Lxx IBeniuolentia nō eſt amicicia eſt tn̄ principium ipſius.Ex beniuolentia diuturna fit amicicia.Concordia ad amiciciam pertinet.Bn̄factores prius amant beneficiatos qͣꝫ ꝙ ament̉ ab eisOmnis artifex plus diligit opus ſuum qͣꝫ ꝙ diligat̉ ab ope-re: vt patet de parentibus reſpectu filiorum.Quod cum magno labore acquiritur magis diligitur. vt pa-tet de hominibus querentibus pecuniam a labore proprioAmicus debet ſe habere ad amicum vt genu ad tibiam.Quēadmodū ciuitas ⁊ alia ꝯgregatio videt̉ eſſe principaliſſimū ſuijpſius: ſic et hō. ſed principaliſſimū in hoīe eſt intellectꝰergo homo maxime videtur eſſe ſuus intellectꝰ. Ex predictohabemus ꝙ omnis denominatio debꝫ fieri a principaliori.Homo eſt animal politicum aptum natum ꝯmunicare ſuumconceptum ſiue conuiuere.Amicicia eſt maxime bonorum exteriorumMelius eſt cum amicis ⁊ precipue cum bonis qͣꝫ extraneisquibuſcunqꝫ alijs commorari.Felixhoneſtis indigetSolitaria difficilis eſt vita.Uirtuoſorum beatiſſima eſt vitaPreſentia amicorum eſt delectabilis tam in bonis fortunisqͣꝫ in alijs ſcꝫ malis. In malis quia triſtati alleuiant̉ amicisꝯdolentibꝰ ipſis In bonis qꝛ delectabile ē ꝯuerſari cū amicoAmicus eſt conſolatio amici viſione et ſermone.In omnibus oportet imitari melioresAmicicia bonorum coaugetur bonis colloquijs ⁊ operibusquibus ipſi vt untur. Unde a bonis bona fiuntSequūtur autoritates. x. libri ethicorum ariſtotelis.N actibus humanis minus credit̉ ſermonibꝰ qͣꝫ oꝑibꝰQuando ſermones diſſonant operibus ſenſibilibꝰ tūccontemnuntur.Ex quibus res generantur in hec reſoluunturOmnis virtus in corpore exiſtens fatigabilis eſtQuedam delectant que poſtmodum non delectantUnuſquiſqꝫ maxime oꝑatur in illo quod maxime diligit: