Liber

¶ Appellaris ad papā in iudiciovel extra appellare dꝫ in ſcriptis ⁊cauſaꝫ exprimere ⁊ apoſtolos petere: ſi vult ⁊ petit appellatus pͥncipales per ſe vel per procuratoresinſtructos ſuꝑ principali accederedebent ad papā: in appellationibꝰa ſententia diffinitiua interpoſitisnil mutatur. demum appellanti etappellato conſtitutionem non ſeruantibus imponitur pena. Io. an.¶ Ordi nobis ē lites minuereª: ⁊ laboribus releuareſubiectosᵇ: Sancimusigitur vt ſiquis in iudiciovel extraᶜ ſuper interlocutoriaᵈ velgrauamīe aliquo ad nosᵉ duxeritappellandumᶠ: cauſam appellatōnis in ſcriptisᵍ aſſignare deproperetʰ petat apoſtolosᶠ quos ei precipimus exhiberiᵏ. ¶ In quibus appellationisˡ cauſaꝫ exprimat: ⁊ curappellatio non ſit admiſſa: vel ſiappellationi forſan ⁊ ſuperiorisˡreuerentia ſit delatumⁿ. Poſthoc appellatori ẜm locoruꝫ diſtantiam ꝑſonarum ⁊ negocij qualita-

tem tꝑe proſecutionis indultoº: ſivoluerit appellatus ⁊ petieritᵖ pͥncipales perſone per ſeq vel per procuratores inſtructos cum mandato ad agendum: ⁊ cuꝫ rationibus⁊ munimentisᶠ ad cauſam ſpectantibus accedant ad ſedem apoſtolicam ſic parati vt ſi nobis viſumfuerit expedire finitoᵍ appellatiōisarticulo: vel de partium volūtateomiſſoᵗ: ꝓcedatur in negocio pͥncipali: quantum de iure poterit etdebebit. ¶ His que in appellationibus a diffinitiuis ſententijs interpoſitis antiquitasʸ ſtatuitˣ nonmutatis. Quod ſi appellator q̄premiſſaʸ ſunt non obſeruet: reputabitur non appellans: ⁊ ad prioris iudicis redibit examen in expēſis legitimis condemnandusᶻ.¶ Si autem appellatus ꝯtempſerit̉ hoc ſtatutum: in eum tanquaꝫin cōtumaceꝫ tam in expenſis quāin cauſa quantum a iure ꝑmittiturprocedat̉ꝰ. Iuſtū eſt equideꝫ: vt ineū iura inſurgant: ꝗ iusᵖ ⁊ iudicēª⁊ ꝑtemᵇ eluditᶜ. T Deꝫ in eodē.

Ordi nobis. Iſta eſt ſolēnis ⁊ quotidiana decre. que diuiditur inquattuor partes vt patet in glo. Scd̓a pars ibi: Sancimus. Tertiaibi: hiſqꝫ. Quarta ibi: Quod ſi. Sꝫ Io. mo. diuidit in ſex de ſcd̓a faciēdo tres. Quia ẜm eū dat primo formā appellandi ante diffinitiuāSecūda ibi: In quibus. informat quid facturus ſit iudex a quo eſt appellatum.Tertia ibi: poſt hoc. tractat viāhuiuſmodi procedendi. Demūde quarta facit duas vt primopuniat appellantem. Scd̓o appellatum ẜm Io. an. Et poteſtdiuidi decre. i quattuor partesIn quarum prima ponitur cōſtitutionis cauſa. In ſecūda cōſtitutio. In tertia ipſius declaratio. In quarta non ſeruantiūpena.a ¶ Minuere. ſic. ff. ſi cer. pet.quidam eſtimauerunt. in fi. dereſcrip. nōnulli. de do. ⁊ cō. finem: cum ſuis concor.b ¶ Subiectos. sͣ. in proe. huius li. ⁊ de offi. lega. c. ij. ⁊ d̓ of.or. vt litigantes.c ¶ Uel extra. hoc dꝫ ītelligi qn̄extra iudiciū appellatur tn̄ a iudice: quod patet per id quod deapoſtolis ſequit̉ ẜm Inno. adhoc. jͣ. ver. his que in appellationibus. ibi .n. excipit̉: ſꝫ aliasnō eſſet vera exceptio ſi nō īclu.deretur ſub precedentibus. ff. d̓penū le. l. nā ꝙ. §. fi. ⁊ ẜm hocꝙ. jͣ. dicit interlocutoria ad actū iudicialē referās: ꝙ dicit grauamine: ad actū extraiudicialeꝫreferas: tamen per iudices illatum. Sed alij ꝯͣdicentes cū appellatur extra iudiciuꝫ etiā ſi nōa iudice ſeruari debere: ar. jͣ. e.cōcertationis. ad id quod dr̄ deapoſtolis: reſpondet̉ id locum hr̄e qn̄ in iudicio appellatur: ad id quod dicitur d̓ver. his que. rn̄detur ꝙ illa nō eſt exceptio immo determinatio vel ꝓteſtatio q̄dam: ⁊ hoc eſt tutius: ⁊ tenet hoc Ber. sͣ. de elec. ꝯſiderauimus in. i. glo.d ¶ Interlocutoria. no. ius nouum appellantem ab interlocutoria debere ī ſcriptis appellare. ⁊ equiparat̉ appellationi interpoſite a diffinitiua ex interuallo vaꝫ ad. x. dies. tūc enim eſt appellādum in ſcriptis: ſed ſi incontinenti appelleturſufficit viua voce appellari. ff. de ap. l. i. ⁊. ij. q. vi. ad fi. ſed ab interlocutoria incontinenti ⁊ ex interuallo appellāduꝫ eſt in ſcriptis: vt hic. Et dixit Goſ. ⁊ Hoſtien̄. poſt eū: ꝙ aliud etiā ius nouū h̓ inducit̉ ꝙ qui appellat: cauſam cur appellat dꝫ exprimere in appellatione: ſed per vetera iura ſufficiebat dicere appello abiniqua interlocutoria: ſicut in diffinitiuis: ⁊ īduxerūt ad hoc. sͣ. de elec. cū dilectide teſti. ſignificauerūt. ver. mandamus. sͣ. eo. dilecto: ⁊. c. ex parte. Sꝫ Ber. ꝯͣdicens hoc nouū nō eſſe: dicens ꝙ in illis decre. bene exprimebat̉ cā appellādi:⁊ cū Ber. credo. per decre. sͣ. e. vt debitus. Itē dixit Goſ. ꝙ olim extra iudiciuꝫnō cōpellebatur ꝗs cām exprimere: vnde ⁊ quo ad hoc iſtud ius nouuꝫ dixit. SꝫBer. ꝯͣ: dicens ꝙ ẜm antiqua iura bene tenebat̉: qui extra iudicium appellabatcām exprimere: ⁊ de hoc no. sͣ. e. cum cām. in glo. vlt: ⁊. c. ſequen. in vnica glo.Iſtud gͦ ſolum dicit Ber. h̓ quo ad hoc ius nouum induci ꝙ in ſcriptis appellet̉in iudicio ⁊ extra. Cauſa autem ideo exprimitur vt videat iudex cui porrigit̉ appellatio: an iuſta fuerit: vt ſic appellātem admittat vel repellat: vnde ſemꝑ pain ꝯmittendo appellationes a grauamine interpoſitas ſcribit: ſi eſt ita.e ¶ Ad nos. maxime ẜm quoſdā: ẜm Hoſti. ⁊ in his q̄ de nouo inducit hec ꝯſtilutio locum nō hꝫ: niſi in appellationibus interpoſitis ad papā: cum hoc h̓ expͥmatur cū ſit penalis ⁊ ſic reſtringenda: ⁊ quod ſolum de appellationibus interpoſitis ad papam intelligatur ſatis ꝓbatur per decre. de fo. ꝯpe. romana. i. rn̄.vbi habes ꝙ archiepiſcopus de cōſenſu partium non poteſt de cauſa cognoſcereappellationis articulo pretermiſſo: ergo neceſſe eſt dicere ꝙ decre. iſta loquat̉ inpapa. Sed ẜm primā opinionem poſſet dici idem in quolibet alio iudice ordīario qui per ſimplicem querelam cognoſcere poſſit vt legatus: vt. c. i. d̓ offi. leg.ſed archiepiſcopus per querelam cognoſcere non poteſt: ⁊ ideo primo eſt ſibi videndum: an appellatio deuoluat.¶ Appellandum. verbo. qꝛ adhuc hodie ẜm Hoſt. poterit facto appellare: vt.s. eo. meminimus: ⁊. c. ſuggeſtum: ⁊. c. hec ſicut. de hoc. sͣ. de ap. vt debitus.¶ In ſcriptis. iſtud ſpāle in appellatione ad papā interpoſita. Alij ꝯͣ: ⁊ fac̄ ꝓeis. sͣ. de ꝓba. qm̄ cōtra. ad quod dicit Hoſti. ꝙ lꝫ non fuerit ī ſcriptis redactūpoterit fides fieri. Sed nūꝗd q̄libꝫ ſcriptura ſufficiet; dicit Inno. ꝙ ſic: ſatis eniꝫeſt ꝙ forma qua appellatum eſt in ſcriptis probari poſſit. Expeditius tamen eſt⁊ melius ꝙ ſcriptura ſit publica vel autenticum ſigillum. sͣ. de fi. inſtru. c. ij. eth ¶ Deproperet .i. feſtinet vel valde properet: prepoſitio de hic auget: ſic. C. defacit. sͣ. eo. li. de elec. vt circa.iudi. properandum.i ¶ Petat apoſtolos. inſtanter ⁊ infra. xxx. dies. jͣ. eo. ab eo. vt in clemen. quam

uis. eo. ti. ⁊ nō intelligas de apoſtolis petro ⁊ paulo: ſed de litteris dimiſſorijs. ff. de li. dimiſ. l. vna. ff. de verborum ſigni. l. dimiſſorie.k ¶ Exhiberi. ꝙ ſi nō exhibeant̉ ⁊ poſtea iudex in cauſa ꝓcedat: niſi appellationi renunciatū eēt inualidus eſt ꝓceſſus. jͣ. e. vt ſuper. quod eſt veriſi debitis loco modo ⁊ tꝑe. requiſitus: eos expreſſe denegat. vel infra debitum tp̄s negligenter velmalicioſe tradere pretermittit. jͣ. e. ab eo. i. rn̄ſo.Et no. ꝙ iudex tradēdoapoſtolos videt̉ appellationi deferre. sͣ. e. ti. d̓ctis. ad fi. qd̓ veꝝ eſt qn̄tradit dimiſſorios vel ruerentiales ſecus ſi refutatorios: vt ſequitur:nec termini delatio hꝫdilationis: vt dicā. jͣ. e.ti. cum appellationibul ¶ Appellationis amittēde: vel nō: ⁊ tūc ſequentie veniunt expotiue ad cām ob quaꝫ appellatum fuit.m ¶ Superioris. nō dxit pape: ⁊ ſic not. ꝓ hisque. sͣ. dixi.n ¶ Delatū. ſolet fieri īdubio cū dubitat̉ de v̓itate appellatōis al̓s caueat penā. sͣ. ti. ꝓxi. c. i.o ¶ Indulto. a iudice aquo eſt appellatū d̓ quodic vt. sͣ. e. ti. cum ſit romana.h ¶ Petierit. qꝛ nō ſufficit ꝙ hoc gerat ī mēteniſi hoc expͥmat ore. ffde ver. ob. l. ꝗcꝗd aſtrīgende. Et no. ꝙ ẜꝫ iuravetera aut recipiebat̉ appellatio a iudice vel a parte aut non: nec ſtatuebatur terminus. In ſecdo caſu ſufficit mittere procuratorē ad impetrandū ⁊ ꝯͣdicendum. In primo dꝫ mittere procuratorem ad ꝓſequendā cām appellatōis: ſed d̓ pͥncpali nil dicebatur per antiqua iura: hodie autem ſi hoc petit appellatꝰ tenetur mittere non ſolum ad proſequendā cām appellationis ſed etiā pͥncipalē vt hic vides: ſi huius cōſtōnis penas euitare voluerit: ⁊ ſic addit ſilum iſta cōſtitutio ⁊ non derogat. Sed ꝯͣ. sͣ. eo. qua fronte. vbi hoc videt̉eſſe in optione appellantis. Solū. quidā exponunt ibi ſi maluerit aduerſarius ſcilicet appellatus. Alij dicunt illud correctum per iſtud. Alijcre. illa dat optionem appellanti ad quem appellare velit: nō an velſꝭcipalem cām ad iudicem appellationis deferri: vel dic ꝙ ibi datur oran velit coram eo ad quem appellauit litigare: vel delegatum impetrare ⁊ hoc cum appellatus non ꝯͣdixit: vt hic.q ¶ Per ſe. non dat̉ optio vt ꝑſonam trahere poſſit: ſed cām vnde iſtudvel quod ſequitur: non refert̉ ad ptātem appellati: ſed appellātis. Io. an.r ¶ Munimentis .i. pͥuilegijs ⁊ inſtrumentis ⁊ oībus his per que poteſtcauſa muniri. sͣ. de do. ⁊ contu. c. fi. de elec. cupientes. sͣ. e. li.g ¶ Finito. per approbationem vel caſſationem appellationis: quod eſtofficium iudicis ap. ij. q. vi. ad fi. Io. an.t ¶ Omiſſo. quod nō poſſet archiepͥs. sͣ. de fo. cōpe. romana. i. rn̄.x ¶ Statuit .ſ. ꝙ appellās in eis appellationis cāꝫ nō teneat̉ expͥmere ſedAntiquitas. reuerenda. sͣ. de tranſla. quanto.ifficiat dicere appello ab illa iniqͣ ſnīa: ⁊ iudex debet appellationi deferre: ⁊ pōt ſtatuere terminū appellāti ad appellationē ꝓſequēdā. e. ti. cū ſit.Premiſſa ſunt .i. ſi cām appellationis non expreſſit in ſcriptis: ⁊ apoſtolos non petijt: ⁊ inſtructus non venit: vt hic dicitur.z ¶ Condēnādus. non dixit condēnatus. Un̄ dixit Hoſti. ꝙ iudex̓ pͥncialis cauſe habet condēnationem facere. Sed dic ꝙ etiā iudex appellatio.nis ip̄am poteſt facere. jͣ. eo. cum appellationibus .i. rn̄ſo. in fi.⁊ ¶ Contempſerit. quare hoc dicit: cum in voluntate appellātis reſideare vel nō ire. Hoc intelligit̉ ẜm Ber. cū appellatus hoc approbauicū volebat corā ſuꝑiore cām ꝓſeꝗ. Si igit̉ poſtea nō ẜuauerit hoc ſtatutū .i. ſi non veniat inſtructꝰ vt dꝫ ꝯͣ ip̄m tanꝙͣ ꝯͣ contumacem ꝓceditur fain expenſis ꝙͣ in cā. Et equaliter ꝓcedetur ꝯͣ contumacē reum vel actoreꝫlit. conte. vel non cōte. vel quaſi ꝯte. plene no. sͣ. de do. ⁊ contu. ꝓut.¶ Procedatur. per illum ad queꝫ ē appellatū. sͣ. e. ſepe: ⁊. c. ꝑ tuas neceſt mirandum ſi tales taliter puniuntur: iuſtum eſt ⁊cͣ.Ius. sͣ. eo. in principio.Iudicem. qui appellationem recipit: ⁊ terminum aſſignauit.Partem. que venit inſtructa coram papa.bꝰEludit. quod reprobatur. sͣ. de ali. mu. iudi. ca. fa. c. i. de poſtu. prela. bone. ij. §. nec nocebat. ff. de iudi. pretor.