XXXIHomines dicuntur fieri dij ꝓpter virtutum excellentiasHomo prauus deterior eſt beſtiaDifficile eſt reſiſtere ꝯſuetudini. qꝛ aſſil̓at̉ nature: faciliꝰ tn̄ eſttranſmutare ꝯſuetudinem qͣꝫ naturamConſuetudo eſt altera naturaFama quam omnes famant: omnino non deperditur.Non ſolum oportet veꝝ dicere: ſed ⁊ cām falſi affignare.Delectationi intellectuali non eſt admixta triſtitia.Oꝑationes beſtie praue ſunt ex natura. ſed operationes prauoꝝ hominum ex ꝯſuetudineHomo ſemꝑ indiget aliqua delectatione quaſi quadā recreatione ꝓpter multos labores qui ſibi occurrunt.Maior eſt delectatio in quiete qͣꝫ in motuDeus ſemꝑ ſimplici et vna gaudet delectationeFelicitatem ſuper excellens impetit fortuna¶ Sequūtur auto. viij. libri ethicoꝝ ariſtotelisUllus eligere dꝫ viuere ſine amicis hn̄s reliqua bona¶ Quāto maior eſt fortuna. tanto minꝰ eſt ſecura.Duo ſimul viuētes intelligere ⁊ agere ſunt potiores qͣꝫ vnus.In infortunijs refugiendū eſt ad amicosOmnis homo omniū hominū naturaliter eſt amicus.Generantis ad generatum naturaliter eſt amiciciaHoīes eiuſdē gentis naturaliter plꝰ ſunt amici qͣꝫ alijSimile diligit ſibi ſimile. veꝝ eſt ꝑ ſe ⁊ nō ꝑ accidensAmicicia eſt beniuolentia mutua nō latens in ꝯtrapaſſisTripliciter fit amicicia ſcꝫ ꝓpter bonū vtile: bonū delectabile⁊ ꝓpter bonū honeſtū. Amicicia ꝓpter bonū vtile maxime videt̉ inſenibꝰ eē. qꝛ tales nō curāt delcābile ſꝫ tm̄ vtile. Amici-cia ꝓpter bonū delcābile iuuenū ē. Amicicia ꝓpter bonū ꝑmanēs e ſtabills Nulli ſeinuicē cognoſcūt niſi meſurā ſalis ſimulꝯſumant. Sola amicicia bonoꝝ honeſtoꝝ ē intrāſmutabil̓.Non eſt facile alicui credere de amico qui multo tꝑe probatꝰeſt ab ipſo ⁊ nunqͣꝫ ſibi iniuſte fecit.Loci diſtantia nō ſeparat amiciciā ſed operationem.Natura maxime triſte fugit ⁊ appetit delectabileMutua colloquia ſunt factiua amicicie.