Prima pars contra proprietarios
dicatꝭ inquit vos aīos habere pudicos ſioculos habetis impudicos. ergo cuꝫ parivoto ꝓmittit̉ pauꝑtas ſicut caſtitas. abijciēda eſt a manu oīs ꝓpͥetaria poſſeſſio. ſicut ab oculo oīs femīe dilectio carnalis qꝛoculꝰ et manus ī iſtis ſe habēt cōformiter.⁊ vtrūqꝫ eſt reuerti ad vomitū. Hic in viſibilibꝰ carnis. illic in opibus ſeculi coraꝫiuſto iudice. Et ſequit̉ in regula. Hoc inqͥt quod dixi de oculo nō figendo/ etiā ī ceteris ꝓhibēdis obẜuet̉ cū dilectōne hominū et odio viciorū. Cōuictus autē ſi recuſauerit ferre vīdictā priuet̉ a ꝯſortio fratꝝConfirmat̉ qꝛ plus eſt rē illicitā tangereqͣꝫ videre tm̄. ⁊ adhuc ampliꝰ poſſidere/ etad nutū habere volūtatis qͣꝫ tāgere aut velle. ergo ſi in voto caſtitatꝭ ꝓhibet̉ oculꝰ figi in feminā/ qͣre n̄ ī voto pauꝑtatis ꝓhibetur etiā ꝓpria poſſeſſio? Non enī minꝰ ſcādalizat apoſtaſia ſeu tergiuerſatio ſecundiqͣꝫ primi in cōſpectu hominū. ¶ Octauo n̄aliter ſapit venerabil̓ Hug. in expoſitōne.Et non dicatis aliqͥd ꝓpriū. Non dicimꝰinquit qͥcqͣꝫ meū aut tuuꝫ ſed noſtꝝ. vt dicatur cappa nr̄a. veſtis nr̄a. grafiū noſtrū.ſicut domus eccl̓ia et clauſtrū. omnia ī cōmuni habēda ſūt. Carnales ſunt fr̄es quicōmunia diuidūt. ſpūales qui diuiſum inꝯmuni reponunt. ergo ſi volumꝰ hereditate poſſidere dn̄m/ nihil habeamꝰ ait preter ip̄m. Quoniā ſi aurū argentū vl̓ quidaliud cū chriſto querit̉ (dicit Hieronymꝰ)cū iſtis ⁊ ſimilibꝰ ꝓprijs pars fieri dedigͣtur deus. Apl̓i imitemur ſentētiā ad Thimotheū. vi. Habētes alim̄ta ⁊ qͥbus tega.mur ⁊c̄. Quippe tribus leui nō habuit ꝑtem in terra. ¶ Nono in expoſitōne regule.Et diſtribuat̉ vnicuiqꝫ ꝓut opꝰ fuerit. dominus ordinauit eccl̓iam vt pleriqꝫ ſpūalibꝰ ceteri autē tꝑalibꝰ vacarēt. Prepoſitorū officia ſunt ſubditis corꝑalia mīſtrare.Subditorū vero ſpūalibꝰ inſiſtere/ oratōnibꝰ vicꝫ ꝯtēplationi et lectōni. ergo ꝯfunditur religio cū quiſqꝫ ꝓuiſor efficit̉ neceſſitatis. ⁊ cōmunis magiſter veſtiarij tollit̉.¶ Decimo qꝛ veſtiariū equaliter diſtributū contrariat̉ regule dicēti. ꝙ nō equaliterē omnibꝰ tribuēdū. qꝛ nō eqͣliter valēt oēsPluribꝰ enī indiget eger qͣꝫ ſanus/ et ſenexqͣꝫ iuuenis. Ita eī ſeruāda eſt nature neceſſitas vt nō intereat corpus ſed ſeruiat ⁊ nōſuꝑbiat. ¶ Undecimo ꝑ eundē venerabilēHugonē in expoſitōe huius paſſus. Et qͥ
aliqͥd habebāt in ſeculo libēter illud velinteſſe cōmune. Duo inqͥt ſunt que relinqͥ oꝑtet ꝓpter deum. facultas .ſ. poſſidēdi ⁊ voluntas habēdi iuxta dn̄i ſententiam Lucexiij. Niſi qͥs renūciauerit om̄ibꝰ que poſſidet nō poteſt meꝰ eſſe diſcipulꝰ. Non eniꝫſufficit exteriorē relinq̄re ſubſtantiā niſi interiorē reſcindamꝰ cōcupiſcentiā. al̓s eſſetrenūciatio vocalis tm̄ ⁊ hypocriſis. diſſimulatio facta corā hoībꝰ nō corā deo/ quinouit abſcōdita cordis. ¶ Duodecimo hugo exponēdo hūc paſſum/ vnanimit̓ viuite/ ſic inquit. Pauꝑtas et hūilitas generātcaritatē inter fratres. Caritas ꝟo nutrit etfouet vnanimitatē concordē ⁊ pacē. ergo ꝑlocū ab oppoſitꝭ poſſeſſio et ſuꝑbia diſcordiam et iurgiū. vt cū vnus eſt altero ditiorcōſeq̄nter ſuꝑbior ⁊ infeſtior. Deſpectoresem̄ ſunt et iniuriatores diuites. vt dic̄ Ariſto. iiij. eth̓. ⁊ ſe dignificātes ſuꝑ alios. quodeperit cōfeſtim fraternitatis vnitas. et ꝑcōſeq̄ns charitas deuotio et religio. ¶ Tredecimo inter occaſiōes alias ꝓprietatē inducētes potiſſimū arbitror fuiſſe hūanuꝫtimorē deficiēdi in neceſſarijs tēpore egritudinis ⁊ ſenectutis. qm̄ tūc opus ē multo pluribꝰ qͣꝫ cū valemꝰ. Nunqͥd autē tātaforſitan ꝑuiſio foret in regula circa īfirmoſ⁊ debiles niſi hanc ſollicitudinē a cordibꝰfratrū intēderet Auguſtinꝰ euellere. vndeſanos ne moleſte ferat lautius egros paſcioſtendit feliciores eſſe dicēs. Melius minus egere qͣꝫ plus habere. ¶ Decimoqͣrto Sꝓpriū religioſorū regulariū impugnat̉ perillud Aug. in regula. Quicunqꝫ in tantuꝫmalū ꝓgreſſus fuerit vt occulte ab aliquolr̄as aut munus accipiat ſi hͦ vltro offertparcat̉ illi et oret̉ pro eo. Si autē dep̄hēditur aut conuincit̉ gͣuius emendet̉. vbi Hugo aliqͥd occultare inquit eſt ordinē infringere/ et ſanctū ꝓpoſitū pauꝑtatis. Qui abſcondit inqͣꝫ mortaliter peccat velut altergiezi factus ſacrilegus. Nobis ait ꝯuenitbene viuere ⁊ bonū exemplū dare/ ⁊ malātollere ſuſpitōem. Nō eſt malū qꝛ munꝰ cūvt ſic ex amore ꝓcedit. neqꝫ qꝛ cultellꝰ authmōi. ergo quia ꝓpriū. conſeq̄ntia ꝓbat̉.quia ei qͥ nō feciſſet votū pauꝑtatis/ vtputa ſeculari nō eſſet peccatū acciꝑe et ſeruareſicut regulari. Niſi gͦ ꝑiculoſum eſſet ꝓprium ſaluti nō vocaret illd̓ Augꝰ grāde malum grauiterqꝫ puniendū. etiaꝫ ſi ex donovl̓ munere ꝓcedat de ꝓprijs bonis ſeculi.