re ⁊ cū affectu Uel ſe derelictū a pr̄e clamauit. quiatunc vere inutil̓ videbat̉ eius paſſio. De toto em̄ genere hoīm nō videbat̉ aliqͥs redemi niſi latro: qͥ vereſolus in eū credebat. excepta btā virgine que tūc etiam credidiſſe nō ambigit̉ O dn̄a qͣnto dolore tene-baris qn̄ filiū tuū ſic clamantē audiebas Et attendeꝙ in iſto clamore nō adhuc erāt tenebre: ⁊ iō qd̓ d̓ tenebris eſt dictū. eſt ꝑ anticipationē accipienduꝫ. vtdicit Ludolfꝰ. Hoc quartū verbū chriſti fuit ſignuꝫmagne acerbitatis: qꝛ clamādo on̄dit magnitudīeꝫdoloris ſui. qͥ tantus fuit. ꝙ p̄ eius accrbitate ſe cla-mat a pr̄e derelictū. ⁊ in acerbitate paſſiōis omni ſolacio d̓ſtitutū Nūc qͥdē acerbitas paſſiōis ex hͦ apꝑetqꝛ ip̄e patiebat̉ exteriꝰ in toto corpore ⁊ ex omni ꝑteſēſuū ⁊ ex oī gn̄e tormētoꝝ Intꝰ ꝟo ex mat̓na ꝯpaſſion. q̄ oēs xp̄i dolores corꝑales in ſeip̄a per mater-ni cordis cōpaſſionē pleniſſime tranſformabat: ⁊ exdiſcipuloꝝ lapſu et excccatione. necnō ex precioſi ſā-guinis tā multi deꝑditione. qꝛ cōſiderauit ꝙ p̄ciumſue redēptionis in tot hōibꝰ ingratis annihilari de-buit Hoc em̄ ẜm Bern̄. maiorē dolorē ei intulit qͣꝫoēs pene qͣs exterius ꝑtulit Ideo etiā bis ingemīatdicēs. deꝰ meus deꝰ meus. ⁊cͣ. vt ex hoc on̄dat̉ īmenſitas doloris tā in carne qͣꝫ in aīa qͣꝫtum ad vires in-feriores corpori affixas: qꝛ in ſuꝑioribꝰ viribꝰ animefruebat̉ ꝑfecte. licet in inferioribꝰ torq̄ret̉ acerbiſſi-me. Clamauit etiā voce magna peccatū inclamādo