Liber
enim multotiens pacemª quōdā inter eccleſiam ⁊ imperiū reformatātemere violando: ⁊ īfra. ¶ Perpetrauit ſacrilegiūᵇ capi faciēs cardinalesᶜ ſancte romane eccleſie: acaliarū eccleſiaruꝫ p̄latos ⁊ clericosreligioſos ⁊ ſeculares veniētes adcōciliū: quod idē p̄deceſſor noſterduxerat cōuocāduꝫ: ⁊ īfra. ¶ Dehr̄ſiᵈ quoqꝫ nō dubijs ⁊ leuibꝰ ſꝫ dificilibꝰ ⁊ euidētibꝰ argumētis ſuſpectꝰ habet̉: ⁊ īfra. ¶ Preter hecregnū ſicilie qd̓ eſt ſpāle patrimoniuꝫᵉ beati petri: ⁊ idē prīceps ab apoſtolica ſede tenebat in feudum: iamad tantā in clericis ⁊ laicis exinanitionē ẜuitutemqꝫ redegit ꝙ eis pene penitus nihil habentibus ⁊ omnibꝰ exinde fere ꝓbis eiectis: illosqui remanſerunt ibidem: ſub ẜuiliqͣſi conditione viuere: ac romanaꝫeccleſiā cuiꝰ ſūt hoīes principaliter⁊ vaſalli offendereᶠ multipliciter ⁊hoſtiliter impugnare compellit.¶ Poſſet etiam merito reprehēdiᵍ ꝙ mille quidem fartorumᵖ annuā pēſionē ī qua ꝓ eodē regno ipſi eccleſie romāe tenetur per nouēˡannos ⁊ ampliꝰ ſoluere p̄termiſit¶ Nos itaqꝫ ſuper pͥmiſſis ⁊ quāpluribus alijs eius nephandis exceſſibus cū fratribus nr̄is ⁊ ſanctoconcilio deliberatione pͥhabita diligenti: cū Ieſu chriſti vicesⁱ lꝫ īmeriti teneamꝰ ī terris: nobiſqꝫ ī beatiPetri ꝑſona ſit dictūᵐ Qd̓cunqꝫligauerisⁿ ſuꝑ terrā: ligatū erit ⁊ in
celis: memoratum principē ꝗ ſe īperio ⁊ regni oīqꝫ honor̄ ⁊ dignitate reddidit tam indignuꝫ: quiqꝫꝓpter ſuas iniquitates adeo ne regnet vel īperet eſt abiectꝰ ſuis ligatum peccatis ⁊ abiectū oīqꝫ honore ac dignitate priuatuꝫ a dominooſtendimꝰ: denunciamus: ⁊ nihilominus ſnīando pͥuamusº oēs quiei iuramēto fidelitatis tenent̉ aſtricti a iuramēto huiuſmodi ꝑpetuoabſoluentesᵖ: auctoritate apoſtolica fimiter inhibendo ne quiſquamdecetero ſibi tāquā īperatori vl̓ regi pareat ⁊ ītēdat: decernēdo quoſlibet qui ei deinceps velut imperatori vel regi conſilium uel auxiliuꝫp̄ſtiterint ſeu fauorem ipſo facto. excōmunicatiōis ſententie ſubiacer̄q.¶ Illi autēᶠ ad quos in eodem imperio īperatoris ſpectat electio eligantᵍ libere ſucceſſorem. ¶ De pͥfato ſicilie regno ꝓuider̄ curabimꝰcū eorūdē fratrū nr̄oꝝ cōſilio ſicutviderimus expedire.Deꝫ.preceptori hoſpitalis ſācti Ioānishieroſol̓. in hiſpania: ⁊ cōmendatori ac fratribus domꝰ de curuariahoſpitalis eiuſdem.¶ Qui petit rē certā cā expreſſa: ſiillam cauſam nō probat: ſuccūbit:licꝫ aliam ꝓbet maxime poſtmodum emergentem. Io. an.Bbate ſane: ⁊ infra. AbbasL de bonefac. pro ſe ⁊ cōuentuᵗſuo ꝓponens locū de roſellis eē pͥdicti monaſterij iur̄ dn̄ijᵛ uel quaſi
punitur. xi. q. iiij. c. precipue.a ¶ Pacē. chriſtus in morte ait. Pacē meā do vobis pacē meā relīquo vobisMat. x. Io. xiiij. facit. xxiij. q. i. niſi bella. nō eſt ergo hr̄s xp̄i: ꝗ pacē pro eiuste ſtō flictā nō hꝫ: pͥncipes aūt maxime tenēt̉ ad hāc ſeruādā. xxiij. q. i. noli d̓ tre.⁊ pa. ꝑ totū. in auc̄. de pa. tenenda in rubro ⁊ nigro. col. x. ⁊ ꝗ ꝯͣ pace̓ eccl̓ie ſunt.ſi dignitatem aut cinguluꝫ hn̄tnudent̉ eis. xxiiij. q. i. qui ꝯͣ pacem. Et ſolēt reddi ſex cauſe ꝑꝑqͣs nō ē pax īter hoīes Primaqꝛ non puniunt̉ maleficia: eccleſiaſtes. iiij. qꝛ nō ꝓfert̉ ꝯͣ malosſnīa ⁊c̄. ad hoc. sͣ. e. li. de of. le..c. i. ⁊. xxiij. q. ij. dn̄s. Secūdaabundātia tꝑaliuꝫ. gen̄. xiij. ſcāē rixa īter paſtores abraā ⁊ lothTertia: qꝛ nō occupamur in pugna ꝯͣ demones: ad eph. v. nōeſt nobis colluctatio aduerſuscarnē. Quarta: qꝛ n̄ ꝯſideramꝰdāna guerre: in qͣ diuitias corpus ⁊ aīas ꝑdimus. Hier̄. lvifortis īcidit in forteꝫ ⁊c̄. Quinta. qꝛ nō ꝯſideramꝰ dubiū euētū belli. regū. xij. variꝰ euētꝰ belli ⁊cͣ. Sexta: qꝛ n̄ ẜuamꝰ p̄ceptadei nec d̓cimas ſoluimꝰ. Hiere. iij. Utinā attendiſſes mādata mea ⁊cͣ. xv. q. i. reuertiminivn̄ qd̓ nō accipit xp̄s tollit fiſcꝰxvi. q. vii. maiores.b ¶ Sacrilegiū. qd̓ eſt ēt crimēeccl̓iaſticū. sͣ. d̓ fo. ꝯp. cū ſit vbide hoc: ⁊ taliū oblatiōes recipiꝓhibent̉: xvii. q. iiij. miror. xij.q. ij. d̓ viro. ⁊ ſacrilegiū tale incaptiōe clericorū excōicatiōeꝫ inrogat. xvij. q. iiij. ſi ꝗs ſuadente. ēt ī faciēte ꝑ aliū: de ſen. ex.mulieres in fi. ēt ſi non irroget̉ipſis alias iniuria. e. ti. nuper.c ¶ Cardinales. iſtud eſt crimēlēſe maieſtatis: ⁊ ꝯͣ tales prodita eſt noua pena: per decre. jͣ. d̓pe. felicis. Io. an.d ¶ Hr̄ſi. ꝑꝑ qd̓ crimē nō ſolūimꝑator ſed ēt papa deponi debet. xl. di. ſi papa. ſuſpectꝰ etiāde hr̄ſi ſi ſe nō purgat: ⁊ ſi perannū ſic ſteterit ⁊ iurare noluerit punit̉ ut hr̄ticus: ut. sͣ. d̓ here. excōicamus. §. i. ⁊. §. ſi ꝗ vero. ⁊ eſt idem in excommunicato ob contumaciā in cauſa fidei. jͣ. de here. cum contumaciam.Patrimoniuꝫ. lxxxxiiij. di. c. i. in fi. xi. q. i. peruenit. x. q. iij. relatū. Io. an.f ¶ Offender̄ offēdit̉ .n. pr̄ ī filio. xxiiij. q. iij. §. ſꝫ ꝗ. ff. qd̓ me. cā. l. iſti ꝗdē. sͣ. d̓ pͥſūmp. afferte. dn̄s in ẜuo. ij. q. vij. accuſatio. iuder in ſubdito. xxiij. q. ii. c. ij.Reprehendi. qͣſi iſta ſit cā qua priuari poſſet regno ſicilie: ſed non imperio.h ¶ Fartoꝝ. genus monete. ad idē de ꝯfeſ. c. ij. de emp. ⁊ ven. ad noſtraꝫ. ad fi.i ¶ Nouem annos. ſufficit ꝙ emphiteota eccleſie ceſſet per biennium a penſionede loca. c. potuit. vbi de hoc. Io. an. Priuati. per triennium. C. de iure emphi..l. ii.l ¶ Uices. de tranſac. quanto. ut ec. bene. ut noſtrum.m ¶ Dictuꝫ. matthei. xvi. ⁊. xxiiij. q. i. quandocunqꝫ. vbi de hoc.n ¶ Ligaueris. claue non errante. sͣ. c. prori.o ¶ Priuamus. ꝑꝑ crimina ergo d̓ponit papa imꝑatorē: ut hic. Idē cū īutilis.xv. q. vi. aliꝰ. ⁊ dat coadiutores ipſis male adminiſtrantibꝰ. sͣ. e. li. d̓ ſup. neg.pͥla. grandi. ꝑ negligētiā ipſoꝝ iuriſditioneꝫ aſſumit. sͣ. de fo. cōpe. lꝫ. cōpellit ipſos iuſticiā facere: xxiij. q. v. adminiſtratores. ⁊ ius canonicū etiā debitis cafibꝰobſeruare. sͣ. e. li. de fo. cōpe. c. ij. de iureiu. lꝫ. jͣ. de ſen. excō. decernimus. vnuꝫenī oꝑꝫ eſſe principatū ad quē oēs recurrant. vii. q. i. in apibus. qui fi. ſint le. pervenerabilem. ⁊ de hoc vide qd̓ no. inno. ⁊ hoſti. de fo. cōpe. licet ex ſuſcepto.p ¶ Abſoluentes. xv. q. vi. iuratos. sͣ. de here. c. vlt.Subiacere abſolutionē ſibi nō reẜuat: ⁊ ſic alijs vr̄ ꝑmitter̄. jͣ. d̓ ſen. ex. nutr ¶ Illi aūt .ſ. archiep̄s magōtinꝰ colonien̄. ⁊ treueren̄. ⁊ qͣttuor laici .ſ. cōes regn̓i. Dux ſaxonie. Marchio brādaburgen̄. ⁊ rex Boemie olim dux. Et dicuntꝗdā ꝙ res boemie de neceſſitate vocandꝰ nō ē niſi cum alij diſcordāt: nec iſtd̓ iuſhabuit ab antiquo: ſꝫ hodie de fcō tꝫ: hoc ꝑ hoſti. de elec. venerabilē. Canō dic̄ ꝙexercitus īperatorē facͣ. xciij. di. legimꝰ. ff. de ori. iur. l. ii. §. poſtea. ⁊. §. deindecū eēt. ⁊. §. deinde: qꝛ difficile. ⁊. §. nouiſſime. ⁊ inſti. de iu. na. §. ſed ꝙ. C. de ve.iu. enu. l. i. §. hoc etiā nihilominus. Sed nunꝗd papa poſſet principes electiōe pͥuare ⁊ ꝑ ſe eligere īperio vacante?; dixit h̓ ber. ꝙ non: dūmodo ipſi velint eliget
eo. de elec. venerabilem: ⁊ hoc maxime in laicis locum habeat: ad hoc. sͣ.de iurepa. cum dilectus. ⁊ quod ibi no.¶ Eligāt. nō ſtatuit̉ a iure certū tpͥs pͥncipibꝰ ad īperatorē eligēdū. hincē ꝙ papa nō pōt eligere niſi priꝰ illos admoneat. sͣ. de elec. venerabilnō ē ī eccleſijs. ī ꝗbus ſiue ſint cathedrales ſiue īferiores ſtatuta ſūt tꝑade elec. ne pro defectu.ꝯceſ. p̓bē. c. ii. vn̄ tꝑis lapſus ſuffic̄: qꝛ dies ſtatuta ⁊cͣ. sͣ. d̓ loca. c. potuit.Siniditur hec deate ſacre. in ſex ꝑtes. In quaꝝprima ponit̉ actoꝝ petitio ⁊ eius cā. In ſcd̓a q̄ īcipit ibi. allegat̉: pōiturtriplex d̓fenſio reoꝝ. Intertia q̄ īcipit ibi. ꝓ ꝑte:ponit̉ duplex actorū replicatio. In qͣrta q̄ īcipitibi: ſed ad hoc: ponit̉ reoruꝫ duplicatio. In ꝗnta ibi. prefatꝰ: ponit̉ cauſe diffinitio ꝑ cardinaleꝫſcā. In ſexta ibi nos igit̉ponit̉ pape confirmatioIoā. an̄. Premitte qd̓res aragonū caſtrū calabrie cuꝫ ſuis finibus īterquos erat locꝰ d̓ Roſelis ꝗ tūc erat in ptāte ī fideliū donauit hoſpitaliſcī Ioānis ſub ꝯditōe ſiad manꝰ fideliū ⁊c̄. Demū mortuo illo regenpos ꝗ ſucceſſit ī regno illo de manibꝰ infideliumacꝗſiuit ⁊ donauit mōſterio populeti volens ꝙin loco bonefac̄: ibi incliſo edificaret̉ vnū mōarioſterium: demū cū eēt qd̓īter monaſteriū de bonefac. ⁊ hoſpitalarios. ſuꝑloco de roſellis monaſteriuꝫ populeti donauit locū de roſellis monaſtede bonefac̄. ſuꝑ hoc vertit̉ qō h̓ deciſa. Do.t ¶ Conuentu. qd̓ facdebet: quod dic. ij. sͣ: dereſcrip. edoceriu ¶ Dn̄ij. vt̓ qͣſi. vr̄ ꝙtalis libellus admittēdꝰ nō ſit cū h̓ ſint aduerſa. Ex iure .n. dn̄ij dic̄ ſe dn̄ꝫex iure qͣſi dn̄ij dic̄ aliū eē dn̄m: ⁊ ſic dicit ſe dn̄ꝫ ⁊ nō dn̄ꝫ. ⁊ ſic qͣſi ꝯͣriusberet repelli. de ap. ſollicitudinē cuꝫ ſuis ꝯcor. nec dꝫ iudiciū eē ī pēdēti ueldubiū. ff. de iudi. nō quēadmodū. Circa huiꝰ libelli formā nota ꝙ petitioiſta peto talē rē iure dn̄ij. hꝫ locū cuꝫ ꝗs emit rē ab eo ꝗ illius rei dn̄s ē: ⁊ eirē tradidit ⁊ ſic dn̄iū. ff. de acꝗ. re. do. l. traditio. recte ergo ſe dn̄m dicedn̄iū ſiue cāꝫ ſue petitōis pōit. Petitō aūt rei iur̄ qͣſi dn̄ij locū hꝫ cū ꝗſbonanide rē emit a nō dn̄o: ⁊ ſibi traditā bōa fide recipit (redēs vendētē remvenditionis ⁊ traditionis tꝑe dn̄ꝫ eē. ff. d̓ pub. l. ſed ⁊ ſi res. §. vlti. ⁊ ſuffic̄ēptori hūiſſe bonā fidem lꝫ vēditor malaꝫ fidē hūerit: ⁊ callido ꝯſilio vēdiderit: ut eadē. l. §. p̄tor ait. Si talis emptor an̄ꝙͣ vſucapiat a poſſeſſiōe cadit petit rē a poſſeſſore iure qͣſi dn̄ij: ⁊ appellat̉ actio publiciana. Si autēpoſt vſucapionē a poſſeſſione cadat: tc̄ nō ꝯpetit publiciana. ſꝫ dat̉ ciuil̓ actio .ſ. rei vendicatio: ẜm quoſdā vtilis ẜm alios directa. ff. d̓ pub. l. i. Dcāē aūt publiciana a publicio actore ꝗ eā īuenit: ut inſti. de ac. §. alie. Ad hͦaūt ut actor obtineat oꝫ eū ꝓbare titulum ⁊ rē ſibi fuiſſe traditā: ⁊ bonā fidē hūiſſe tꝑe emptionis ⁊ traditiōis: qd̓ preſumit̉ niſi ꝯͣrium ꝓbet̉: ⁊ ꝙ credat mō venditorē ul̓ donātē tꝑe ꝯͣctꝰ dn̄m nō fuiſſe: al̓s publiciana nō ꝯpeteret: ⁊ format̉ libellꝰ. Peto talē rē mihi reſtitui iure dn̄ij ul̓ qͣſi: h̓ ē dicer̄qͦſi dn̄ij. ac ſi vſucepiſſeꝫ qd̓ n̄ vſucepi: ⁊ d̓ ſola ꝯſuetudīe admittit̉ tal̓ libellus ſub diſiūctiōe: vn̄ dicer̄ deberet peto talē rē iur̄ qͣſi dn̄ij: qꝛ mō certꝰ ē reus. In ſupradcō āt libello ꝙͣcūqꝫ ꝑtē diſiūcte ꝓbauerit actor obtinebit ẜꝫformā petitiōis: ⁊ ſi deficiat in vna ⁊ abſoluat̉ reus: poſtea poterit ītētialterā ꝑtē diſiūcte: nō ob. exceptiōe rei iudi. qꝛ h̓ ē modo alia cā ꝙͣ pͥma. sde cā poſ. c. vl. ⁊ de hoc īſti. de ac. §. alie. ſic̄ cuꝫ ī iudicio peto rōiomiꝓſequor alterā ſpēꝫ tm̄: lꝫ fiat abſolutio in illa ſpē ul̓ ſimpliciter:nus al̓s ſpēs poſtea ꝓſeꝗ potero: ſi excipias de re iudi. te replicatōe doli repellaꝫ. C. de iudi. lꝫ. Sꝫ ei ꝙ dictū ē ꝙ mala fides tradētis n̄ nocet accipieti rē bona fide: quominꝰ vſucapiat: ꝯͣdicit auc̄. C. de p̄ſcrip. lō. tēpo auc̄.malefidei. q̄ dicͣ in malefidei poſſeſſore alienāte ceſſat longi tꝑis p̄ſcriptio