Regule AuguſtiniXXIII
dare vnicuiqꝫ ſummā pecunie pro veſtiario. Cum reuerentia dicentiū nō eſt ita īmo paucior eſt occupatio vnius aut duorū qͣꝫ omniū in officio veſtiarij. Hoc etiaꝫconſonat dicto philoſophi. Fruſtra fieri ꝑplura quod p̄t per pauciora. In vnitate ſiqͥdem eqͣlitas eſt charitas. pax cōcordia. etqd̓ ſuꝑ omne bonū ē deus. In pluralitateaūt ſingularitas. diuiſio. inuidia. rixa. ſuꝑbia. ⁊ oīs mali fomentū. Et ꝯceſſo adhucqͣꝫqͣꝫ ita nō eſt ꝙ occupatio maior adeſſꝫ incōmuni veſtiario ꝓuiſo ꝑ vnuꝫ aut duosqͣꝫ ꝑ omnes ſingillatim in ꝓprio. nihilominus tn̄ minus malū eſt occupatio qͣꝫ votitrāſgreſſio et regule/ cuiuſmodi eſt ꝓprietas. Itē nō minus abiurata eſt ꝓprietas īveſtiario qͣꝫ in cellerario/ ꝑ regulā. ergo ſi ꝓcellerario vnus ſolus impedit̉ qͣre etiā vnan duo ꝓ veſtiario nō ſufficiūt/ vt obẜuet̉regula que hͦ totiēs iubet fieri. nā negari n̄poteſt quin occupatio vniꝰ aut duoꝝ minor ſit qͣꝫ omniū fratrū. Et ſic r̄torq̄tur obiectio in ꝯfuſionē obijciētiū. ¶ Decimo etvltimo ſubdunt̉ obiectōes ꝯtra voluntariam pauꝑtatē qͣs ponit ſctūs Tho. in. iij. ꝯͣX gentiles. ¶ Hanc ſiqͥdem inuadit pͥmo vigilantius hereticꝰ ⁊ qͥdam ſeqͣces ſui non ītelligētes de qͥbꝰ loquūtur neqꝫ q̄ affirmātNaturale eſt inqͥunt cuilibet anīali vt ſibineceſſaria vite ꝓuideat. vnde nō q̄libꝫ ꝑsanni apta eſt frugibꝰ ⁊ ꝓuiſiōi ip̄oꝝ. Facꝫunt hͦ eſtate formice ⁊ apes vt ꝯgregēt vnde hyeme viuant. Sed hō multis indigque nō ſemꝑ inueniri poſſunt. ergo opꝰ eſtilli ꝓuiſione. ¶ Scd̓o qꝛ ꝑ ſub̓am diuitiarū eſſe hoīs ꝯfirmat̉. gͦ pauꝑtas eſt ꝯͣ legeꝫnature. Naturalit̓ enī diligit vnūquodqꝫꝑmanere et id quod neceſſariū eſt ad illud.¶ Tercio eſt homo naturalit̓ animal ſociale ciuile. vt in lib̓. politicoꝝ Ariſtote. dicit.Societas aīe eſt ī mutuo iuuamine ⁊ ſubſidio amicicie q̄ pauꝑtas implere nō pōt.ergo ⁊c̄. Nam ꝑ diuitias et facultates liberamus amicos a malis. ergo bone ſunt.¶ Quarto pauꝑtas ē mala ꝑ ſe. ergo ⁊c̄. an̄cedens ꝓbatur qꝛ eſt occaſio furti. adulationis. ꝑiurij. et malorū multoꝝ. ¶ Quintonam liberalitas eſt virtus que danda tribuit et retinet retinenda. Uiciū illi oppoſitum in maius ē ꝓdigalitas/ que omnia largitur. viciū aūt in minus eſt illiberalitas/que retinet q̄ dāda ſunt/ ⁊ dat q̄ retinenda.Eſt ergo pauꝑtas volūtaria viciū in ma-
ius/ qꝛ omnia ſua largit̉/ ⁊ nihil retinet ꝓ ſe¶ Pro ſolutōe dictoꝝ dicit idē ſctūs Tho Ymas ꝙ meliora ⁊ maxīa bona homīs ſuntſcīe ⁊ v̓tutes. minima ſunt bōa fortune extrinſeca. media ſunt bona corꝑis. Intātūergo ſunt diuitie bone inqͣꝫtū ꝓficiunt adv̓tutis vſum. qꝛ q̄ ad finem ſunt / modū accipiūt ẜm exigentiā finis. Si ꝟo ꝑ vſumdiuitiaꝝ impedit̉ v̓tutis vſus nō ampliꝰbona dicēda ſunt ſꝫ mala. Propter qd̓ dicit̉ ꝙ bonū eſt habere diuitias ei qui vtiturad v̓tutes. ⁊ malū qui ꝑ eas retrahit̉ a virtute/ nimia ſollicitudine vel amore aut elatione. Hinc dicit̉ ꝙ cōtemplatiua vita ꝑfectior eſt qͣꝫ actiua quia paucioribꝰ indigetdiuitijs/ actiua vero pluribꝰ. ¶ Occupat̉autē humana ſollicitudo circatria Primocirca ſe. Secūdo circa ꝑſonas ſibi cōiunctas ⁊ familiā domūqꝫ. Tercio circa res ꝓcurandas qͥbus homo indiget ad vite ſuſtentationē. Pauꝑtatis ergo voto abijcit̉ſollicitudo rei exterioris ꝯſilio diuine legꝭMatth̓. xix. Si vis ꝑfectus eſſe ⁊c̄. Uoto autē continētie abijcit̉ ſollicitudo rei familiaris ꝯſilio ſcripture ſancte i. ad Cho.vij. Qui ſine vxore eſt cogitat que dn̄i ſūt.Uoto aūt obediētie abijcit̉ ſollicitudo ſuicurā eius cōmittēdo ſuꝑiori. Hebre. vlti.Obedite p̄poſitꝭ veſtrꝭ et ſubiacete eis. ipſienī ꝑuigilant qͣſi rationē reddituri ꝓ aīabꝰveſtrꝭ. Eſt ergo inqͥt ſanctus Tho. ibideꝫpauꝑtas laudabilis/ quia liberat a vicijsquibꝰ hoīes ꝑ diuitias implicant̉. vt mēte deo liberiꝰ vacent. et quāto magis hō ꝑpauꝑtatem liberat̉ ab impedimētis vacandi ſpiritualibꝰ. tāto eſt laudabilior. Nō dicit tanto melior qͣnto maior. ſed quanto liberior eſt ab impedimētis ſeculi p̄pedientibus vacare deo. ¶ Ad primā obiectōem ⁊vigilantij heretici et ſuoꝝ ſequaciū dicendum eſt ꝙ naturale ſit ꝯgregare neceſſariaad vitam. nō tamē oportet om̄eſ circa hocopus intēdere. quia ſicut apes nō omneseidē operi vacāt. ſed quedā mella conficiunt quedā conſtruūt edes. reges autē nonvacant iſtis. Ita hominibꝰ multa ſunt neceſſaria que ab vno fieri nō poſſunt ſed amultis et diuerſis ẜm diſtributōeꝫ diuineſapientie. Uita noſtra indiget viris ſpiritualibꝰ a tēporalibꝰ curis alienis/ qui proactiuis intendant diuinis ſacrificijs ⁊ cōtemplatōibꝰ ad ſupplendū defectū ſeculariū ꝯtēplatiuorū ſuſtentationi inſiſtentiū.