Neditatio ſcd̓a diei ſabbati⁊ forma in te ⁊ meditatiōe tua quaſi ſtatim moritu-rus eſſes: ⁊ iam ſit p̄ſens: qd̓ ſine dubitatione adhuctibi preſens erit. Uide igitur ſic affectatꝰ quātus ti-bi dolor ineſt. quātus cōſcientie remorſus ⁊ internꝰclamor de malis delectatiōibꝰ tuis: quātum dolebisꝙ te nō emēdaſti: ⁊ a delectationibus tuis te nō auulſiſti: ꝙ dei p̄cepta trāſgreſſus es. Nam illa hora vid̓bis quid meruiſti ⁊ quid cōmiſiſti. Adhuc an̄ tuosoculos ſingulas delectationes. vide ſingula vitia ⁊paſſiones quibus modo dulciter delectaris. Cogitaqͣꝫ amarum erit tibi tūc a delectationibꝰ ſeparari. ⁊quantū dolebis ꝙ viuēs nō fuiſti cōcupiſcētijs mor-tuus. Deinde cogita ⁊ forma in te talē affectum vt ſianima tua ſtatim deberet exire: qͣꝫ libenter omnē delectationē velles relinquere: qͣꝫ gratanter omneꝫ la-borem ⁊ penitentiā arriperes: ſi vitam poſſes obti-nere. Cogita deinde in illa hora qͣꝫ breue videbit̉ tibiomne tēpus vite tue ⁊ delectationū tuarū. Tūc videbis totū tēpus tuum trāſiſſe quaſi ſomnuꝫ vel ſicutvmbrā: maxime cū perpēdis inſtare eternitatē q̄ nūqͣꝫ finietur. Mors lōgius abeſſe nō poteſt. Nā ſi nōgentos vite exceſſerimꝰ annos: ſicut ante diluuiumgenus virit hūanum. Et ſi mathuſalē nobis tēpo-ra donarētur: nihil tamē eſſet p̄terite vite lōgitudo:cum eſſe deſiſteret. Etenim inter eum qui vixit centuꝫ annis ⁊ illū qui mille: poſtqͣꝫ idē finis vite venerit. ⁊ irrecuſabilis mortis neceſſitas aderit: quid ha