatis. ꝗ iuriſditionē habent: quod dic vt. sͣ. de offi. or. cū ab eccleſiarū.x ¶ Curiam. remen̄. d̓ qua ſupra dixi.y ¶ Cōſuetudine. que dat iuriſditionē. sͣ. de fo. cōpe. cum contingat. sͣ. e. li. e. ti.romana. de offi. or. romana. ⁊ in hoc caſu poſſumus intelligere. sͣ. de preben. referente. de no. ope. nun. ſignificantibus. idem ſi de priuilegio cum iſta ſint paria. ix. q. iij. conqueſtus. sͣ. de offi. ordi. duo ſimul in. §. debet.z ¶ Qui pro tempore. quaſi diceret iſtud nō eſt ius ſpāle ⁊ perſonale quod extinguatur cum perſona: immo ꝑpetuum eſt. sͣ. de tranſac. decetero. ⁊ in alijs archiepiſcopis etiam ſeruandum eſt. sͣ. de offi. ordi. romana ad fi.⁊ ¶ Diffinitiuam. quia in appellationibus a diffinitiua non eſt neceſſe cauſamexprimere: ut dixi. sͣ. e. cordi. ⁊ ſic ibi non habet locum quod ſequitur.¶ Citent. ⁊ ſi citanerit īpune nō paretur. ff. de iuriſdi. om. iu. l. vlti. ⁊ hoc ītelligas vbicūqꝫ ꝗs citat̉ ab alieno: ⁊ conſtat ꝙ citatus non eſt de iuriſditione citatis: non tenetur cōparere: niſi cauſa talis in citatorio exprimatur: per quam appareat illum iuriſditionē habere ſi vera ſit illa cauſa. ff. qui ſatiſda. cog. l. ſi v̓o.ff. de fer. l. i. in dubio melius eſt cōparere. xxiij. q. i. ꝗd culpat̉. ff. de iudi. ſi quisex aliena. ⁊ adde qd̓ no. iij. q. ij. ſi epiſcopus. de accuſa. venieus.x ¶ Exp̄ſſa. dupliciter pōt ītelligi .ſ. ꝙ archiep̄s niſi videat ī appellatōe exp̄ſſaꝫꝓbabilē cām nec citabit nec cōmittet: uel dic exp̄ſſa ī citatorio uel ꝯmiſſionē: qꝛ īcōmiſſione uel citatione expͥmet ꝓbabilē cām: ob quā ſit appellatū. Sꝫ ꝯͣ. sͣ. e. ti.duobꝰ. vbi archiep̄s cām in citatione nō expreſſit: ⁊ tn̄ tecitatio: ſed ilpe