bet vnꝰ plꝰ altero Trāſactū ōne tꝑs tātūdē ē. niſi ꝙille qͥ magꝭ ſenex ē: magꝭ onuſtꝰ peccatoꝝ faſce ꝓficiſcit̉ ex hac vita. Dein̄ cogita qͣntꝰ tibi erit dolor ꝙ tāꝓ mīma delectatiōe breuiſſimi tꝑis amiſiſti d̓liciasleticiā ⁊ gl̓am ſempit̓nā. Perpēde etꝭ ꝙ oēs iſte delectatiōes nihil tibi tūc āplius ꝯferēt. qͣꝫ ꝙ amarammortē faciēt amariorē. Tāto em̄ difficiliꝰ hinc ſeꝑaberꝭ quāto pluribꝰ rebꝰ īordiātꝭ cōcupiſcētijs fuerisalligatꝰ Un̄. Sapiēs Ecc̄. xli. O mors qͣꝫ amara eſtmēoria tua hōi ſano ⁊ pacē hn̄ti ī ſubſtātia ſua. Cūāt talē affectū in te formatū ⁊ cordi tuo ip̄ſſū ſenſeris: tūc ꝓcede vlteriꝰ cogitādo ꝙ illa hora certiſſimevēiet ⁊ eſt tibi īeuitabilis. Bern̄. Cur ego vitā iſtamtāto tꝑe deſidero: in qͦ qͣꝫto āpliꝰ viuo: tāto plꝰ peccoQuāto ē vita lōgior tāto culpa maior. Quotidie nāqꝫ creſcūt mala ⁊ ſubtrahūt̉ bona. Aſſidue variaturhō ꝑ ꝓſꝑa ⁊ aduerſa ⁊ ignorat qn̄ moriat̉. Sicut eīſtella in celo choruſcās velociter currit ⁊ repēte defi-cit. Et ſicut ſcīt illa ignis ſubito extīguit̉ ⁊ in cinereꝫredigit̉. ſic cito finitā dat̉ iſtā cernere vitā. Dū em̄ li-bēt er ac iocūdiſſiē morat̉ hō in mūdo. diuqꝫ ſe victurū arbitrat̉. ac ml̓ta lōgo tꝑe diſpōit agēda: ſubitorapit̉ in morte: ⁊ ex īꝓuiſo aufert̉ vita a corꝑe. Diesem̄ hōis ſunt ſicꝭ vmbra ſuꝑ terrā. ⁊ tūc ē ꝓpe nihil.dū ſtare videt̉. Cur gͦ thezauriſat in t̓ra: cū ſine dilatiōe trāſeat ⁊ illd̓ qd̓ colligit̉ ⁊ ille qͥ colligit Et tu hōquem fructū expectas in mūdo cuiꝰ fructꝰ ruina eſt.