Propoſitio facta coram anglicis
¶ Abſit vt ponat hanc maculā in gl̓ia tua/ſpreuiſſe hereditatē tuā abieciſſe a te ⁊ pedibꝰ tuis ſupplices tuos/ cultores quoqꝫ īvinea dn̄i ſabaoth/ ⁊ coadiutores tuos vacuos abſqꝫ vtili ꝓuiſione inglorioſqꝫ remiſiſſe. vbi tanta ē ꝓuiſiōis tenuitas de boniſeccl̓iaſticis. vt vix pauci ex magiſtrꝭ et doctoribꝰ etiā in theologia ſine aliqͦ q̄ſtu valeant habere alimēta ⁊ qͥbꝰ tegant̉ ⁊ hic. xvijannus agit̉. Hec ē hereditas tua peculiaris ⁊ electa ⁊ p̄clariſſima ſtudioꝝ/ velit nolit emulatio. vbi generatio p̄terit ⁊ generatio aduenit. ſꝫ ip̄a terra tua in eternum ſtatTu ſup̄mus paſtor ⁊ cuſtos inopie ſue ꝓuidere. irrigare arida. ruinoſa reparare. nōꝯquaſſare. poſitus es hoc miſericordia petit titulo filiatōis. hoc veritas titulo ſtudiveritatis. hoc iuſticia titulo militie et laboEris. ¶ Porro tarditas hmōi poſtulatōis benedictōis tue ꝑ rotuli pn̄tatōeꝫ nūc ⁊ nonantea/ non tarditatē meret̉ exauditionis vtaccuſat emulatio ſed celeritatē qͣtinus ſintnouiſſimi pͥmi qꝛ bono intentōis fine fiebat dilatio/ magno ſicut arbitrabant̉ zelo ꝓſecutionis vnionis eccl̓iaſtice mouebant̉.nec ſoli mouebant̉ reges ⁊ regna cum ſuoclero pariter ſentiebāt. Nūc poſt exꝑimenta plurima qͥd inculpandū ſi mutatis rebꝰmutauerūt ſententiā. Eſto rurſus fuiſſꝫ inaliquibꝰ diſſidens eoꝝ ſentētia a tua: Nonne potuit hoc fieri ſine mei leſione/ quia ſine obſtinatōne. Nōne Paulus ⁊ Barnabas tales viri ſic ꝯtenderūt vt diſcederentab inuicē? Et paulus petro reſtitit in facie.Et princeps ꝑſarū bonus ẜm Grego. reſtitit michaeli ⁊ vtrobiqꝫ illeſa me mr̄e omniū charitate. ¶ Aduenit ecce ſupplex ⁊ humilis deuota filia tua. p. b. abſqꝫ vlla difficultate p̄cellētiſſima ſtudioꝝ ⁊ ſuo nūc aduentu dat palam intelligi ꝙ nulla diffidentia iuris tui vt aduerſarij falſo fingebant/nulla indignatiōe ꝑuerſa ſuū differebat acceſſum ad petendū ſibi bn̄dici ꝑ pn̄tatiōeꝫrotuli more ſolito qualiter nūc pn̄tat reuerēter in approbationē iuſticie tue/ ⁊ in egregiam laudē māſuetudinis tue. Ncqꝫ enimpeteret bn̄dictionē gratiaꝝ ab eo quē noncrederet iuridicū largitiorē. neqꝫ ab eo quēbenignū exauditorē nō ſperaret. Un̄ in capite rotuli ita ſcriptuꝫ eſt. Fiduciā accepitb. p. nunc rotulū iſtū ſupplicationū generaliū ⁊ ſpecialiū/ pn̄tandū apud. s. v. celſitudinē humilis ⁊ deuota .i. ſ. v. filia. p. vni-
uerſitas/ plus in paterna beniuolentiſſimelibertatꝭ vr̄e gratia qͣꝫ in meritis ꝓprijs pꝰdeū ſpem reponēs. plus inſuꝑ ſtudens exhͦ rotulo inſeruire ꝯmodis eccl̓ie qͣꝫ auarecupiditati. vt deniqꝫ obediētiā ſinceraꝫ acfilialē dicta filia erga .s. v. ſublimitatē nontm̄ modo verborū aūt lr̄aꝝ aſſertōe ſed fractoꝝ ſoliditate mōſtraret. Hec ibi. ¶ Nunc Figit̉ pater ſctē ꝑ me dilectionē matrē omnium bene viuētiū exoratus/ ꝑqꝫ v̓tutes meas inclitas miẜicordiā ꝟitatē ⁊ iuſticiā ꝓpter qͣs deducere habet te mirabiliter dexteta tua. ⁊ ſi ꝑ quid vnqͣꝫ de te bn̄ meruimusapud deū apud hoīes iuſtificando te exatando te. liberādo te. et ꝑ ſpem futuri p̄mijſi nobis ꝑſeuerāter inheſerꝭ oramꝰ petimꝰobſecramꝰ/ vt bn̄dicas huic hereditati tuehuic filie tue alūne nr̄e. ꝯcedendo talē in gͣtijs ſuis ſignatōem aut certe vberiorē qualem petūt ⁊ ab initio dediſſes anno primoNā hic eſt annus benignitatꝭ tue. annꝰ nouenarius/ ternario ter in ſe ducto coronatꝰ.benedices huic corone anni. huic āno coronato benignitatis tue. ⁊ cāpi tui replebūtur vbertate ¶ Hāc d̓ te tuaqꝫ affluētiſſimalibertate ſpem ꝯceperūt. hāc ꝯceptā ml̓tispoſtmodū ⁊ magnis indicijs roboratā auctāqꝫ ſenſerūt etiā heri. Tu autē ſpem nūcin rem ip̄am cōuertito. tui qͥppe ſunt. ſꝫ tueos maiori tibi vinculo cōſtrinxeris. tu poſtremo nō mediocrit̓ illuſtraueris gl̓iaꝫ tuam ⁊ famā tuā. que ſicut nō eſt ambitioſe q̄renda. ita nō eſt negligenda crudeliter. Etvbi nā gētiū poteſt fame celebritas vl̓ ſcriptis vel viuis vocibus ampliori dilatōnevulgari qͣꝫ vbi cōfluunt et refluūt ex om̄i fere natōne que ſub celo eſt viri lr̄is omnibꝰ⁊ ſtudijs eruditi. ita vt in obſcuro eſſe neq̄at ſi grate ſi benigne rn̄deris. ſi bn̄dixerꝭ huichereditati tue. quēadmodū tu benediceſſperamꝰ ⁊ obſecramꝰ fiat fiat. ¶ Animaduertis. p. b. redeo enī et ad tuā ſanctitatē etad meā paruitatē. anīaduertis qualit̓ trāſfiguraui ſub noīe paternalis dilectōis ſuꝑplicationē ꝓ hūili et deuota. s. t. filia. et idqͥdem aptiſſima videor feciſſe ratōe. Suāquippe ſedē vbi collocaret dilectio. vbi ꝑoraret ſi inter pr̄em ⁊ filiā ſacratiſſima dilectōis nomīa apud ip̄os etiā barbaros honorāda defuerit ¶ Atuero neqꝫ volo neqꝫ equū iudico quicqͣꝫ adijcere qͣꝫqͣꝫ aliqͣ dicēda ſuꝑſint. Uercor enī ne iā multiloquiuꝫnoſtrū minus ſit fauoris habiturū/ dū oc-