Liber

uitiuꝫ reprimatur: ⁊ excōmunicatidum a cōmunibusª actibus excluduntur: rubore ſuffuſi ad humilitatis gratiā ⁊ reconciliationis affectuꝫ facilius inclinent̉: ſed hoīumſuccreſcēte malitiaᵇ: qd̓ ꝓuiſumᶜ eſtad remediū tēdit ad noxaꝫ. DumEeniꝫ in cauſis eccleſiaſticisᵉ frequentius exceptio per maliciam opponit̉: ꝯtingit interdū differriᶠ negocia ⁊ ꝑtes fatigariᵍ laboribus ⁊ expēſis. ꝓinde qꝛ morbus iſte quaſicōmunis irrepſitʰ: dignuꝫ duximꝰcōmunē adhibere medelamⁱ. ¶ Siꝗsᵏ igitur excōmunicationē opponitⁱ: ſpēmᵐ illius ⁊ nomēⁿ excōicatoris exprimat: ſciturus eaꝫ reꝫº ſedeferre debere in publicā notōemᵖquā intra octoq dierū ſpaciuꝫ die inquo ꝓponit̉ minime cōputatoʳ ꝓbare valeat aꝑtiſſimisᵍ documentisᵗ: qd̓ʸ ſi non ꝓbaueritiudex in cāꝓcedere non omittat reū in expen-

ſis quas actorˣ: ob hoc diebꝰ illisʸſe feciſſe docuerit: prehabita taxationeᶻ ꝯdemnāsᵉ. ¶ Si vero poſtmodū inſtantia durāte iudicijˢ ⁊ ꝓbationis copia ſuccedente: de eadēexcōmūicatiōe ul̓alia excipiat̉ iteꝝ⁊ ꝓbeturᶻ: actor in ſequētibꝰ excludat̉ donec meruerit abſolutionisgratiam obtinere: his q̄ p̄ceſſerūtnihilominus in ſuo robore duraturis. ¶ Prouiſo ꝙ vltra duasᵇvices hec nō opponatur exceptiopreterqͣꝫ ſi excōicatio noua emerſeritᶜ vel euidens ⁊ promptaᵈ ꝓbatio ſuꝑueneritᵉ de antiquaᶠ. ¶ Sedſi poſt rē iudicatā talis exceptio proponat̉ executiōeꝫᵍ īpediet: ſed ſnīaque p̄ceſſit non minus robur debituꝫ obtinebitʰ. ¶ Eo tn̄ ſaluo vt ſiactor excōicatus ſit publiceⁱ: ⁊ hociudex nouerit qn̄cunqꝫ: ⁊ ſi de hocreus non excipiatᵏ iudex ex officioſuo actorē repellere nō poſtponat

¶ Cōmunibus. olim erat ⁊s: alia corinibus. Etintelligas cōmunibusextraiudicialibus vbi d̓ ipſorum vtilitate agat̉. erpūt ſuffragijs. C. de apoſt.hic qui ſanctā. ī ſpūalibutaliū capates nō ſūt. deeta. ⁊ qͣli. cū bone. de cleri. ex.mi. poſtihoc ẜm hoſti. innuit littera h̓ cōmunibus. quaſi dicat oēs actus ꝗ alijs hominibus ſunt communes excōicatis ſint interdicti. vbi de ipſorūquerit̉ vtilitate: ⁊ adde qd̓ dicājͣ. de ſen. excō. decernimus.b ¶ Malicia. que ſemper creſcit̉. xij. q. i. omnis etas. xx. q. iijprocliuius.Prouiſum. xlv. diſ. licet.Noxam .i. delictum. d̓ hoc.s. de reg. cōſulti. in glo. ij.e ¶ Eccleſiaſticis. ⁊ tn̄ etiaꝫ perciuilem iudicem debet admittitalis exceptio ⁊ ſeruari forma q̄ſequitur: ut. jͣ. de ſen. excōmū.f ¶ Differri. ꝯtra id. sͣ. de do. ⁊decernimus.contu. finem. ff. ſi cer. pe. l. quidam eſtimauerunt.Fatigari. ꝯtra id. sͣ. de apul̓ dēbitꝰ. sͣ. e. lib. de offi. ordi.h ¶ Irrepſit .i. latenter inuaſitut liC. de ep̄iſ. ⁊ cle. repetita.Medelam. no. qd̓ medicamenta morbis ⁊cͣ. ad hoc. i. di.ut conſtitueret̉. sͣ. de iura. calum. ceterum. in auc̄. hec conſtitutio. Inno. conſti. in prin.Si ꝗs. uel ſi qua. ff. de verborū ſignificatione. l. i. ⁊ dixi. sͣ. e. li. de elec. generali.l ¶ Opponit: intelligas in viꝫ dilatorie: quod per ſuperiora ⁊ inferiora probaturnenim in vim peremptorie ꝓponatur: vt ſi dicatur electus excōmunicatus excōicatione maiori: uel ab excommunicatis electus: tunc dabitur competens dilatioquia hic perit ius opponentis oppoſitione non probata ⁊ econuerſo: vbi autemdiffertur non perit: ad hoc. sͣ. de procu. inſinuatione. Et dic opponat coram quocunqꝫ iudice ordinario uel delegato eccleſiaſtico uel ſeculari: ut. sͣ. dixi nec intelligo dilationem huius decre. locum habere vbi negatur iuriſditio. ut ſi dicaturimpetratum reſcriptum per excōmunicatū. sͣ. eo. libro de reſcrip. c. i. ibi eniꝫ nōprincipaliter de actoris perſona vt hic queritur: ſed de iudicis iuriſditione: ⁊ ſicdecre. dilatio locum non habet.m ¶ Speciem. hoc ideo dixit qꝛ duplex eſt excōmunicatio: altera autem ab agendo repellit .ſ. maior: altera non .ſ. minor. iij. q. iiij. engeltrudam. sͣ. de ſen. excō.ſi quem. vbi de hoc: nō ergo ſufficit in genere aliquid proponere: qn̄ quelibet ſpecies generis illum non ſequitur effectū ad quem proponitur: qꝛ non licet cuꝫ alterius dāno in incerto vagari. sͣ. e. lib. de reſcrip. c. ij. de elec. ut quis duas. ff. d̓ iniur. pretor edixit: ſecus videtur quādo q̄libet generis ſpēs ſufficit. ff. d̓ pe. he. Itēveniunt. §. a quo. ff. de admi. tuto. quidam decedens. §. fi.n ¶ Nomē. proprium ⁊ appellatiuū: vel ſaltem nomē dignitatis: ſic dicit lex ꝙ ītanto crimine de dolo .ſ. nō oportet vagari. ff. de dolo. ſi ex dolo. §. fi. ⁊. l. ſequēti. Nomen aūt ideo dꝫ exprimi ẜm ber. vt ſciat̉ an ſit ordinarius an delegatꝰ qꝛſi eſt delegatus: ⁊ excommunicatio illius exhibeat̉ ſine iuriſditionis delegatiōenon ſtaretur tali excōicationi. de offi. dele. cū in iure. ſed in ordinario hoc non requiritur. Et per hanc lr̄am videtur ꝙ nō ſufficiat opponenti probare ꝙ actor ſitdenūciatus excōicatus. Tamen no. hoſti. sͣ. d̓ offi. dele. prudētiā. ꝙ credidit ſufficere ad excōicationem probandam denunciationem probari. Sed cōtra eſt littera. jͣ. apertiſſimis documentis: ⁊ adde qd̓ dicam. jͣ. de ſen. excō. licet.o ¶ Rem .i. excōicationem.p ¶ Notionem .i. iudicialem noticiam. Nomē aūt notionis ad eos pertinet quiiuriſditionem nō habent ſed habent de quauis cauſa notionē. ff. de re iudi. ait pͥtor. in prin. tn̄ noīe notionis accipere poſſumus ⁊ cognitionem ⁊ iuriſditionē. ff.de ver. ſig. notionem. vnde expone notionem .i. cognitioneꝫ: ⁊ ſumptū fuit hocverbum. C. de proba. ſciant cuncti. ber. ii. q. viij. ſciant cuncti.Octo dieꝝ. licet .n. probationuꝫ copia non debeat anguſtari. xiiij. q. ij. ꝙͣqͣꝫqꝛ tn̄ iſta exceptio malicioſe frequenter opponebat̉ ⁊ eſt odioſa: ideo reſtringēdafuit potius ꝙͣ laxanda. sͣ. de elect. tua in fi. jͣ. de reg. iur. odia. cū ſuis concor. adidem. sͣ. eo. li. de reſti. ſpoli. frequens. ⁊. jͣ. de ſen. excō. ſolet ſi ergo non habetprobationes taceat. ij. q. vij. pleriqꝫ. etiam ſi ſit epiſcopus. vij. q. ij. ſi tantum: ⁊.c. placuit: notat tn̄ ber. jͣ. de ſen. excō. ſolet ꝙ licet ſine cauſa maior dilatio nondebeat dari in hoc caſu: tamen cauſa cognita maior dari poterit ex illa clauſulaſi qua mihi iuſta cauſa ⁊c̄. ff. qui. ca. ma. l. ij. in fi. Sed primum verius videtur: cum non pereat ius aduerſarii: ar. sͣ. de procu. ex inſinuatione. Sꝫ queresquare non dantur hic. xv. dies ſicut de reſti. ſpoliatorum frequens. Dic ꝙ in dilationibus que dantur a iure voluntas eſt pro ratione: ſic enim poterat. xv. velx. vel etiam minus dare. ⁊ facit qd̓ recitari ſolet. sͣ. de reſcrip. c. ſi quando. ff. delegi. l. non omnium. vel dic ẜm hoſti. hoc ideo ſtatutuꝫ fuiſſe: quia de excommu

nicatione hominis ſolet ⁊ debet fieri inſtrumētū. jͣ. d̓ ſen. excō. cū medicīalis: ſed d̓ ſpoliatione nō: ⁊ ideo non eſt mirū ſi longior ibi data eſt dilatioad hoc. ff. de pig. l. ꝯͣhitur. in fi. Sed quare ſaltem in excōmunicatione iuris non ſtatuebant̉. xv. dies: de qua non ſit inſtr̄m: immo eſt neceſſe probare factum. Dic ẜm eum qd̓ idem factum diuerſis mēſuris mētiri nō qꝫEt quod de vno dicde alio intelligi debꝫ. sͣ.de conſtitutio. tranſmaxime cuꝫ circa princpale non fiat preiudicitactori: vel dic verius vtprimo dixi.r ¶ Cōputato. ſi. eo. li.de reſti. ſpo. c. frequen⁊ ibi vide ꝯcordā. d̓ hocg ¶ Apertiſſimis .i. indubitatis ⁊ claris. C. deꝓba. ſciant. ii. q. viij. ꝗſquis. ⁊. c. ſciant.t ¶ Documentis .i. īſtrumentis uel teſtibus. sͣ. d̓teſti. co. peruenit. ff. d̓ fi.inſtru. l. i.u ¶ Quod .i. quaꝫ excōmunicationem.x ¶ Actor. originalis.y ¶ Diebus illis: ꝗbuspropoſita fuit exceptio:quouſqꝫ ꝓcedit̉ in prīcipali: de ꝓcu. auditis.z ¶ Taxatione. iuramento pͥmiſſo: de hoc de hisque vi metuſue cauſa fiunt. c. vlti.⁊ ¶ Condemnans. intelligas hoc niſi errore probabili excuſaretur: ut. sͣ. de ſen. excōmunicatio. ſacro. sͣ. e. libro. de elect..c. i. in fi.Iudicij. per ſententiam non finiti: ad differentiam eius quod ſequitur.jͣ. ſed ſi poſt.ꝝ ¶ Probetur. infra octo dies. ut. sͣ. Ioan. andreas.a ¶ Duraturis: etiam ſi cum publice excommunicato fuerit actum: licꝫ ſecus in iudice. sͣ. de re iudicata ad probandum. Oliꝫ proceſſus habitus cūactore excommunicato non valebat: ut. sͣ. eodem exceptionem. alias quare fieret ibi condemnatio expenſarum: ⁊ ibi de hoc. Contra .sͣ. eodem libro. de reſcriptis. c. i. vbi proceſſus habitus cum actore excommunicatoipſo iure preter aliquod exceptionis auxilium non tenet. Hoſtien̄. intellexit decretalem iſtam in occulto excommunicato. Sed tu ſolue ut ibi plenedixi ſcilicet ꝙ decre. hec locum habet in proceſſu habito coram ordinarisvel coram delegato quando excommunicatus fuerat actor poſt impetrationem: illa autem quādo actor erat excommunicatus: tempoꝝ impetrab ¶ Duas vices. ſic ī reprobationibus teſtiuꝫ ſupra de teſtibus. licet. iij. īti reſcripti.appellationibꝰ: ⁊ dilationibus. ſupra de appellatio. ſua nobis. ff. de dilac ¶ Emerſerit. ſupra de offi. dele. inſiuante. ⁊ facit quod dixi ſupra titulo.l. vltima.d ¶ Prompta. ſupra de teſtibus: veniens. ii. de reſtitutione ſpoliatoruproxi. c. vltimo.litteras. §. preterea: vnde dicitur: hodie conſtat: hodie agamus. ff. ut ine ¶ Superuenerit. ⁊ ſi opus fuerit: de hoc fidem faciet iuramento. ſuprapoſ. lega. ſi is a quo .i. reſponſo.eōdem libro: de electione: ut circa. §. ſuper huiuſmodi. ⁊ ſupra eodem paſtoralis: uel dic ꝙ non eſt neceſſarium iuramentum: ex quo probationemoffert. Hoſtien̄.¶ Antiqua. iam bis propoſita: uel dic etiam non propoſita.z ¶ Executionē impediet. nota ꝙ merus executor debet admilter̄ exceptnem excommunicationis. Idem de alijs que nota. ſupra de re iudicatu: ꝙh ¶ Obtinebit: ſcilicet ac ſi ille tempore ſententie excommunicatus nonad conſultationem.fuiſſet.i ¶ Sit publice. Hoſtien̄. allegat hanc litteram pro ſe ad probandum ꝙdecre. iſta loquitur de occulto excommunicato. Sed ego dico quod litteraiſta facit ſolum diuiſionem inter occultū ⁊ publicum quo ad officiuꝫ iudcis: nō quo ad alia ſupradicta: ſupplet eniꝫ iudex de iure ⁊ de facto notorionon occulto. ij. queſtione. i. §. quando autem. C. qui ⁊ aduer. quos in ligrum reſtitutio. l. i. de hoc. sͣ. de poſtu. bone. ij. In cauſis autem electōum ſupplet indiſtincte de facto: ut. xxviij. diſtinctione priuſquam. vbi dek ¶ Excipiat. hoc forte timore condemnationis expenſarum: de qua dictūhoc: ⁊ sͣ. de elec. cum nobis olim.eſt ſupra.l ¶ Repellere. ſi duret iudicium. ſi autem eſt finitum ab executione poterit̉ abſtinere. sͣ. proximo reſponſo.