Druckschrift 
1 (1494) Prima pars operum Johannis Gerson
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Circa preceptū Non occides XIII

verū eſt. Fuit aūt moyſes ꝓpheta tradidit decē p̄cepta legis/ īmo et chriſtꝰ fuit ileꝓpheta magnꝰ de Deut̓. xviij. fuitmi tradidit xp̄s multis locis/ tota lexdet ꝓphete. Sūt igit̉ de lege ꝓphetꝭ etꝯſequent̓ oīa moralia p̄cepta deducūt̉ exip̄is. Itē finis legis ẜm apl̓m ē dilectio/vt vnā vitā eternā ꝯſeqͣmur. Hoc aūt facere poſſumus niſi ſeruando p̄cepta. Sꝫvis ad vitā ingredi ſerua mādata Et iteꝝ.hoc fac viues. Itē ad aliā ꝑtē articuli qdicit/ ꝓpter nr̄aꝫ ſalutē/ ſalus habet̉ſine p̄ceptoꝝ obſeruātia. ꝑtinēt igit̉ ad hūcarticulū vitā eternā ſalutē reductiue. Iteꝫqd̓libet p̄ceptū īcludit in ſe dictamē rectiẜm qd̓ fit bonus actus p̄cepti/ ſicut hocceptū occides hꝫ iſtud dictamē/ nonlicet occidere fundatū in vniuerſali p̄cepto. facias alijs qd̓ tibi fieri non visqd̓ pͥncipiū ē de ſcriptura ſacra Math̓. ij.⁊c̄. Itē articulus ē ē vna eccl̓ia catholica a pl̓ica .i. fūdata in doctrīa apl̓oꝝ qͦsſpūſſctūs docuit oēꝫ veritatē docereceſſat ſucceſſores/ ideo eccl̓ia pōt errare ita qͥcqͥd iubet eſt veꝝ. Iubet aūt de p̄cepta ꝯcluſiones ex eis ergo ꝑtinentad hūc articulū vnā ſctāꝫ eccl̓aꝫ. Amplius tercio deducamꝰ exēpla hereſis deſcriptōem oīs hereſis ꝑtinet ad fidē. quiaẜm Hieron̄. hereẜ ē dogma falſū fidei orthodoxe ꝯͣriū. Conſtat aūt ex det̓ mīatōneeccl̓ie ml̓te aſſertōnes iudicant̉ heretice ſunt circa p̄cepta moralia tm̄mō. Exemplū iſta. vſura ē pctm̄ mortale. Iteꝫde iſta. fornicatio ſimplex ē pctm̄ mortale. Itē de iſta. eſt illicitū tenere vxoreꝫfratris ſui. ioh̓es martyr fuit Item deiſta. licitū eſt vnicuiqꝫ miſſo īmo ꝓhibito p̄dicare. Itē de iſta. ppl̓ares pn̄t dominos ſuos ad libitū corrigere. Itē qͥlibꝫ tyrannꝰ ⁊c̄. nuꝑ dānata ē vt heretica. Itēgeneralit̓ nulla ꝓpoſitō ē ꝟa/ poſſit fieri catholica/ .ſ. tradit̉ credēda in ſacraſcriptura/ ſic̄ ad ꝓpoſitū dic̄ Hiero. apoſtolus de ꝟ̓ſu ethnico vel poetico fecit catholicū ait. Corrūpunt bonos morescōfabulatōes peſſime. Un̄ qͥd minꝰ de fide videt̉ qͣꝫ thobias habuit canē aarōbarbā. et tn̄ nūc negaret ꝑtinacit̉ eſſꝫreticus/ qꝛ repugnaret iſti articulo. Scriptura ſacra ē vera ī ſe ī ſuis ꝑtibꝰ. fallit igit̉

hec argumētatio. ē de credibilibꝰ nr̄efidei explicite/ igit̉ eſt de fide ⁊c̄. Seqͥtur ex p̄miſſis geometria et ph̓ia pn̄teſſe et ſunt philoſophabilia aut geometricabilia. Secꝰ de moralibꝰ qm̄ illa faciūtad vnitatē eccl̓ie debꝫ eſſe vna. nedū vnitate ſacramētoꝝ credibiliū ineuidētiū ſꝫetiā actōe ꝯuerſatiōe pacifica ī agibilibꝰmoralibꝰ naturali lege cognitis. ita vnitas eccl̓ie p̄ſuppōit vnitatē moralē.ta de fide ſuꝑeminet rōi ſꝑ/ ſicut oleū aq̄.ſic incipit fides vbi deſinit. pōttātū creſcere natural̓ qͥn ſuꝑemineat fides ei ⁊c̄. Itē ꝯſtat ẜm pl̓imos doctoreſ expediuit tradere ml̓ta ad credēdū generalit̓ oībꝰ ppl̓is qͦꝝ aliqͣ ſunt euidētia doctis ad deū eſſe Et ꝓpt̓ errores ph̓oꝝaliorū. ſicut in ꝓpoſito de p̄ceptꝭ moralibꝰ licꝫ ſint euidētia bene diſpoſitꝭ in iudicōrōis tn̄ ex ꝯſuetudīe ꝑuerſa aliūde multi ꝯtīgūt errores. vt ſtoyci dixerūt eſſe opꝰmaxīe v̓tutꝭ ſe int̓ficere. in qͥbuſdā regiōibꝰ dicūt eſſe religioſū occidere ꝑentes ſeneſ⁊c̄. Itē multitudīe vxoꝝ/ de furtꝭ/ rapinis/ de adulterijs/ in qͥbꝰ errāt hoīes/ niſi legem diuinā doceant̉. exēplū poſſꝫ poni ī caſu nr̄o pn̄ti ⁊c̄. Nota tn̄ ad aſſentiendū catholice cuicūqꝫ ꝟitati qͣꝫtūcunqꝫſciat̉ exꝑientiā vl̓ demōſtratiōem reqͥrit̉fides īfuſa mōſtrat on̄dit rōeꝫ obiecta credendi. iſtā deꝰ talē veritatē tradiditaut iuſſit ſe immediate vel eccl̓iaꝫ autſcripturā ſacrā. Nota quō nulla ē noua Lhereſis. et determinatio pape eſt niſi declaratio vel adiectio pene. Nota ockālibro ſcd̓o prime partis totū. Nota qͥdeſt explicite de fide illd̓ ſcilicꝫ qͥd vere clare ſeqͥtur ex his que ſūt pure de fide explicite continent̉ in ſcriptura. Un̄ chriſtuſhabuit neruos explicite ſub hac formaSimiliter omnis ml̓ier habēs capillos rufos poteſt interfici a qͦcunqꝫ / ſedſequunt̉ euidenter ex ſcriptura. Notanulla eſt querela dominoꝝ tēporaliū quinpoſſit ad conciliū deduci generale terminanda/ ſi reducat̉ ad licitū et illicitū iuxtaconſiderationē vltimā illius ſermōis. proſperum iter ⁊c̄. Deinde notandum eſtin hoc actu plurime ratōnes ſunt inducte ad declarationē ſecunde partis. Sedniam alibi ſunt tam epilogando qͣꝫ latioriſermone deducte iſtic cōmittūtur. Tandem reuolando ad principium/ recitabat̉