Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Concluſiones fratris

ſcripture ac ſacros canoues attēptātes. etde elemoſynis chriſtifideliū domos ſūptuoſas ad modū monaſteriorū regulariū edificātes. ſeinuicē in eis īcludētes obſeruatōe qͦrūdā rituū mīme eccl̓iam approbatorū. Cepit ſuꝑ apud ſemetip̄m ardenter cogitare. an ſtantibꝰ regul̓ fidei ſacris canōibꝰ eccl̓ia diſſimulare deberꝫ. Reuoluēſqꝫ diligentiꝰ ſacre ſcpͥture ſctōrūqꝫdoctorū libros et ſacros canōes qͣſdā concluſiōes reprobātes illorū modū viuēdi extraxit ſcripture cōmendauit. Quaꝝ vnaprincipalis eſt ex qua alie deducūt̉ exceptꝭpaucis. Nullus pōt licite meritorie/ īmo nec ꝟaciter obediētie pauꝑtatis et caſtitatis vniuerſalia ꝯſilia ꝯiūctim extra veras religiones manēdo adimplere. Ex ſeqͥtur īmediate formali ꝯſequentia/ articulus ſeu cōcluſio nona in ordine / nullꝰ p̄tp̄dictū pauꝑtatis conſiliū meritorie/ īmonec veraciter obẜuare niſi fuerit ī ſtatu ſpūalis ꝑfectōis ſiue vere r̄ligiōis. Et dico notanter de iſtis tribꝰ conſilijs ſimplicit̓ ſeuvniuerſaliter ſumptis. Scd̓m qͥd v̓o et inaliqͦ caſu pn̄t laudabilit̓ et meritorie extrareligiones obẜuari. Qn̄ enī aliqͥs ſeculariſdat elemoſynā in caſu aliqͦ qn̄ eam de neceſſitate p̄cepti tenet̉ implet illud cōſiliumpauꝑtatis in illo caſu tm̄. Et qn̄ cōtinet ſeab vxoris amplexibꝰ tꝑe illo quādo illd̓ facere tenet̉ implet conſiliū ꝯtinentie ī illo caſu/ ẜm qͥd tm̄. Quādo etiā obedit alicui ſuo p̄lato curato vel epiſcopo ī caſu qn̄hoc de neceſſitate p̄cepti tenet̉ obſeruatillud obediētie ꝯſiliū in illo caſu. et iſta pn̄textra religiōes viuentes voto vel ſine votodeo offerre. Unde dicit ſctūs Tho. ſecūdaſcd̓e in ſecl̓o viuentes aliqͥd deo dant etaliqͥd ſibi reẜuant. et ẜm hoc p̄latis eccleſieſubdunt̉. Regulares autē oꝑtꝫ totū d̓o qd̓habent tanqͣꝫ holocauſtū offerre. et hoc fit fieri pōt tm̄ tria conſilia vniuerſaliadicta. Et dicit ibidē ad ſecl̓ares ꝑtiettm̄ particl̓aria vota offerre. ad r̄gl̓ares aūtvniuerſalia vota. Und̓ particl̓aria vota dicunt̉ ſacrificia more veterū. de cuius ratōefuit de offertorio deo oblato partem dare. partē retinere. Uniuerſalia vero vota holocauſtū dicunt̉. de cuius ratōe fuit totumdeo offerre et nihil retinere quod ꝑtinet adſolos religioſos ſe et ſua ī modū cuiuſdamholocauſti deo dedicātes. Ex quibꝰ ſeqͥt̉vndecima abdicare quēqͣꝫ oīa ꝓpt̓ xp̄m

extra p̄dictas religiōes manēdo ſeu niſi veram aliquam religionem ingrediatur/ eſtſibi ſuis quoꝝ cura ſibi incūbit vitā ſubtrahere. quod eſt homicidiū tot hominuꝫꝯmittere quot eius cure ſubdunt̉. Hec eſtde mente ſctī Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxiij. ar. ⁊c̄Ex quibꝰ ſequit̉ nullus p̄t abdicationēomniū ꝓpter chriſtū facere extra verā religionē manendo ſine pctō mortali. qꝛ ſubtraheret ſibi vitā. Ex qͥbus ſeqͥtur oēspeccāt bona ſua ſimpl̓r in elemoſynā largiunt̉ extra religionē verā manēdo. que eſttercia ꝯcluſio ī ordine. Et etiā peccent ſua ꝓpͥa reſignant intrātes religioneꝫaliquā approbatā ē decimaoctaua in ordine coincidēs tercia īmediate p̄cedēti. Ex qͥbꝰ ſeqͥtur decima reputātes ſe bn̄facere aſſumēdo p̄dictū ꝯſiliū pauꝑtatꝭ remanendo in ſtatu ſeculari mortal̓r peccāt. qꝛ talis eſt aſſumptio ip̄ius niſi fantaſtica ꝑuerſa et vera. vt docet dn̄s Iohānes. xxij. in qͣdā extrauagāte Gl̓ioſaꝫ eccleſiā ⁊c̄. idē ꝯuīcit. Ex qͥbꝰ ſeqͥturſecl̓ares credentes ſe mereri tali abdicatōe(in ſecl̓o .ſ. manēdo) vitā et̓nā. credūt ſe poſſe mereri vitā eternam mortalit̓ peccādo. Ex qͥbꝰ ſequit̉ aliqͥs ſit volūtarie pauper ꝓpt̓ chriſtū in ſecl̓o manēs oīno nihilhabēdo/ nec etiā ip̄aꝫ volūtatē hn̄di ꝓpͥa īcludit tꝑe ꝯͣdictōeꝫ ⁊c̄. qꝛ īcludit ſecl̓aris ſit religioſus ecōtra. qd̓ ē tꝑe ꝯtradictio. Ex qͥbꝰ ſeqͥt̉ effundi omnesopes ſil̓ ab his volūt in ſtatu ſecl̓ari r̄manere. reducit̉ qͣſi īmediate ad illud p̄ceptuꝫdecalogi occides. vno caſu tm̄ demptoẜm expoſitōem ſctī Tho. q. xxxiij. allegātꝭad confirmatōem dicti ſui Ambroſiū dicētem in pͥmo de officijs. Deꝰ vult ſil̓ oēſopes effundi. niſi forte vt heliſeꝰ qui mactauit boues ſuos pauit pauꝑeſex eo qd̓ habuit vt nulla cura teneret̉ domeſtica. ſed vtſe daret ī ꝓpheticā diſciplinā. qd̓ v̓bū .ſ. niſi forte vt heliſeꝰ expōit ſā tho. niſi qͥs velitſtatū ſuū .ſ. ſecl̓are mutare religiōis īgreſſum. aut pͥncipē de extrema neceſſitate liberare ⁊c̄. Et Ioh̓es in ſūma ꝯfeſſ. ſub alijsverbis niſi qͥs velit ex toto ſeculū relinq̄re.Et mgr̄ ſūme ſūmaꝝ titulo de elemoſynadicit idem et loquit̉ ibi Ambroſiꝰ de effuſion ſeu abdicatōe actu habitoꝝ ex qͥbꝰ poſſit ꝯueniēt̓ vitā trāſigere ẜm ꝯditōꝫ ſtatus ꝑſone. Ex qͥbus ſequit̉ dicēs ꝑtinaciter oīa meritorie abijciēda ꝓpt̓ xp̄ꝫ