De neceſſitate ſalutisXIIII
¶ Sequitur declaratio veritatū q̄ credēde ſūt de neceſſitate ſalutis edita ꝑ cūdē dn̄m cancellariū ꝑiſien̄.Eclaratio ꝯpēdioſa que ꝟitatesſint de ncc̄itate ſalutꝭ credēde.d̓ ſola ꝓbabilitate tenēde que d̓pietate fidei reputāde. ⁊ q̄ ſint īꝑtinētes iudicāde. et hͦ ſub diſtinctōe vl̓ gͦdū ſextuplici/ qͥ ad qͣternariū reducit̉. Proſolutōe dubitatōis q̄ nuꝑ mouebat̉ in ſermone de natiuitate btē virgīs marie conſideratione ſecūda.MiCINuſ grādus Veritatū credēdaꝝ ē canō totiꝰ ſcpͥture ſacre ⁊ſingl̓oꝝ q̄ ī ea lr̄aliter aſſerta ſūt. ſic vicꝫ ꝙnō ſtat cū fide vt aliqͥs diſſentiat ꝑtinacit̉alicui ꝯtento ī eadē ſcriptura ad intellectūſpūſſancti. qͥ ē ꝟe et ꝓpͥe ſenſus lr̄alis. Siallegatio q̄rit̉ ſufficit illud Mat. v. Amēqͥppe dico vob̓. donec trāſeat celuꝫ ⁊ terraiota vnū aūt apex nō p̄teribit a lege donecoīa fiāt. Seqͥtur. Amē dico vob̓ celū ⁊ terra trāſibunt v̓ba aūt mea nō trāſibūt. Cōſtat aūt ꝙ canon biblie lex eſt dei ꝑ reuelationē habita. cuiꝰ aſſertōes lr̄ales innitūīhuic vnico lr̄ali pͥncipio. Om̄e reuelatuꝫ adeo ē veꝝ. et ꝙ ſcpͥtura ſacra diuītꝰ eſt a d̓oreuelata. ſic ꝙ in omī ſua ꝑte ē ꝟbū dei qd̓trāſire nō p̄t. Facit ad hͦ di. ix. decreti capitul̓. Ego ſolis. Si ad ſacras. ⁊ qͥs neſciat.¶ Scd̓us gͣdus vitatū ab eccl̓ia determinataꝝ ē. que ab indubitata relatōe apl̓oꝝꝑ ſucceſſionē ꝯtinuā deuenerūt. Eſt auteꝫhec eccl̓ie auc̄taſ tāta vt diceret Aug. Euāgelio nō crederē niſi me auc̄tas eccl̓ie ꝯpelleret. qͣꝫqͣꝫ viciſſim dici poſſit. eccl̓ie nō crederem ſi nō auc̄tas ſacre ſcpͥture īpelleretEt ita diuerẜ reſpectibꝰ auc̄taſ vtraqꝫ mutuo ſe ꝯfirmat. ¶ Attendendū tn̄ ē ꝙ n̄ oīaq̄ tradit vl̓ tolerat eccl̓ia publice legendaſunt de neceſſitate ſalutis credēda. ſic̄ patebit ex qͥnto et ſexto gͣdibꝰ veritatū. ſꝫ dūtaxat illa q̄ ſub diffinitōe iudiciali tradit eſſecredenda. vl̓ oppoſita reprobāda ꝯcurrētevniuerſali totiꝰ eccl̓ie ꝯſenſu implicite velexplicite vere vel interp̄tatiue¶ Tercius gͣdus eſt veritatū ſpēalit̓ aliqͥbus reuelatarū. que ab illis qͥbꝰ reuelatiofacta ē abſqꝫ vlla dubitatōe credende ſunt.alioqͥn nō eſſet reuelatio. de cuiꝰ rōe eſt vtſit certa. Ceteri v̓o qͥbꝰ nō eſt hmōi reuela-
tio facta nō obligant̉ credere niſi ꝑ miraculū vel ſcpͥturā ſacrā. ⁊ p̄cipue ꝑ eccl̓iam detur certitudo. Sic enī ioh̓es baptiſta miſſiōem ſuā on̄dit ꝑ ſcpͥturā ꝓpheticam. Etapl̓s ꝓpt̓ea ꝯtulit euangeliū ſuū qd̓ habuerat ꝑ reuelatōem cū petro et alijs de eccleſia. nō ꝙ dubitaret d̓ illo euāgelio. peccaſſꝫenī. nec dixiſſet. etiā ſi angelꝰ de celo aliudvob̓ euāgelizauerit anathema ſit. Sꝫ id̓oꝯtulit euangeliū ſuū vt approbaret̉ ꝑ eccleſiā ad credulitatē alioꝝ et nō ad ſuā. qꝛ dixit ꝙ nihil ſibi ꝯtulerūt petrꝰ et ceteri. ſꝫ dextras dederūt cū cogͦuiſſent gr̄aꝫ d̓i q̄ data erat ſibi. ¶ Demū triplex hmōi gͣdus veritatū reducit̉ ad vnū .ſ. ad vitates q̄ credidebēt īmediate ⁊ explicite a deo reuelate eē¶ Quartus gͣdus ꝯtinet ꝟitates om̄es etſingulas q̄ concludunt̉ exp̄miſſis ꝟitatibꝰī cōſeq̄ntia certa in lumine fidei vl̓ in euidenti lumīe naturali. qͣꝫuis nō in ꝓpͥa forma verboꝝ illic habeant̉. Quēad modumiſta ꝟitas eſt de neceſſitate ſalutꝭ tenēda. ꝙxp̄s habuit neruos et venas. qͣꝫuis in ſcriptura ſacra nō habeat̉ in ꝓpͥa ꝟboꝝ formaEt ita de ſil̓ibꝰ ſine nūero. qm̄ iſta ē euidēsꝯſeq̄ntia nedū in lumine fidei ſꝫ in lumīenaturali apud ph̓os. xp̄s fuit verus hō ergo chriſtꝰ habuit neruos ⁊ venas. Propterea ſine temeritate fidei vl̓ diſcrimīe fuerūtaliqn̄ q̄ſtiones fidei ad ph̓os paganos ꝑxp̄ianos deducte. qꝛ videre poterant acutiph̓i. qͥd ex p̄ſuppoſita lege nr̄a. licꝫ ab eisnō credita. ꝯſeq̄nter eſſet dicendū in bona⁊ euidenti ꝯſeq̄ntia. Et hic eſt ſcd̓s gradꝰpͥncipal̓ pͥmis tribꝰ ad vnum reductis.¶ Quintus gͣdus. Rurſus in qͥnto gͣdu qͥtercius eſt mō dicto reponūt̉ veritates illeque ex veritatibꝰ quadruplicis gͣdus antedicti vel aliqͥbus earū deducunt̉ in conſeq̄ntia tm̄ modo ꝓbabili vel topica. vel dūin antecedente ponit̉ ꝓpoſitio q̄ ad fidemeſt imꝑtinens qͣꝫuis ſupponat̉ eſſe ꝟa. Dicit autē Ariſto. Illud eſt ꝓbabile qd̓ om̄i Vlbus et maxime ſapientibꝰ verū apparet. n̄autem illud quod indoctis videt̉ eſſe veꝝdicit̉ ꝓbabile. quia ſtultorū infinitus ē numerus. ¶ Ueritas autem omnino impertinens ad fidem. illa ſola dicitur que necin conſequentia euidenti. nec in cōſequentia probabili. neqꝫ certa. ſequitur vel repugnat. Porro dum ꝓpoſitionibus fidei apponitur aliqua que non eſt de fide tunc totum quod eſt vna copulatiua/ non poteſt