Tercia pars cōtra proprietarios
cundo membro dicta ſunt.Incipit tercia parshuius tractatusXcuſſis vtcunqꝫ telis duobꝰ expharetra incultius qͣꝫ expoſceret ordo et dignitas materie. ſuIꝑeſt accedere ad terciū quo proviribꝰ refellende ſunt ꝓprietarioꝝ obiectōnes. ¶ Primo ſiqͥdem loco quoddā palliamento fallere vident̉/ dicentes veſtiariū n̄eſſe ꝓpriū ſed magis ꝓcuratio. qd̓ abuſioeſt noīs. Nam ꝓcurare ē curare ꝓ alijs. ꝓpetarius autem ꝓ ſe ſolo curat. Itē procurator veſtiarij ꝑ regulā dicit̉ eſſe cōmunisꝓ oībꝰ. iſti aūt ꝓ ſe tm̄. In qͦ ꝯͣriant̉ regulenecnō et voto pauꝑtatis. In Deūt̓. xxiij.ca. ſcribitur. Cum votū voueris dn̄o deonō tardabis reddere. qꝛ requiret illd̓ dominus deus tuus. Si moratus fuerꝭ reddere imputabit̉ tibi in peccatū. Et paulo pꝰ.Quod ſemel egreſſuꝫ eſt de labijs tuis obſeruabis ⁊ faciēs ſicut ꝓmiſiſti dn̄o ⁊c̄. EtMalachie. i. Ad vosᶻ o ſacerdotes qͥ d̓ſpicitis ⁊c̄. Et infra. Et offertis ſuꝑ altare meum panem pollutū. Et paulo poſt. Non ēmihi volūtas in vobis dicit dn̄s exercituum. ⁊ munus nō ſuſcipiā de manu veſtra.Sequit̉ in fine Maledictus doloſus quihabet in grege ſuo maſculū et votū faciēsīmolabit debile animal. Maſculuꝫ vouitdn̄o regularis cū pauꝑtatē deſponſauit. ſꝫdebile reddit qͥ adhuc ſeruat ꝓpriū. ¶ Irridere ne eſt Auguſtinū pr̄em dicentē in exordio regule. Hec ſunt q̄ vt obſeruetis p̄cipimus ⁊c̄. Et ſequit̉. Et non dicatꝭ aliqͥdꝓpriū. ¶ Secūdo obijciūt ꝯſuetudinē tāto tēpͥore/ et a ꝑſonis tā diſcretis ⁊ eruditꝭ⁊ in tot mōaſterijs obẜuatā. Quibꝰ reſpōdet regula iuris dicēs. ꝙ poſſeſſor malefidei nullo tꝑe p̄ſcribit. Et Augꝰ. in enchiri.lxxxvi. Nr̄is ait tēporibꝰ multa mala ita inaꝑtam conſuetudinē deuenerūt vt aut parua aut nulla eſſe credant̉/ que magna atqꝫhorrenda ſunt. vſqꝫ adeo vt non ſolū nō occultanda. verūetiā p̄dicanda ⁊ diffamanda videant̉. Item idem ſuꝑ illud ad Gal̓.Timeo ne forte ſine cauſa laborauerim invobis. exclamare inquit ꝯpulſus ſuꝫ. Uepeccatis hominū. quia ſola iniuſta exhorreſcimus. Uſitata vero ꝓ qͥbus abluēdisfilij dei ſanguis effuſus ē. qͣꝫuis tā magnaſint vt oīno claudi contra ſe regnū dei faci
ant/ ſepe videndo om̄ino tolerare ⁊ ſepe tolerando etiā facere cogimur. ¶ Itē in ẜmo One quarte dn̄ice aduentus Nolite inqͥt peccata cōtemnere in quibꝰ forte iā conſuetudinem feciſtis. Omne enī peccatū conſuetudine vileſcit. et fit homini quaſi nullumIlico vt obduruit iā dolorē ꝑdidit et putre eſt nec ampliꝰ dolet. quod autē nō dolꝫnon ꝓ ſano habendū eſt ſed magis ꝓ mortuo cōputandū. Cum vlcus pungit̉ ⁊ dolet/ aut ſanū eſt aut adhuc ſpem habꝫ ſanitatis. Cum aūt pungit̉ ⁊ nō dolet ꝓ mortuo habendū eſt. et de corꝑe p̄ſcindendumDicant igit̉ ꝓpͥetatis defenſores qͥ vouer̄tpauꝑtatem an cōſuetudo iſta eos excuſet.¶ Sed dicent forte ꝙ papa vel eccl̓ia cumeis ſuꝑ hoc diſpenſauit. Audiant papamInnocentiū exp̄ſſe dicentē. Abdicatio inquit ꝓprietatis ſicut et cuſtodia caſtitatisadeo eſt annexa regule mōachali vt nec ſūmus pōtifex poſſit circa eā diſpēſare. ergoa fortiori nec generale capitulū ordīs/ necabbas poteſt indulgere licentiā. cum papalis poteſtas excedat omnē poteſtatē inferiorū poſt chriſtū. vt habet̉. xciij. di. cypͥanꝰ⁊. xij. non decet. ¶ Ꝙ autē votū hoc nō ſer.uet̉ ml̓tis ī locꝭ a pl̓ibꝰ ānis etiā magniſ viris nō excuſat ſꝫ magis aggͣuat. Inoleuitaūt hͦ ex negligētia p̄latoꝝ ī ſalutꝭ eoꝝ ꝑiculū. Nihil magꝭ diſſonū rōi qͣꝫ habitū ordīſgerere ext̓iꝰ ī ocul̓ hoīm ⁊ ſtatū ꝑfectōnisſimulare. īteriꝰ aūt vota ſaluti neceſſaria īfrīgere Rōnabil̓ ē cōis ꝯſuetudo q̄ a iure ꝓbat̉ dic̄ Io. ī ſū. ꝯfeẜ. li. ij. ti. vi. Et quā romana eccl̓ia ẜuat aut p̄cipit ẜuādā. Irrōnabil̓ autē vl̓ iniqͣ nō p̄ſcribit. Inno. dic̄.ꝙ ratōnabil̓ illa dicit̉ q̄ nō obuiat canonicꝭ īſtitutꝭ. aut quā ius ſuſtinet. Irrōnabil̓aūt q̄ ꝯͣ canonū īſtituta ⁊ a iure īprobat̉. cūiuſmodi ē ꝓpͥetas int̓ r̄ligioſoſ. Ait eī Gre.cuidā ep̄o. Si ꝯſuetudinē opponis tibi ēaduertēdū ꝙ dn̄s ī euā. Io. xiiij Ego ſū vitas/ nō ait. Ego ſū ꝯſuetudo. Qm̄ cypͥanimartyris ſnīa ē ꝙ q̄libet ꝯſuetudo qͣꝫtauisvetuſtate vulgata ſꝑ ē ꝟitati poſtponēda.⁊ vſus oīs ꝟitati ꝯͣriꝰ abolendus ē. Cōſuetudo qͦꝫ ſine ꝟitate vetuſtas ē deteſtabiliserroꝝ. Fruſtra gͦ cū hic abuſus ꝓprietatiseuāgelioꝝ. canonū. ⁊ ſctōꝝ patꝝ auctoritatibꝰ reprobat̉ ꝯſuetudo dr̄. ſꝫ magis vſitata culpa dꝫ vocari/ q̄ obligat mentē pondere ſuo. vt ait Greg. ī. iiij. mora. vt neqͣqͣꝫ etiāſurgere poſſit cū velit. ⁊ qͦt vicibꝰ frequēta-