Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De neceſſitate ſalutisXIIII

Sequitur declaratio veritatū credēde ſūt de neceſſitate ſalutis edita cūdē dn̄m cancellariū ꝑiſien̄.Eclaratio ꝯpēdioſa que ꝟitatesſint de ncc̄itate ſalutꝭ credēde. ſola ꝓbabilitate tenēde quepietate fidei reputāde. ſint īꝑtinētes iudicāde. et ſub diſtinctōe vl̓ ſextuplici/ ad qͣternariū reducit̉. Proſolutōe dubitatōis nuꝑ mouebat̉ in ſermone de natiuitate btē virgīs marie conſideratione ſecūda.MiCINuſ grādus Veritatū credēdaꝝ ē canō totiꝰ ſcpͥture ſacreſingl̓oꝝ ī ea lr̄aliter aſſerta ſūt. ſic vicꝫ ſtat fide vt aliqͥs diſſentiat ꝑtinacit̉alicui ꝯtento ī eadē ſcriptura ad intellectūſpūſſancti. ē ꝟe et ꝓpͥe ſenſus lr̄alis. Siallegatio q̄rit̉ ſufficit illud Mat. v. Amēqͥppe dico vob̓. donec trāſeat celuꝫ terraiota vnū aūt apex p̄teribit a lege donecoīa fiāt. Seqͥtur. Amē dico vob̓ celū terra trāſibunt v̓ba aūt mea trāſibūt.ſtat aūt canon biblie lex eſt dei reuelationē habita. cuiꝰ aſſertōes lr̄ales innitūīhuic vnico lr̄ali pͥncipio. Om̄e reuelatuꝫ adeo ē veꝝ. et ſcpͥtura ſacra diuītꝰ eſt a d̓oreuelata. ſic in omī ſua ꝑte ē ꝟbū dei qd̓trāſire p̄t. Facit ad di. ix. decreti capitul̓. Ego ſolis. Si ad ſacras. qͥs neſciat. Scd̓us gͣdus vitatū ab eccl̓ia determinataꝝ ē. que ab indubitata relatōe apl̓oꝝ ſucceſſionē ꝯtinuā deuenerūt. Eſt auteꝫhec eccl̓ie auc̄taſ tāta vt diceret Aug. Euāgelio crederē niſi me auc̄tas eccl̓ie ꝯpelleret. qͣꝫqͣꝫ viciſſim dici poſſit. eccl̓ie crederem ſi auc̄tas ſacre ſcpͥture īpelleretEt ita diuerẜ reſpectibꝰ auc̄taſ vtraqꝫ mutuo ſe ꝯfirmat. Attendendū tn̄ ē oīa tradit vl̓ tolerat eccl̓ia publice legendaſunt de neceſſitate ſalutis credēda. ſic̄ patebit ex qͥnto et ſexto gͣdibꝰ veritatū. ſꝫ dūtaxat illa ſub diffinitōe iudiciali tradit eſſecredenda. vl̓ oppoſita reprobāda ꝯcurrētevniuerſali totiꝰ eccl̓ie ꝯſenſu implicite velexplicite vere vel interp̄tatiue Tercius gͣdus eſt veritatū ſpēalit̓ aliqͥbus reuelatarū. que ab illis qͥbꝰ reuelatiofacta ē abſqꝫ vlla dubitatōe credende ſunt.alioqͥn eſſet reuelatio. de cuiꝰ rōe eſt vtſit certa. Ceteri v̓o qͥbꝰ eſt hmōi reuela-

tio facta obligant̉ credere niſi miracu vel ſcpͥturā ſacrā. p̄cipue eccl̓iam detur certitudo. Sic enī ioh̓es baptiſta miſſiōem ſuā on̄dit ſcpͥturā ꝓpheticam. Etapl̓s ꝓpt̓ea ꝯtulit euangeliū ſuū qd̓ habuerat reuelatōem petro et alijs de eccleſia. dubitaret illo euāgelio. peccaſſꝫenī. nec dixiſſet. etiā ſi angelꝰ de celo aliudvob̓ euāgelizauerit anathema ſit. Sꝫ id̓oꝯtulit euangeliū ſuū vt approbaret̉ eccleſiā ad credulitatē alioꝝ et ad ſuā. qꝛ dixit nihil ſibi ꝯtulerūt petrꝰ et ceteri. ſꝫ dextras dederūt cogͦuiſſent gr̄aꝫ d̓i data erat ſibi. Demū triplex hmōi gͣdus veritatū reducit̉ ad vnū .ſ. ad vitates credidebēt īmediate explicite a deo reuelate Quartus gͣdus ꝯtinet ꝟitates om̄es etſingulas concludunt̉ exp̄miſſis ꝟitatibꝰī cōſeq̄ntia certa in lumine fidei vl̓ in euidenti lumīe naturali. qͣꝫuis in ꝓpͥa forma verboꝝ illic habeant̉. Quēad modumiſta ꝟitas eſt de neceſſitate ſalutꝭ tenēda.xp̄s habuit neruos et venas. qͣꝫuis in ſcriptura ſacra habeat̉ in ꝓpͥa ꝟboꝝ formaEt ita de ſil̓ibꝰ ſine nūero. qm̄ iſta ē euidēsꝯſeq̄ntia nedū in lumine fidei ſꝫ in lumīenaturali apud ph̓os. xp̄s fuit verus ergo chriſtꝰ habuit neruos venas. Propterea ſine temeritate fidei vl̓ diſcrimīe fuerūtaliqn̄ q̄ſtiones fidei ad ph̓os paganosxp̄ianos deducte. qꝛ videre poterant acutiph̓i. qͥd ex p̄ſuppoſita lege nr̄a. licꝫ ab eis credita. ꝯſeq̄nter eſſet dicendū in bona euidenti ꝯſeq̄ntia. Et hic eſt ſcd̓s gradꝰpͥncipal̓ pͥmis tribꝰ ad vnum reductis. Quintus gͣdus. Rurſus in qͥnto gͣdutercius eſt dicto reponūt̉ veritates illeque ex veritatibꝰ quadruplicis gͣdus antedicti vel aliqͥbus earū deducunt̉ in conſeq̄ntia tm̄ modo ꝓbabili vel topica. velin antecedente ponit̉ ꝓpoſitio ad fidemeſt imꝑtinens qͣꝫuis ſupponat̉ eſſe ꝟa. Dicit autē Ariſto. Illud eſt ꝓbabile qd̓ om̄i Vlbus et maxime ſapientibꝰ verū apparet.autem illud quod indoctis videt̉ eſſe veꝝdicit̉ ꝓbabile. quia ſtultorū infinitus ē numerus. Ueritas autem omnino impertinens ad fidem. illa ſola dicitur que necin conſequentia euidenti. nec in cōſequentia probabili. neqꝫ certa. ſequitur vel repugnat. Porro dum ꝓpoſitionibus fidei apponitur aliqua que non eſt de fide tunc totum quod eſt vna copulatiua/ non poteſt