SecundusDe preſcripi

De preſcriptionibus.

5 0

P Quifacius octauus.7 ¶ Electio rei iudicate ꝑ eccleſiaſticum iudicem admitti debet in foroſeculari: ⁊ econuerſo. Io. an.Um ꝗdam ſeculares iudicesdū coram eis excipit̉ de re pereccleſi aſticū iudicē iudicata: in caſuquo ad euꝫ ꝑtinet cognitioª de conſuetudineᵇ vel de iureᶜ recuſent excipiētes audire in derogationeꝫ iuriſditionisᵈ eccleſiaſtice ⁊ cōtēptuꝫ.¶ Decernimus ut ꝑ cenſuraꝫ eccleſiaſticā ab iniquitate coerceātur huiuſmodi: ⁊ ad admittendam exceptioneꝫ eādem vbi alias de iure dꝫadmittiᵉ: a locorum ordinarijs cōpellanturᶠ. ¶ Similiter eccleſiaſticiiudices ſi corā ipſis excipiatur d̓ reper ſeculareꝫ iudicē iudicataᵍ exceptionē ipſaꝫ admittant in his q̄ animarum periculum non inducuntᵏper ſuperioresⁱ ſuos niſi fecerīt animaduerſione debitaᵏ caſtigandi.Rubrica De preſcriptionibus.

B Onifacius octauus.¶ In preſcriptionibus ſufficit bōafides: vbi ius commune vel preſumptio non eſt ꝯtra preſcribēteꝫ:alias debꝫ allegari titulꝰ ⁊ ꝓbari:niſi ſit preſcriptio: cuius contrarijnon exiſtat memoria. h. d. Io. an.Piſcopum ꝗ eccleſiasˡ etdecimasᵐ quas ab eo reIpetisⁿ proponitª: licet intua ſint conſtituteᵖ dioce. ſelegitimeq preſcripſiſſe allegar̄ oportetˣ: cum ius commune ꝯtra ipſumfaciat huiuſmodi preſcriptiōis tituluꝫº. ⁊ ꝓbare. Naꝫ licet ei qui reꝫpreſcribit eccleſiaſticam: ſi ſibi nonē ꝯtrarium ius cōmune: uel cōtraeuꝫ p̄ſumptio non habet̉: ſufficiatbona fides: vbi tn̄ eſt ei ius cōmune ꝯtrarium: vel habetur preſumptio contra ipſum bona fides nonſufficit: ſed eſt neceſſarius titulusꝗ poſſeſſori cām tribuatᵗ p̄ſcribendi. ¶ Niſiʸ tāti temporis allegetur

Um quidamrPrimo ponit factum reprehenſibile ſeculariuꝫ iu¶ L gicum ꝯͣ quos ꝓuidet ibi: decernimus. Scd̓a ibi ſimiliter. ꝓuidet adcaſum cōuerſum. Et prima pars fuit ſumpta ex decre. Alex. quarti quianonnulli. quā allit. ſpe. e. ti. §. ij. ver. ⁊ no. ſub verſi. porro. ⁊ vide no.Ioannes. an.jͣ. de immu. ec. c. i. ina ¶ Cognitio. ⁊ ꝓnūcitio: ꝗa licꝫ regulariter d̓qua re iudex cognoſcit ꝓnunciet. ff. de iudi. de qͣ.re. sͣ. de cauſa poſ. cuꝫ ſuꝑ vbi de hoc glo. vlti. tn̄interdū cognoſcit qn̄ pronunciat: pone exesͣ. de reſcrip. cū cōiIn auditore. sͣ. d̓ teſta.raynutius. Item in caſu.v. q. iiij. duodecim. iij.q. vi. accuſatus: cum ſih ¶ Conſuetudine. notaꝙ ꝯſuetudo dat iuriſditionē. ix. q. iij. ꝯqueſtussͣ. de fo. compe. cū contīgat. sͣ. e. li. de of. ord. romana ⁊ de fo. compe. romana. cum fi.c ¶ De iure. de iure conoſcit eccleſiaſticus index īter laicos: vbi hꝫ tēporale dn̄iuꝫ: de iureiu.venientes. jͣ. ꝗ cler. uelvo. c. vlt. Itē in mr̄imonialibus ⁊ ſpūalibꝰ cauſis de ordi. cog. tua. sͣ. ꝙfilij. ſint legi. cām ⁊ in eccleſiaſticis criminibꝰ: utno. sͣ. de fo. cōpe. cuꝫ ſit.sͣ. eo. li. de fo. ꝯpe. c. vlti. Itē cū cā delegat̉ ꝑ iudicē ſecularē. sͣ. de rapto.in archiepͥatū. Itē ꝑ recōuētionē. iij. q. viij. cuius in agendo. Item īterlaicos qui ſunt de familia eccleſie ẜm quoſdā. lxxxix. di. indicatum. uel vbilaicus iudex eſt neēs. sͣ. de fo. cōpe. ex trāſmiſſa. ⁊. c. lꝫ ex ſuſcepto. vbide hoc. Et ꝙ dicit d̓e: ſupple uel pͥuilegio cōceſſo ab eo ꝗ illud cōcedeiſta enī tria eꝗparant̉. c. di. ꝯͣ morē: de offi. ordi. duo ſimul.s. ꝙ papa pati non debet: ut. jͣ. de immu. eccle. c. vlti.e ¶ti .ſ. vbi eſt idem corpus ſiue eadem quātitas: idem ius ſiue cāi. ⁊ eadē conditio perſonaꝝ: ⁊ ille qui abſoluitur poſſideat tꝑe ſentētie. alias enim exceptio rei iudicate nō ob. ff. de excep. rei iudi. cum querit̉uen. ⁊. l. ſi rem meaꝫ: ⁊ sͣ. e. ti. aduerſario. ⁊ poteſt proponi hec ex⁊. l. ſ.io ante li. ꝯte. ⁊ poſt. sͣ. eo. li. de li. conteſtata. c. i. vbi de hoc.ellant̉. ſic. sͣ. ti. ꝓxi. lꝫ. de fo. cōpe. c. ij. jͣ. de ſen. ex. decerninata. eo caſu quo ad conſueiē uel de iure ad iudicem ſeculaertinebat: ut. sͣ. in caſuoierſo vidiſti.ducunt. in his enī canō tollit legē. sͣ. de p̓ſcrip. c. vlti. sͣ. ti. ꝓxi. lꝫ.16nō enī cōpellunt̉ ꝑ ipſos ſeculares ꝗ tulerūt ſnīam: qꝛ miaiorē ⁊cͣ. xxi. di. inferior. de ma. ⁊ obe. cū inferior. cum ſimilibꝰMinauteꝫ eſt iuriſditio ſecularis ꝙͣ eccleſiaſtica: de maio. ⁊ obe. ſolitexcvi. di. ſi īperator Io. an. I¶ Debita arbitraria ex quo certa nonur. de offi. dele. de cauſis. ff. de iure deli. l. i.um. Primo ponit dictū rationem interſerens.Scd̓o rōnem explicat ibi: Nam licet. Tertio a dicto ⁊ a rōnevnū caſum excipit ibi: Niſi. Premitte ꝙ epiſcopus ſuꝑ ſubiectiōe eccleſiarum ſue dioce. ⁊ ſuꝑ ꝑceptione decimaꝝ fundatitētionē ſuā de iure cōi ut in pluribꝰ alleg. in glo. do. Tracta fuit h̓ decre.zāti greg. que incipiebat. venerabilium. de qua facit mētioin. ber. sͣ.eſcrip. ſi diligenti in vltima glo. in fi. ad cuius declaratioam en⁊ eorum que ibi no. moderni. Io. an.prietatem ⁊ iura xpiſcopaliatā decimaꝝ q̄ debet̉ epͥors. eo. de qͣrta uel ꝓprie. sͣ. d̓Repetis. alteri ep̄o loquit̉: ut pꝫ ꝑ ſequētia.nit ꝑ exceptionē preſcriptionis non ſit lit. ꝯte. quod dic ut di.li. d̓ li. cōte. c. ij. p ¶ Cōſtitute ⁊ ſic ius cōe facit ꝓ actor̄. xvi.lice. sͣ. e. de quarta de deci. dudum..xl. annorum. Minor enī currit contra eccleſiamme .ſ. ſpzactiones. sͣ. eo. de quarta.eceſſitatem importat: ad idem. iij. q. ix. non oportet: lꝫ alidenotet. xv. q. i. vbi de hoc.s ¶ſtulū. circa allegationē ⁊ ꝓbationē fuerūt opiniones antiquorum:⁊ talesno dixit Io. circa corporalia neceſſe eſt allegari: ⁊ ꝓbari titulūſed nō circa īcorporalia. Sed ꝯͣdicit ſibi decre. ſi diligenti ut ibi nota. addecre.dū. de deci. rn̄debat etiā ut ibi no. Alij diſtinxerunt īter corporalia q̄ hn̄t canuā: ⁊ con: ut in pͥmis nō reqͥrat̉ titulus: ſed in ſecundis fic. s.ff. ſi ẜui. ven. ſi ꝗs diuturno. Alij dixerunt: aut quiſ

agit ex p̄ſcriptione aut excipit. Si agit. vt. xvi. q. iij. §. pōt. ⁊. C. de prreſcrip. xxx.an. ſi ꝗs emptionis. neceſſe hꝫ titulū ꝓbare. Si excipit: ut. sͣ. de ꝓba. ex lr̄is. tūcnō hꝫ neceſſe titulū ꝓbare: tū qꝛ nemo cogitur dicere tituſſeſſionis ſue. ij. q.v. §. i. C. de pe. here. l. cogi. tū qꝛ non probante actore abſoluit̉ reus. vi. q. vlti.actor: vt ec. bene. c. vno. C. de proba. actor. Alij dixerūt ꝙ quocūqꝫ mō ꝗs p̄ſcriptionē obijciat ſiue agēdo ſiudefendendo tenet̉ titulū probare. ut. sͣ. e. ſi diligēti. Alij dixerunt ⁊ h̓ fuit opi. goſ. in ſummahuius ti. ꝙ nō eſt neceſſe ꝓbaritituluꝫ niſi ꝗſ poſſideat pro herde vel pro poſ. C. de pe. her̄. cogi. uel niſi ſit p̄ſumptio ꝯͣ poſſeſſorē. C. de proba. ſiue poſſidetis: uel niſi ſe ad hoc obligauerit: ut. sͣ. d̓ proba. lꝫ. ⁊ in hoccaſu ītelligebant. sͣ. de deci. dudū. Alij dicebāt ꝙ oliꝫ ſufficiebat bona fides ꝑ decre. sͣ. e. adaures hodie reꝗrebatur titulus.sͣ. e. ſi diligēti. his oībus opinionibus reſecatis tene qd̓ no.ber. ⁊ moderni. sͣ. c. ſi diligentiquoꝝ h̓ approbat̉ opinio. Sedobijcio ꝙ decre. iſta eius diſtinctio potius ſit d̓ verbo ꝙͣ de re.qd̓ eē nō dꝫ. sͣ. eo. li. de elec. cōmiſſa. §. porro. ẜm hoc .n. omni caſu neceſſe erit titulū probari: cū p̄ſcriptio ſemꝑ ſit ꝯͣ ius: ⁊ſic ꝯͣ preſcribentē ſemper preſumendū. ſed obiectio non eſt vera. non enim eſt ꝯͣ ius ꝙ aliꝗs īfundo meo ẜnitutem acquirat:immo potius preter ius: lꝫ eniꝫſit contra ius meū. nō tn̄ cōtraius cōe ut ꝓbatur de ſerui. C.⁊ .ff. imputetur igit̉ mihi ſi fui negligens ⁊ remiſſus. sͣ. eo. vigilāti. Item voluerunt quidam dicer̄ ꝙ non eſt contra ius ꝙ vnus epiſcopus in dioce. alteriꝰ ſibiacquirat iura epiſcopalia: ſed ꝙ archidiaconus ul̓ inferior epiſcopo ſibi acquiratepiſcopalia hoc eſt contra ius. ⁊ ideo ſine titulo non preſcribitur ad hoc. c. diſ. cōtra morem. de exceſ. prela. accedentibus. Sed primū qd̓ de ep̄o dicitur falſum īut hic vides. ad hoc. iij. q. vi. per totum. ix. q. ij. per totum. dic iudicio meo. ⁊atiobreuiter interdum ius cōe vetat ne preſcriptio procedat. ⁊ hoc facit interdne rei: interdum ratione perſone: ⁊ hos caſus habes notatos. xvi. q. vi. clerici. ⁊ꝑ ber. sͣ. d̓ preſcrip. cū non liceat. de his nihil ad nos. Interdum ius cōmune facit pro petitore ⁊ contra poſſeſſorem. ut in exemplis hic poſitis. ⁊ in decre. dudūde deci. ⁊ tunc eſt neceſſe allegare ⁊ probare titulum ut hic. ad idem. xciij. di. illd̓nemo enim debet vti illis ornamentis: niſi probet a pͥncipe hoc ſibi fuiſſe ꝯceſſuꝫ.C. de veſti. ⁊ aura. l. nemo. C. nulli licere in fre. l. vna. lib. xi. ad hoc macha. xi.vbi antiochus dedit ionathe poteſtatem bibendi in auro ⁊ eſſe in purpura. ⁊ fibrlam auream ferre. ſic etiam intelligatur. c. di. ꝯtra morem. quod verum intelligo tam in excipiente: ut hic ⁊ in predictis iuribus: ꝙͣ in agente. ad hoc. sͣ. de reſti.ſpo. ad decimas. eo. li. idē ſi ē p̄ſumptio cōtra ipſum preſcribentem. ut hic. ⁊. x.q. iij. qꝛ cognouimus. C. de ꝓba. ſiue poſſidetis. pone exemplum. sͣ. eo. ſi diligti. ibi enim ex confeſſione ipſius archiepiſcopi piſani īſultabat preſumptio cōtraipſum. vbi vero ius commune uel preſumptio non eſt contra ipſum preſcribēteꝫbona fides ſufficit ut hic vides. Pone in terminis: preſcribit eccleſia domuꝫ mam uel aliam rem meā. ego repeto illam quam ſe iam eccleſia dicit preſcripſiſſe: eſt ne intentio mea iure communi fundata. certe non: hic ergo preſcribenti ſufficiat bona fides: quia licet illa preſcriptio ſit contra ius meum: non tamen contra ius commune: notabiliter enim ſemper habes hoc verbum ius cōmune: ſecꝰenim in iure priuato. pone ergo: preſcripſi contra priuilegiatum: priuilegiatusagit contra me: oppono preſcriptionem: habeo ne neceſſe probare titulum: certenon. quia ille non iure cōmuni ſed ſpeciali fundat intentionem ſuam. Ideꝫ ſi cōtra eum qui ꝯtra me preſcripſerat preſcribo. ⁊ ideꝫ in ſimilibus. Conclude ergoꝙ vbi peritor fundat intentionem ſuam de iure cōmuni: tunc preſcribens habetꝓbare titulum: alias nō: niſi preſumptio faciat ꝯtra ipſuꝫ. Et ẜm hoc poſſemusdicere ꝙ quādo vna eccleſia petit decimas ab alia eccleſia quas poſſidet in tertiaparochia. ꝙ ibi ſufficiat preſcribenti bonaꝫ fidem probari. qꝛ licet ius cōmune faciat contra preſcribentem: non tamen facit pro petente. ⁊ ſic forte poſſet intelligidecre. sͣ. eo. ad aures ẜm illos qui dicunt: ꝙ per illam decre. ſufficiebat olim bona fides. ⁊ facit ad hoc. ff. ſi ſer. ven. l. loci. §. vlti. vbi dicit̉ ꝙ ſi domus mea queeſt iuxta te ⁊ ſeium debet ſeruitutem ſeio altius non tollendi: te inuito altius tollānam licet nō habeam ius tollendi ꝑꝑ ſeruitutem ſeij: tu tn̄ nō habes ius ꝓhibēdi. Supradicta vera niſi ſit tanti temporis preſcriptio ⁊cͣ. ut ſequitur.t ¶ Cauſam tribuat. nō enim requirit̉ ꝙ ſit iuſtus titulus uel talis qui dn̄iuꝫ tribuat: ad hoc. sͣ. eo. veniens. qꝛ qd̓ meuꝫ eſt ex vna cauſa ⁊cͣ. de fi. inſtru. inter dlectos: ſed aliqualis titulus dat cām p̄ſcribendi. de quo dic ut. sͣ. e. ſi diligenti.u ¶ Nifi. iſtud niſi venit exceptiue ad id quod dixit. sͣ. de ti. non ad id quod dixide fide. quia non prodeſſet talis preſcriptio cum mala fide. nulla .n. anrum poſſeſſio ⁊c̄. sͣ. eo. vigilanti.

g ij