De ſuſceptione humanitatis
ligādi atqꝫ ſoluēdi ptāte ſe pͥuat/ qͥ hāc ꝓ ſuis volūtatibꝰ/ ⁊ nō ꝓ ſubditoꝝ iuribꝰ exercet. Et idē. Tūc ē vera abſolutio p̄ſidentiscū īterni iudicis ſequit̉ arbitriū. Et idem.Nō dꝫ is penā ſuſtinere canonicā in cuiꝰdānatōeꝫ nō ē canonica ꝓlata ſnīa. Cōſtataūt ꝙ ſnīa iniuſta nō ē canonica ⁊c̄.Ponunt̉ pro deciſione ꝓpoſitōes q̄ ſequunt̉ ad examināduꝫ.Ec aſſertio ꝓpoſita in ꝓceſſu pl̓lico ſi ſit erronea ī fide ⁊ moribꝰnō ē diſſimulāter p̄tereūda/ cuꝫſit ſcādaloſa ⁊ ex deliberatōe peſita. ¶ Hec aſſertio ē vna ꝓpoſitio ꝯditōal̓includēs vnā ꝯſequētiaꝫ talē. ſi ſnīe nr̄e ſūtiniuſte ille etiā ſūt tenēde ⁊ timende. ¶ Hecaſſertio ꝯditional̓ ſic reſoluta/ ſi ſit falſa eſtīpoſſibil̓. patet hec ꝓpoſitio ſic̄ ⁊ p̄cedens/ex regulis īfallibilibꝰ logicoꝝ addēdo ꝙ aſſertio p̄dicta ꝯtinet iſtā vl̓eꝫ/ ꝙ oēs ſnīe dicti cōmiſſarij qͣꝫtūcūqꝫ īiuſte ſunt tenende.¶ Hec aſſertio falſa ē/ qm̄ oppoſitū ꝯſequētis ſtat cū an̄cedēte/ qm̄ ſtat aliqͣs ſnīas paſtoris vel pape ⁊ ſuoꝝ cōmiſſarioꝝ nō eſſetenēdas/ īmo nec timēdas dū ſūt īiuſte. Ethoc ī ml̓tis caſibꝰ. Prīo ſi ſnīa lata ſit poſtappellatōeꝫ legitimā vt notauit Inno. iij.in epl̓a ad archiep̄m Senon̄. Scd̓o ſi ꝯtineat errorē intolerabilē / vt notauit idē. Ethoc multipl̓r pōt euenire/ cū nll̓us paſtorviuēs īterrꝭ/ īmo nec papa ſit īpeccabilisqͥn poſſit abuti ſua ptāte/ cū circūdatus ſitīfirmitate. vt dr̄ ad Heb̓. Unus caſus ē ſiſententiet exp̄ſſe vl̓ etiā īplicite ꝯͣ fidē ⁊ ſcripturā ſacrā. Alit̓ ſi ſentētiet in p̄iudiciū veritatis vite ⁊ iuſticie. vt ſi volēs raꝑe ſpōſāalteriꝰ/ ferat in ꝯͣnitētes ſnīaꝫ excōicatōis.Alter ſi ſentētiet in p̄iudiciū iuſte lib̓tatis/vt ſi volēs vſurpare ciuitatē vniꝰ pͥncipisferat ſnīaꝫ excōicatōis in nolētes eā ſibi tradere ⁊ ita de ml̓tis ſil̓ibꝰ. vt ſi excōicare velit illos qͥ ſuo regi ⁊ ſuis edictis rōnabilibꝰobediūt. Notauit hͨ Innocen. vbi pͥus/ ⁊habet̉ fūdamētalit̓ ex īfallibili lege diuīa ⁊naturali. cuius deductionē h̓ omittimꝰ.p ¶ Hec aſſertio eſt īpoſſibil̓. Seqͥt̉ hec ex p̄cedentibꝰ. Notādo ꝙ iura qͥbꝰ inniti videtur nō loquūt̉ tali mō ꝯditionali ⁊ hypotetico. nec dicūt ꝙ ſnīa paſtoris ſit tenendaqꝛ lōge alid̓ ē dicere ꝙ ſnīa aliqͣ ſit timēda.⁊ ꝙ ſit tenēda. qꝛ tyrānica īiqͥtas etiā timeri pōt ſed nō teneri dꝫ/ īmo ꝯtēni vel ꝑſeqͥ
¶ Hec aſſertio cēſenda ē erronea ꝯͣ bonosmores/ ⁊ cāones/ patet qꝛ cū ſpecter ad mores ⁊ cāones ſic̄ ꝯſtat ⁊ nō ē eis ꝯformis īveritate/ īmo nec eē pōt/ ſic̄ ptꝫ ex p̄cedētibꝰſequit̉ ꝙ ē eis diſſona atꝫ ꝯͣria. ¶ Hec aſſertio dꝫ in fide merito ſuſpecta reputari. patꝫex p̄cedētibꝰ. ⁊ hͦ accipiēdo fidē ꝓ obiecto fidei ꝓ ſcpͥtura ſacra ⁊ iure diuīo. ¶ Hec aſſertio reddit aſſertorē ſuū in fide ſuſpectuꝫ. ⁊ita ꝯſequēter ad iudiciū fidei rōabilit̓ euocādū/ qͥ cōpellēdus erit vel ſe exponere; velreuocare/ vel ſi ꝑtinacit̓ renuerit relinquendus erit iuſticie ſeculari. ¶ Cōſeq̄nt̓ ad ag 9grauatōeꝫ dicte aſſertōis cū ꝓteſtatōe ꝙ hͦfit ad finē ciuilē ⁊ eccl̓iaſticū/ ⁊ ꝓ defenſione catholice ꝟitatis ⁊ eccl̓iaſtice lib̓tatis/ ⁊nō ad ingerēdū crimē leſe regie maieſtatisīſerūt̉ ꝓpoſitōes q̄ ſequūt̉. ¶ Rex chriſtiāiſſimus francoꝝ iurauit ī ſua conſecratōe defendere ⁊ tenere iura ⁊ lib̓tates eccleſiaꝝ regni ſui. ¶ Rex idē pluries a viginti anniscitra habuit ꝯuocationē ⁊ ꝯciliū p̄latoruꝫ⁊ vniuerſitatū regni ſui. ad quoꝝ d̓liberationē ⁊ requeſtū ꝯclulit ſolēnit̓ ꝑ arreſtū curie ſue ſup̄me ꝑlamenti / ꝙ eccl̓ia gallicanain ſe ⁊ in mēbris ſuis ad ſuas antiqͣs et legitimas libertateſ reduceret̉ noīatim ī collatōe bn̄ficiorū / ꝑ ordīarios ⁊ in electōibꝰfaciēdis ¶ Rex idē ⁊ legitimꝰ filius ſuꝰ nūcregēs nouiſſime pꝰ qͣttuor ⁊ qͥnqꝫ ānos fecerūt idē areſtū ſolēnit̓ publicari cū adiectōe penaꝝ ī rebelles. ¶ Rex idē dꝫ reputare ꝙ ſnīe cuiuſqꝫ paſtoris etiā ſūmi pōtificis facte vl̓ late ī oppoſitū mediate vl̓ immediate ſūt īiuſte/ ⁊ ꝯtinēt errorē intolerabilē ꝯͣ publicā iuſticiā ⁊ ī vſurpatōꝫ īdebitā/ ⁊ ex ꝯſeq̄nti nec tenēde ſibi ſunt/ nec neceſſario timēde. p̄ẜtim cū obtulerit in facieꝯcilij general̓ cōſtan̄. ſe ꝑatū velle ꝓuidereſtatui ſūmi pontificis/ ſicut alij reges ⁊ regna ꝓ ꝑte ſua. Dr̄ hic ꝙ nō ſunt neceſſariotimēde. qꝛ pn̄t timeri a timoratis ꝯſciētijſin aliqͦ caſu qͣꝫuis nō ob hͦ ſint tenēde. Ml̓tū enī refert dicere ꝙ ſint tenende/ ⁊ dicereꝙ ſint timēde. Et iō aſſertor p̄dictꝰ qͥ addidit de ſuo ꝙ ſnīe paſtoris iniuſte ſunt tenēde valde temerarie ⁊ ſcādaloſe ⁊ erronee videt̉ fuiſſe locutꝰ. nec iura qͥbꝰ inniti videt̉loquūtur modo ſuo. īmo lōge modeſtiusita vt poſſint ad verū ſenſū reduci. nō autēaſſertio ſua mō qͦ poſita ē/ ſicut patꝫ ex ꝓpoſitiōibꝰ antedictis. ¶ Rex idē p̄t ſe tueriꝯͣ ꝓcedentes in eū vl̓ ſuos occaſiōe p̄dicta