Scd̓a pars cōtra proprietarios
emplis. vt ab apoſtolicis regulis nō diſcedatis ſed cōmunē vitā ducentes adimplere ſatagatis. ¶ Ibidem ſtatim allegat̉ poſtHieronymū ad Nepocianū. Clericus interp̄tet̉ vocabulum ſuū/ ⁊ eſſe nitat̉ qd̓ dicitur. cleros grece ſorſ eſt latīe. quia dn̄s ꝑseius/ ⁊ de ſorte dn̄i ſunt. Talis ergo eſſe debet vt poſſideat̉ a dn̄o ⁊ poſſideat ip̄e dominū. Ꝙ ſi quippiaꝫ p̄ter dn̄m poſſideatpars eius nō erit dn̄s. Uerbi gr̄a. ſi auꝝ/ ſiſuppellectile/ cū iſtis n̄ dignat̉ dn̄s fieri ꝑseius. Hinc leuita nō accepit ꝑtē in terra ſic̄cetere tribꝰ. ¶ Ambro. ꝯſequēter de fuga ſeculi hoc in loco inducit̉. Cui ait portio eſtdeus nihil curare dꝫ niſi deū. ne alteriꝰ neceſſitate ⁊ ſolicitudine impediat̉. ¶ Auguſtinus in eodem loco. Nolo ⁊c̄. Due res invobis pollere debēt. ꝯſcīa .ſ. ⁊ fama. Cōſcientia ē neceſſaria tibi. fama ꝓxīo tuo. Seqͥtur paulo poſt. Nulli lꝫ in ſocietate nr̄a aliquid habere ꝓpriū. Et ſi qͥ habuerint faciunt qd̓ nō lꝫ. Sequit̉. Qui hn̄t ꝓpriuꝫ velhabere volūt aut de ꝓprio viuere ꝯͣ p̄ceptūnō mecū manebunt in ſocialē vitā. MaloG habere claudos qͣꝫ plāgere mortuos. ¶ Exꝯcilio Lateranen̄. extra. c. ij. de ſta. mona.Monachi nō p̄cio recipiant̉ in mōaſterionec ꝑmittant̉ habere peculiū. Peculiū habere vt dicit magr̄ Gerardus magnus intractatu de ꝓprietate monachoꝝ. nō eſt habere pͥncipale dn̄iū in re ip̄a ſꝫ vt ſeruꝰ ſuldn̄o/ ſub pr̄e filius ſub abbate monachusex licētia ip̄oꝝ ſub qͥbꝰ ſunt. Et tn̄ hͦ nunqͣꝫmonachis ꝯcedit̉ ẜm glo. Inno. qͥ ē lucerna iuris niſi ꝓ adiūcta adminiſtratiōe. vt ſifuerit veſtiarius/ elemoſynarius/ vl̓ theſaurarius. vl̓ hmōi cōe hn̄s officiū. deſeruiēsvtilitati cōi eccl̓ie. vt fidel̓ ſit ⁊ prudēs dispenſator nō querens que ſua ſunt ſꝫ q̄ omniū. Qui aūt peculiū habuerit niſi ab abbate fuerit ei ꝓ iniūcta adminiſtratiōe permiſſum a cōione pͥuet̉ altariſ. Et qͥ in extremis cum peculio fuerit inuentus ⁊ dignenō penituerit nec oblatio pro eo fiat nec inter fratres habeat ſepulturā. Quod de vniuerſis religioſis p̄cipimus obſeruari. Abbas aūt qui diligēter iſta nō cauerit/ officijſui iacturā nouerit ſe incurſuꝝ. ¶ Cōſequēter Clemēs. iij. paulo poſt ſuꝑ quodā canonico regulari qͥ in articulo mortis agēs lꝫa pͥore ſuo monitus/ ꝓprium qd̓ contra regulam latēter habuerat noluit reſignare/ ⁊ſic diē clauſit ⁊ fuit īter fratres traditus ſe-
pulture. Et infra. Inquiſitōi tue reſpondemus ꝙ ille canonicus nō tm̄ fuerat xp̄ianaſepultura pͥuandus. verum etiā ſi ſine maximo ſcandalo fieri potuit de ip̄a ꝓijci dignus eſt eccleſia. ¶ Item ibidem Inno. iij 2abbati ⁊ ꝯuentui Sublaten̄. Cuꝫ ad monaſterium ⁊c̄. firmiter inhibemus ne quisde cetero monachoꝝ lineis camiſijs vtat̉.Prohibemus diſtricte ſub atteſtatōe diuini iudicij ne qͥs monachoꝝ ꝓpriū aliquidpoſſideat. ſed ſi quis aliqͥd ꝓpriū habet totum incontinēti reſignet Et infra. Si proprietas ⁊c̄. apud quenqͣꝫ inuenta fuerit inmorte ip̄a cū eo in ſignum ꝑditionis extramonaſteriū ī ſterqͥlinio ſubterret̉. ẜm ꝙ beatus Grego. indyal̓. ſe narrat feciſſe. Unde ſi quicqꝫ alicui fuerit deſtinatū nō preſumat illud acciꝑe. ſed abbati aut pͥori autcellerario aſſignet̉. Sequit̉ ī fine. Nec eſtimet abbas ꝙ ſuꝑ ꝓprietate poſſet cū aliqͦmonacho diſpenſare. quia abdicatio ꝓprietatis ſicut et cuſtodia caſtitatis adeo ſuntannexa regule mōachali vt circa eā nec ſūmꝰ pontifex poſſit licentiā indulgere. ¶ Qautē votū ſolēne religiōis indiſpēſabile ſitpatet Leuit̓. vlti. vbi dicit̉. Qd̓ ſemel ſctīficatū eſt dn̄o nō poteſt in alios vſuſ ꝯmutari. Nec facere pōt p̄latus qͥn deo ꝯſecratꝰꝑ votū religiōis obliget̉ ad hoc qd̓ vouit.¶ Idem ſentit Bern̄. in li. d̓ p̄cept̓. ⁊ diſpēſatōe. quicqͥd ait in ſpūalibꝰ in regula ē traditū in manu nō relinqͥtur abbatꝭ. Et paulo poſt. Neqꝫ enī abbas ſuꝑ regulā eſt cuiſemel etiā ip̄e ſpontanea ꝓfeſſiōe ſe ſubiecit⁊ deuouit. ¶ Uotum etiā pauꝑtatis indiſpenſabile oſtēdit ſctūs Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q.lxxxix. Grauius enī ait eſt qͣꝫ ꝑiuriū votuꝫfractū. ex eo ꝙ deo ſoli votū fit et ꝓmittit̉.Iuramentū autē deo et homībꝰ. Secundo quia votū obligat ex fidelitate reddēdideo ꝓmiſſum. Iuramentū vero ex reuerentia veritatis que eſt ip̄e. Grauior eſt autē īfidelitas qͣꝫ irreuerētia. ergo ⁊c̄. Et ꝯfirmatur ꝑ eundem in eodē libro in materia devoto vbi dicit̉. ꝙ ſi votū fiat ſolēne etiā d̓impoſſibilibꝰ. verbi gratia. ꝑegrīatio egrotis. elemoſyna pauꝑibꝰ/ et hmoi. nihilominus debet ſemꝑ haberi ꝓmptitudo voluntatis/ quotiens occurrit memorie. et facerequod in ſe eſt. ¶ In his etiā que ꝑ ſe malaſunt et bene fieri nequeūt diſpenſatio noncadit ẜm Bern̄. in epl̓a ad adā monachū.⁊ in lib̓. de p̄cepto et diſpenſatōe. cuiuſmo