Trilogus
ludi ⁊ corripi. ſed āmirari nō ſufficio/ quopacto ego qͥ ſic egerim ſic tracter infamer īcludar ⁊ nōdū ꝓ liberatōe ab indignis carceribꝰ tuū meruerim auxiliū. Nōne tui an̄ceſſores ꝓpriū habuerūt ſuccurrere nō ſolū vexatōibꝰ eccl̓ie nō ſolū ſūmis pōtificibus in ſua ſede reponēdū/ ſꝫ oībꝰ cōiter iniuſte paſſis. qͣſi nobilis frācie domus templū tale eſſet miſericordie qͣle apud athēasfuiſſe memorat̉ vbi cūctis afflictis erat p̄ſto ſubſidiū. nūc em̄ fili chariſſime vera regum frācie ꝓgenies ⁊ heres exēploꝝ inſigniū. vides corā oculis tue ſerenitatis illuꝫquē ꝓ iuſto papa coluiſti. ⁊ colis illū quemvt pr̄eꝫ ſūmū in terris ⁊ aīe tue paſtorē ſanctu frequētibꝰ titulis extuliſti. Illū p̄ter eaquē tu cū regno tuo ſucceſſiſſe ꝯfiteris ꝑ electionē legitimā xp̄o ⁊ Petro. illū qͦꝫ quē vuentē prudētiſſimus pr̄ tuus viuēs coluitvt talē illū deinceps qͥ etiā ſi caduci numerent̉ honores nobilis eſt ꝓſapie. illū deniqꝫ qͥ deo ꝓpicio vitā hucuſqꝫ duxit innocuam/ ſine quis īfamie nota deforis. qꝛ qͥd intus agat̉ iudex erit cordiū inſpector deus.tu inqͣꝫ talis vides me talē (de me enī loqͦr⁊ me laudaſſe coegit neceſſitas) vides modo ſic incluſum. ſic cōtumelioſe tractatumtanqͣꝫ eſſem vnus ex ſeruis abiectiſſimꝰ/ ſine honore/ ſine dignitate/ ſine ſtatu/ ſine genere/ et vite ſcelerate. Nihilominus autediſſimulas fili aut cōtēnis p̄bere ſuccurſineqꝫ me expediri iubes. qͥ vnico mandatotuo ab his me incōmodis potes liberare.qͣꝫqͣꝫ comꝑtū habeo nō te iubēte ita fieri/ neqꝫ ꝑſuaderi ſane pōt / vt credā generoſū animū tuū erga meas erūnas tāta duricie ſtrigi/ quoniā molleſceret ad ꝯpaſſionē/ ſi profunde et religioſe cōſideratōis ocl̓os ad tāte rei indignitatē ꝯuerteret Quid de te loqͦrquoniā ip̄os etiā barbaros ⁊ paganos pietas naturalis tāgeret ſi viderēt ꝑſonam nuper talis auctoritatꝭ gradꝰ et honoris ⁊ nobilitatis repente deijci ⁊ cōcludi intra parietes domeſticos ⁊ hoſtilit̓ oppugnari. Exiſtimo ꝙ ⁊ in regno tuo maxima ꝑs mee calamitati cōpatit̉. ſic̄ et dolorē aliorū regnorum experior. ¶ Proinde ſi ex cōſiliarijs tuis aliqͥ (vtinā boni ſint oēs et fidi) ſeducerevellent regiū animū. ne mihi meoqꝫ ſtatuimiſereret̉. videant ſaltē tales ⁊ ponderēt tuam et regni tui famā. quoniā d̓decꝰ filij eſtpater ſine honore. ⁊ in ſubditoꝝ infamiamredūdat p̄ſidentis opprobriū. quale eſt in-
ſuꝑ illud qd̓ ab aduerſarijs ⁊ emulis qͦtidiana inſultatōne iactat̉/ vellē ſilerēt. ⁊ ego digitū ponerē ori meo. ſed vox altior ⁊ populoſior ē qͣꝫ vt tegi poſſit. ⁊ qͣlis vox? ꝙ a gallicꝭ tenet̉ obſeſſus dire ⁊ hoſtilit̓/ papa ſuꝰ.vox ꝙ dn̄o ſuo ſup̄mo aduerſi ſunt. nec alterū ſequunt̉ et ſuū ꝑſequunt̉. vox ꝙ ꝓ libito mutant papas. nūc inſtituūt. mox deſtituunt. vox ꝙ facto ip̄o et ſi nō verbo fatent̉ſe reos in ſciſmate. et ꝑtem corroborāt quāimpugnāt. tales ⁊ plures circūuolāt rumores et improperia. ⁊ qͣꝫ apparēter id fiat viderīt illi qͥ taliū ſunt occaſio. At vero fortaſſis obijcient aliqͥ/ me in cauſa eſſe omniū q̄ligemus. Nā cur inqͥunt dignitatē tuā perfas aut nefas retines? cur nō ad ea que petunt̉ cōdeſcendis? Poſſem huic obiectōniplanis et validiſſimis obniti rn̄ſionibꝰ adiuſticiā meā (niſi ꝙ ꝓpoſitū hic habeo alterum) et quoniā aduertis qͣꝫ lubricꝰ et inſtabilis eſſet omnis dominij ſtatꝰ ſi repēte advocē cuiuſlibet cedendū eſſet iuri ſuo iurevel iniuria ſine diſcretione/ ſine fructu/ ſinemanifeſta neceſſitate ſed nō hic inſiſtēduꝫdecreui. ¶ Hoc vnū poſtulo ⁊ exhortor indn̄o ꝓ cōmuni bono totius eccl̓ie quatinꝰdepulſis ira odio ⁊ vindicta ⁊ q̄ retro ſuntobliuiſcētes/ extēdamus nos in anterioraad vnionē ꝓmerēdā. tu p̄cipue īter ceterosqui ſingularis ꝓtector es ⁊ cultor eccl̓ie vtſollicite cōſulas. qͥd ꝓdeſt īmo qͣꝫtum paciobeſt ꝙ includor carcere ego qͥ tam libero⁊ parato ſum anīo ad om̄ia ꝓ eadem pacevbi nihilominꝰ pars aduerſa ꝑſtat ī erroreſuo/ neqꝫ verbo ſignificās neqꝫ facto velleſe cognoſcere veritatem iuſticie nr̄e. neqꝫ offert aūt recipit viā aliquā ꝑ quam ītruſusſuā habeat ſedē deſerere quā occupat vl̓ ſaltem pari pede pax queratur/ ſcis tn̄ quot etquantis legatōibꝰ pulſati ſunt. ex qͥbꝰ ita eēnō ignoras ſi nō ficticijs relationū ꝯmētiſeluſus es. Nunc quali ſpe ꝓſeqͥmur ꝑtemvniuerſalē ſi particularis ſi multiplex et iugis ſit inter nos diuiſio? Qua fiducia reſiſtemus falſitati ſi veritatē noſtrā inutiliterꝯfundimꝰ?; ꝓdeſſe qͥd expectamus in nonobediēdo ei qui canonice nō dubitat̉ electꝰet eſſe tanqͣꝫ corpus lacerū mēbris a capite diuulſis. qn̄ cernimus alios ꝑtinaci animoſitate in ſua vnitate nō vere vna cōiunctos. Nec iſta dico ſit ꝟitas tanta ſollicitudine ad liberatiōem corꝑalē (quā et ſi tamēopto quis mirabit̉) qͣꝫtuꝫ ꝓ affectu boni et