Abgregare. van eyn̄ ſcheyden.Ahiectus. tervoorpe. verſmaidtAbiectio. verboorpenheit. v̓ſmaīthAbiecula. encleyndennē boem.Abiegnꝰ. et Abienꝰ a ū. tot dennēAbes biētis. dēuē boēm. (hoerēdeAbietariꝰ Tymermā vō denē holtAbigeatuꝰ. dye verueerniſſ die mēdē dyerē an doit v̓mib dye erghentoe te droyngen̄. Gſteelt.Abiges. cibigiꝰ. die q̄voycko f haueAbigeus idē. inde al ſulke ſtelyngeheit. Abigeatus.Abige̓. Iagen oſ verſcheydē ofdatvyel. vādē ſtul in dye voeyde drijuē Inge̓. is dcit vyeh vter voeydento ſtal drijuē. et Ambige̓. troijuelēAbicio cis. Verwoerpe. verſnoedē.Abinteſtato adu̓. ſonder teſtemētAbiſſꝰſi. fe. ge. Afgrūt ofey gruntdayr fōteynē ind̓vloidē vyt komēind dye dyephᵗ der ſchrifi heīt AbijAbicio onis. afganck. CſusAbiuracio. v̓leunygeÿs geloftendynges.blactacio. ſpenyg vā den ſuygēdye dryerley iſ De yrſt vā der mēmenin dē derdē igir Dye anderpāder iōgerkynthᵉ in den ſeuēde igirDye derde van ſulker kynthͦ alemen heuet in den tw oelften igir.Ablactare. Spenē van̄ der melckofſuygen.Ablatiuꝰ. is ep̄ caſus ſo genoemptofdye afnemende is.Abligurire oeuel verdoen offrerdeꝫuen neutrale.Ablucinacio. berouyngdes lichtesAblucincre. des lichtes berouen.Abluere. afrociſchen. reynijghen.Alutes tiū. vociterechtige ſumpen.Ablucici orū. Idem.Abluuio. reynmakÿg.bnepos. u̓voes ſoens ſoens ſoenAbnormis In norme eſt.Abnue̓. woeygere. af ſtellē.Ibole̓ leui letū. vel lui litū. dylghēAbolitus aū. gedylliget.Abolla le. ſencitorrs cleyt myt geſteynte verheuen.Abominor aris. en dynck verwoalghen. veron verdige.Abominū. obomīaicio. v̓wo algp̄geveron werdÿge.offalles q̄voditꝫ aeuervoūſchygheAbominariū. det boīck dayr menſulchs ī ſchreiff Abominor ē depole.Aborigo ginis. onnitte offvocitertelliger op dē boemen̄ Et hͦ ⁊ hͨ Aborigines niſ. ex gebuyr ep̄ eclermavn̄ Aborigmeus a u.Aborio veris vel riris. Gebuyrſchgebo eren voerden.Abortio tis tire. en prucht v̓wo expeAbortꝰ cū. Eertijts gebuerē doytAbortiuus Idem.Xbre bre. eyn̄ vry deerne.Abrenūciare. quergeuē. vertyhē.voeygere cchter ſtellē. verſmoden.Abrogare Dylligen. ſamen verderuēdeit geſette offewoen verkyere.Abrotauū mn. qe fruytte. (voeygerēIbs. Han. aff.Abſcide̓. Afſchnijde. hꝫ abſcidi abAbſcinderr Idem.¶ ſciſſū.Abſconde. on̄di vel on̄didi. v̓bergheAbſens. afvoeſende. vn̄ abſent̓ etabſencia et obſenture. afvoeſelichmake Et abſētaneꝰ. dye ſych ſtēēdes afvoeſelick mnalet.a 2