Circa preceptū Non occides XIII
verū eſt. Fuit aūt moyſes ꝓpheta qͥ tradidit decē p̄cepta legis/ īmo et chriſtꝰ fuit ileꝓpheta magnꝰ de qͦ Deut̓. xviij. qͥ fuitmi q̄ tradidit xp̄s multis locis/ tota lex pēdet ⁊ ꝓphete. Sūt igit̉ de lege ⁊ ꝓphetꝭ etꝯſequent̓ oīa moralia p̄cepta q̄ deducūt̉ exip̄is. Itē finis legis ẜm apl̓m ē dilectio/ ⁊vt vnā vitā eternā ꝯſeqͣmur. Hoc aūt facere nō poſſumus niſi ſeruando p̄cepta. Sꝫvis ad vitā ingredi ſerua mādata Et iteꝝ.hoc fac ⁊ viues. Itē ad aliā ꝑtē articuli qdicit/ ⁊ ꝓpter nr̄aꝫ ſalutē/ q̄ ſalus nō habet̉ſine p̄ceptoꝝ obſeruātia. ꝑtinēt igit̉ ad hūcarticulū vitā eternā ſalutē reductiue. Iteꝫqd̓libet p̄ceptū īcludit in ſe dictamē rectiẜm qd̓ fit bonus actus p̄cepti/ ſicut hoc p̄ceptū Nō occides hꝫ iſtud dictamē/ nonlicet occidere fundatū in hͦ vniuerſali p̄cepto. Nō facias alijs qd̓ tibi fieri non visqd̓ pͥncipiū ē de ſcriptura ſacra Math̓. ij.⁊c̄. Itē articulus ē ꝙ ē vna eccl̓ia catholica ⁊ a pl̓ica .i. fūdata in doctrīa apl̓oꝝ qͦsſpūſſctūs docuit oēꝫ veritatē ⁊ docere nōceſſat ſucceſſores/ ⁊ ideo eccl̓ia nō pōt errare ⁊ ita qͥcqͥd iubet eſt veꝝ. Iubet aūt decē p̄cepta ⁊ ꝯcluſiones ex eis ergo ꝑtinentad hūc articulū vnā ſctāꝫ eccl̓aꝫ. ¶ Amplius tercio deducamꝰ ꝑ exēpla ⁊ hereſis deſcriptōem oīs hereſis ꝑtinet ad fidē. quiaẜm Hieron̄. hereẜ ē dogma falſū fidei orthodoxe ꝯͣriū. Conſtat aūt ex det̓ mīatōneeccl̓ie ꝙ ml̓te aſſertōnes iudicant̉ hereticeq̄ ſunt circa p̄cepta moralia tm̄mō. Exemplū d̓ iſta. vſura nō ē pctm̄ mortale. Iteꝫde iſta. fornicatio ſimplex nō ē pctm̄ mortale. Itē de iſta. nō eſt illicitū tenere vxoreꝫfratris ſui. ꝓ qͣ ioh̓es martyr fuit Item deiſta. licitū eſt vnicuiqꝫ nō miſſo īmo ꝓhibito p̄dicare. Itē de iſta. ppl̓ares pn̄t dominos ſuos ad libitū corrigere. Itē qͥlibꝫ tyrannꝰ ⁊c̄. q̄ nuꝑ dānata ē vt heretica. Itēgeneralit̓ nulla ꝓpoſitō ē ꝟa/ q̄ nō poſſit fieri catholica/ dū .ſ. tradit̉ credēda in ſacraſcriptura/ ſic̄ ad ꝓpoſitū dic̄ Hiero. ꝙ apoſtolus de ꝟ̓ſu ethnico vel poetico fecit catholicū dū ait. Corrūpunt bonos morescōfabulatōes peſſime. Un̄ qͥd minꝰ de fide videt̉ qͣꝫ ꝙ thobias habuit canē ⁊ aarōbarbā. et tn̄ qͥ nūc negaret ꝑtinacit̉ eſſꝫ hēreticus/ qꝛ repugnaret iſti articulo. Scriptura ſacra ē vera ī ſe ⁊ ī ſuis ꝑtibꝰ. fallit igit̉
hec argumētatio. hͦ nō ē de credibilibꝰ nr̄efidei explicite/ igit̉ nō eſt de fide ⁊c̄. ¶ Seqͥtur ex p̄miſſis ꝙ geometria et ph̓ia pn̄teſſe et ſunt philoſophabilia aut geometricabilia. Secꝰ de moralibꝰ qm̄ illa faciūtad vnitatē eccl̓ie q̄ debꝫ eſſe vna. nedū vnitate ſacramētoꝝ ⁊ credibiliū ineuidētiū ſꝫetiā actōe ⁊ ꝯuerſatiōe pacifica ī agibilibꝰmoralibꝰ naturali lege cognitis. ita ꝙ vnitas eccl̓ie p̄ſuppōit vnitatē moralē. ¶ Nōta de fide q̄ ſuꝑeminet rōi ſꝑ/ ſicut oleū aq̄.ſic ꝙ incipit fides vbi rō deſinit. ⁊ nō pōttātū creſcere rō natural̓ qͥn ſuꝑemineat fides ei ⁊c̄. ¶ Itē ꝯſtat ẜm pl̓imos doctoreſꝙ expediuit tradere ml̓ta ad credēdū generalit̓ oībꝰ ppl̓is qͦꝝ aliqͣ ſunt euidētia doctis ad deū eſſe Et hͦ ꝓpt̓ errores ph̓oꝝ ⁊aliorū. ſicut in ꝓpoſito de p̄ceptꝭ moralibꝰq̄ licꝫ ſint euidētia bene diſpoſitꝭ in iudicōrōis tn̄ ex ꝯſuetudīe ꝑuerſa ⁊ aliūde multi ꝯtīgūt errores. vt ſtoyci dixerūt eſſe opꝰmaxīe v̓tutꝭ ſe int̓ficere. ⁊ in qͥbuſdā regiōibꝰ dicūt eſſe religioſū occidere ꝑentes ſeneſ⁊c̄. ¶ Itē d̓ multitudīe vxoꝝ/ de furtꝭ/ rapinis/ de adulterijs/ in qͥbꝰ errāt hoīes/ niſiꝑ legem diuinā doceant̉. exēplū poſſꝫ poni ī caſu nr̄o pn̄ti ⁊c̄. ¶ Nota tn̄ ꝙ ad aſſentiendū catholice cuicūqꝫ ꝟitati qͣꝫtūcunqꝫſciat̉ ꝑ exꝑientiā vl̓ demōſtratiōem reqͥrit̉fides īfuſa q̄ mōſtrat ⁊ on̄dit rōeꝫ obiectalē credendi. iſtā ꝙ deꝰ talē veritatē tradiditaut iuſſit ꝑ ſe immediate vel ꝑ eccl̓iaꝫ autſcripturā ſacrā. ¶ Nota quō nulla ē noua Lhereſis. et ꝙ determinatio pape nō eſt niſi declaratio vel adiectio pene. Nota ockālibro ſcd̓o prime partis ꝑ totū. Nota qͥdeſt explicite de fide illd̓ ſcilicꝫ qͥd vere ⁊ clare ſeqͥtur ex his que ſūt pure de fide ⁊ explicite continent̉ in ſcriptura. Un̄ ꝙ chriſtuſhabuit neruos nō explicite ſub hac formaSimiliter ꝙ nō omnis ml̓ier habēs capillos rufos nō poteſt interfici a qͦcunqꝫ / ſedſequunt̉ euidenter ex ſcriptura. ¶ Nota ꝙnulla eſt querela dominoꝝ tēporaliū quinpoſſit ad conciliū deduci generale terminanda/ ſi reducat̉ ad licitū et illicitū iuxtaconſiderationē vltimā illius ſermōis. proſperum iter ⁊c̄. ¶ Deinde notandum eſt ꝙin hoc actu plurime ratōnes ſunt inducte⁊ ad declarationē ſecunde partis. Sed qͦniam alibi ſunt tam epilogando qͣꝫ latioriſermone deducte iſtic cōmittūtur. ¶ Tandem reuolando ad principium/ recitabat̉