PrimusDe ſupplendan

Dꝰ ſuppieyª. negli. prela.

z 1

moª vacaturam auctoritate apo.ᵍexpectante aliquis prebēdā ſeu dignitatemᶜ tenuem obtinēs ī eadēfraudulēter ei renūcietᵉ: ut illaᶠ primo ſic vacante precludat̉ tibiᵍ viaper cōſequēs ad obtinendū p̄bendam vel dignitatem: aliā pinguiorē que per mortē alicuiꝰʰ vel aliasin ipſa eccleſia creditur veriſimiliter in proximoᵏ vacatura per renūciationeꝫ huiuſmodi: dummodode premiſſa fraude appareat: ſaltem per aliquas probabiles coniecturasˡ: vt qꝛ dicte renunciationistēpore is qui prebendaꝫ vel dignitatem pinguiorem habebat infirmitate graui detinebatur: vel aliquid aliud imminebat: propter qd̓illius prebenda ſeu dignitas vacare in proxmio probabiliter credebatur nullū tibi volumus obſtaculum interponi: quominus prebenda vel dignitate predicta ſic fraudulenter renunciata omiſſaᵐ: poſſis dictam pinguiorē cū eā vl̓ aliāⁿſi prius ipſam vacare contigeritauctoritate prefata libere peter̄: veluti tibi debitamº ⁊ habere. ¶ Ceterum ſi predicto renunciāti huiuſmodi prebenda vel dignitas pinguior forſitan cōferatur eioipſo dicta fraus intelligatur eſſe probata:

⁊ idem renunciās habitaᵖ omninocareat ⁊ ambitaq.Rubrica De ſupplēda negligētiaprelatorum.TNno. iiij.¶ Iuriſditio ſuffraganei excōicati ad metropolitanum non deuoluitur. Io. an.Omanaʳ eccleſia: ⁊ īfraEdictuꝫ vero ꝑ remen̄.prouinciā publicatūˢ vta ſubditisᵗ epiſcoporuꝫipſius ꝓuincie pro audiendis ⁊ terminandis eoꝝ cauſisʸ libere ad remen̄. curiaꝫ accedat̉ penitus reuocamus. ¶ Quia etiaꝫ ſi tenerēturʸijdem epiſcopi pro ſuisʸ culpisᶻ uinculo excōmunicationis aſtricti: nōtamē ex culpis ipſis: cum id nō inueniatur a iure cōceſſūᵉ ad remen̄.archiepiſcopum iuriſditio deuolueretur eorū. ¶ Sed alia forte proillis penaᶻ ipſis canonica poſſet infligi. I Dem baronibus ⁊ cōmitibus regni portugalie.¶ Si ille qui preeſt eſt negligens⁊ remiſſus: debet ſuperior illi dareidoneuꝫ coadiutorē. h. d Io. an.Randiˣ non īmerito: ⁊ īfra.Mandamus quatenus dilectum filium nobilē virum comitēbolon̄. p̄fatiª regisᵇ portugalie fra-

tamen quod ītatur ſimonia. Io. an.n. debebatur enī ſibi primo vacās: ⁊ ſic per frau¶ ¶ Proximad aliā: ſecus ſi habet litteras ſuꝑ ea quam dudes videbatceret acceptaziſta ſibi nō precluſſiſſet viā: qd̓ ē veꝝ niſi acceptaſſet pͥmād̓ pōt: lꝫ certā ⁊ nominataꝫ talis acceptare nonpoſſit. jͣ. de cōne captande: quia tuncr omnia idenb ¶ Apoſtolica. quod ēēt in caſu decre. jͣ. de preben. hi ꝗ. ⁊. c. ſi cū. ⁊ sͣ.de reſcrip: cū aliquibuscū ſi. alius eniꝫ ꝙͣ papaad uacaturas contra lateranen̄. concilium ius n̄tribuit: vt. sͣ. de conceſeben. c. ij.c ¶ Dignitatem. ſingungulis refert.¶ ¶ In eadeꝫ. eccleſia ſcilicet in qua expectans etidem ſi expectabat in ciuitate vel prouincia: ſi īea fieret talis fraus: cuꝫeadem ſit ratio.e ¶ Renunciet. de vacatione per renunciationēdicit qꝛ de illa ad tituluꝫſed idem credo ſi in fraudem occideretur vel deponeretur .ſ. qui tenueꝫobtinebat: vt precluderetur expectādi via ad pinguē. ⁊ ẜm hoc dicam ꝙexpectans primaꝫ vacaturā: pͥmā ſi vacat ī eiꝰaudē reciꝑe nō tenet̉.Illa. tenui renūciata¶ ¶ Thi cꝫ pehebaturna ⁊ nō ſecunda.h ¶ Alicuius. ꝗa valdſenex ē: vel īfirmꝰ valde¶ Uel alias puta quiaractat ille ꝗ in ſacris n̄eſt de matrimonio ꝯtrahendo. vel qꝛ electus eſtvel eligi ſperat̉ in epiſcopū: uel religionē vult ꝓfiteri: vel de crimine accuatur ꝓpter quod creditur deponendus: vel his ſimilia.k ¶ Proximo. idem credo ſi non in proximo: dūmodo fraudulenter fiatciatio talis. ⁊ poſſit id alias conſtare: qꝛ ſemper ratio remanet. pōeenimteras habeo ad primā vacaturā ⁊ titius: lꝫ non ſperetur de primen qꝛ odio me ꝑſequit̉ renūciat p̄bēde q̄ valet vnū flodiat ī pīguibꝰ ſi vacarēt: certe cū eadē ſit rō idē credodolus ꝓbatur ex perſpicuis cōiecturis: ⁊ ꝗ eū alleroba. l. quotiēs. §. qui dolo.ceptare ſi hoc ſciuit: ſꝫ omittere: ut hic vides.ion vacauit illa de qua ſperabatur. ſed alia.tā. lꝫ enī iſta nō ſit pͥmo vacās ſed ſecūdo. tamē rōne fraudis pͥacāsgit̉. ⁊ ē ſi. sͣ. de reſcrip. ſi ꝓpter eodē. li. ⁊ in hoc p̄fertur equiꝑꝑ fraudē. ad idē. C. de iudi. l. placuit. C. de fur. ⁊ ſer. cor. ſi ꝗſeruo. ⁊. jͣ.ce. ꝑmu. c. vno. ⁊ ſic noͣ. caſum in quo lꝫ ſcribatur de primavacatura: debet̉ ſecūda. alios caſus hēs ad idem d̓ preben. c. ij. in fi. e. ti.pe. ⁊. c. cum in eccleſia. ⁊. c. ei cui. ⁊. jͣ. de re. ꝑmu. c. vno.p ¶ Habita. cui ſemel renunciauit. ⁊ ſic repetere nō poterit. vij. q. i. ꝙͣ ꝑiloſum cum ſi.q ¶ Ambita .ſ. per cupiditatem. ⁊ fraudem. ⁊ eſt ſi. sͣ. de tranſla. licꝫ. ⁊. c.quāto. vij. q. i. ſi quis ep̄s. ſuis ergo terminis ſit quiſqꝫ contentus. nec vltra menſuras ſui iuris affęctet augeri: ut in predicto. c. ſi quis in fin. ambita autem ideo carere debet qr expectanti debetur. ſed etiam ſi non deberetur. puta quia vacauit alia ante illam ob quā fiebat renunciatio. tamennon d̓atur renuncianti qui eam adeptus eſt. cum iſte finis non diſtinoc faciunt predicta iura.O maria. Sunt tres partes ẜm Hoſti. ⁊ Io. mo. Primo reuocat edictum. Secundo cām reddit ibi: qꝛ etiam. Tertio antiorizat ibi. Sed alia. Do. Caſus.r ¶ Dum. archiepiſcopus remenſis viſitaret prouinciam remēſem ⁊ nōo modo fuiſſet a ſuffraganeis receptus excommunicauit eos ⁊ fecit ꝓponi edictum per totam prouinciam remenſem ꝙ omnes ſubditi ipſoruꝫſuffraganeorum adirent ipſum pro ſuis cauſis dirimendis: papa Innoten. reuocat hoc edictum ⁊ dixit ꝙ licet ipſi ſuffraganei pro ſuis culpis excōmunicati ſint: non tamen ad ipſum archiepiſcopum iuriſditio ipſoꝝ deuoluitur. cum id cautum non reperiatur ī iure: lꝫ ⁊ alias pro culpis ipſos

poſſit debita pena punire.r ¶ Romana. multas decre. eiuſdem nominis ⁊ auctoris de eadē cā que erat inter remenſem ⁊ ſuffraganeos habebis in proceſſu huius libri.Publicatum. ex parte archiepiſcopi remenſis.t ¶ Subditis. ī quos archiep̄s iuronē non hꝫ niſi in certis caſibus exp̄ſſis aiure. ⁊ not. sͣ. de of. or. paſtoralis: ⁊ iō edictū iſtud reuocare debuit cū vergeret ī p̄iudiciū ſuffraganeoꝝ ⁊ alioꝝ inferioꝝ iuriſditionē habentium ⁊ ſuū iusabſorberet: qd̓ eſſe nō debet cuꝫnon niſi ꝑ appellationē ad ip̄mqōnes tales deferātur: nec ipſeplus iuris ſibi pōt vendicare ꝙͣei per canones ſic conceſſum: dioffi. ordi. duo ſimul. ix. q. iij. cōqueſtꝰ. ⁊. q. ij. c. ij. ⁊. x. q. iij. qꝛgnouimꝰ. ⁊. xviij. q. ij. c. i.u ¶ Cauſis. quas īter ſe hn̄tſi ſubditi: nō intelligas de cāisqͣs habent ſubditi ꝯͣ ſuffraganos ipſos: quia tunc licitum eſſetedictuꝫ. xi. q. i. peruēit. ⁊. c. ſi ꝗscum clerico.x ¶ Tenerēt̉. h̓ dicit: qꝛ forte nōſtabat an iuſte fuiſſēt excōicatiy ¶ Suis. ꝓ alienis enī nō dn̄txcōicari: vt. xxiiij. q. iij. ſi hēs.z ¶ Culpis. no. ꝙ lꝫ ex ſua culpa excōicatꝰ ſit ep̄s: ita ꝙ iuriſditionē exercere nō poſſit: nō tn̄ꝓpter hoc ad metropolitanunſuū trāſfert̉ iuriſditio. sͣ. de conceſ. p̄ben. qꝛ diuerſitatē. ſed ꝑꝑnegligentiā bene trāſfert̉ iuriſditio ⁊ p̄bēdaꝝ donatō de ep̄o adarchiep̄m: ut ibi: ⁊ sͣ. e. ti. ꝑ totū. not. ergo lꝫ ī negligētia ep̄iarchiep̄s ſuppleat vices eiꝰ: nōtn̄ ī delicto: ⁊ ꝯcor. opti. sͣ. e. ti.de elec. ꝙͣꝙͣ. Sꝫ ꝯͣ. jͣ. de tē. or.c. ij. vbi vicini ep̄i ſupplēt poteſtatē quā ꝑdidit ep̄s ꝑꝑ delictuꝫſuum: ⁊ illud ſpāle ꝑꝑ fauorenordinū ſuſcipiēdoꝝ: ī quoꝝ dilatiōe poſſet eē ꝑiculū: ⁊ procedit ex cōceſſiōe exp̄ſſa ipſius decre. Itē ꝯͣ. jͣ. de of. dele. ſi is cui. vbi ꝑꝑ delegati excōicationē de ſubdelegato appellat̉ ad primū delegantē. Sol. nō ſic depēdet iuriſditio ep̄orum ab archiep̄o ſicut delegatoꝝ pape ab ipſo papa: ad hoc. sͣ. d̓ reiudi. duobus: ⁊ in appellatione que hꝫ fieri infra certū tēpus ⁊ ꝓſequi etiā īineret periculum ſi ibi pͥmus delegatus nō ſuppleret: ⁊ iō aliud ibi.⁊ ¶ Cōceſſum. ſi. jͣ. de ſen. ex. is qui. Et noͣ. intelligi ꝓhibitū qd̓ nō ē ꝯceſſum d̓tē. or. dilectus de trāſla. inter. vbi de hoc. ⁊ facit ad ea q̄ notātur de diſpenſatiōeep̄oꝝ. sͣ. de iudi. at ſi clerici. ⁊. l. di. in ſumma. ⁊. c. miror.9 ¶ Pena. ẜm qualiiatē delicti vel cauſe. sͣ. de offi. dele. ſane .i.Randi. Primo ponit mādatū. Secūdo dat ipſiꝰ executores ibi: alioꝗn.☞ Tertio ꝓteſtat̉ ibi: ꝑ hoc. Et pͥma ꝑs ꝯtinet qͣttuor naꝫ pͥmiſſa coadiutoriscōmēdatiōe ⁊ ad ꝗd det̉ ⁊ ſublatis obſtātiādat illū priꝰ recipi. Scd̓o ſibi pareri. Tertio ſibi ſuffragari. Quarto de redleri Io. an. caſusis illix ¶ Grādi. Rex portugalie negligēs erat: ⁊ remiſſus circa reum ⁊ ſubditoreius: ꝓdigus ⁊ diſſipator erat: ꝑmittebat eccleſias mōaſteria ⁊ pia loca regni ſui⁊ ipſas ꝑſonas eccleſiaſticas aggrauari: viduas etiā ⁊ pupillos ⁊ orphanos ⁊ ceteros ī regno ſuo degentes grauabat: uel grauari ſinebat: qͣre papa ſupradictoregi ⁊ regno ⁊ oībꝰ ibi degētibꝰ ꝓuidere volēs dedit ipſi regi ī coadiutorē nobileꝫ virū comitē bolon̄. fratrē p̄dicti regis deuotū circūſcriptū magnanimū ⁊ potentē: ⁊ ꝑ quē ſperat futurā reformationē ipſiꝰ regni. Mādat ergo oībus baronibꝰ ⁊ comitibꝰ ipſius regni portugalie: qͣtenus dicto comiti ⁊ coadiutori: cū adeos acceſſerit: nō obſtātibꝰ aliꝗbꝰ fidelitatibꝰ homagijs ſeu pactis uel iuramentis ſi in aliꝗbꝰ his ſunt regi aſtricti d̓bitū honorē exhibeāt: ⁊ eū cū oībus ſuis recipiāt ī ciuitatibus ⁊ mūitionibꝰ villis caſtris ⁊ ſingulis locis ipſiꝰ regni: ⁊ eiusmādatis obediāt: ⁊ ſibi auxiliū ꝯͣ quoſlibet violētos ⁊ repugnātes īpēdāt: d̓ redditibꝰ ⁊ iuribꝰ oībꝰ ipſiꝰ regni ſibi ītegre reſpōdēdo: vt dicto regi ẜm ꝙ decet excellentiā ſuā ⁊ ſibi ⁊ ſuis de p̄dictis ⁊ necceſſitatibꝰ regni ꝓuidere valeat: vult tn̄ꝙ perſonā ipſius regis vel ſui legitimi filij ſi quē illū habere contingeret debeatfideliter ꝯſeruare. Notificat aūt eis ꝙ ſi ipſi p̄dicta nō fecerint ipſe mādauit duobus iudicibꝰ ꝙ eos ad id ec. cē. ap. ceſſante cōpellāt. Proteſtat̉ in fi. ꝙ per h̓ nōintēdit regi p̄fato vel ſuo legitimo filio ſi quē habuerit p̄dictū adimere regnuꝫ ſꝫolū per ꝓuidētiā ipſius comitis cōſulere ipſi regi regno ⁊ ſubditis. Io. an.Prefati. in deciſione ſub illo. jͣ.b ¶ Regis. rex iſte diſſipator ⁊ negligēs erat: ut pꝫ ꝑ inferiora: ⁊ per vtrunqꝫ videtur ꝙ potuerit remoueri. primuꝫ probatur. sͣ. de electio. ꝙ ſicut in fi. xij. q. ij.monemus. ſecundum. sͣ. de offi. cuſ. c. i. i. q. i. §. ecce cuꝫ honoris. lxxxi. di. dictū.