SecundusDe ſententia ⁊ re iuo

De ſententia ⁊ re iudicata.

5 1

per annūª nouerit ſe ſuſpenſuꝫ: adeſtimationē litis ꝑti quaꝫ lexerit nihilominus condēnandusᵇ. ¶ Sciturus ꝙ ſi ſuſpenſione durante dānabilit̓ īgeſſerit ſe diuinisᶜ: irregularitatisᵈ laqueo ſe īuoluet ẜꝫ canonicas ſanctiones: a quaᵉ nō niſi perſūmūᶠ pōtificeꝫ poterit liberari: ſauis alijs ꝯſtōibꝰ q̄ iudicibꝰ male iudicātibꝰ penas ingerunt ⁊ infligūtᵍDignū eſt eniꝫ vt ꝗ in totʰ p̄ſumitoffendere pena multipliciˡ caſtiget̉.¶ Dem ſacro preſente cōcilio admemoriam ſempiternam.¶ Papa imperatoreꝫ deponerepōt ex cāis legitimis. h. d. ẜꝫ paulūD apl̓ice dignitatis: ⁊ infra.L. Sane cū dura guerrarū commotio nōnullas ꝓfeſſionis xp̄ianeprouincias diutius afflixiſſet: nosad federicuꝫ p̄cipuūᵏ principē ſecularē huiuſmodi diſſenſionis ⁊ tribulationis actorē a felicis recordatiōis grego. pa. ix. predeceſſore noſtro pro ſuis exceſſibusˡ anathematisᵐ vinculo innodatuꝫ: ſpāles nūcios ⁊ magne auctoritatis virosvidelicet venerabiles fr̄es. P. Alba. ⁊. H. Sabin. ep̄os: ac dilectuꝫfiliū Guilielmuꝫ Baſilice. xii. apoſtolorū p̄ſbyterū cardinalē: ꝗ ſalutem zelabant̉ⁿ ipſius: duximus deſtinādosº: faciētes ſibi ꝓponiᵖ peripſos: ꝙ nos ⁊ fratres nr̄i quantuꝫib nobisq erat: paceꝫʳ ꝑ oīa ſecuꝫ habere necnō cū oībꝰ hominibꝰ optabamus: parati ſibi pacē ⁊ tranquilitatē dare: ac mūdoᵍ ēt vniuerſo.¶ Et qꝛ p̄latorū clericoꝝ oīumqꝫaliorū quos detinebat captiuos: ⁊oīuꝫ tam clericorū qͣꝫ laicoꝝ quosceperat ī galleis: reſtitutio poterateſſe pacis plurimum inductiua: eūvt illos reſtitueret: cum hoc idemtam ipſe qͣꝫ ſui nuncij antequaꝫ adapoſtolatꝰ vocati eſſemus officiuꝫ

ꝓmiſiſſentᵗ: rogari ab ip̄o ⁊ peti fecimus per eoſdē: ac ꝓponi īſuperꝙ ijdeꝫ pro nobis parati erāt audireʸ ⁊ tractare paceꝫ: ac etiaꝫ audireſatiſfactionem quaꝫ facere pͥncepsvellet de oībꝰ pro ꝗbꝰ erat vinculoexcōicationis aſtrictus: ⁊ offerre pͥterea: ꝙ ſi eccleſia eum in aliquo cōtra debitū leſerat: qd̓ non credebatparata erat corrigereˣ: ac in ſtatumdebituꝫ reformare. ¶ Et ſi diceretipſe ꝙ in nullo contra iuſtitiam leſerat eccleſiam: vel ꝙ nos eum contra iuſtitiam leſiſſemus: parati eramus vocareʸ reges prelatos ⁊ principes tam eccleſiaſticos qͣꝫ ſeculares ad aliqueꝫ tutumᶻ locū vbi ꝑ ſevl̓ ꝑ ſolēnes nūcios ꝯuenirēt: eratqꝫ parataᵉ eccleſia de ꝯſilio concilijſibi ſatiſfacere: ſi eum leſiſſet in aliquo: ac reuocare ſnīaꝫ ſi quam contra ipſuꝫ iniuſte tuliſſet: ⁊ cum omni māſuetudīe ⁊ miſericordiaꝰ quātum cuꝫ deoʸ ⁊ honore ſuo fieri poterat: recipere: d̓ iniurijs ⁊ offenſisipſi eccleſie ſuiſqꝫ ꝑ eum irrogatisſatiſfactionēª ab eo volebatᵇ: ⁊ omnes amicos ſuos ſibiqꝫ adherētesin pace ponere: plenaqꝫ ſecuritategaudere: ut nunquam hac occaſione poſſent aliquod ſubir̄ diſcrimē.¶ Sed lꝫ ſic apud euꝫ pro pace paternis monitis: ⁊ precum curare.mꝰ inſiſtere lenitate: Idem tamenpharaonisᶜ imitatus duritiā: ⁊ obturās more aſpidisᵈ aures ſuas pͥces huiuſmodi ⁊ monita elataᵉ obſtinatione ac obſtinata elatione deſpexit propter quod non valentesabſqꝫ graui offenſa ip̄i eiꝰ iniquitates amplius tolerare: cogimur vrgēte nos cōſcīa iuſte animaduertere in eundē. ¶ Et ut ad preſensde ceteris eiꝰ ſceleribꝰ taceamꝰ qͣttuor grauiſſimaᶠ q̄ nulla pn̄t tergiuerſātiōeᵍ celari ꝯmiſit. ¶ Deierauitᵏ

¶ ¶ Annū. ex tunc incohandum. sͣ. e. li. de elec. cupientes. §. ceteꝝ. Quidſi annus fuit biſextilis. dic ut no. lv. di. c. ij. sͣ. de ver. ſi. queſiuit.lus.iu. ꝗ ma. iudi. l. vlti. ⁊ infamis eſt: ut ibi. ff. deiudi. ſi filiuſfa.ꝯdēnat̉ in triplū: ſi ciuilis ſit cā: ſi criminalis punit̉ in ꝯfiſcatiōe ꝓprie ſubſtātie: ⁊ in exiliū mittit̉: in auc̄. ut li. in exor. li. iurent. §. ſi ꝗSi aūt ꝑ īprudentiā iudex male iudicauerit: tenet̉ ex quaſi maleficio: īquantū bonū ⁊ equū viſuꝫ fuerit iudici. ff. de va.⁊ extraor. cog. l. ul. īſti. d̓obli. q̄ ex qͣſi delic. ī pͥn.c ¶ Diuinis. officijs necdixit de beneficijs ſcd̓mhoſtien̄.d ¶ Irregularitatis. dequa dicetur. jͣ. de ſen. excom. cum medicinalis.e ¶ A qua. irregularitate: al̓s a quo .ſ. laq̄o.¶ Per ſūmū. ē enim d̓caſibꝰ reſeruatis. ut. xi.q. iij. ſi ꝗs ep̄s damnatus. ⁊. c. ſe. de ſen. ex. cuꝫilloꝝ ⁊ de hoc de cler. excom. mi. clerici.Infligunt. nec mireris ſi de vno delicto plures penas volumus irrogari: dignū eſt enim ⁊c̄.⁊ ita continua: ⁊ facit qd̓no. de iudi. at ſi clerici. īpºll̓. Tor.ſ. indeuꝫ: iuſuciā: officij d̓bituꝫ: humanā naturā: qꝛ ꝯͣ proximeſt corruptꝰ ⁊ ſic nec deūtimet: nec hominē reueret̉: ⁊ facit. sͣ. de cri. fal.i ¶ Multiplici. ⁊ ſic ſitapprobata illoruꝫ dominoꝝ doc. leguꝫ opi. ꝗ dicebāt in prealleg. ll. oēspenas haber̄ locum.Decre. h̓ͦ pōt diapoſce.idi ī quattuor principates ꝑteſ. In prima pͥmittit diſſenſionē que erat īter eccleſiaꝫ ⁊ federicū īperatorē ⁊ oblationeseccleſiam ſibi factas. Inſcd̓a q̄ īcipit ibi: ſed lꝫ: dicit oblatiōes nō fuiceptas ꝑ eum: ⁊ ēfaciebāt ad depoeius enumerat: ⁊ ꝗnqd̓ ſaciebat ad pͥuationregni cicilie. In tertiaincipit ibi nos itaqꝫ.deponit ab imperio. fi.les abſoluit: fauentes excōmunicat: dat lnīam electoribꝰ eligendi ſucceſſoreꝫ: vltīo ꝓteſtat̉ ſe ꝓuiſuruꝫ regno cicilie. Et no. pͥmo ꝙ ī ſupraſcriptiōedr̄ ſacro p̄ſente ꝯcilio ad memoriā ſempiternā: qd̓ dicit de ꝯcilio: potiꝰ eſtat honeſtatenſſitateꝫ: ⁊ ſine ſnīa uel ln̄tia concilij ſnīa pape ſufficeret ꝯͣ imperēcūqꝫ alium. xv. q. vi. alius. ibi nō dr̄ ꝙ ī ꝯciliofacta fuerenī hꝫ plenitudineꝫ ptātis. ij. q. vi. decetero. sͣ.eriores p̄lati ꝗ iudicare debent ẜm canones: pͥſentiāclericoꝝ. xv. q. vij. ep̄s nulliꝰ. de his q̄ fi. a prelajͣria. sͣ. eo. li. de ꝯſue. c. iij. papa vero nō ſubijcituauctoritatē hꝫ: ſꝫ eꝯͣrio. sͣ. de elec. ſignificaſti. ipſe eripſum. xxij. di. oēs. xi. q. iij. ſola. ⁊. c. nemo. Quodaūt dicit de memoria ſēpiterna nō eſt hoc ſpāle. qꝛ oīs ſnīa eſt ꝑpetua ⁊ fertur ad rei memoriā: ⁊ etiā inſtr̄a ad hoc fiunt .i. q. vij. ſaluberrimum. xxvij. q. i. oēs femine. ſed qꝛ hoc negociuꝫ grauiſſimuꝫ erat: ⁊ raro ꝯtingit ſententiam qͥtionis ꝯͣ īperatoreꝫ ferri: ut ꝑ h̓ appareat ꝙͣta ſit auctoritaſ⁊ poteſtas eccleſie: ⁊ ut magis timeatur eccleſia: ad h̓. sͣ. de pe. in quibuſ.c. vno. de pe. felicis. Io. an.ꝯteſt referri ad auctorem ⁊ etiam ad principem.cia exceſſuūatiſfacer̄ nolebat. ix. q. iij. nēo ep̄oꝝ

De ſeicata.m ¶ Anathematis .i. excōicationis cū ſolennitate facte: de qua. xi. q. iiij. nemo.n ¶Selabant̉. quaſi feruēter amabant: ad hoc. sͣ. de cuſto. ęu. c. ij. Et tales mitti debent. qꝛ cum is qui diſplicet ad intercedenin mittitur. irati animus ad deteriora prouocatur. iij. q. vij. in grauibus. xlix. di. §. i.o ¶ Deſtinādos. nō ſolū cuꝫ papa legationē īiūgit: ſꝫ ēt cū īferior pͥlatus canonico ſuo in vtilitatē eccleſie ſuſcipere teneat̉: ad hoc. iij. q. i. nulli. de hoc. vij. q. i. qꝛ frater. xviq. i. c. uos aūt. hoc verum: niſirōnabilē excuſationem hēret. d̓his que fi. a ma. par. ca. c. i.p ¶ Propōi. credenduꝫ erat eiſqꝛ de legatione apꝑebat. aliaſ n̄.C. d̓ mā. pͥn. l. vna. uel dic ꝗacardinales ⁊ noti erāt: etiaꝫ ſin̄ſcriptura credi eis debuit. xcvi.di. nobiliſſimus. vbi de hoc.q ¶ Nobis. erat ſumptū d̓ v̓bispauli ad romanos. xij. ad corinthi. viij. Si fleri p̄t ꝙ ī nobis ēcū oībꝰ hoībus pacē hn̄tes: hēshoc. xi. q. iij. īter verba. ad fi.rPacē. hmōi iudiciuꝫ ad eccleſiā ſpectat. sͣ. de iudi. nouit.Et no. ꝙ eccleſia ⁊ ꝗlibet aliuspͥmo dꝫ aduerſariū monere vtad pacē cū ipſo veniat. idē in eoꝗ agit ꝯͣ eccleſiā .i. q. vij. accuſator. vbi de hoc. ad hoc. C. de pigno. debitores. ſed illud de vrbanitate: vt ibi no. ff. de ſerui.vr̄. pre. quidam vberius.s ¶ Mūdo. cuius dn̄s ē. ix. q.iij. cūcta: ⁊ sͣ. ī ꝓemio huiꝰ li.t ¶ Promiſſiſſent. credenduꝫē pape hoc referēti. sͣ. de teſt. cūa nobis. ⁊ dixi. sͣ. de renun. c. i.u ¶ Audire. non ꝑficere: vndehēbant ad inſtar auditoꝝ referre. sͣ. de of. dele. ſuꝑ qōnum.x ¶ Corrigere. xxxv. q. ix. ſententiā. ⁊. c. apl̓ice. sͣ. de re iudi.cum olim. in aucͣ. de nup. in fi.prime columne. col. iiij.y ¶ Uocare. de gr̄a hoc dixit ⁊ut euitaret oēꝫ ſuſpēſionē ad idē.ij. q. vij. nos competenter.z ¶ Tutū. talem locuꝫ aſſignar̄dꝫ iudex: alias locꝰ eſt appellationi: ēt ſi ſit ſcriptū ap. re. sͣ.ap. ex ꝑte. ⁊. xxxiij. q. ij. ſiue deꝯiugijs. ff. de iudi. ſi locus.⁊ ¶ Parata eccleſia. non dixitſe reuocare: ſꝫ reuocare patam⁊ facit ad rn̄ſiōes qͣs faciūt iudices appellātibꝰ ab īterlocutoriiſſnījs. de hoc. sͣ. de ap. cum ceſſante: ⁊. jͣ. ti. ꝓx. ſi a iudice.ꝯ ¶ Miſericordia. xlv. di. diſciplina. ⁊c̄.x ¶ Deo. .sͣ. c. ꝓxi.a ¶ Satiſfactiōeꝫ. ꝙͣ ꝗs n̄ tenet̉remitter ēt quo ad deuꝫ: rācorēaūt ſic. xc. di. ſi quis contriſtatus. vbi de hoc: ⁊. xxxiij. q. iiij. ſi is ꝗ ⁊ ibi de hoc.b ¶ Uolebat. ⁊ eccleſia. Io. an.Pharaonis. qui monitionibus ⁊ flagellis durior eſt effectus: nec ꝯuerti voluit. xxij. q. iiij. nabuchodonoſor. in pͥn. ⁊ habes originē Exo. vij. vſqꝫ ad. xv. ⁊pōt dici de Fęderico imperatore: ꝙ magnus ſine cōparatiōe creatus ſine veniadānatus fuit ſicut diabolus: de pe. di. ij. principium.d ¶ Aſpidis. incantate que aurem alteram calcat in terram: alteraꝫ obturat cauda: ut incantationem audire non poſſit.e ¶ Elata. xvi. q. i. uos autem.1 ¶ Grauiſſima. bene dixit: qꝛ maxima cauſa ſubeſſe debuit imperatoris d̓poſitioni: nec eſt ſimilis depoſitioni clericoruꝫ qui pro quolibet magno peccato d̓poni poſſunt. lxxxi. di. c. i. quia vbi manus ſcandalum ⁊ periculum timetur: agēdieſt benignius. l. di. ut conſtitueretur. cū ſuis ſi. hoc aūt inſurgit in depoſitione īperatoris: qui qͣſi preeſt oībus xp̄ianis. ut. vii. q. i. in apibus. Item clerici miniſtrant ſacramenta: ſed non principes. xxxi. di. tenere.¶ Tergiuerſatione. ꝓbabili: ad idem. sͣ. de coha. cle. ⁊ muli. c. vlti.¶ Deierauit. periurium crimen eccleſiaſticum eſt. sͣ. de iudi. uouit. sͣ. e. li. defo. cōpe. c. vlt. ⁊ grauiſſimuꝫ crimē ē in quolibet: p̄ſertim in pͥlato uel pͥncipe: cūeorum facta trahantur ab alijs in exemplum. sͣ. de voto magne. ⁊ ideo grauiꝰ

g iij