noſtra: plus nrām ſalutē qͣꝫ vitā filij ſui vnici dilexitTādē ꝟo dn̄a ad īſtātiā iohānis ⁊ alioꝝ appiquātehora noctꝭ tāqͣꝫ grata ⁊ diſcreta licꝫ: vt ſepe dictū eſtmeſtiſſima: āpltus ꝯtēdere noluit. ꝑmiſit corpꝰ dn̄iinūgi. īuolui ⁊ aptari. Quo ſic aptato videbāt om̄smr̄em amariſſime flentē: ōni ſolatio deſtitutā: vt nōſolū dn̄m extīctū: ſꝫ ſuꝑ ip̄am dabāt oēs plāctū magnū. ⁊ cū ea etiā amariſſime flebāt vt vix qͥſqͣꝫ eoꝝ loqui poſſet. Tūc dn̄a vidēs ꝙ āplius differre n̄ poſſetpōit vultū ſuꝑ faciē filij ſudario īuolutā: ⁊ ex inūdantia lachrymaꝝ multomagis lauit faciem eiꝰ qͣꝫ magdalēa pedes. Et ſic ſignās ⁊ bn̄dicēs corpꝰ Et tuncones adorātes fleris geībꝰ ⁊ pedes oſculātes portāt admonumētū: qd̓ diſtabat a mōte caluarie qͥnqͣgintapaſſibꝰ. Piā at̄ ꝯcertatioēm dilatiōis ſepulte interdeuotā ꝟgiēm ⁊ aduēientes diſcipl̓os: deuotus la-mētator paſſiōis ieſu: ⁊ eximius doctor. Bern̄. in qͦdā deſcribit tractatu de ſacre ꝟgīs plāctu. Terminato āt ſepult̉e officio cogita cū quātꝭ geſtibꝰ ip̄m ſacyſaxū ſepulchri: materna ꝯplectebāt̉ brachia / rigabatoculi/ oſculabāt̉ labia. ⁊ totꝰ geſtꝰ corꝑis ītra ſua p̄cordia abſorbere videbat̉ ſepulchꝝ. Atrēde aīa deodeuota. qͣnte iaculatiōis aſpectū ꝑbet maternꝰ ꝯtuitus: qn̄ a ſepulchro filij doloroſe auulſa: facie pallensre ſꝑſa ſāguīe: cū āheloſis ſuſpirijs ⁊ gemitibꝰ interruptis: ⁊ fletibꝰ lachrymoſis in manibꝰ dilecti ioh̓is⁊ illoꝝ fideliū deuotoꝝ in ciuitatē reducit̉: cuius tūc