Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De erroribus circa

videat̉. Extēdit ſe ad papā ad ep̄os ad abbates ad pͥncipes ad patres ad maritos/ad ſacerdotes clericos/ ppl̓ares ad oēsin cōi/ patet ꝯſideranti qꝛ cuilibet tali dicipōt. Tu es tyrānus vel machinabaris inmortē dn̄i tui. Poſtremo qͣrta rōe duodecima ī ordīe vltīa/ fiebat epilogus ſic arguēdo. Cōtradictoria huiꝰ aſſertiōis eſtꝑticularis vel ſingularis negatiua ē vera catholica/ igit̉ iſta eſt falſa catholica ꝯſequēter heretica qd̓ tenet legē contradictoriā/ dicta Areſtoti. Diony.veꝝ bonū ſunt ex oībꝰ circūſtātijs. falſuꝫaūt malū ex vnica. antecedēs eſt manifeſtum in ml̓tis caſibꝰ/ vt occidēs habebit ſufficientē notorietateꝫ vt ꝓcedat adcertā mortē moniti ꝯuicti ⁊c̄. vl̓pōt ſeruare iuramentū fidelitatis/ vel ē ſacerdos. Et ꝓuideri pōt regi alteꝝ vl̓ alio ⁊c̄. Exclamabit aliqͥs dicet/ ponimus caſū neceſſitatis extreme. ponimꝰoīa ſunt notoria p̄ponunt̉. Rn̄ſio. inueſtigo qd̓ alij dicāt. ſꝫ qͥd ponit aſſertio/ in qͥbꝰ terminis ſe regulat. Replicabit alter dicēs trūcata ē aſſertio. Rn̄ſio/ qꝛnec hoc ꝓnūc inqͥrit̉ qͣꝫuis deſint teſteſhic etiā pn̄tes exceptōne maiores nihil truncatū eſt ⁊c̄. Suꝑſunt auctoritatesſctōꝝ/ ſuꝑeſt ml̓titudo exēploꝝ hiſtoriaꝝQ Sꝫ interī diſcurramus alias octo aſſertiōes ad hec inducēda poſtmodū ponit itaqꝫ ſcd̓a aſſertio ſic. leges natural̓ meralis diuīa autorizāt vnūquēqꝫ ſubditūde occidēdo vel occidi faciēdo dictū tyrānum/ dānat̉ vt erronea in fide ac moribꝰlegibus naturali morali diuīe iniurioſa. Deducit̉ hec ꝯdemnatio ex radice qͣdrūplici/ īmo eſt inſana ſacrilega. Primaqꝛ leges diuina naturalis hūana ꝓhibētexplicite exp̄ſſe nemo accipiat ſibi honorē iudiciariū vel dn̄andi ius in iuriſdictionē ſꝫ vocat̉ ſicut Aarō. patet in epl̓aad Hebreos. igit̉ autorizāt voca. alioqͥn ſup̄ma lex .ſ. diſſenſiōis deus inquo eſſet. Eſt ꝯͣ apl̓m. Nec daret vnicuiqꝫ qd̓ falſuꝫ eſt ſic eſſet ſūma ꝑuerſio modi ſpeciei ordīs dicit lex. iudicioꝝ vigoriuris publici tutela in medio ꝯſtituta ē nequis de aliqͦ qͣꝫtūcūqꝫ ſceleribꝰ implicito aſſumere valcat vltionē. Hec ē etiā lex puero. Nota de bruto cur filiū occidit. Qui inſcio pͥncipe/ inqͥt lex/ bellū gerit reus ē leſemaieſtatis. Altera radix eſt qm̄ leges diui-

na naturalis hūana ꝓhibēt ne idē ſit erga alteꝝ ꝑs iudex teſtis qd̓ ſoli deo ꝓpriūvidet̉. Un̄dū ex officio ꝓcedit iudex ꝯͣ errores ſunt ſicut leges leſe maieſtatꝭ/ parsrea ꝯſtituit̉ ꝓmouēs vl̓ inſtigās tenēs lo ꝑtis accuſantꝭ. ꝓpt̓ea reprobari pōtſnīa iudicꝭ ī cauſa appellatōis vel alit̓ ip̄o vocato vel audito. Ampliꝰ tercia radixeſt qꝛ ẜm leges diuinā naturalē et hūanaꝫnemo dꝫ ex incertis cauſis cōiecturꝭ/ velex eis ſecrete gerūt̉/ ſic̄ ſunt machinatōeſ cogitatōes cordiſpublice puniri/ p̄ẜtimad mortē. qꝛ cogitatōis penā nemo meret̉ ad forū .ſ. pn̄tis vite. ſecꝰ ad foꝝ ꝯſcientie. Nemo (inqͥt lex) ad teſtimoniū vniꝰ moriet̉. Demū qͣrta radix ē. quia nemo vellet a iudice ſuo dānaret̉ ad mortē/ p̄ſertim non vocatus auditus monitꝰ.Lex aūt natural̓ dicta ē et ſūpta. Mat. vijOīa q̄cunqꝫ vultis vt faciāt vobis hoīes vos eadē facite illis. vultis. glo. velle debetis. Procedamꝰ ad reprobatōꝫ tercie Rſil̓ et qͣrte aſſertionū. qꝛ cōnexe ſunt ſic habent/ licitū ē vnicuiqꝫ ſubdito honorabile meritoriū ⁊c̄. Et dicūt in ſnīa. qͥlibꝫ tyrannus p̄t et dꝫ occidi a qͦcūqꝫ vilit̓ et inſidias. et quō hec ē ꝓpria morſqͣ debēt mori occidere ſcilꝫ ita eos Aſſumit̉ reprobatōe qͣdruplex fundamētū/ primū ſumit̉ex cauſis condendi decretaleꝫ illā in ꝯciliolugdunen̄. li. vi. hūani. quaꝝ pͥma eſt neqͥs chriſtianus ſubito īprouiſe moriat̉ īꝑiculū dānatōiſ et̓ne qd̓ ibi dicit̉ horrēdainhūanitas deteſtādaqꝫ ſeuicia Altera qm̄oīs ptās tribuit̉ a dn̄o ad iuſticiā rectuqꝫiudiciū exercēdū Tercia qm̄ in xp̄ianitatis obprobriū exit. Alteꝝ fundamentuꝫ exreprobatiōe inſidiaꝝ/ frater mēdaciaaut ꝑiuria aut finē illicitum. ſicut notatTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. de inſidijſ. vn̄ lex dic̄. hominē homini īſidiari nefas ē Et Exo. xxi.Si qͥs īduſtriā inſidias occideritximū ſuū. euelles ab altari meo vt moriat̉. Cōſtat aūt ī inſidijs de qͥbꝰ fit hicmentio ꝯcurrūt freq̄nt̓ hec tria/ mendaciūꝑiuriū. ac finis .ſ. ſubita mors et vilis alterius cui fides data erat. vn̄ et ſi q̄daꝫ pn̄teſſe inſidie iuſte. tn̄ iſte attētis medijsfine diffidatōe. Sumit̉ alid̓ fundam ex dictis ſctōꝝ reprobātium in IudithHiero. et ſil̓ibꝰ mendacia et fictōes falſas/licꝫ ī eis collaudet̉ zelus ad cultū dei et ſauatōꝫ populi. oppoſitū ſentire hereticuꝫ